Το σώμα θύσεις τουμόν, ουχί τούνομα

Τις τελευταίες ημέρες εκτός από την τραγῳδία του Κοσσυφοπεδίου, παίζεται στο διεθνές θέατρο το παλιό και αγαπημένο σατυρικό δράμα του Μακεδονικού σε πολλοστή επανάληψη. Οι θεατές χασμώνται ελαφρώς, αλλά αποδίδουν τον προσήκοντα φόρο τιμής στα ιερά τέρατα της διεθνούς υποκριτικής που ερμηνεύουν τους χαρακτήρες. Ας γράψω και γω μια ταπεινή κριτική.

Η ΠΓΔΜ είναι ζωτική για την ασφάλειά μας και αποτελεί τα τελευταία χρόνια τον αδύναμο κρίκο των δυτικών Βαλκανίων, καθώς βρίσκεται στο σημείο ζεύξης δύο αντίρροπων εθνικισμών, του αλβανικού και του σλαβομακεδονικου.  Είτε μας αρέσει είτε όχι, πρέπει να διαλέξουμε άλογο σε αυτήν την ιπποδρομία. Η κύρια αλυτρωτική και αναθεωρητική δύναμη στην χερσόνησό μας είναι οι Αλβανοί (όχι σώνει και καλά η Αλβανία!), ανεξάρτητα από τις προτιμήσεις μας, καλώς ή κακώς. Αν μας αρέσει το status quo, που νομίζω μας αρέσει, πρέπει εκείνους να αναχαιτίσουμε και όχι τους δημογραφικά άκακους Σλαβομακεδόνες (στο εξής: Σ/Μ). Η ΠΓΔΜ, αν δεν συνεχίσῃ τον βίο της ως ανεξάρτητο κράτος, θα γίνῃ επαρχία βουλγαρική ή αλβανική. Είναι οφθαλμοφανώς προτιμώτερος ο Σ/Μ μεγαλοϊδεατισμός από οποιονδήποτε άλλον. Εθνικιστές και ονειροπόλοι υπάρχουν παντού, η παρούσα δεξιά κυβέρνηση της ΠΓΔΜ ασφαλώς και δεν έχει δειχθεί απρόσβλητη στο μικρόβιο, ας φανούμε έξυπνοι διαλέγοντας τους πιο αδύναμους. Η ΠΓΔΜ λειτουργεί αντικειμενικά σαν απορροφητήρας των εθνικιστικών κραδασμών. Γιατί να θέλουμε να αναλάβουμε εμείς αυτόν τον θεάρεστο ρόλο με την διάλυσή της; 

Είναι προς το απόλυτο συμφέρον μας η ύπαρξη ενός μικρού, αλλά βιώσιμου Σ/Μ κράτους (όχι κρατιδίου, ούτε κρατικού μορφώματος, λίγος σεβασμός δεν βλάπτει και είναι και δωρεάν), οικονομικού δορυφόρου και ενεργειακά εξηρτημένου από εμάς, που θα προσβλέπῃ στην δική μας βοήθεια για να ενταχθῄ στις δυσώνυμες ευρωατλαντικές δομές και να προασπίσῃ την ανεξαρτησία του από την παλαιά βουλγαρική και την νεώτερη αλβανική απειλή.  

Προσοχή: χρησιμοποιώ επιχειρηματολογία καθαρά ψυχρή, αντιπαθητική και πραγματιστική, προσανατολισμένη στο δικό μας εθνικό συμφέρον. Θα μπορούσα να γράψω αρκετά ακόμα για το δικαίωμα κάθε έθνους να αυτοπροσδιορίζεται και, γιατί όχι, να λέῃ και ψέμματα στον εαυτό του. Κάτι θα ξέρουμε και μεις.  

Και κάτι τελευταίο, μιας και η ονοματολογία έχει επανέλθει δριμύτερη: Τόσο η ελληνική όσο και οι σλαβικές γλώσσες δεν έχουν τσιτακίσει την συλλαβή που γράφτηκε στα λατινικά με ce και προφέρεται από όλους τους δυτικούς πλέον ως τσε, σε ή κάτι παρόμοιο. Αυτή η μικρή διαφοροποίηση μπορεί να κάνῃ την διαφορά.  Η τσιτακισμένη Μακεδονία (Macedonia, Macedoine, Mazedonien ή όπως αλλιώς) θα παραμείνῃ σε όλες τις γλώσσες η παλιά, καλή ιστορική Μακεδονία, αυτή που μας ενδιαφέρει και αυτή για την οποία δικαίως κοπτόμεθα.  Η ολοκαίνουργια Μακεδονία τώρα, αυτή των Σ/Μ και Α/Μ γειτόνων μας, του Γκότσε Ντέλτσεφ, αλλά και της ζάβαλης μάικως, του υπερεθνικιστών μεταναστών στο Τορόντο, αλλά και του Τόνι Σαβέφσκι, θα είναι η Makedonia, Makedoine, Makedonien, ώστε να αποδίδεται πιστότερα και ο ήχος του ονόματος και στην ίδια την Σ/Μ γλώσσα/διάλεκτο.  Δύο Μακεδονίες σε κάθε γλώσσα, μία παλιά, μία νέα, και άσε τους ιστορικούς να βγάλουν τα μάτια τους μετά. Περισσότερο μάλιστα τους Σ/Μ με τους Βουλγάρους παρά με τους Έλληνες.  

Για να μην αναλωνώμαστε λοιπόν σε σκιαμαχίες και να μην μαχώμεθα περί των ονομάτων: εάν μπορούσε το ζήτημα του ονόματος να διαχωριστῄ σε ικανοποιητικό βαθμό από το ιστορικό-εθνολογικό θέμα δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να ονομαστούν και «Πλατεία Συντάγματος» άμα τους κάπνιζε. Θεωρώ ότι αυτό είναι καθ’ όλα δυνατόν, προς το συμφέρον ημών και αυτών και ad maiorem gloriam Dei. Η επίσημη αναγνώριση πρέπει να γίνῃ με το επίσημο όνομά τους, αποδιδόμενο στα ελληνικά ως Δημοκρατία της Μακεδονίγιας. Ως εθνωνυμικά ας χρησιμοποιούμε τα Σ/Μ και Α/Μ. Εμείς τώρα μεταξύ μας μπορούμε να τους λέμε και Βλαχομπόγδανους, αν δεν μπορέσῃ ποτέ βρε παιδί μου να μας φύγῃ το σύμπλεγμα. 

Όλοι ικανοποιημένοι;

 

mace0001.gif
 

Ο Ορέστης το θέτει εύστοχα εκεί στον στ. 504 της Ιφιγένειας της εν Ταύροις. Σημασία δεν έχει το σημαίνον, αλλά το σημαινόμενο.

Αξιολογηστε και διαδωστε

 

απαραδεκτοπολυ κακοκακοσχετικα κακομετριοσχετικα καλοκαλοπολυ καλοεξαιρετικοεπικο (No Ratings Yet)
Loading...

 

20 Responses to “Το σώμα θύσεις τουμόν, ουχί τούνομα”


  • < ![CDATA[Είναι μια από τις πιο ευφυείς προτάσεις που έχω διαβάσει. Σε συγχαίρω και την συνυπογράφω ανεπιφύλακτα Αθανάσιε. Μήπως να ασχοληθείς με την πολιτική; Το ποινικό, τότε, θα έχει εμένα ως Πάπα του (και ο αλυτρωτισμός του Καλλίρη, ασφαλώς, δεν θα περάσει)...]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Έχω την εξής απορία Αθανάσιε και μιας και λες ότι "Θα μπορούσα να γράψω αρκετά ακόμα για το δικαίωμα κάθε έθνους να αυτοπροσδιορίζεται", ίσως μπορείς να με διαφωτίσεις. Αν, λέω αν, κατόπιν λεπτομερών υπολογισμών, σταθμίσεων, χρησμών και ομφαλοσκοπήσεων, καταλήγαμε ότι το εθνικό μας συμφέρον εξυπηρετείται με την άσκηση κάθε δικαιώματος μας στα πλαίσια των διεθνών οργανισμών προκειμένου να πιεστεί η Μακεδονία να υιοθετήσει μια ονομασία που για κάποιο λόγο μας αρέσει καλύτερα (δεν λέω ότι αυτό είναι το συμφέρον μας, πρόκειται για υπόθεση εργασίας), θεωρείς ότι πράττοντας ούτως θίγουμε το δικαίωμα τους στον αυτοπροσδιορίσμο? Δεν διατηρούν στο ακέραιο το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται όπως θέλουν από την στιγμή που δεν εισβάλλουμε, ή δεν απειλούμε με πόλεμο (το οποίο είναι περίπου το ίδιο)? Αναγνωρίζοντας το δικαίωμα, δημιουργούμε στον εαυτό μας την υποχρέωση να δημιουργήσουμε και ευνοϊκές συνθήκες για την άσκησή του? Στην ουσία του θέματος προτιμώ να υπάρχουν παρά να μην υπάρχουν. Την βέλτιστη για μας έκβαση δεν έχω την κατάρτιση ούτε την γνώση να προσδιορίσω. Θεωρητικά, υπάρχει κάποια σύνθετη ονομασία την οποία να μπορούμε με κατάλληλους "διπλωματικούς ελιγμούς" (διάβαζε: στυγνούς εκβιασμούς) να επιτύχουμε η οποία να ελαχιστοποιεί τις δικές μας ζημιές ενώ δεν τους οδηγεί στην διάλυση. Δυστυχώς δεν υπάρχει αντικειμενικός τρόπος να προσδιοριστεί αυτή η θεωρητική βέλτιστη για μας λύση]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Σπύρο, "Δεν διατηρούν στο ακέραιο το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται όπως θέλουν από την στιγμή που δεν εισβάλλουμε, ή δεν απειλούμε με πόλεμο (το οποίο είναι περίπου το ίδιο)? Αναγνωρίζοντας το δικαίωμα, δημιουργούμε στον εαυτό μας την υποχρέωση να δημιουργήσουμε και ευνοϊκές συνθήκες για την άσκησή του?" Στενά νομικά μπορεί να είναι και έτσι, πολιτικά και ηθικά σίγουρα δεν είναι. Δεν είναι τόσο ότι δεν έχουμε νομικά δικαίωμα να ζητήσουμε να αλλάξουν όνομα και να ασκήσουμε κάποια πίεση προς αυτήν την κατεύθυνση, όσο ότι και δεν έχουμε δίκιο και δεν μας συμφέρει. Η σύντομη ανάλυσή μου αφορούσε το "δεν μας συμφέρει".]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Ανώνυμος

    < ![CDATA[Νομίζω ότι η σύλληψη του προβλήματος είναι η σωστή. Δεν είναι το παλιόνομα το πρόβλημα. Η διαφωνία μου όμως βρίσκεται αλλού. Αν τους αναγνωρίσουμε με αυτό που θέλουν, και εγώ τους δίνω το όνομα "Οι πιο αληθινοί Μακεδόνες όλου του κόσμου" λύνεται το πρόβλημα; Εγώ πιστεύω ότι το πρόβλημα θα ενταθεί. Οι ορέξεις τους θα ανοίξουν ακόμη περισσότερο. Αφού είμαστε οι πιο αληθινοί Μακεδόνες όλου του κόσμου, θα πρέπει να έχουμε πρωτεύουσα την πιο Μακεδονική πόλη στον κόσμο: τη Σαλούν (Δεν είναι ικανοί βέβαια να πουν Σαλονίκη). Εμείς τότε τι κάνουμε; Τους αφήνουμε να αυτοπροσδιοριστούν κι άλλο; Ο Ανδριανόπουλος μίλησε για αλυτρωτισμό που θα πρέπει να αντιστραφεί. Είναι έτσι τα πράματα; Το ίδιο είπε κι ο Άνθιμος. Η μόνη τους διαφορά είναι το πότε θα αντιστρέψουμε τους αλυτρωτισμούς. Και κάτι ακόμη. Αφού μερικοί θέλουν να αναγνωρίσουν δικαιώματα στους γείτονες για αυτοπροσδιορισμό, που στην ουσία δε διαφωνώ, θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα καταγγελτικοί προς την κυβέρνηση του κράτους αυτού, γιατί το δικό της ιστορικό στο σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι ιδιαίτερα βεβαρυμένο. Γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν χρώματα κι ιδεολογίες. Εχούν δε καταπατηθεί περισσότερο από τους αυτόκλητους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαωμάτων. (Δες τη φρασεολογία για παράδειγμα των κουμουνιστικών καθεστώτων.)]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Αθανάσιε, μάλλον συμφωνώ ότι δεν είναι συμφέρον, αλλά επανέρχομαι στο θέμα με την εξής απορία: ΑΝ ήταν συμφέρον, γιατί θα ήταν ανήθικο να επιδιώξουμε το συμφέρον μας με κάθε πρόσφορο τρόπο, από την στιγμή που δεν θίγουμε κανένα δικαίωμά τους?]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Ανώνυμε, δεν μπορώ να διακινδυνεύσω πρόβλεψη για το πρώτο μέρος του σχολίου σου. Όσον αφορά το δεύτερο, έχεις απόλυτο δίκιο και συμφωνώ: αναφέρω απλώς το εκκλησιαστικό ζήτημα που έχει δημιουργηθεί. Απλά κοιτάμε πρώτα να σφουγγαρίσουμε το δικό μας σπίτι. Σπύρο, σκέφτομαι τον εξής παραλληλισμό: έχεις δικαίωμα να βαφτίσης το παιδί σου Θανάση. Αν εγώ βρω συμφέρον για μένα να μην το κάνης αυτό, για να είμαι ο ένας και μοναδικός Θανάσης στην ιστολογοσύνη, και αρχίσω να σου ασκώ πίεση με κάθε νόμιμο τρόπο, παράνομος ασφαλώς δεν είμαι, αλλά δεν είμαι και άνθρωπος να με αγαπήσης. Δηλαδή: κάποιος που παίρνει στα σοβαρά τα δικαιώματα των άλλων, αυτοδεσμεύεται να μην παρεμποδίζη την άσκησή τους, αλλά να την διευκολύνη μάλλον.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA["έχεις δικαίωμα να βαφτίσης το παιδί σου Θανάση" σωστά, δικαίωμα που έχω ήδη ασκήσει (ο γιος μου ονομάζεται Θανάσης), οπότε έχεις να αντιμετωπίσεις τετελεσμένα :-) Στην ουσία τώρα, αναγνωρίζω διάφορα δικαιώματα σε άλλους αλλά δεν πιστεύω ότι αυτοδίκαια αυτοδεσμεύομαι να τους διευκολύνω. Π.χ. αναγνωρίζω σε όλους το δικαίωμα να εκφράζονται ελεύθερα αλλά δεν προτίθεμαι να δώσω βήμα σε κανένα εθνίκι. Επίσης αναγνωρίζω το δικαίωμα στον ανταγωνιστή μου να επιχειρεί αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να τον χρεωκοπήσω κλπ.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Θανάση τον λένε; Κακή επιλογή :-) Το παράπονό μου είναι ότι κανένα μεγάλο της ιστορίας δεν τον έλεγαν Θανάση! Κάνοντας όλα αυτά που λες, που είναι δικαίωμά σου, αναπτύσσεις αντιπαλότητα και ανταγωνισμό και όχι φιλία και ανεκτικότητα. Δικαίωμά σου λέω και πάλι, αλλά δεν νομίζω ότι είναι αυτό που θέλουμε από μια γειτονική σχέση.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Το παράπονό μου είναι ότι κανένα μεγάλο της ιστορίας δεν τον έλεγαν Θανάση!
    Δες το σαν μια ευκαιρία που υπάρχει για σένα και τον γιο μου να είστε αυτοί που θα το αλλάξετε αυτό (προφανώς ο Αθανάσιος ο Μέγας δεν πιάνεται)

    Το τι “θέλουμε” από μια γειτονική σχέση δύσκολα ορίζεται, και μετριέται.

    Ο βασικός λόγος που επέμεινα σε αυτό ήταν γιατί, άσχετα με το τι θεωρώ ότι πρέπει να γίνει, μου φαίνεται, αν όχι καταχρηστική, σίγουρα τραβηγμένη η επίκληση του δικαιώματος των γειτόνων στον αυτοπροσδιορισμό ως αποφασιστικό παράγοντα στον καθορισμό της πολιτικής.

    Για τις διεθνείς σχέσεις νομίζω η ψυχρά υπολογιστική προσέγγιση (την οποία και εσύ προτίμησες) είναι ενδεδειγμένη – χωρίς βέβαια τον αυτοπροσδιορισμό ως απόλυτο constraint.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • crusader rabbit

    Θανάσηδες, You ‘ll always have Alamana…

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • νικηφοροs

    αθανασιε κανε τον κοπο να μπεις σε σκοπιανες ιστοσελιδες.

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Δώσε καμιά διεύθυνση σε προσιτή γλώσσα και πολύ ευχαρίστως.

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Ενδιαφέρουσα η καταχώρηση, πολύ φοβάμαι όμως πως ανάμεσα στις γραμμές της διακρίνεται αμυδρά το φάντασμα του Neville Chamberlain…Θα μου πεις, μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε σύγκριση ανάμεσα στα Σκόπια και στη ναζιστική Γερμανία; Σίγουρα όχι. Στην περίπτωσή μας δε θα έχουμε 60 εκατομμύρια νεκρούς, μόνο χαμένη λίγη ελληνική ιστορία και ίσως λίγο εθνικό έδαφος. Η ενασχόληση με το όνομα δεν είναι ενασχόληση με το σημαίνον. Διότι η γραμμή ανάμεσα σε σημαίνον και σημαινόμενο στην περίπτωση των Σκοπίων είναι ορατή μόνο από εμας. Για αυτούς το όνομα είναι το όχημα του εθνικισμού. Χωρίς αυτό πρέπει να βρουν καινούριο παραμύθι. Είναι σαφώς αλήθεια ότι ανεχθήκαμε επί πολλές δεκαετίες να ονομάζεται το κομμάτι αυτό της πρώην Γιουγκοσλαβίας «Μακεδονία». Μη αντιδρώντας σίγουρα το αναγνωρίζαμε de facto. Είναι επίσης αλήθεια ότι ένα κομμάτι του συνολικού γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας εμπεριέχεται στα Σκόπια. Και αναμφίβολα, αν το σημαίνον ήταν πράγματι διακριτέο από το σημαινόμενο και από την άλλη πλευρά, τότε θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να ακολουθήσουμε λύσεις όπως αυτή που προτείνεις (με εξαίρεση το «Δημοκρατία της Μακεδονίγιας»…Κάτι τέτοιο προσκρούει τόσο έντονα στο γλωσσικό αισθητήριο, που μάλλον θα ήταν προτιμότερη μια διπλή ονομασία). Το πρόβλημα είναι απλά, ότι η άλλη πλευρά δεν το βλέπει έτσι. Η άλλη πλευρά είναι εκείνη που «συγχέει» σημαίνον και σημαινόμενο, παρόλο που έτσι δυσχεραίνει τη θέση της και αναπάντεχα μας δίνει επιχειρήματα, άσχετα να εμείς δεν μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε. Μην κρίνουμε λοιπόν τους άλλους με βάση τη δική μας καλή διάθεση. Είναι άκρως επικίνδυνη η διάκριση ανάμεσα σε «μεγαλύτερους» και «μικρότερους» («προτιμότερους») εθνικισμούς. Αυτός που είναι μικρός σήμερα είναι μεγάλος αύριο…Με τους εθνικισμούς (κάθε λογής και οπουδήποτε) πρέπει κανείς να συγκρούεται, όχι να συμβιβάζεται. Αν μπορεί να τους εξουδετερώσει, έχει καλώς. Αν όχι, είναι άξιος της μοίρας του κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Για να μάθει κανείς να κερδίζει, πρέπει πρώτα να μάθει να χάνει…

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Θεόδωρε, ενδιαφέροντα όσα λες. Σχολιάζω τα εξής σημεία: Η διαφορά με τον τσαρλατάνο Τσαμβερλάνο είναι ότι δεν διέκρινε την λεπτή γραμμή που διαχώριζε τα ουσιώδη (Τσεχοσλοβακία, Κύπρος-Αιγαίο) από τα μη ουσιώδη (Ρηνανία, Μακεδονία). Εμείς επιλέξαμε εν νηφαλιότητι να υπερασπίσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδος τα ελάσσονα πουρνάρια και να αφήσουμε τον μείζονα γάμο. Κανείς δεν είπε ότι η πολιτική που προτείνω είναι απηλλαγμένη κινδύνων. Κάθε άλλο, και ποια πολιτική θα ήταν άλλωστε; Ζυγίζοντας όμως τους κινδύνους με τα διαγραφόμενα οφέλη και, να μην το ξεχνάμε, εφαρμόζοντας την αρχή της συγκέντρωσης των δυνάμεών μας, έχουμε να ελπίζουμε πολλά περισσότερα σε μια επίθεση φιλίας παρά σε οτιδήποτε άλλο. Για το ότι οι ίδιοι οι ακατονομάστοι βόρειοι γείτονες έχουν γαλουχηθεί με ένα έντονο και λίγο επαρχιώτικο εθνικισμό, ουδεμία αντίρρηση. Για το ότι κινδυνεύουμε μήπως μεγαλώση και μας κλέψη την δική μας Μακεδονία, διαφωνώ έντονα. Σιγά τα αίματα πια. Όταν ήμουνα μικρός και τσακωνόμουνα με τον αδερφό μου και πήγαινα στην μάνα μου και της αράδιαζα το ένα και το άλλο ασυγχώρητο παράπτωμά του, η μάνα μου μου έλεγε "ε, κάνε και συ τον μεγάλο!". Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς και να φανούμε μακρόθυμοι με τους Μακεδόνες αδελφούς μας ως ισχυρότεροι και ωριμώτεροι. Πριν τρία χρόνια οι βόρειοι γείτονες διαδήλωναν κρατώντας και ελληνικές σημαίες, τώρα τις καίνε. Ιδού τα αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής Καραμανλή. Ο έχων οφθαλμούς οράν οράτω.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • < ![CDATA[Αγαπητέ Αθανάσιε, επίτρεψέ μου μια μικρή δευτερολογία. Αντιλαμβάνομαι πλήρως τη φιλοσοφία της «επίθεσης φιλίας». Μου θυμίζει όμως επικίνδυνα εκείνες τις φορές που κάποιοι από μας προσπάθησαν να «σώσουν» με φιλία, αγάπη και υπομονή ένα κοντινό τους πρόσωπο σε μια άσχημη φάση του. Είναι οι φορές εκείνες που πιστεύουμε ότι εμείς θα είμαστε αυτοί που με υπομονή, ηπιότητα και καλή διάθεση θα καταφέρουν αυτό δεν κατάφεραν όλοι οι άλλοι. Πολλές φορές όμως αποδεικνύεται ότι πίσω από αυτή την «άσχημη φάση» δεν κρύβεται απλώς ιδιοτροπία, αδυναμία ή ανωριμότητα, αλλά μια πραγματική αρρώστια, ένα σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα. Τότε η ρομαντική και ηρωϊκή μας προσπάθεια καταρρέει, αφού συνειδητοποιούμε σκληρά, ότι η φιλία, η αγάπη και η υπομονή δεν αρκούν. Η σωτηρία του προσώπου μπορεί να επιτευχθεί μόνο από τον κατάλληλο επαγγελματία, πολλές φορές με νοσηλεία ή βαριά φαρμακευτική αγωγή. Όπως η υπερκόπωση δεν είναι απλώς μεγάλη κόπωση, όπως η κατάθλιψη δεν είναι απλώς μεγάλη θλίψη, έτσι και ο εθνικισμός δεν είναι απλώς υπερβολικός ή λάθος πατριωτισμός. Δεν είναι μια συγκυριακή παρεκτροπή. Είναι μια πνευματική αρρώστια. Με αυτό μπορεί φυσικά κανείς να διαφωνήσει. Αν όμως συμφωνήσει, τότε καταλαβαίνει, ότι ο εθνικισμός θεραπεύεται με φιλία, αγάπη και υπομονή, όσο θεραπεύεται και η κατάθλιψη ή η σχιζοφρένεια. Ποιός μπορεί τώρα να είναι ο επαγγελματίας που θα θεραπεύσει τον πνευματική ασθένεια του εθνικισμού στην περίπτωση των Σκοπίων, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι η σύγκρουση του υγιούς με τον ψυχικά ή πνευματικά ασθενή επέρχεται ούτως ή άλλως αναπόφευκτα αργά ή γρήγορα, όσο ο πρώτος δεν αντιλαμβάνεται το πραγματικό πρόβλημα του δεύτερου. Πόσο μάλλον όταν έχει και ο πρώτος τα κουσούρια του... Όσον αφορά τώρα τις ελληνικές σημαίες που κρατούσαν κάποιοι εκ των βορείων γειτόνων μας διαδηλώνοντες, ο καλύτερος τρόπος για να συνεχίσουν να τις κρατούν - αν αυτό επιδιώκουμε οπωσδήποτε - είναι να τους δώσουμε όλα αυτά που ζητούν. Αν μάλιστα κάνουμε το ίδιο και με τους υπόλοιπους γείτονές μας, τότε θα τις κρατούν και αυτοί ενθουσιωδώς... Συμπέρασμα: μια σωστή σύγκρουση είναι υγιέστερη και σε βάθος χρόνου επωφελέστερη από μια λάθος προσέγγιση.]]>

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Συμφωνώ απολύτως με την κατακλείδα σου, το θέμα είναι ότι διαφωνούμε στο ποιον να προσεγγίσουμε και με ποιον να συγκρουστούμε!

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Επειδή scripta manent, παραθέτω δύο αντίθετες απόψεις, που συγκλίνουν στο ότι και να διαλυθή το γειτονικό κράτος, τόσο το καλύτερο. Εδώ και εδώ. Ίδωμεν λοιπόν.

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Έλα Αλέκο…

    Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος?

    ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ???

    Λυπάμαι πολύ!

    ΧΑΣΑΤΕ

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

  • Και με τηλεοπτικά σποτ που εμφανίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο να επιτίθεται στα… Γαυγάμηλα επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση των Σκοπίων να «συνεπάρει» τους πολίτες της, παραλληλίζοντας τις επιτυχείς μάχες του στρατηλάτη με αυτήν που δίνεται αυτές τις μέρες για τη διεκδίκηση του ονόματος Μακεδονία. «Πιστεύω στον εαυτό μου, πιστεύω στη νίκη, εσύ είσαι η Μακεδονία», φέρεται να λέει ο Μέγας Αλέξανδρος στο σποτ, ακολουθούμενος από μακεδονική φάλαγγα σαν να καλεί εμμέσως τους Σκοπιανούς να είναι σε επαγρύπνηση λίγο πριν από την επίθεση…

    Ο Μέγας Αλέκος ομιλεί στα … ντόπια!

    Όλα τα λεφτά είναι το όνομα της … Κλεοπάτρας στα κυριλλικά υπό τους ήχους του Παπαθανασίου. Μιλάμε για κλοπή σε όλα τα επίπεδα! Α, ναι και ο Πούτιν είναι επίγονος του μεγάλου στρατηλάτη…

    Άθελά του κι εδώ ο Πούτιν ξαναπαίζει τον ρόλο του. Εδώ εκπροσωπείται από το πλήρωμα ενός υποβρυχίου που αναδύεται … στην Makedonija!Α, ναι η διαφήμιση γυρίστηκε για λογαριασμό της Cosmofon, θυγατρική της Cosmote στην πΓΔΜ…

    Ποιοτητα σχολιου: Thumb up 0 Thumb down 0

Leave a Reply