Ο δεκαεπταετής εκλογέας

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιδιώκει να καταβιβάση το κατώτατο όριο του δικαιώματος του εκλέγειν στα 17 έτη (από 18 που είναι σήμερα). Πρόκειται φυσικά για μια πρόταση απολύτως σύμφωνη με την σοσιαλεθνικιστική ιδεολογία της, αλλά και με τους ειδικώτερους εκλογικούς και μικροκομματικούς σχεδιασμούς της. Το γλείψιμο στους πιτσιρικάδες αποτελεί προνομιακό πεδίο για τον ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον από τότε που η κομματική τους φυλλάδα κυκλοφορούσε το 2008 με χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο με την καμμένη Αθήνα και “αντικάλαντα”.

Τι δέον ψηφίζειν όμως επί της προτάσεως αυτής; Ιδού μερικές σκέψεις:

Καταρχάς, να βάλουμε κάτω τα δεδομένα. Σήμερα ζουν στην Ελλάδα περί τους 100.000 17ρηδες (γεννήσεις 1999: 100.643). Αυτή είναι η νέα εκλογική πελατεία που θέλει να κολακεύση ο Τσίπρας και οι συν αυτώ, προσδοκώντας γύρω στις 30.000-40.000 ψήφους για το κόμμα τους, αν αφαιρέσουμε την αποχή και τις ψήφους των άλλων κομμάτων. Συγκριτικά, δεν είναι κάτι το πολύ σπουδαίο εκλογικά, αν αναλογιστούμε ότι τις εκλογές του Σεπτ 2015 τις κέρδισαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι με περιθώριο 400.000 ψήφους.

Continue reading ‘Ο δεκαεπταετής εκλογέας’

Υπέρ της απλής αναλογικής ΙΙ

Εδώ και πολλά χρόνια υποστηρίζω την αναγκαιότητα της απλής αναλογικής ως μόνου συνταγματικώς θεμιτού εκλογικού συστήματος. Έχω συζητήσει κατά καιρούς επιμέρους όψεις του θέματος, όπως τον εκλογικό πήχυ του 3%, τους κανόνες λήψεως αποφάσεων εντός της Βουλής και την γεωγραφική εκλογική ισότητα. Εδώ θα συνοψίσω κάποια επιχειρήματα, θα προβώ σε διευκρινίσεις και θα συντρίψω τσάκα τσάκα τους διαλογικούς μου αντιπάλους.

Πάμε:

1. Η απλή αναλογική έχει προεξέχον ηθικοπολιτικό βάρος ως αίτημα, τέτοιο που δεν έχει κανένα άλλο εκλογικό σύστημα. Αντιθέτως, κάθε εκλογικό σύστημα στιγματίζεται αρνητικά τόσο περισσότερο, όσο απέχει από την απλή αναλογική: το πλειοψηφικό για παράδειγμα αντίκειται ευθέως στο Σύνταγμα. Δεν είναι ίσα κι όμοια. Αναλογικότητα σημαίνει ισότητα, που σημαίνει δικαιότητα. Νιώστε λίγο.

2. Ισότητα της ψήφου σημαίνει ισοσθένεια της ψήφου. Ότι κάθε ψήφος συνυπολογίζεται εξίσου κατά την μετατροπή των ψήφων σε έδρες. Ότι μία ψήφος ισούται με μία ψήφο (με την επιφύλαξη εύλογων τεχνικών περιορισμών). ότι το εκλογικό σύστημα μεταγλωττίζει το ποσοστό των ψήφων σε ίσο κατά το δυνατόν ποσοστό επί των εδρών.

Αλλά μην ακούτε εμένα, διαβάστε το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο στην υπ’ αριθμ. 11/1994 απόφασή του:

Η ελευθερία βέβαια του κοινού νομοθέτη κατά τη θέσπιση του εκλογικού συστήματος τελεί υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως της καθιερούμενης από το Σύνταγμα αρχής της ισότητας του εκλογικού δικαιώματος, το μεν και κυρίως, ως ειδικότερης μορφής της γενικής αρχής της ισότητας των Ελλήνων πολιτών ενώπιον του νόμου που πηγάζει από το άρθρο 4, το δε ως αρχής συνυφασμένης με την αρχή της καθολικότητας της ψήφου, που πηγάζει από το άρθρο 51 παρ. 3 του Συντάγματος. Σύμφωνα δε με την αρχή αυτή της ισότητας του εκλογικού δικαιώματος όλοι οι εκλογείς είναι ίσοι κατά την ψήφο με την έννοια: […] και γ) ότι κάθε ψήφος έχει ίση νομική δύναμη (αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου).
Η αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου σημαίνει ότι η ψήφος κάθε εκλογέα ασκεί την ίδια επιρροή στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος και επομένως η ίδια εκλογική δύναμη, δηλαδή ο αυτός αριθμός εγκύρων ψηφοδελτίων ασκεί την ίδια επιρροή στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος στην ίδια εκλογική περιφέρεια, με το ίδιο σύστημα κατανομής εδρών και κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

[Αδιάφορο αν το ίδιο το ΑΕΔ εφαρμόζει όσα ορθά εξαγγέλλει. Η μείζων πρόταση του δικανικού συλλογισμού είναι εκεί]
΄
Το ξεκαθαρίσαμε κι αυτό λοιπόν.

Continue reading ‘Υπέρ της απλής αναλογικής ΙΙ’

Αυτεπίστροφοι φόροι ή η εξόντωση των κουλάκων

Λίγο διαφορετικη εκδοση δημοσιευτηκε στην Καθημερινη

Κάποιος βγάζει €7000, τον φορολογούμε και παίρνουμε 3000.
Μην μου πείτε ότι δεν ζει καλά με 3000!

Βουλευτής Γ. Κυρίτσης, αιτιολογεί την φορολογική πολιτική της κυβέρνησης

Κάθε φορά που αυξάνεται ένας φόρος, οπουδήποτε στον πλανήτη, σκοτεινοί «προφήτες» προβλέπουν αυτεπίστροφη καταστροφή. Σαν μπούμερανγκ που αντί να χτυπήσει το θήραμα, επιστρέφει και σκοτώνει τον κυνηγό, η ζημιά του φόρου στην οικονομία είναι τέτοια που τα συνολικά φορολογικά έσοδα θα πέσουν. Στην πραγματικότητα σπάνια βρίσκουμε ακλόνητα στοιχεία αυτεπίστροφου φόρου (βλ. καμπύλη Λάφφερ), αλλά φαίνεται ότι η οικονομική πολιτική μας καταφέρνει το ακατόρθωτο: πάμε για ένα νέο αρνητικό ρεκόρ.

Η προφητεία της αυτεπίστροφης φορολογίας οφείλεται συνήθως είτε σε παρανόηση είτε σε προσωπικό συμφέρον. Κάθε φόρος φυσικά βλάπτει σε πρώτο επίπεδο αυτούς που τον πληρώνουν (σε δεύτερο μπορεί να ωφελεί, αν χρηματοδοτεί απαραίτητες δημόσιες δράσεις), αλλά πολύ σπάνια οπισθοκροτεί τόσο που βλάπτει αυτόν που τον καθορίζει: καμμία κυβέρνηση δεν είναι τόσο αυτοκαταστροφική που να θέλει ταυτόχρονα χαμηλότερα έσοδα και δυσαρεστημένους ψηφοφόρους.

Για να ξεκαθαριστεί πόσο δύσκολο κατόρθωμα είναι η αυτεπίστροφη φορολογία, αρκεί το παράδειγμα του πετρελαίου θέρμανσης. Η αύξηση του φόρου οδήγησε σε κατακόρυφη πτώση της ζήτησης και ριζική στροφή σε συχνά υποδεέστερες μεθόδους θέρμανσης (όπως φαίνεται με γυμνό οφθαλμό χειμωνιάτικες μέρες στην Αθήνα). Όσο ισχυρά όμως και να αντέδρασαν οι πολίτες στην αύξηση του φόρου, τα συνολικά φορολογικά έσοδα ανέβηκαν, δεν έπεσαν (βλ. Γ. Παλαιολόγος «Ο 13ος Άθλος του Ηρακλή»).

Ακόμα και στην διαβόητη περίπτωση του ΦΠΑ (από τους υψηλότερους στην ΕΕ) δύσκολα καταδεικνύεται αρνητικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Γιατί δεν φτάνει να μετρήσουμε απλά αν τα φορολογικά έσοδα έπεσαν μετά την αύξηση του ΦΠΑ. Ταυτόχρονα έγινε πλήθος άλλων μεταβολών που ζημίωναν την ελληνική οικονομία, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να απομονώσεις το αποτέλεσμα κάθε μεταβολής ξεχωριστά (όπως δείχνει και η διαβόητη υπόθεση του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή).

Στην περίπτωση Ryanair όμως, τυχόν οικονομικοί ντετέκτιβ θα έβρισκαν ξεκάθαρα μια καπνισμένη κάνη. Εξαιτίας του φόρου 12 ευρώ ανά επιβάτη που επιβάλλει το ελληνικό κράτος στις αεροπορικές, η γνωστή για την ολιγάρκεια της εταιρεία, αποφάσισε να περικόψει τα δρομολόγια προς Ελλάδα. Η συνολική ζημιά για την χώρα από τις χαμένες αφίξεις είναι ξεκάθαρα μεγαλύτερη από το όφελος του φόρου.

Βλέπουμε ακραίο παράδειγμα μας παραδοσιακής στην χώρα τάσης (νομικίστικη προέλευσης;), μια υπηρεσία να παίρνει μέτρα με
(α) μοναδικό γνώμονα το στενό εισπρακτικό της συμφέρον, το οποίο και
(β) βλέπει εντελώς μυωπικά, αγνοώντας αποτελέσματα δεύτερου επιπέδου («γενικής ισορροπίας» στα οικονομικά).

Τυπικά, μια υπηρεσία ή υπουργείο που θέλει να παρουσιάσει «έργο» παίρνει μέτρα με άμεσο όφελος για την ίδια, που όμως προκαλεί καθαρή ζημία στην χώρα συνολικά, και σε ορισμένες περιπτώσεις βλάπτει ακόμα και την δημόσια τσέπη καθαυτή. Τυπικό παράδειγμα η εθελούσια έξοδος υπεράριθμων υπαλλήλων σε ΔΕΚΟ, που μείωνε μεν το μισθολογικό κόστος, αλλά αύξανε την επιβάρυνση για τα ασφαλιστικά ταμεία, που τελικά πάλι το ίδιο κράτος καλείται να πληρώσει, και ίσως με μεγαλύτερο κόστος!

Στον τουρισμό, τα 12 ευρώ του αεροπορικού τέλους είναι αμελητέα μπροστά στα τουλάχιστον 700 ευρώ που φέρνει ο επισκέπτης στην ελληνική οικονομία συνολικά (γι’αυτό π.χ. στα Χανιά οι ξενοδόχοι συνειδητά επιδοτούν τις αφίξεις της Ryanair!). Αλλά ακόμα και μόνο την τσέπη της να κοιτάζει η κυβέρνηση, φέρεται σαν να αγνοεί τα τουλάχιστον 300 ευρώ αυξημένου ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος που αποφέρει στα κρατικά ταμεία κάθε τουρίστας.

Κάνοντας σωστούς λογαριασμούς χωρίς ιδεοληψία δεν θα ορίζαμε φόρους για τα μάτια του κόσμου αλλά θα κοιτούσαμε το συνολικό αποτέλεσμα στην οικονομία: αν ήταν αρνητικό, όπως είναι ξεκάθαρο στην περίπτωση Ryanair, θα τον καταργούσαμε.

Δυστυχώς αντί για κατάργηση ζημιογόνων φόρων, η σημερινή κυβέρνηση αποφάσισε τόσο δραματική αύξηση φόρων και εισφορών (έως και 600%!) που μόνο σε αύξηση διαφθοράς ή/και μετανάστευση εισοδημάτων μπορεί να οδηγήσει. Η επιβάρυνση στα υψηλά εισοδήματα είναι τέτοιας σκληρότητας που γίνεται τιμωρία, όχι απλή συνεισφορά στο κοινό καλό, αρχίζοντας να θυμίζει την εξόντωση των κουλάκων απ’τον Στάλιν

Αντί να δουν τα γουρούνια τους να κατάσχονται, πολλοί αγρότες προτιμούσαν να τα σφάξουν και να τα φάνε, έτσι ώστε, μέχρι το 1935 τα ζωντανά της ΕΣΣΔ μειώθηκαν στο μισό σε σχέση με το 1929. Αλλά το σύντομο όργιο φαγητού ακολουθήθηκε από παρατεταμένη, βασανιστική πείνα.
Ν. Φέργκιουσον, Ο Πόλεμος στον Κόσμο

Οι κουλάκοι όμως δεν είναι ηλίθιοι να τιμωρούνται αμίλητοι — ψηφίζουν με τα πόδια τους. Πρώτη φορά ακούς Έλληνες που βγάζουν 40 ή 80 χιλιάδες ευρώ ετησίως να σκέφτονται την μετανάστευση για να ανταπεξέλθουν των υποχρεώσεων τους χωρίς να χρειάζεται να κλέβουν το κράτος. Μπορεί να είναι ευρέως διαδεδομένα στην Ελλάδα τα συμπλέγματα φθόνου που εμφανίζουν την μεσαία/ανώτερη εισοδηματική τάξη ως ανάξια συμπάθειας, αλλά δεν μπορούμε να αγνοούμε ότι οι ευμαρείς είναι φορολογικά απαραίτητοι, το βαρύ πυροβολικό της καταβολής φόρων.

ΟΚ, φατε τους πλουσιους τωρα. Του χρονου τι θα φατε;

Αν η κυβέρνηση κατορθώσει να διώξει κάθε άτομο υψηλού εισοδήματος και κάθε επιχείρηση που φέρνει έσοδα στην χώρα, δεν θα δημιουργήσουμε έναν Μαρξιανό παράδεισο που όλοι θα έχουμε «σύμφωνα με τις ανάγκες μας», αλλά Χομπσιανή κόλαση «όλοι εναντίον όλων», μια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση ανακυκλούμενης φτώχειας και μιζέριας. Ας ελπίσουμε ότι αυτό είναι ένα αρνητικό ρεκόρ που ακόμα και η πιο ιδεοληπτική κυβέρνηση δεν θέλει να σπάσει.

Not their finest hour ή οι ψεκασμενοι κερδιζουν στην πατριδα της κοινοβουλευτικης δημοκρατιας

Συντομευμενη εκδοση δημοσιευτηκε στα Νεα

Upon this battle […] depends our own British life,
and the long continuity of our institutions and our Empire.
[…] if the British Empire and its Commonwealth last for a thousand years,
men will still say, This was their finest hour.

W. Churchill

The best argument against democracy is a five-minute conversation with the average voter.
παλι, W. Churchill

Ποτέ στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έγινε τόση ζημιά, σε τόσο πολλούς, από τόσο λίγους. Για λίγες ψήφους λοιπόν, η Βρετανία μπαίνει στον δρόμο για το άγνωστο. Με κακή διαχείριση του ζητήματος πανευρωπαϊκά (και δεν έχουμε δει πολύ καλή ώς τώρα) τα σκοτεινά σενάρια κυριολεκτικά τρομάζουν: από διάλυση της Βρετανίας μέχρι αποσάθρωση της ΕΕ. Continue reading ‘Not their finest hour ή οι ψεκασμενοι κερδιζουν στην πατριδα της κοινοβουλευτικης δημοκρατιας’

Ο Πλάτων περί υπερβολοειδούς προεξοφλήσεως

Λέει ο παππούς ο Πλάτωνας στο 356Α-Β του Πρωταγόρα, διά στόματος Σωκράτους (που διηγείται μια υποθετική ερώτηση τρίτου):

πολὺ διαφέρει, ὦ Σώκρατες, τὸ παραχρῆμα ἡδὺ τοῦ εἰς τὸν ὕστερον χρόνον καὶ ἡδέος καὶ λυπηροῦ, μῶν ἄλλῳ τῳ, φαίην ἂν ἔγωγε, ἢ ἡδονῇ καὶ λύπῃ; οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅτῳ ἄλλῳ. ἀλλ᾽ ὥσπερ [356b] ἀγαθὸς ἱστάναι ἄνθρωπος, συνθεὶς τὰ ἡδέα καὶ συνθεὶς τὰ λυπηρά, καὶ τὸ ἐγγὺς καὶ τὸ πόρρω στήσας ἐν τῷ ζυγῷ, εἰπὲ πότερα πλείω ἐστίν. ἐὰν μὲν γὰρ ἡδέα πρὸς ἡδέα ἱστῇς, τὰ μείζω ἀεὶ καὶ πλείω ληπτέα: ἐὰν δὲ λυπηρὰ πρὸς λυπηρά, τὰ ἐλάττω καὶ σμικρότερα: ἐὰν δὲ ἡδέα πρὸς λυπηρά, ἐὰν μὲν τὰ ἀνιαρὰ ὑπερβάλληται ὑπὸ τῶν ἡδέων, ἐάντε τὰ ἐγγὺς ὑπὸ τῶν πόρρω ἐάντε τὰ πόρρω ὑπὸ τῶν ἐγγύς, ταύτην τὴν πρᾶξιν πρακτέον ἐν ᾗ ἂν ταῦτ᾽ ἐνῇ: ἐὰν [356c] δὲ τὰ ἡδέα ὑπὸ τῶν ἀνιαρῶν, οὐ πρακτέα. μή πῃ ἄλλῃ ἔχει, φαίην ἄν, ταῦτα, ὦ ἄνθρωποι; οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἂν ἔχοιεν ἄλλως λέγειν.

Continue reading ‘Ο Πλάτων περί υπερβολοειδούς προεξοφλήσεως’

35 σχόλια για το Καινοτόμο Σύνταγμα

Δημοσιεύθηκε στις 05Ιουν16 η πρόταση “Ένα Καινοτόμο Σύνταγμα για την Ελλάδα” των Αλιβιζάτου/Βουρλούμη/Γεραπετρίτη/Κτιστάκι/Μάνου/Σπυρόπουλου (ΚαινΣ). Τέσσερις νομικοί, Καθηγητές Πανεπιστημίου στο Δημόσιο Δίκαιο, και δύο επιχειρηματίες με μεγάλη πείρα ζωής και πολιτική συμμετοχή κατέστρωσαν ένα πολύ ενδιαφέρον, ριζοσπαστικό σε πολλά σημεία του, συνταγματικό σχέδιο για τον αιώνα μας. Περιττεύει να πω πόσο εκτιμώ την δημόσια παρουσία πολλών από αυτούς, γιαυτό και διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την αναθεωρητική τους πρόταση.

Θα ήθελα στην ανάρτηση αυτή να σχολιάσω μερικά σημεία της, τα περισσότερα επικριτικά. Το έχουμε αυτό εμείς οι γκρινιάρηδες, ψάχνουμε να βρούμε το κάρφος στον οφθαλμό του άλλου για να κάνουμε τον έξυπνο. Στην πραγματικότητα, το θεωρώ μια πολύ ερεθιστική βάση συνταγματικής συζήτησης και περιμένω με ανυπομονησία την δημοσίευση και της αιτιολογικής της έκθεσης.

Περισσότερο ίσως και από τις προτάσεις του, το ΚαινΣ εκπλήσσει και πρωτοτυπεί με την σιωπή του: όντας πολύ πιο συνοπτικό από το ισχύον (11.500 λέξεις έναντι 25.000) παραλείπει σιωπηρά πολλές διατάξεις του σημερινού μας Συντάγματος, από τους ενόρκους μέχρι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους μέχρι τα περίπλοκα κωλύματα εκλογιμότητας. Δεν έχω ελέγξει όλες αυτές τις παραλείψεις, αλλά υποψιάζομαι ότι εκεί έγκειται πολλή από την καινοτομία της κρινόμενης πρότασης. Όχι απαραιτήτως για καλό πάντα.

Continue reading ’35 σχόλια για το Καινοτόμο Σύνταγμα’

Υπέρ της χορτοφαγίας ΙΙ: το οικολογικό επιχείρημα

Το οικολογικό επιχείρημα κατά της κρεοφαγίας δεν είναι το ισχυρότερο, αλλά είναι και έγκυρο και αληθές και πειστικό από μόνο του κιόλας.

Η βασική τριάδα του είναι η εξής:

1. Η δυτική κατανάλωση κρέατος δεν είναι επιβιώσιμη.

Μελετώντας την κατά κεφαλήν κρεοφαγία (και διατηρώντας μια μικρή επιφύλαξη για την αξιοπιστία των δεδομένων), διαπιστώνουμε (καμία έκπληξη!) ότι πολύ κρέας τρώνε οι πλούσιες χώρες, με πρωταθλήτριες την Ν. Ζηλανδία, την Δανία και το Λουξεμβούργο, που κινούνται πάνω από το όριο των 140 κιλών ετησίως. Αυτό σημαίνει κοντά στα 400 γραμμάρια (μικτού, δηλαδή και με κόκαλα, λίπη κλπ, αλλά και προοριζόμενου για κατοικίδια) κρέατος την ημέρα. Έλεος ρε φίλε.

Από την μια ντουζίνα χώρες που καταναλώνουν πάνω από 100 κιλά κρέατος ετησίως, όλες (πλην δύο καραϊβικών και της Μογγολίας! Κυνηγάνε ακόμα καβάλα στ’ άλογα οι ταμερλάνοι φαίνεται) ανήκουν σε ΕΕ και αγγλοσαξωνικό κόσμο. Το κρέας είναι ακριβό.

Εντύπωση προκαλεί επίσης η χαώδης διακύμανση, από τα 5 κιλά της υποηπείρου Ινδίας στα 52 της Κίνας στα 80 περίπου Ελλάδας και Γερμανίας μέχρι τα 125 των ΗΠΑ. Δεδομένου του τεράστιου περιθωρίου αύξησης της κρεοφαγίας που επαπειλείται σε μεγάλες πληθυσμιακά χώρες (: Ινδονησία 8 κιλά, Πακιστάν 12, Τουρκία 19), αντιλαμβάνεται κανείς ότι το κρέας δεν φτάνει για όλους. (και δεν εννοώ τα παρόντα επίπεδα παραγωγής του, αλλά και τα δυνητικά, βλ. υπό 3) Όσο πλουσιώτερη γίνεται μια χώρα, τόσο αυξάνει η κρεατική ζήτηση, αν δε μάλιστα οι νεοεισερχόμενοι στην λέσχη των ευμαρών θελήσουν να αντιγράψουν τα δυτικά επίπεδα κατανάλωσης κρέατος (πράγμα που συνιστά εύλογη υπόθεση), δημιουργείται πολύ σοβαρό οικολογικό πρόβλημα. Αν όλος ο πλανήτης έτρωγε όσο κρέας τρώμε εμείς, η κρεοφαγία θα αποκτούσε αίφνης πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα.

Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα.

Πίνακας από το modernfarmer.com.

Πίνακας από το modernfarmer.com.

Continue reading ‘Υπέρ της χορτοφαγίας ΙΙ: το οικολογικό επιχείρημα’

Περί της χρήσεως πλαστικού χρήματος

Η χρήση πλαστικού χρήματος έχει πολλά και σπουδαία πλεονεκτήματα, τόσο για τους χρήστες, όσο και για το κράτος: απαλλάσσει από την τυραννία των μετρητών (έχω αρκετά λεφτά; τα έχω σε βολικές υποδιαιρέσεις; είναι στο κατάλληλο νόμισμα; κι αν τα χάσω;), ενώ επιπλέον καταγράφει κάθε συναλλαγή και άρα περιορίζει δραστικά την φοροδιαφυγή.

Στα σοβαρά τώρα, μπορείτε να φανταστήτε τα δισέγγονά σας να κυκλοφορούν με πουγκάκια γέμοντα ντιντινιζόντων νομισμάτων; Εγώ όχι.

Είναι από την άλλη μεριά βέβαιο ότι οι καταναλωτές χρήματος (γιατί αυτό είμαστε όλοι όσοι χρησιμοποιούμε χρήμα) δεν έχουν κάποιου είδους απαίτηση στην συγκεκριμένη μορφή του χρήματος: αν θα είναι δραχμή ή ευρώ, αν οι υποδιαιρέσεις του θα είναι 5, 10, 50, 100 ή κάτι άλλο κλπ. Αυτά έχει την εξουσία να τα αποφασίση κυριαρχικά το κράτος.

Περασμένα μεγαλεία παραοικονομίας.

Περασμένα μεγαλεία παραοικονομίας.

Continue reading ‘Περί της χρήσεως πλαστικού χρήματος’

Περί διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στην υποχρεωτική εκπαίδευση

Από ποια τάξη πρέπει να διδάσκωνται τα σχολιαρόπαιδα τα αρχαία ελληνικά; Ή μήπως δεν πρέπει να τα διδάσκωνται ολωσδιόλου; Μήπως είναι πολύ δύσκολα και μπερδεύουν τα τρισχαριτωμένα κεφαλάκια των παιδιών μας; Ή μήπως, αντίθετα, είναι απαραίτητα για να μάθουν οι μαθητές τον Ορθό Λόγο, το Μέτρο και την Αρετή;

Ιδανικό ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος για να γίνουμε μπίλιες, παραδοσιοκράτες εναντίον κοσμοπολιτών, πατριώτες εναντίον μεταεθνικών, αρχαιόπληκτοι εναντίον εθνομηδενιστών, φιλόλογοι εναντίων πάντων.

Θα ήθελα να περιοριστώ πιο πολύ στους κοινούς τόπους όλων όσων συμμετέχουμε σε αυτήν την συζήτηση:

1. Τα Αρχαία είναι καύλα.

Τα Αρχαία είναι τέλεια. Δεν υπάρχει πραγματικά καλός μαθητής που να μην αγαπά τα Αρχαία. Δεν χωρεί επ’ αυτού συζήτηση. Όσοι αντιτίθενται στην διδασκαλία τους πρώτα θα μου φέρουν τον έλεγχό τους.

Continue reading ‘Περί διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στην υποχρεωτική εκπαίδευση’

Μια εικόνα, (το ίδιο πρωτόγονοι επί) 200 χρόνια

Δημοσιευτηκε σε λιγο διαφορετικη εκδοση στο Book’s Journal. Δυστυχως αυτοι οι απιθανοι τυποι εδωσαν παλι αφορμη να γινει επικαιρο

Υπουργειο Υγειας. Υγειας λεμε.

Δύσκολα βλέπεις τόσα προβλήματα της σύγχρονης Ελλάδας, και ειδικά επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συμπυκνωμένα σε μια εικόνα. Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής καπνίζει άνετος σε κλειστό χώρο, κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου, επιδεικνύοντας εντυπωσιακή τριπλή αδιαφορία: Αδιαφορία για τους νόμους του κράτους. Αδιαφορία για τους διπλανούς του (από κυβέρνηση που διατρανώνει ενδιαφέρον για τους αδύναμους! Αν δεν ειναι αδύναμοι αυτοί που υποχρεώνονται να αναπνέουν τον καπνό της αυτού Υπουργοσύνης, τότε ποιός είναι;). Αδιαφορία για το μήνυμα που δίνει στους Έλληνες γενικά. Continue reading ‘Μια εικόνα, (το ίδιο πρωτόγονοι επί) 200 χρόνια’

Η δευτέρα περίπτωσις IV

Η Χριστίνα Ζευγώλη του Αντωνίου είναι Πρωτοδίκης Αθηνών. Αποφοιτήσασα από την Εθνική των Δικαστών Σχολή μας, η πάρεδρος Ζευγώλη τοποθετήθηκε, όπως συνηθίζεται, για ένα χρόνο στην Αθήνα.

Η πρώτη μετάθεση της Ζευγώλη μετά την παρεδρία της ήταν στην εξωτική Καλαμάτα, δυο ώρες όλες κι όλες από την Αθήνα. Όπου κατά νόμον εμφανίστηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2015.

Δεν μακροημέρευσε όμως στην Καλαμάτα η Ζευγώλη. Λίγους μήνες μετά, στις 29 Ιανουαρίου 2016 το 15μελές Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο απεφάσισε την μετάθεση της Ζευγώλη από την Καλαμάτα, πού αλλού;, πίσω στην Αθήνα, τόπο συμφερόντων της. Το σχετικό προεδρικό διάταγμα των μεταθέσεων δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Γ-211/2016 στις 09 Μαρτίου 2016.

Κατά νόμον τώρα ισχύουν για τους νεοδιοριζόμενους πρωτοδίκες τα εξής, κατ’ άρ. 50 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Καταστάσεως Δικαστικών Λειτουργών:

1. Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για τις προαγωγές και μεταθέσεις δικαστικών λειτουργών συνεδριάζει κατά το χρονικό διάστημα από 10 Μαΐου έως 10 Ιουνίου. Οι προαγόμενοι και μετατιθέμενοι δικαστικοί λειτουργοί είναι υποχρεωμένοι να εμφανισθούν στις θέσεις τους έως τις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Κατ’ εξαίρεση, για την πλήρωση κενών οργανικών θέσεων, που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο συνεδριάζει για προαγωγές και μεταθέσεις δικαστικών λειτουργών και κατά τους μήνες Οκτώβριο και Ιανουάριο. Οι κατά το προηγούμενο εδάφιο προαγόμενοι και μετατιθέμενοι δικαστικοί λειτουργοί είναι υποχρεωμένοι να εμφανισθούν στις θέσεις τους εντός ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος περί προαγωγής ή μετάθεσης. Αν εμφανισθεί απρόβλεπτη υπηρεσιακή ανάγκη ή σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, επιτρέπεται απόσπαση δικαστικού λειτουργού, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 51.
2. Μετάθεση δικαστικού λειτουργού δεν επιτρέπεται πριν από τη συμπλήρωση υπηρεσίας ενός (1) δικαστικού έτους στον τόπο όπου τοποθετήθηκε, λόγω διορισμού. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται μετάθεση και πριν την παρέλευση του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, για υπηρεσιακούς ή σοβαρούς προσωπικούς λόγους, οι οποίοι πρέπει να βεβαιώνονται ειδικά στην απόφαση ή αν υποβληθούν αιτήσεις αμοιβαίας μετάθεσης ή εάν υπάρχει κώλυμα εντοπιότητας. Οι αμοιβαίες μεταθέσεις κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους υλοποιούνται μετά τη λήξη αυτού.
3. Μετάθεση δικαστικού λειτουργού μπορεί να γίνει είτε ύστερα από αίτηση αυτού είτε αυτεπαγγέλτως προκειμένου να αντιμετωπισθεί υπηρεσιακή ανάγκη, η οποία πρέπει να εκτίθεται αναλυτικά στην απόφαση. Απαγορεύεται να αποφασισθεί μετάθεση που έχει σχέση με την άσκηση των δικαιοδοτικών και εν γένει υπηρεσιακών καθηκόντων του δικαστικού λειτουργού.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις IV’

Βουλευτική ψήφος και πειθαρχικά μέτρα

Ωρισμένα επαγγελματικά επιμελητήρια απείλησαν (και απειλούν) με πειθαρχικά μέτρα, μη αποκλειομένης της διαγραφής, εναντίον όσων βουλευτών τυγχάνουν και μέλη τους (αναγκαστικά και εκ του νόμου για την άσκηση του επαγγέλματός τους) σε περίπτωση που τα μέλη αυτά τυχόν υπερψηφίσουν τα ασφαλιστικά και φορολογικά νομοσχέδια της κυβέρνησης Τσίπρα. Σύμφωνα με τις σχετικές ανακοινώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, τα εν λόγω επιμελητήρια επικαλούνται τους εσωτερικούς κώδικες δεοντολογίας τους, από τους οποίους (υποτίθεται ότι) προκύπτει η υποχρέωση αλληλεγγύης μεταξύ των μελών τους, αλλά και προαγωγής των επαγγελματικών συμφερόντων της οικείας συντεχνίας, ως νομική βάση της απειλούμενης πειθαρχικής δίωξης.

Ασφαλώς η συντριπτική φορολόγηση που νομοθέτησε η πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκει αντίθετο κάθε νοήμονα άνθρωπο, πολλώ δε μάλλον όταν, ειδικά για τους ελεύθερους επαγγελματίες, ο φονικός συνδυασμός φόρου εισοδήματος 29%, εισφορών 38% και ΦΠΑ 24%, με παράλληλη έλλειψη αφορολογήτου ορίου, εμφαίνει σαφώς τον δημευτικό χαρακτήρα των πολλαπλών φορολογιών. Η απειλή των πειθαρχικών μέτρων όμως (: εξαγγελία σπουδαίου μελλοντικού κακού, που εξαρτάται από τον εξαγγέλλοντα) θέτει ενδιαφέροντα ζητήματα, όχι μόνο στενά νομικά, όσο και ευρύτερα πολιτικά, σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο.

Continue reading ‘Βουλευτική ψήφος και πειθαρχικά μέτρα’

Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙΙ

Στις 22 Απριλίου 2016 διωρίστηκαν οι νέοι μας Ειρηνοδίκες, 194 εν όλω. Με γεια τους.

Αρχίζει παρένθεση. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός αφορούσε αρχικά 54 θέσεις όλες κι όλες βέβαια, αριθμός λογικός. Η θεαματική αύξηση του αριθμού των διοριστέων +140 εν μέσω ισχνοτάτων αγελάδων έγινε στις 14 Αυγούστου 2015 με τον Ν. 4336/2015. Ενθυμείσθε, είναι ο μνημονιακός νόμος που ψήφισε ξημερώματα η Βουλή μας, με τους βουλευτές να κοιμούνται ξεθεωμένοι στα έδρανα. Οι οργανικές θέσεις των Ειρηνοδικών σε όλη την επικράτεια με τον νόμο αυτό αυξήθηκαν κατά 18% με την μία, από 776 σε 916. Ζωή νά’χουνε. Λέγεται ότι η αύξηση αυτή οφείλεται σε προσωπική παρέμβαση της πρώην Προέδρου της Ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων, Προέδρου του Αρείου Πάγου και πρώην Πρωθυπουργού. Με επιχείρημα τις αυξημένες υπηρεσιακές ανάγκες, ιδίως λόγω του νόμου Κατσέλη. Οι δικαστικοί λειτουργοί βέβαια είναι ισόβιοι. Κλείνει η παρένθεση.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙΙ’

Στρατιωτικά ενθυμήματα VI: η στολή εργασίας

Ο αποπάνω μου στην Μονάδα ήταν ένας πιτσιρικάς (εγώ είχα πάει σχετικά μεγάλος, οπότε για μένα σχεδόν όλοι πιτσιρικάδες ήταν. Τους βαριόμουνα). Δεν ήταν κακό παιδί, είχε την στοιχειώδη ευφυΐα να καταλαβαίνη πότε τον παίρνει για χαβαλέ και πότε να κάνη ότι δουλεύει στο ΚΕΠΙΚ, τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να μην δίνη στόχο. Όταν μπήκα στον θάλαμο με τη καινούργια σειρά, προσπάθησε μισοαστεία μισοσοβαρά να μου το παίξη παλιός. Αλλά, είπαμε, βαριόμουνα. Γελαστό παιδί, Μίλτο τον λέγανε. Στον στρατό βέβαια όλοι τον ήξεραν με το επώνυμο.

Λίγο μετά την απόλυση, τελείωσε η πλάκα. Έπρεπε να αρχίσω να δουλεύω. Και αυτό έκανα. Ξυπνούσα το πρωί, έβαζα την στολή εργασίας, έπαιρνα τον χαρτοφύλακα και πήγαινα στα δικαστήρια, στο γραφείο, στις υπηρεσίες, όπου βγάζει κανείς το ψωμί του τέλος πάντων σαν δικηγόρος.

Continue reading ‘Στρατιωτικά ενθυμήματα VI: η στολή εργασίας’

Περί των μανωλαδακιστών

Με το άρ. 58 Ν. 4384/2016 προστέθηκε νέο άρ. 13Α στον Κώδικα Μετανάστευσης:

Απασχόληση παράτυπα διαµενόντων πολιτών τρίτων χωρών στην αγροτική οικονοµία

1. Αν οι θέσεις εργασίας που προβλέπονται στην κοινή υπουργική απόφαση της παραγράφου 1 του άρθρου 11 του παρόντος για την εργασία στην αγροτική οικονοµία δεν καλυφθούν µε την διαδικασία των άρθρων 12 και 13 του παρόντος, µπορεί ο εργοδότης να υποβάλει στην αρµόδια υπηρεσία της Αποκεντρωµένης Διοίκησης του τόπου διαµονής του αίτηση για την κατ’ εξαίρεση απασχόληση πολιτών τρίτων χωρών, οι οποίοι στερούνται τίτλου διαµονής στην χώρα, προκειµένου για την αντιµετώπιση επειγουσών αναγκών της αγροτικής εκµετάλλευσης. Στην αίτηση αναγράφονται ο αριθµός των θέσεων εργασίας σύµφωνα µε την αντιστοιχία καλλιεργήσιµης έκτασης ή ζωικού κεφαλαίου ανά εργαζόµενο κατ’ εφαρµογή της κοινής υπουργικής απόφασης της παραγράφου 3 του άρθρου 11, τα στοιχεία και η ιθαγένεια των προς απασχόληση πολιτών τρίτων χωρών, η ειδικότητα και το χρονικό διάστηµα της απασχόλησης. Η αίτηση συνοδεύεται από: α) την Ενιαία Δήλωση Καλλιέργειας ή την Ενιαία Δήλωση Εκτροφής του άρθρου 9 του ν. 3877/2010 (Α΄ 160), β) υπεύθυνη δήλωση του εργοδότη ότι αντιµετωπίζει κατάσταση ανωτέρας βίας, εφόσον αδυνατεί να συνάψει εγκαίρως νόµιµες συµβάσεις εργασίας για την αντιµετώπιση των αναγκών της εκµετάλλευσής του, γ) τα προβλεπόµενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 13 δικαιολογητικά.
2. Οι αιτήσεις εξετάζονται µε την χρονική σειρά υποβολής τους από τον Συντονιστή Αποκεντρωµένης Διοίκησης, ο οποίος µπορεί να εκδώσει πράξεις έγκρισης για την κατ’ εξαίρεση απασχόληση παράτυπα διαµενόντων πολιτών τρίτων χωρών, µέχρις ότου συµπληρωθεί ο αριθµός εργαζόµενων που προβλέπει η κοινή υπουργική απόφαση της παραγράφου 1 του άρθρου 11. Η χορηγηθείσα έγκριση για την κατ’ εξαίρεση απασχόληση των πολιτών τρίτων χωρών συνιστά λόγο αναβολής αποµάκρυνσης και εφαρµόζονται αναλόγως οι διατάξεις του άρθρου 24 του ν. 3907/2011 (Α΄ 7). Η αρµόδια υπηρεσία της Αποκεντρωµένης Διοίκησης αποστέλλει στην κατά τόπον αρµόδια Αστυνοµική Διεύθυνση την χορηγηθείσα πράξη έγκρισης. Σε περίπτωση που έχει ήδη εκδοθεί απόφαση επιστροφής, η αρµόδια αστυνοµική αρχή εκδίδει βεβαίωση αναβολής αποµάκρυνσης κατ’ εφαρµογή της παρ. 4 του άρθρου 24 του ν. 3907/2011, εφόσον δεν συντρέχει σπουδαίος λόγος δηµόσιας τάξης και ασφάλειας, σύµφωνα µε την περίπτωση γ΄ του άρθρου 6. Σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί απόφαση επιστροφής, εκδίδεται απόφαση επιστροφής από την αρµόδια αστυνοµική αρχή και, ακολούθως, εκδίδεται βεβαίωση αναβολής αποµάκρυνσης κατ’ εφαρµογή της παρ. 4 του άρθρου 24 του ν. 3907/2011. Οι πολίτες τρίτων χωρών, των οποίων αναβλήθηκε η αποµάκρυνση, υποβάλλουν στην Περιφέρεια του τόπου διαµονής τους αίτηση χορήγησης άδειας εργασίας κατ’ εφαρµογή του άρθρου 3 της αριθ. 53619/735/2015 απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Οικονοµίας, Ανάπτυξης και Τουρισµού και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Β΄ 2631). Η Περιφέρεια κοινοποιεί υποχρεωτικά τις χορηγούµενες άδειες εργασίας στον κατά τόπον αρµόδιο ανταποκριτή του ΟΓΑ και στο κατά τόπον αρµόδιο τµήµα του Σώµατος Επιθεώρησης Εργασίας.
3. Εργοδότης που απασχολεί πολίτες τρίτων χωρών κατ’ εφαρµογή των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν υπόκειται στις κυρώσεις των άρθρων 85, 87 και 88 του ν. 4052/2012 (Α΄ 41).
4. Οι πολίτες τρίτων χωρών που απασχολούνται κατ’ εφαρµογή των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου στην αγροτική οικονοµία ασφαλίζονται στον Οργανισµό Γεωργικών Ασφαλίσεων µε εργόσηµο, κατ’ εφαρµογή του άρθρου 27 του ν. 2639/1998 (Α΄ 205) και του άρθρου 20 του ν. 3863/2010 (Α΄ 115).
5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονοµικών Αγροτικής Ανάπτυξης και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ρυθµίζονται θέµατα σχετικά µε την προσµέτρηση των δαπανών που προκύπτουν από το παράβολο στα έξοδα των εργατών, για τον υπολογισµό του φορολογητέου εισοδήµατός τους και κάθε άλλο σχετικό θέµα.

Φραουλοχώραφα της Αχαιοήλιδος. Αυτά που οι αλληλέγγυοι τα έχουνε δει κυρίως από αγωνιστικές καρτποστάλ.

Φραουλοχώραφα της Αχαιοήλιδος. Αυτά που οι αλληλέγγυοι τα έχουνε δει κυρίως από αγωνιστικές καρτποστάλ.

Continue reading ‘Περί των μανωλαδακιστών’

Μικρή εμπειρική έρευνα περί της λεπτής τέχνης του νομοθετείν, μέρος Δ

Θέλω τώρα να συμπληρώσω το πρώτο και βασικό άρθρο αυτής της σειράς με τα στοιχεία του 2015, που κακή τη τύχη συνέπεσαν με την πρώτη και την δεύτερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Διατηρώ την ίδια κατηγοριοποίηση με εκείνο το άρθρο (έχω καταχωρίσει μόνο τον Ν. 4332/2015 σε δύο κατηγορίες, την β και την στ, επειδή ταίριζε εξ ημισείας και στις δύο).

Το 2015 λοιπόν εκδόθηκαν συνολικά μόλις 37 νόμοι, από τον Ν. 4320 έως τον Ν. 4356, εκ των οποίων οι 17 πρώτοι, έως και των Ν. 4336/2015, χρεωπιστώνονται στην ΠΦΑ και οι υπόλοιποι στην ΔΦΑ.

Continue reading ‘Μικρή εμπειρική έρευνα περί της λεπτής τέχνης του νομοθετείν, μέρος Δ’

Περί των πρωταρχιτών ως χορτοφάγων

Τι θα επέλεγαν άραγε όσοι βρίσκονται στην ρωλσιανή πρωταρχική θέση, αν το πέπλο της άγνοιας κάλυπτε ακόμη και το βιολογικό είδος;

Η ιδέα της πρωταρχικής θέσης εισάγεται στο 3ο κεφάλαιο της Θεωρίας της Δικαιοσύνης [την οποία ένας μεταφραστικός λαθροδάκτυλος απέδωσε ως “Θεωρία της Δικαιοσύνης” στα ελληνικά και όχι “Μια Θεωρία”, όπως είναι ο αγγλικός τίτλος. Οι έρευνες συνεχίζονται.]. Βρισκόμαστε ακόμη σε ένα υποθετικό στάδιο πριν την σύμπηξη της πολιτικής κοινωνίας, ένα είδος φυσικής κατάστασης ας πούμε, και καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιες αρχές δικαιοσύνης θα διέπουν την βασική διάρθρωση της μελλοντικής μας κοινωνίας.

Ο Ρωλς περιγράφει τους πρωταρχίτες ως ελεύθερα και έλλογα πρόσωπα, εμφορούμενα από αμοιβαία αδιαφορία, σε μια κατάσταση ισότητας, που δεν γνωρίζουν όμως την θέση τους στην κοινωνία. Ένα πέπλο άγνοιας καλύπτει προσωρινά κατηγορήματα όπως ο πλούτος, η υγεία, η θρησκεία, η γενετήσια προδιάθεση, το ύψος, η κοινωνική κατάσταση, η οπαδική προτίμηση, γενικά οτιδήποτε συγκαθορίζει την κοινωνική ταυτότητα καθενός μας. Με αυτόν τον απλό, κομψό και έξυπνο μηχανισμό εξασφαλίζεται ότι οι πρωταρχίτες δεν θα μεροληπτήσουν κατά την κατάστρωση των αρχών της δικαιοσύνης, αλλά θα προσεγγίσουν τους μελλοντικούς κοινωνικούς θεσμούς από μια κατά το δυνατόν αντικειμενικώτερη οπτική γωνία. Μέσα από την περιγραφόμενη διαδικασία προκύπτουν ακριβοδίκαιες αρχές: αν δεν ξέρεις αν είσαι πατέρας ή γυιος, άντρας ή γυναίκα, νέος ή γέρος, πλούσιος ή φτωχός, αριστερός ή δεξιός, πλειονότητα ή μειονότητα, ευφυής ή ΑΝΕΛ, εύλογα ενδιαφέρεσαι εξίσου για τα συμφέροντα όλων.

Στιγμιότυπο πρωταρχιτών σε ένα διάλειμμα της πολύωρης διαπραγμάτευσης. Διακρίνονται τα πεπλα της άγνοιας.

Στιγμιότυπο πρωταρχιτών σε ένα διάλειμμα της πολύωρης διαπραγμάτευσης. Διακρίνονται τα πεπλα της άγνοιας.

Continue reading ‘Περί των πρωταρχιτών ως χορτοφάγων’

Επ’ ακροατηρίου δημοσιότητα και δημοσιογραφία

Στην φίλη Α.Ε.

Η αρχή της δημοσιότητας στην ποινική δίκη νοείται καταρχάς ως άμεση δημοσιότητα, που προϋποθέτει την φυσική παρουσία στο ακροατήριο. Ως προς αυτό, είναι καθένας ελεύθερος να παρίσταται και να ακούη, όσο μπορεί να ακούση, τα διαδραματιζόμενα. Προκειμένου όμως να καταγραφή σε οποιοδήποτε μέσο, ηχητικό ή οπτικοακουστικό, η διαδικασία, απαιτείται αίτηση του ενδιαφερομένου και συναίνεση όλων των παραγόντων της δίκης, διαφορετικά διαπράττεται ποινικό αδίκημα κατ’ άρ. 8 Ν. 3090/2002:

1. Η ολική ή μερική μετάδοση από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο, καθώς και η κινηματογράφηση και μαγνητοσκόπηση της δίκης ενώπιον ποινικού, πολιτικού ή διοικητικού δικαστηρίου απαγορεύεται. Κατ’ εξαίρεση, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τις ενέργειες αυτές, εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι και συντρέχει ουσιώδες δημόσιο συμφέρον. […]

3. Όποιος παραβαίνει τις διατάξεις των παραγράφων 1 εδ. α’ και 2 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών και χρηματική ποινή είκοσι χιλιάδων (20.000) έως διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ.

[Ο νόμος αναφέρεται, προσοχή, μόνο σε κινηματογράφηση και μαγνητοσκόπηση. Δεν είμαι βέβαιος ποια είναι η διαφορά, φαίνεται όμως ότι είναι ελεύθερη η μαγνητοφώνηση].

Σχετικό όμως είναι και το διαβόητο άρ. 370Α παρ. 2 ΠΚ περί παραβίασης του απορρήτου της προφορικής συνομιλίας:

Όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Με την ίδια ποινή τιμωρείται η πράξη του προηγούμενου εδαφίου και όταν ο δράστης αποτυπώσει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου.

Αυτά τα δρακόντεια προκύπτουν από τις εσωτερικές διατάξεις. Εξακολουθούν να ισχύουν όμως; Πρέπει να τα παίρνουμε στα σοβαρά;

Σε μια πρόσφατη απόφασή του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ερμήνευσε με τέτοιο τρόπο το άρ. 10 ΕΣΔΑ, που διαλαμβάνει τα σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης, ώστε πλέον να καθίσταται αμφίβολο το παράνομο της πράξης του υποκλόπου, ειδικά μάλιστα αν είναι και δημοσιογράφος.

Ειδικώτερα, στην απόφαση Pinto Coelho κατά Πορτογαλίας (Μαρ 16), το δικαστήριο στο 4ο Τμήμα του έκρινε την προφυγή μιας Πορτογαλίδας τηλεδημοσιογράφου, της Σοφίας Πίντου Κοέλιου, η οποία το 2005 ερευνούσε την καταδίκη ενός πιτσιρικά για ληστεία ενός κινητού. Ο 18χρονος, που ήταν από το Πράσινο Ακρωτήριο παρεμπιπτόντως, ισχυριζόταν ότι είχε άλλοθι. Η δημοσιογράφος κατέγραψε τις καταθέσεις τριών μαρτύρων, καθώς και την εξέτασή τους από την έδρα, χωρίς άδεια, για να αποδείξη ότι κανείς δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο.

Ο Πρόεδρος, μόλις προβλήθηκε η εκπομπή, υπέβαλε την σχετική μήνυση και η δημοσιογράφος καταδικάστηκε για απείθεια (art. 348 CP: desobediência), καθώς είχε παραβιάσει το άρ. 88 παρ. 2β του πορτΚΠΔ:

Não é, porém, autorizada, sob pena de desobediência simples: […]
b) A transmissão ou registo de imagens ou de tomadas de som relativas à prática de qualquer acto processual, nomeadamente da audiência, salvo se a autoridade judiciária referida na alínea anterior, por despacho, a autorizar; não pode, porém, ser autorizada a transmissão ou registo de imagens ou tomada de som relativas a pessoa que a tal se opuser;

[δεν ξέρω πορτογαλικά, φιγούρα κάνω με όσα πιάνω μέσες άκρες]

Η ποινή της ήταν χρηματική ποινή από μετατροπή ύψους 1500 ευρώ, υπόψιν ότι ήταν και υπότροπη. [Τελικά, δεν μάθαμε αν ο πιτσιρικάς την είχε κάνει την δουλειά].

Continue reading ‘Επ’ ακροατηρίου δημοσιότητα και δημοσιογραφία’

Συγχαρικια

Επειδη ο ιδιος ο Αθανασιος ντρεπεται, να ανακοινωσω εγω οτι το Σαββατο το βραδυ θα τιμηθει απο το γερμανικο κρατος για τις υπηρεσιες του προς τους πολιτες του, αλλα και την υποθεση της ελευθερης εκφρασης στην Ευρωπη γενικοτερα.

Στις 8μμ, στην κατοικια του Γερμανου πρεσβη στην Εθνικης Αντιστασεως στο Χαλανδρι (εκει που η 17Ν εριχνε ρουκετες–ειπαμε ατρομητος ο Αθανασιος).

Θα απονεμηθει το βραβειο Κλαους φον Γκρουγκενμπαχ για την Φιλια των Λαων μαζι με την γερμανικη υπηκοοτητα (χρησιμη αυτες τις μερες). Φημολογειται οτι ισως θα απονεμηθει και ο γερμανικος μεγαλοσταυρος (Grosskreuz).* Ζηλευω.

Θα ακολουθησει δεξιωση στον ομορφοτατο κηπο.

Μεταξυ των καλεσμενων ειναι και ο Χαϊντς Ριχτερ, που θα ερθει ταξιδι αστραπη (προφανως θα ειναι αυξημενα τα μετρα ασφαλειας).
Η εισοδος δεν ειναι ακριβως ελευθερη αλλα εγω θα προσπαθησω να περασω μια βολτα (και βεβαια θα βαλουμε τον Αθανασιο να κερασει μετα με τα λεφτα απ’το βραβειο!).

Μακαρι να ειχε και το ελληνικο κρατος το μυαλο να επιβραβευε ετσι** αυτους που μαχονται για πραγματικα σημαντικα ιδεωδη, αντι να επιβραβευει με διορισμους στο δημοσιο, φιλικους εκδοτες και ηλιθιους ανιψιους.

——————–

*Αν σας ενοχλει η ιδεα των παρασημων και Ταγματων Τιμης, δεν εισαστε μονοι, βρειτε κανεναν κατοικο Βρεμης ή Αμβουργου να διαμαρτυρηθειτε μαζι. Αυτες οι δυο πολεις-κρατη ηταν εναντιον της θεσπισης των ομοσπονδιακων παρασημων, και παραδοσιακα οι κατοικοι τους δεν τα δεχονται, βλ. και Χελμουτ Σμιτ.
**Ξερατε οτι το ανωτερο παρασημο στην Ελλαδα ειναι ο Μεγαλοσταυρος του Σωτηρος? Oχι των Σωτηρηδων, αλλα του Χριστου, του οποιου εχει και την εικονα επανω? Θελω να δω τον Τσιπρα σε τετοια τελετη.

Περί διαφυλικών

Καταρχάς, κάποιες διευκρινίσεις, για να τα έχουμε καθαρά στο μυαλό μας: ο διαφυλικός είναι ένας αρκετά ταλαιπωρημένος άνθρωπος που ζη μια κατάσταση σχιζοφρενική, καθώς το βιολογικό και γονοτυπικό του φύλο δεν ταυτίζεται με το κοινωνικό και το φαινοτυπικό. Νομίζω ότι είναι ακόμη ευπρεπές να το ονομάζουμε αυτό “διαταραχή φύλου“, πράγμα που βρίσκω πολύ ακριβές. Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ακόμη τίποτε για τις γενετήσιες προτιμήσεις του διαφυλικού: μπορεί να είναι ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος. Τρέχα γύρευε.

Τέλος, ονομάζουμε διαφυλικό μια γεννημένη θηλυκιά γυναίκα που νιώθει άντρας και διαφυλική το αντίστροφο (για κάποιον λόγο, οι διαφυλικές είναι πολύ περισσότερες από τους διαφυλικούς ή μου φαίνεται;). Αν θέλουμε να κάνουμε και λίγη πλάκα, μπορούμε να φτειάξουμε δύο καινούργιες λέξεις και να ορίσουμε ότι γυναίκανδρος είναι η γυναίκα προς άνδρα, ενώ ανδρογύνη καλείται ο άνδρα προς γυναίκα.

Προβληματίστηκα πρώτη φορά για το θέμα των διαφυλικών από την Στάσσα εδώ και έγραψα ένα μικρό σχόλιο αργότερα εδώ. Τώρα θα προσπαθήσω να δώσω μια πιο συνολική απεικόνιση του ζητήματος και των πιθανών νομικών λύσεων.

Continue reading ‘Περί διαφυλικών’