Tag Archive for 'κριση'

Το δάσος της οικονομικής καταστροφής και τα δεντράκια της καθημερινής ανικανότητας

Δημοσιευτηκε σε ελαφρως διαφορετικη εκδοση στα Νεα

Πως γίνεται αυτή η κυβέρνηση να συνεχίζει να’χει κάποια πολιτική αποδοχή; Και γιατί κριτική και παραιτήσεις, όπως του Γ. Σακελλαρίδη, έρχονται για ελάσσονες λόγους;

Περίεργα δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Ακόμα και το χειρότερο τραύμα, μπορεί να ξεπεραστεί με τον χρόνο. Ειδικά αν σε απασχολούν συνεχώς νέα τραύματα, ταχύτατα ξεχνάς τα παλιά. Αν μάλιστα η πηγή του τραύματος είναι κρυφή και η διαδικασία τραυματισμού περίπλοκη, μπορεί να μην το προσέξεις καν την στιγμή που τραυματίζεσαι. Να δεις μόνο τα συμπτώματα, να ξεχαστείς μέσα στα συνεχή προβλήματα που φέρνουν, και να μην αναζητήσεις ποτέ την πραγματική αιτία.

Έτσι εξηγείται πώς δεν καταρρέει ακόμα η συγκυβέρνηση. Και μάλιστα, πώς φθείρεται για παραπτώματα, για γρατζουνιές και όχι για τα πολύ βαρύτερα τραύματα που προκάλεσε. Continue reading ‘Το δάσος της οικονομικής καταστροφής και τα δεντράκια της καθημερινής ανικανότητας’

‘Οικονομικά με ποίηση’, ή πώς να χάνεσαι στη μετάφραση και να βαδίζεις προς το Graccident

Δημοσιευτηκε σε λιγο διαφορετικη εκδοση στο protagon

Πολλοί Έλληνες και ξένοι οικονομολόγοι δε μπορούν να καταλάβουν το οικονομικό επιτελείο της Ελληνικής κυβέρνησης. Όταν οι έτεροι συμμετέχοντες στην ‘Ευρωομάδα’ των υπουργών οικονομικών περίμεναν προτάσεις με αριθμούς, οι Έλληνες έδιναν γενικόλογες διαλέξεις για τη φύση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι οικονομολόγοι στους οποίους η Ελληνική κυβέρνηση έχει δώσει τις τύχες της χώρας χρησιμοποίησαν φράσεις όπως «η τρόικα είναι ένας φαιδρός θεσμός», εξοργίζοντας τους άλλους υπουργούς οικονομικών.

Όσο ο χρόνος περνά, το επίπεδο συνεννόησης δείχνει να χειροτερεύει και η πιθανότητα να βρεθούμε εκτός ευρωζώνης από ένα ατύχημα μεγαλώνει. Η ένταση με τους ισχυρούς της Ευρώπης φτάνει σε οριακά επίπεδα. Continue reading ‘‘Οικονομικά με ποίηση’, ή πώς να χάνεσαι στη μετάφραση και να βαδίζεις προς το Graccident’

Αδιαβροχος και πατριωτικος επενδυτικος οδηγος

Παλι τα ιδια, παλι κινδυνευουμε απο ελεγχους στην κινηση κεφαλαιων, κατασχεση καταθεσεων ή ακομα και εξοδο απο την Ευρωζωνη. Αυτα δεν τα λεω για να κινδυνολογησω, δεν θα επιχειρηματολογησω καν σχετικα, αλλα επειδη με ρωτανε πολλοι που αισθανονται τετοιο κινδυνο τι να κανουν*. Ακομα και αν οι αλλοι νομιζουν οτι ειναι βρεγμενοι και δεν φοβουνται την βροχη, οι πιο προνοητικοι απο μας ψαχνουν για αδιαβροχο. Θα προσπαθησω λοιπον να δωσω μια καλη, φιλελληνικη, φιλοευρωπαϊκη και φιλικη στην τσεπη επενδυτικη συνταγη. Ολα οσα πω βεβαια, με την σαφη προειδοποιηση οτι δεν φταιω αν χασετε λεφτα, εκτιμησεις κανω, βασισμενος στην ιδια πληροφορια που εχουμε ολοι μας.

Ποιος να επενδυσει
Αν εχει καποιος πανω απο 2000-5000 ευρω στην τραπεζα και δεν τα χρειαζεται αμεσα, πρεπει να σκεφτει τις επενδυτικες του επιλογες (ναι και με πεντε χιλιαρικα μπορεις να κανεις επενδυσεις και να αυξησεις το κεφαλαιο σου). Σε καμμια εποχη δεν ειναι η εξυπνοτερη επενδυση να τα’χεις ολα σε καταθεσεις, σημερα με τα αστεια επιτοκια καταθεσεων και τους κινδυνους που αναφερα, ειναι ακομα πιο χαζο.

Πως να επενδυσει
Η αποσυρση των καταθεσεων και απλα φυλαξη σημαντικων ποσων σε ρευστο καπου στο σπιτι, δεν ειναι απλα γελοια (2015 εχουμε!), δεν ειναι απλα μη προσοδοφορα, δεν σε κανει απλα στοχο για ληστες, αλλα ειναι και αντικοινωνικη. Continue reading ‘Αδιαβροχος και πατριωτικος επενδυτικος οδηγος’

Τα καταφερνουμε σας λεω!

Συνεχεια των παλιοτερων κειμενων, 1, 2 και 3

Συνεχιζοντας την παραδοση, αυτο το κειμενο εχω αρχισει να το γραφω πριν μηνες, αλλα οι εξελιξεις τρεχουν τοσο που αναγκαζομαι να το δημοσιευσω ελαφρως ημιτελες, παρα να περιμενω να μας ξεπερασουν παλι οι εξελιξεις.

Τις μερες αυτες που μιλαμε η ελληνικη οικονομια πιθανοτατα σταματησε να καταρρεει. Για την ακριβεια το ΑΕΠ μας, δηλαδη το συνολικο εθνικο εισοδημα, σταματησε να πεφτει. Η πιττα που εχουμε να μοιρασουμε σταματησε να μικραινει. Κριση τελος. Ας συγχαρουμε αλληλους για 1 λεπτο, χτυπηματακι στην πλατη, πατ πατ, ας ανοιξουμε και μια σαμπανια ελληνικη μπυρα να το γιορτασουμε.

Που το ξερω οτι τελειωσε η κριση? Το λεω για αρκετους λογους.
Καταρχας το πρωτο τριμηνο του 2014 το πραγματικο ΑΕΠ υποχωρησε κατα μολις 0,9%. Και λεω μολις, επειδη αυτη ειναι η καλυτερη επιδοση απο το τριτο τριμηνο του 2008, δηλαδη απο την αρχη της κρισης! Continue reading ‘Τα καταφερνουμε σας λεω!’

Η φρικτή μέρα της Κύπρου και η επόμενη μέρα της Ευρώπης

Δημοσιευτηκε σε λιγο διαφορετικη εκδοση στα Νεα

Κωνσταντίνος Καλλίρης – Σωτήρης Γεωργανάς

Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις, (η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις)

Την ώρα που η Κύπρος βρισκόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους της και λίγο πριν τελικά ενδώσει, ήρθε αντιμέτωπη με ασυνήθιστα επικριτικά σχόλια. Ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Μοσκοβισί μίλησε για μια εξωφρενική οικονομία καζίνο, τονίζοντας την απέχθεια του απέναντι στις ανεύθυνες επιλογές της Κυπριακής ηγεσίας και δήλωσε απρόθυμος να στείλει τον λογαριασμό στον ευρωπαίο φορολογούμενο. Τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ μετέφεραν την παρεμφερή θέση της γερμανικής κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία η κυπριακή οικονομία είναι σάπια μέχρι το κόκκαλο. Η πρωτοφανούς σκληρότητας στάση της Ενωμένης Ευρώπης απέναντι σε ένα μέλος της αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος: την απουσία ενός σαφούς πλαισίου κανόνων για την αντιμετώπιση ζητημάτων τα οποία αναπόφευκτα προκαλούν σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στα κράτη μέλη.

Υπό το ισχύον καθεστώς, τι συμβαίνει κάθε φορά που προκύπτει ένα τέτοιο ζήτημα; Ελλείψει κανόνων, η διαδικασία που βλέπουμε να επαναλαμβάνεται είναι περίπου η εξής: οι αρμόδιοι υπουργοί των μελών και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, συνεπικουρούμενοι από διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, διασκέπτονται υπό μεγάλη χρονική πίεση για να καταλήξουν σε μια ad hoc λύση. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με ελλιπή πληροφόρηση και χωρίς εγγύηση οριστικής ή εστω βιώσιμης επίλυσης του προβλήματος. Στο παιχνίδι υπεισέρχονται συγκυριακά αλληλοσυγκρουόμενα εθνικά συμφέροντα και γραφειοκρατικές διαμάχες. Το αποτέλεσμα είναι οι λύσεις που προτιμώνται να μην στηρίζονται σε παγιωμένες κοινές αρχές της Ένωσης, λαμβάνοντας τελικά τον χαρακτήρα που εκάστοτε επιτάσσει η στιγμή. Είναι αναμενόμενο λοιπόν, χώρες που έτυχαν αυστηρότερης (σε κάποιες περιπτώσεις τιμωρητικής) αντιμετώπισης, να εμφορούνται από ένα βαθύ αίσθημα αδικίας. Οι λαοί της Ευρώπης δικαίως αισθάνονται ότι οι αποφάσεις για καίρια ζητήματα που τους αφορούν, λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες, με διαδικασίες που δεν αντιλαμβάνονται και κριτήρια που δεν γνωρίζουν παρα μόνο –ίσως- εκ των υστέρων. Continue reading ‘Η φρικτή μέρα της Κύπρου και η επόμενη μέρα της Ευρώπης’

Τι θα πετυχουμε καθισμενοι στον καναπε

Ποιο ειναι τελικα το πραγματικο μηνυμα των πορειων και διαμαρτυριων

Ενα καλο της κρισης ειναι οτι οι περισσοτεροι Ελληνες συνειδητοποιουν οτι κατι δεν παει καλα με το κρατος που εχουμε στησει. Παντου, απο καφενεια μεχρι βραδυνες εκπομπες στο ραδιοφωνο ακους οτι “κατι πρεπει να γινει”. Το κακο ειναι οτι η αναγκη για δραση συχνα διοχετευεται στην πατροπαραδοτη καθοδο στον δρομο, λες και αυτο που πραγματικα λειπει απο την χωρα ειναι μια ακομα πορεια στο Συνταγμα. Καθισμενοι στον καναπε, λεει, δεν θα πετυχουμε τιποτα.

Γιατι οχι, αναρωτιεμαι εγω? Μερικες απο τις σημαντικοτερες καινοτομιες του αιωνα μας ηρθαν απο την ψυχραιμη και συστηματικη σκεψη ενος ανθρωπου καθισμενου καπου. Τωρα αν ο στοχαστης ηταν καθισμενος σε καρεκλα ή καναπε δεν μπορω να το ξερω, αλλα βαζω στοιχημα οτι δεν ηταν στην μεση της Πανεπιστημιου ουρλιαζοντας οσο αντεχουν τα πνευμονια του.

Τι εξυπηρετουν ολες αυτες οι πορειες και διαμαρτυριες λοιπον? Γιατι τοσοι Ελληνες φαινεται να θεωρουν οτι το να κατεβουμε στον δρομο ειναι πραγματικα μερος της λυσης? Πολλοι βετερανοι της πορειας μιλανε, συχνα με μια δοση ρομαντισμου, για αγωνες. Σιγουρα εχουμε αγωνες, ειδικα ετσι οπως εχουν γινει οι πορειες σημερα, με τοσους κινδυνους τραυματισμου ή συλληψης. Τι ειδους αγωνας ειναι ομως, αν το κοιταξουμε ψυχραιμα, μια πορεια ανθρωπων που κλεινουν το Συνταγμα, εμποδιζοντας την κυκλοφορια και συχνα απεχοντας απο την εργασια τους? Continue reading ‘Τι θα πετυχουμε καθισμενοι στον καναπε’

Φταινε οι τεμπεληδες Ελληνες? Παραγωγικοτητα και αξιοκρατια

Εδω και αρκετο καιρο, χαρη στο κυμα ομφαλοσκοπησης που εφερε η κριση, εχει γινει αγαπημενη στατιστικη στον δημοσιο διαλογο αυτη που λεει οτι οι Ελληνες δουλευουν περισσοτερο απο πολλους Ευρωπαιους. Λογικο ειναι ενα τετοιο μιμηδιο να διαδιδεται γρηγορα σε αρκετους Ελληνες, που διψανε να δειξουν οτι δεν φταιει η διαβοητη αλλα πολυαμφισβητουμενη μεσογειακη ραθυμια για τα οικονομικα μας προβληματα.

Πιο προσφατα και εν μερει ως απαντηση εχει αρχισει να κυκλοφορει το γεγονος οτι οι Ελλαδιτες μπορει να δουλευουν πολλες ωρες, αλλα δεν παραγουν πολλα σε αυτες τις ωρες. Οπως εχουμε εξηγησει και αναλυτικα παλιοτερα, η παραγωγικοτητα της εργασιας στην Ελλαδα ειναι απο τις χαμηλοτερες στην Δυση. Καποιοι σχολιαστες συναγουν απο αυτο το γεγονος οτι ισως τελικα φταιει η τεμπελια μας, δουλευουμε πολυ στα χαρτια, αλλα παλι τιποτα δεν κανουμε.

Η τεμπελια ειναι γενικα προβληματικη εννοια, δυσκολα μετριεται σε πολυπλοκα μη-ντετερμινιστικα οικονομικα περιβαλλοντα, οταν δεν ξερουμε τι ποσοστο ικανοτητων, τυχης ή σκληρης δουλειας χρειαζεται για ενα καλο αποτελεσμα. Σιγουρα, οσο πολυπλοκο και να ειναι το συστημα, οι επιλογες μας επηρεαζουν την παραγωγικοτητα μας. Αν δουλεψουμε περισσοτερο, πιθανοτατα θα παραξουμε περισσοτερο. Αυτο ομως που θελω να τονισω ειναι οτι δεν φταινε (νομιζω) τοσο οι καθμερινες μικρο-επιλογες των Ελληνων οσο οι μεγαλες πολιτικες επιλογες. Το θεμα δεν ειναι τοσο ποσους καφεδες πινει ο ιδιωτικος υπαλληλος Γιαννης Κανονικοπουλος στην δουλεια και ποση ωρα παιζει πασιεντζα, αλλα κατα ποσον εχουμε ενα περιβαλλον που η δουλεια του απο την μια αποδιδει το αποτελεσμα που επιδιωκει ο ιδιος, και απο την αλλη πιανει τοπο στην επιχειρηση, στην αγορα και στην κοινωνια. Continue reading ‘Φταινε οι τεμπεληδες Ελληνες? Παραγωγικοτητα και αξιοκρατια’

Ποιοι τα φαγαμε – η αδυναμια του ελληνικου κρατους σε μια εικονα


Μεγαλο θεμα εχουν γινει στην Ελλαδα τα δημοσια εξοδα, ο αριθμος των εργαζομενων στο δημοσιο και η αναζητηση ποιος εφαγε τα λεφτα τελοσπαντων. Η συζητηση φυσικα δεν θα τελειωσει ποτε αλλα εχω την εντυπωση οτι παραμελουμε συστηματικα το σκελος των δημοσιων εσοδων, δηλαδη οτι το κρατος ουτως ή αλλως δεν ειχε και τοσο πολλα λεφτα να φαει. Ιδου μια ερωτηση για οποιονδηποτε εργαζεται στην Ελλαδα, τι ποσοστο εισοδηματος δινετε στο κρατος? Παρτε το ετησιο εισοδημα σας μετα φορων και εισφορων και διαιρεστε το δια του συνολου των πραγματικων (οχι των δηλωθεντων μονο) εσοδων σας το ιδιο ετος. Αν εισαστε μεσου εισοδηματος το αντιστοιχο νουμερο στην Γερμανια θα ηταν περιπου 0,5 – 0,6. Δηλαδη κυριολεκτικα καπου το μισο εισοδημα ενος Γερμανου παει σε φορολογια και κοινωνικη ασφαλιση. Παρομοιως σε βορειοτερες χωρες της ΕΕ. Στην δηθεν φανατικη οπαδο του ελευθερου επιχειρειν Βρετανια το νουμερο θα ηταν περιπου 0,6-0,7 (για μενα ειναι 0,63 περιπου).

Στην Ελλαδα εχω την υποψια οτι το αντιστοιχο νουμερο για μισθωτους στον επισημο τομεα της οικονομιας ηταν καπου στο 0,65-0,75 και για τους υπολοιπους ακομα και 0,8-0,9. Ενδιαφερομαι να ακουσω πραγματικα παραδειγματα, αλλα δεδομενου του γραφηματος δυσκολα θα με πεισει κανεις οτι ο μεσος Ελληνας πληρωνε εστω και κατα προσεγγιση ευρωπαϊκου επιπεδου φορους. Continue reading ‘Ποιοι τα φαγαμε – η αδυναμια του ελληνικου κρατους σε μια εικονα’

Η χωρα που δεν ηξερε να κανει φιλους

Με την διεθνη δημοφιλια του ελληνικου κρατους (ισως και του ιδιου του εθνους) να ειναι σε χαμηλα δεκαετιων, εντεινεται σε αρκετους Ελληνες η εντυπωση οτι ειμαστε αναδελφος λαος, καταδικασμενοι για παντα στο περιθωριο των παγκοσμιων πολιτικων εξελιξεων, και ακομα πιο σημαντικο, καταδικασμενοι να παιρνουμε 12 ποντους στην Ευρωβιζιον απο την Κυπρο και μονον.

Στην παρουσα κριση του ελληνικου κρατους, θελουμε δεν θελουμε, τα ερεισματα μας στο εξωτερικο επαιξαν και θα παιξουν μεγαλο ρολο. Τεραστια εντυπωση μου εχει κανει λοιπον η εντονη ελλειψη προβολης των ελληνικων θεσεων στο εξωτερικο. Στην Ουασιγκτων, στο Λονδινο ή σε οποιαδηποτε αλλη μεγαλη πολη που κυκλοφορω, ελαχιστες εκδηλωσεις της προκοπης εχω δει που να εξηγουν τα πραγματα απο την ελληνικη σκοπια και καμμια δεν εχει διοργανωθει απο το ελληνικο κρατος. Ισως οι ταγοι της πολιτειας μας θεωρουν οτι οι εταιροι μας εχουν τοσον αναγκη που θα μας βοηθανε ουτως ή αλλως. Ισως νομιζουν οτι στην Δυση η γνωμη των λαων δεν παιζει ρολο και το μονο σημαντικο ειναι να συναλλασονται με 5-6 ηγετες σε σκοτεινα δωματια· αυτος ηταν αλλωστε παντα ο αγαπημενος τροπος των ηγετων μας. Σε καθε περιπτωση οι λιγες ελληνικες φωνες που ακουγονται δεν ειναι μερος ενος ολοκληρωμενου σχεδιου προωθησης των θεσεων μας, ισα ισα συχνα πανε εναντια στα σχεδια του ελληνικου κρατους και ενιοτε τα συμφεροντα του εθνους.*

Κιομως δεν θα τα ριξω ολα στους Ελληνες πολιτικους, οπως ειναι του συρμου. Δυνατα ρευματα στην ελληνικη κοινωνια -αν οχι τα κυριαρχα- εμπνεονταν και εμπνεονται απο τις πιο μισαλλοδοξες, ξενοφοβικες και -μεταξυ μας- κακιασμενες αρχες, εις βαρος του πραγματισμου και της ενισχυσης της πατριδας. Continue reading ‘Η χωρα που δεν ηξερε να κανει φιλους’

Ο μυθος της Ελλαδιτσας μεταξυ Σκυλλας και Χαρυβδης

Κατι δεν παει καλα με την ρητορικη των αδιεξοδων α λα Αλεξη Παπαχελα. Για μερικους η ελληνικη οικονομια ειναι ενας δυσμοιρος παιχτης μεταξυ των κακων αγορων και της ξιπασμενης Γερμανιας, που δεν την αφηνουν να χρεωθει οσο θελει. Διαφωνω. Η Ελλαδα δεν ειναι μπροστα σε αδιεξοδα που της επιβαλλουν αλλοι, η ελληνικη οικονομια (και κοινωνια) ειναι απλα αντιμετωπη με την αμειλικτη πραγματικοτητα και τον παλιοτερο ισως κανονα της χρηστης διαχειρισης: αν δεν αποταμιευεις στις ηλιολουστες ημερες του καλοκαιριου, δεν θα τα βγαλεις περα οταν χαλασει ο καιρος και ερθουν οι βροχες.

Continue reading ‘Ο μυθος της Ελλαδιτσας μεταξυ Σκυλλας και Χαρυβδης’

Δημοκρατια δια αντιπροσωπων και η αξια των ειδημονων ή Γιατι τα Δημοψηφισματα ειναι για Σπανιες Περιπτωσεις

Ειναι θεμα ωριμοτητας του πολιτη να ξερει ποτε χρειαζεται η αμεση ψηφος του και ποτε οχι. Αν δεν θελουμε η δημοκρατια μας να κατανταει οχλοκρατια.

Ανθρωποι με απειρως καλυτερη νομικη γνωση απο μενα εγραψαν γιατι τα δημοψηφισματα για δημοσιονομικα ζητηματα δεν ειναι καλη ιδεα απο νομικης αποψεως. Απορει κανεις τι εκλαμψη σοφιας εκανε τον Συνταγματικο μας Νομοθετη να συμπεριλαβει ρητα τα δημοσιονομικα στα θεματα που δεν σηκωνουν δημοψηφισμα. Ισως ηξεραν ηδη τι θα παθαινε η Καλιφορνια που κανει δημοψηφισματα για φορολογικα ζητηματα – ξερετε κανονικο ανθρωπο που να ψηφιζει εθελοντικα να αυξηθουν οι φοροι του? Ε, ουτε στην Καλιφορνια υπαρχουν τετοιοι παλαβοι.

Στα ωραια νομικα επιχειρηματα θα ηθελα λοιπον να συμπληρωσω ενα κανονιστικο. Σε μια κοινωνια που θελει να λειτουργει καλα, τα δημοψηφισματα ή αλλες ακραιες μορφες αμεσοδημοκρατιας ειναι πυρηνικα οπλα προορισμενα για εξαιρετικοτατες περιπτωσεις. Continue reading ‘Δημοκρατια δια αντιπροσωπων και η αξια των ειδημονων ή Γιατι τα Δημοψηφισματα ειναι για Σπανιες Περιπτωσεις’

Γιατι καταρρεει η ελληνικη οικονομια και ποιος μπορει να σταματησει την πτωση?

Προσοχη: Αυτο το κειμενο δεν ειναι γραμμενο για να αρνηθει τα λαθη πολιτικης που εγιναν στην Ελλαδα επι δεκαετιες, ουτε για να προσφερει δικαιολογιες σε οσους αντιστεκονται στις απαραιτητες μεταρρυθμισεις για να γινει η Ελλαδα μια κανονικη, ευνομουμενη και δικαιη χωρα. Γραφω γιατι βλεπω πανευρωπαϊκα περρισευμα θυμικων και ηθικολογικων αντιδρασεων – αναζητουμε τους δρακους του παραμυθιου και ευκολες λυσεις που θα μας απαλλαξουν απο αυτους. Ταυτοχρονα εχουμε ελλειψη ψυχραιμης οικονομικης αναλυσης με στοιχειωδη γνωση των τοπικων ιδιομορφιων, ευαισθησια και ενδιαφερον για το ευρωπαϊκο Σχεδιο. Σε αυτο το κενο ευρωφιλης και αντικειμενικης αναλυσης θελω να βαλω ενα λιθαρακι.

Τα φωτα της δημοσιοτητας ειναι στραμμενα στην ελληνικη οικονομια χωρις ουσιαστικη διακοπη εδω και δυο χρονια πια. Καθε οικονομικος αναλυτης οπουδηποτε και να βρισκεται στον πλανητη εχει διαρκως ενα ματι στραμμενο προς μια γωνια της Νοτιανατολικης Μεσογειου οπου μια μικρη περιφερειακη οικονομια με 11 εκατομμυρια ψυχες απειλει να τιναξει την Ευρωπη στον αερα. Ας ειμαστε ξεκαθαροι, η Ελλαδα ξεκινησε την σημαντικοτερη υπαρξιακη κριση της ευρωζωνης που κινδυνευει να αποτελεσει την νεα “στιγμη Λεμαν” και να ξαναβυθισει ολοκληρη την Δυση στην υφεση.

Ειδικοι και λιγοτεροι ειδικοι κανουν αναλυσεις επι αναλυσεων για καθε πτυχη της ελληνικης οικονομιας και κοινωνιας. Καθε ατομο με προσβαση στο δημοσιο βημα αισθανεται οτι πρεπει να εκφρασει μια Γνωμη, απο σεβασμιους Οικονομολογους που δεν ηξεραν ως χτες να δειξουν την Ελλαδα στον χαρτη ως τον Δημαρχο Λονδινου και παλαβους που ψαχνουν απεγνωσμενα τα 15 λεπτα φημης τους. Continue reading ‘Γιατι καταρρεει η ελληνικη οικονομια και ποιος μπορει να σταματησει την πτωση?’

Κιαν φυγεις, δεν θα χαθει ο κοσμος

Ποσο μας εχει πραγματικα αναγκη η πατριδα? Ποιον βλαπτει μια προσωρινη μεταναστευση προς το ευρωπαϊκο εξωτερικο?

Ηθελα να γραψω ενα κειμενο για την μεταναστευση προς εργασια σε λοιπη Δυση, που φαινεται να περναει απο το μυαλο πολλων Ελληνων (αν και δεν βλεπω ναχει πραγματοποιηθει σε μεγαλη κλιμακα ακομα). Μετα απο 12 χρονια οικειοθελους εξοριας, ηθελα να πω για ποιους νομιζω οτι θα ηταν καλη ιδεα και για ποιους οχι, αλλα ο Θανασης ενας συνιστολογος θεωρησε οτι θα ηταν κακου γουστου σε τετοιες στιγμες, και το σεβομαι. Θα επικεντρωθω ομως σε ενα σημειο που ακουγεται πολυ και θεωρω οτι λειπει αντιλογος. Ισχυει βεβαια ο προφανης απεταξαμηνισμος: με στενοχωρουν βαθια οι σημερινες συνθηκες που φερνουν ανθρωπους σε τετοιες αποφασεις (αλλα οχι αναγκαστικα οι αποφασεις απο μονες τους), θα προτιμουσα η χωρα μου να ειναι ελκυστικη για ξενους και οχι να διωχνει τα παιδια της κτλ

Υπαρχει μια μεριδα ανθρωπων που προσπαθουν να ριξουν τους επιδοξους μεταναστες στο φιλοτιμο, λεγοντας, σε παρακαλω, μην φυγεις, σε αγαπαμε, η πατριδα σε χρειαζεται. Δραμα και κλαμα.

Προσφατο παραδειγμα τετοιας προτροπης ειδαμε απο δυο ανθρωπους που με ολη την πολιτικη καρριερα τους, αλλα και την συμπεριφορα τους αυτες τις μερες, φερουν μη αμελητεο μερος της ευθυνης για οσους θελουν να φυγουν απο την χωρα. Οι κ. Σαμαρας και Παπανδρεου ελαβαν ισως την απαντηση που του αξιζε, αλλα εγω θελω να απαντησω σε οσους εχουν την γνησια ανησυχια μεσα τους:

Η πατριδα δεν εχει αναγκη την μιζερια και την ταλαιπωρια σου
Continue reading ‘Κιαν φυγεις, δεν θα χαθει ο κοσμος’

Οι καιροι ειναι δυσκολοι, αδρανεια και αδιαφορια δεν χωρουν πλεον

Η συμπολιτευση ειναι η υπεροψια της πεποιθησεως του αλανθαστου, το βρενθος που δημιουργει η ψευδαισθηση του αναντικαταστου. Και η αντιπολιτευση δεν ειναι τιποτε αλλο παρα η κατ’επαγγελμα ασκηση της κακης πιστεως.

Το κυριον χαρακτηριστικο της πολιτικης μας ζωης ειναι οτι ενω επαινουμεν προεκλογικως τον λαον ως τον ευφυεστερον του κοσμου, οταν ελθομεν εις την εξουσιαν τον εμπαιζομεν χονδροειδως, θεωρουντες αυτον ηλιθιον. Ο δε παμπονηρος και δυσπιστος Ελλην γινεται αφελες, γητεμενον ζωος και πιστευει οτι και αν του λεχθει.

Γι’αυτο λοιπον χρειαζομαστε μια πιο ριζικη λυση…
Continue reading ‘Οι καιροι ειναι δυσκολοι, αδρανεια και αδιαφορια δεν χωρουν πλεον’

Αγανακτισμενοι και παραστρατημενοι

Καποιος που αγανακτει με τους αλλους με μονο σκοπο να παρει την θεση τους -χαλιφης στην θεση του χαλιφη- δεν μπορει να ειναι ιδιαιτερα πειστικος.

Yo soy indignado ειπαν αρκετοι νεοι Ισπανοι. Και γω αγανακτισμενος ειμαι, απαντησαν καμποσοι νεοι Ελληνες. Δεν μου κανει εντυπωση οτι ενα τετοιο συνθημα, περαν κομματων και κολλημενων ιδεολογιων, θα εβρισκε απηχηση σε δυο απο τις ως χτες δυναμικοτερες οικονομιες της Ευρωπης, που ειχαν ομως παραλληλα την πιο πεισματικα υψηλη ανεργια στους νεους.

Ακομα και οταν οι επισημως Αγανακτισμενοι τα μαζεψουν απο τις μεγαλες πλατειες των πολεων μας και πανε για τα καλοκαιρινα μπανια τους, η υποβοσκουσα αγανακτηση θα παραμεινει.

Ψηλαφησα τα συναισθηματα μου. Και γω αγανακτισμενος ειμαι, εδω και χρονια μαλιστα. Ειπα να κατσω να το σκεφτω ψυχραιμα, εχω λογους να τσαντιστω ή να αγανακτησω? Μυριαδες!

Αγανακτω καθε φορα που ειμαι στην Ελλαδα με την γενικευμενη και βαθια αδιαφορια που υπαρχει για τον διπλανο μας Continue reading ‘Αγανακτισμενοι και παραστρατημενοι’

Ελληνικη κριση, σεναρια εξοδου και θεματα δικαιοσυνης: Ποδκαστ με αφορμη ενα συνεδριο

Μετα απο αρκετο καιρο καταφεραμε να κανουμε παλι ενα ποντκαστ με τον Κωνσταντινο, αυτην την φορα οχι τοσο περι αφηρημενων ζητηματων, αλλα σχετικα με ενα συνεδριο περι ελληνικης κρισης που εγινε πριν δυο βδομαδες στην Οξφορδη.

[display_podcast]

Μερος πρωτο
-καποια δεδομενα για την φτωχεια στην Ελλαδα πριν την κριση και μετα (με στοιχεια απο ομιλια Π.Τσακλογλου)

-τα σεναρια εξοδου απο την κριση (με στοιχεια απο ομιλια Γ.Στουρναρα)

-τι συμβαινει με τις ελληνικες τραπεζες

-η αποψη του Ντεϊβιντ Βαϊνς και τι βλεπει να λειπει απο τις συζητησεις στην Ελλαδα

-[ο φετιχισμος με την φυσικη παραγωγη]

Μερος δευτερο
-το θεμα της δικαιοσυνης
Continue reading ‘Ελληνικη κριση, σεναρια εξοδου και θεματα δικαιοσυνης: Ποδκαστ με αφορμη ενα συνεδριο’

Η Ελλαδα επι τροϊκας: εθνικη κυριαρχια και ατοπος νομικιστικος φορμαλισμος

Σε μια σειρα αρθρων θελω να εξετασω ποικιλα επιχειρηματα που ακουγονται σχετικα με την συνεργασια της Ελλαδας με διεθνεις οργανισμους για την αποφυγη μιας χρεοκοπιας του ελληνικου δημοσιου. Επιγραμματικα, θελω να μελετησω την πραγματικη και ουσιαστικη αξια του Μνημονιου για την Ελλαδα

Τι εστι εθνικη κυριαρχια και γιατι πρεπει να ενδιαφερομαστε για αυτην?

Οπως το καταλαβαινω, στα πλαισια της συζητησης για την σχεση της Ελλαδας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ (τους τρεις οργανισμους που αποτελουν την τροϊκα δηλαδη) μιλαμε για κατι σαν εθνικη αυτονομια. Μελετουμε δηλαδη τη δυνατοτητα μιας χωρας (εθνους?) να αποφασιζει για τον εαυτο της, χωρις εξωγενεις περιορισμους.

Βρισκω οτι η συνεργασια της Ελλαδας με την τροϊκα δεν βλαπτει πραγματικα την εθνικη μας αυτονομια, ακομα λιγοτερο δε την αυτονομια των πολιτων.

Ξεκινω με το δευτερο. Δεν με ενδιαφερει τοσο η εθνικη αυτονομια, οσο η ατομικη αυτονομια. Ιδανικο για μενα ειναι καθε ανθρωπος να μπορει να εκπληρωνει τους στοχους της ζωης του ελευθερος και απερισπαστος. Η αυξημενη εθνικη αυτονομια μπορει να ενισχυει την ατομικη αυτονομια για πολλους πολιτες (οπως εκανε η επανασταση του 1821 για τους περισσοτερους Ελληνες Ορθοδοξους) μπορει και να την εμποδιζει (οπως εκανε η ιδια επανασταση για μουσουλμανους που κατοικουσαν στις εξεγερμενες περιοχες). Σε μερικες περιπτωσεις η προστασια της εθνικης κυριαρχιας/αυτονομιας μπορει να σημαινει βαρια καταπατηση της ατομικης, βλεπε ας πουμε την Λιβυη υπο τον Κανταφι. Continue reading ‘Η Ελλαδα επι τροϊκας: εθνικη κυριαρχια και ατοπος νομικιστικος φορμαλισμος’

Θα τα καταφερουμε

Ειμαι φυσει αισιοδοξος, μου το’χουν πει αρκετοι, για καλο ή για κακο. Και παλι, αυτες τις μερες αυτο που χρειαζομαστε ειναι νομιζω περισσοτερη αισιοδοξια και λιγοτερη γκρινια.

Πιστευω οτι θα τα καταφερουμε. Η Ελλαδα θα περασει το 2011 με αρκετο πονο, αλλα εως τα τελη τους ετους η χωρα θα εχει αρχισει μαλλον να ανακαμπτει. Η πιθανοτητα κοσμογονικων συμβαντων στο νεο ετος, οπως μιας (μερικης) στασης πληρωμων ή εξοδου απο το ευρω ειναι για μενα κατω απο 15% και 1% αντιστοιχως. Continue reading ‘Θα τα καταφερουμε’

Τα προβληματα της Ιρλανδιας και τα λανθασμενα διδαγματα της χαιρεκακιας

Δεν μπορω να πω οτι δεν περιμενα καποια οψιμη χαιρεκακια απο ατομα που εβλεπαν επι χρονια την Ιρλανδια να παρουσιαζεται ως ενα συντριπτικα δυνατο παραδειγμα επιτυχιας ενος συγκεκριμενου πακετου μετρων ή και μια ολοκληρης κοσμοθεωριας. Ο αντιλογος στους οπαδους της Ιρλανδιας ως απολυτου προτυπου ηταν μαλλον δυσκολος, ειδικα οταν η προσοχη του κοινου αποσπαται ευκολα, οι ατακες μενουν και τα λεπτα νοηματα χανονται. Στην κοινη γνωμη, μια περιπτωση θα ειναι ειτε απολυτο προτυπο ή παραδειγμα προς αποφυγη, οι λεπτες χροιες σπανιζουν.

Θα ευχομουν ομως να υπηρχε λιγη ωριμοτητα και ψυχραιμια στον δημοσιο διαλογο απο οποια οπτικη και να βλεπει κανεις το ζητημα, γιατι τελικα ειναι σημαντικο να ρωτησουμε τις σωστες απαντησεις και να βγαλουμε τα σωστα διδαγματα.

Ποιες ειναι οι βελτιστες πολιτικες για την μακροπροθεσμη αναπτυξη μιας χωρας και τι μας διδασκει η Ιρλανδια? Continue reading ‘Τα προβληματα της Ιρλανδιας και τα λανθασμενα διδαγματα της χαιρεκακιας’

Το ΔΝΤ: Παρελθον, ελληνικη αποστολη και τυπικες πλανες

Η γνωμη μου για το ΔΝΤ?

Ας μου συγχωρεθουν καποιες εισαγωγικες παρατηρησεις προσωπικου χαρακτηρα. Ανηκω στο συναφι της οικονομικης επιστημης. Πολυ κοντινο μου προσωπο εχει δουλεψει στο ΔΝΤ και εχει ανοιχτη προσκληση να ξαναπαει τωρα (χρυσες δουλειες βλεπετε, λογω κρισης). Εχω άλλους 2-3 φιλους μεσα στο Ταμειο και εναν στενο φιλο στην Παγκοσμια Τραπεζα* (αδερφο ιδρυμα, στο διπλανο του ΔΝΤ κτιριο). Παρ’ολα αυτα ομως δεν μπορω να κρινω την δουλεια του Ταμειου γενικα και απεριφραστα.

Εχω υποστηριξει για βαθυτερους λογους οτι θα ηταν ανοητο να προσφυγουμε στο ΔΝΤ. Γιατι θα ηταν πολυ κακο για την φημη και θα μας δεσει τα χερια – εν μερει. Η μεν φημη μας δυστυχως εχει παει απο το κακο στο χειροτερο, και το να μας δεσουν τα χερια ειναι κακο μονο αν η κυβερνηση μας δεν κανει κουταμαρες οταν εχει ελευθερια κινησεων. Εν τελει, εχουμε ηδη προσφυγει, αρα δεν εχουμε πια επιλογη.

Σε καθε περιπτωση ομως, η επιφυλαξη μου σχετικα με την αναμιξη του ΔΝΤ δεν σημαινει οτι το ιδρυμα αυτο κανει γενικα κακο ή εκανε στις χωρες που αναγκαστηκε να επεμβει. Και τονιζω το αναγκαστηκε, γιατι οι χωρες που πεφτουν σε κρισεις το καλουνε, δεν παει ποτε με το ζορι.

Οι συνηθισμενες κριτικες προς το ΔΝΤ στην Ελλαδα ειτε υποφερουν απο πληρη αγνοια, ειτε, στην καλυτερη περιπτωση, εξαντλουνται στην ανουσια παραθεση δυσαρεστων οικονομικων στοιχειων απο χωρες στις οποιες ανακατευτηκε προηγουμενως. Continue reading ‘Το ΔΝΤ: Παρελθον, ελληνικη αποστολη και τυπικες πλανες’