Δημοσιευθηκε
February 6, 2010. Συγγραφεας:
Κώστας
Σε ένα πολυδιαβασμένο άρθρο με τίτλο ”Secession and the Limits of Taxation: Towards a Theory of Internal Exit” που δημοσιεύτηκε το 1987, ο Νομπελίστας οικονομολόγος James Buchanan και ο Roger Faith εξετάζουν τα όρια που θέτει η απειλή απόσχισης σε εκείνους που αντλούν οφέλη από το κράτος εις βάρος των υπολοίπων πολιτών. Πρώτα επισημαίνουν ότι ύστερα από την απόσχιση οι δαπάνες για την παροχή δημοσίων αγαθών όπως η άμυνα θα βαρύνει λιγότερους πολίτες οδηγώντας σε υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τους αποσχισθέντες. Το μέγεθος του κόστους της απόσχισης, κατά τους συγγραφείς, θέτει ένα όριο στο μέγεθος της εκμετάλλευσης από εκείνους που ελέγχουν την εξουσία. Όταν το κόστος της εκμετάλευσης ξεπεράσει το κόστος της απόσχισης τότε οι πολίτες που την υφίστανται θα αποσχιστούν (εσωτερική έξοδος) και τα οφέλη θα εξαφανιστούν για εκείνους που εκμεταλεύονται το κράτος .
Τριάντα χρόνια νωρίτερα, ο Charles Tiebout, σε ένα άρθρο με τίτλο “A pure theory of local expenditures”, επεξεργάστηκε το ζήτημα της ψήφου με τα πόδια (εξωτερικής εξόδου). Ο Tiebout ισχυρίστηκε ότι αν υπάρχει ελευθερία μετακίνησης τότε τα άτομα θα επιλέξουν να μετακινηθούν σε εκείνή την κοινότητα που πολιτικά είναι πιο κοντά στις προσωπικές τους προτιμήσεις. Η ελευθερία επιλογής θα οδηγήσει λοιπόν σε σχετικά ομοιογενείς κοινότητες, σε κοινότητες που θα απαρτίζονται από άτομα με παρόμοιες προτιμήσεις. Η ψήφος με τα πόδια είναι βελτιωτική καθώς δίνει στα άτομα τη δυνατότητα να επιλέξουν πώς θα ζήσουν χωρίς η ψήφος τους να είναι δεσμευτική για αυτούς που έχουν διαφορετικές προτιμήσεις. Continue reading ‘Υπέρ του δικαιώματος της εξόδου (και κατά της πατρίδας).’
Αγαπητοί φυγόστρατοι,
υπάρχει μια άτυπη ομαδοποίηση των αρρένων Ελλήνων πολιτών που τέμνει οριζόντια τις συνήθεις πολιτικές, ιδεολογικές, οπαδικές και λοιπές διακρίσεις [όχι όμως και τις κοινωνικές...]. Στους κόλπους της περιλαμβάνει τον κιτρινιστή και συκοφάντη Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, τον εθνικό αρραβωνιαστικό Αντώνη Ρέμο, τον εθναμύντορα Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη και άλλους, ων ο αριθμός δεν θα γίνη ποτέ γνωστός εξαιτίας των κατηραμένων δεδομενολόγων. Ανακαλύπτω μάλιστα ότι, καθ’ ομολογίαν τους, σεμνύνονται για την ιδιότητά τους αυτή και πολλοί των Ελλήνων ιστολόγων: από τον Θέμη Λαζαρίδη και τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη έως τον null και τον Κώστα Αλεξανδράκη, καθώς και άλλοι, λιγώτερο αξιόλογοι.
Είστε η φυλή των φυγοστράτων. Είστε φίλοι μεν, φιλτέρα όμως, πολύ φιλτέρα, είναι η αλήθεια.
Όλους εσάς ενώνει όχι απαραιτήτως η Ελλάς, αλλά ένα άλλο κοινό σημείο: έχετε τον τρόπο σας. Κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά. Σας είμαι ενάντιος.
Δεν αναφέρομαι εδώ στα νομικά παρελκόμενα. Φυγόστρατος για μένα δεν είναι μόνο ο ανυπότακτος του άρ. 32 ΣΠΚ ή ο λιποτάκτης των άρ. 33 επ. ΣΠΚ. Φυγόστρατος είναι και ο βυσματίας.Φυγόστρατος είναι και όποιος ξεχείλωσε νόμους και διατάξεις, προθεσμίες και ένδικα βοηθήματα για να αποφύγη την στράτευση. Φυγόστρατος είναι και όποιος διετέλεσε μερικά χρόνια ανυπότακτος στα εξωτερικά, για να νομιμοποιηθή εκ των υστέρων ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού ή με κάποια πελατειακή διάταξη Continue reading ‘Κατά φυγοστρατίας πολεμικός’
Πολλοι Ελληνες του εξωτερικου εχουν δυο προσωπα οσον αφορα την γνωμη τους για την Ελλαδα. Το προσωπο προς τους ξενους, υπερασπιστικο, ενιοτε απολογητικο, σπανιοτερα περηφανο. Το προσωπο προς τους Ελληνες απο την αλλη ειναι πολυ συχνα εκνευρισμενο και κατακριτικο και για αυτο δεν ευθυνεται και λιγο η συχνη αναγκη υπερασπισης της Ελλαδας προς τους ξενους. Αποφασισα ετσι για αλλαγη να δειξω πως βλεπω την χωρα απο την οποια καταγομαι, θετικα, οταν ας πουμε μιλαω σε εναν ξενο που δεν ξερει πολλα (και δεν ειναι ετοιμος να κατανοησει τις διαφορες αδυναμιες).
Που ειναι η Ελλαδα το 2010, αν το κοιταξουμε ψυχραιμα και αντικειμενικα?
Τα στρατηγικα προβληματα που παραδοσιακα ταλαιπωρουν την Ελλαδα εχουν σχεδον εξαλειφθει. Εχει συμμετασχει στο πλευρο των νικητων (και του δικαιου) σε ολους τους μεγαλους πολεμους του τελευταιου αιωνα (Α κ. Β ΠΠ, Ψυχρο Πολεμο). Ειναι μελος μερικων απο τις δυνατοτερες λεσχες του πλανητη, πραγματικα ανεξαρτητη χωρα με δυνατους φιλους και συμμαχους. Εχει σημαντικο διπλωματικο κεφαλαιο και “ηπια δυναμη“, παρα τα (αρκετα) διπλωματικα λαθη μας, οι περισσοτεροι γειτονες μας σεβονται και ζηλευουν, ο πλουσιος δυτικος κοσμος μας συμπαθει, ο ανερχομενος ασιατικος μας καλοβλεπει με τον καιρο ως ομορφη, καλοζωϊσμενη, ευρωπαϊκη χωρα.
Συμφωνα με τον Κοσμο το 2010 του Εκονομιστ, η Ελλαδα ειναι φετος και μια πλουσια χωρα. Με εισοδημα 30.390 δολλαριων (σε Ισοτιμια Αγοραστικης Δυναμης) ειναι πλουσιοτερη απο την Ιταλια και την Ισπανια, πολυ πλουσιοτερη απο την παλαι ποτε ισοπτωχη Πορτογαλια (μολις 21.930), μια ανασα απο την Γερμανια (33.840), την Γαλλια (34.310) και το Ηνωμενο Βασιλειο (34.730). Continue reading ‘Φιλελληνικο: τα κατορθωματα της μαμας πατριδας’
Ειμαστε ολοι ξαδερφια στην ΕΕ, απλα δεν το εχουμε καταλαβει ακομα
[η εμπειρια της αναγνωσης σας θα ειναι ανωτερη αν ανοιγετε τους συνδεσμους στις αγκυλες σε νεο παραθυρο]
[μαεστρο παιξε ρομαντικο, αλλα εγκεφαλικο ανοιγμα]
Με την παρουσα κριση και συνακολουθη προσπαθεια για συνετισμο μας απο την ΕΕ, ειναι σιγουρο οτι θα προκυψουν αρκετες αντιευρωπαϊκες αντιδρασεις. Καποιος εφτασε να μιζερολογει οτι ο Ελληνας πρωθυπουργος εγινε νομαρχης της Ευρωπης.
Ε λοιπον, νομιζω οτι περα απο τις κινδυνολογιες, σε αυτον τον δρομο ειμαστε, εχουμε διασχισει ηδη τα μισα της διαδρομης, και πολυ καλα κανουμε:
Η Ελλαδα θα γινει μια πολιτεια της Ευρωπης, με τα πλεονεκτηματα αλλα και τις υποχρεωσεις* που αυτο συνεπαγεται, περιπου οπως μια αμερικανικη πολιτεια.
Μα τι δουλεια εχουν Ελληνες και Γερμανοι σε μια στενη Ενωση, οταν ειναι τοσο διαφορετικοι, θα αντιταξουν μερικοι ψυχραιμοι (εξ αυτων και 2-3 συνιστολογοι). Continue reading ‘Φιλοευρωπαϊκο ή Η Ελλαδα νομαρχια της Ευρωπης’
Καθε φορα που η Ελλαδα εχει προβληματα τετοιου μεγεθους ωστε να αρχισουν να ασχολουνται τα διεθνη ΜΜΕ μαζι τους (αρκετα συχνα δυστυχως), στην Ελλαδα αρχιζει με απολυτη προβλεψιμοτητα η Καταγγελια.
Οι ξενοι μας απεχθανονται, θελουν το κακο μας, να διαμελισουν την χωρα μας και να ξεσκισουν την εθνικη μας ταυτοτητα… να οριστε παλι μας κριτικαρουν με μονο σκοπο να εκπληρωσουν τα σκοτεινα τους σχεδια.
Οι ψυχολογικοι και κοινωνικοι λογοι που μας σπρωχνουν σε αυτο το συνονθυλευμα συνδρομου καταδιωξης, συνωμοσιολαγνιας και ξενοφοβιας αξιζουν σιγουρα μια ολοκληρη διατριβη. Εχω την εντυπωση οτι μονο βαθια ανασφαλεις και συμπλεγματικοι ανθρωποι νιωθουν οτι ολος ο κοσμος τους φθονει και τους καταδιωκει. Θελει πολυ κακομοιρια και μιζερια για να κατηγορεις ολον τον κοσμο καθε φορα που ερχεσαι σε δυσκολη θεση και να περιμενεις παθητικα τον απο μηχανης θεο, αντι να κοιταζεις με δυναμισμο και κουραγιο να βγεις απο αυτην αδιαφορωντας για το τι λενε οι αλλοι!
Δεν θελω να ασχοληθω ομως αλλο με την ερασιτεχνικη ψυχολογια, αλλα να καταδειξω σε τι ακραια ολιγοφρενεις θεωριες οδηγουνται οι αρθρογραφοι υπο τετοιες συνθηκες.
Το αρθρο του Γ.Δελαστικ στην Ημερησια ειναι απο τα καλυτερα παραδειγματα που διαβαζω αυτες τις μερες. Continue reading ‘Το ξενοφοβικο συνδρομο καταδιωξης ξαναχτυπα’
Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στην Τρίπολη τον μήνα Σεπτέμβριο, σε ένα από τα δύο στρατόπεδα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων στρατιωτών που βρίσκονται εκεί. Ένας στρατιώτης, μέσα στις καιρικές συνθήκες πρόωρου χειμώνα που επικρατούν συχνά στην συγκεκριμένη πόλη την περίοδο αυτή, τολμά να κατεβάσει τα μανίκια της στολής του, μετατρέποντάς την έτσι από «θερινή» σε «χειμερινή». Ένας αξιωματικός τον πλησιάζει και τον εγκαλεί αυστηρά. Ο στρατιωτικός κανονισμός είναι σαφής: τα μανίκια δεν επιτρέπεται να κατεβαστούν πριν τα μέσα Οκτωβρίου, όταν δοθεί δηλ. η σχετική διαταγή. Ο στρατιώτης διαμαρτύρεται επικαλούμενος το τσουχτερό κρύο, αρνείται να ανεβάσει τα μανίκια και τελικά τιμωρείται από τον αξιωματικό. Αυτήν την απλή και συχνή στα στρατόπεδα ιστορία μπορούμε να την δούμε με δύο τρόπους. Ο ένας είναι να διαγνώσουμε στον στρατιώτη την χαρακτηριστική ελληνική νοοτροπία απειθαρχίας και αποστροφής προς κάθε κανόνα. Μια ανώριμη κοσμοαντίληψη που στην καλύτερη περίπτωση συνιστά απλώς εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια ορθολογικής συγκρότησης μιας κοινότητας ανθρώπων και στην χειρότερη είναι προάγγελος μελλοντικής παρανομίας και διαφθοράς. Ο άλλος τρόπος προσέγγισης της ιστορίας είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας στον κανονισμό. Να υποψιαστούμε δηλ. ότι ο σχετικός κανονισμός, αντιγραμμένος πιθανότατα από κάποιο ξένο εγχειρίδιο, αγνοεί καταφανέστατα τον μικροκλιματικό χαρακτήρα του ελληνικού καιρού. Continue reading ‘Ιδιαιτερότητα και καρικατούρα’
Λίγες ημέρες πριν μερικοί συμπολίτες μας πυρπόλησαν την συναγωγή Ετς Χαΐμ στα Χανιά. Για δεύτερη φορά.
Κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας ζητούν την βοήθειά μας για να την αποκαταστήσουν.
Ας βοηθήσουμε τους δεύτερους, όχι τους πρώτους. Με πράξεις, όχι με λόγια. Πάντα, όχι μόνο σήμερα.
Αναδημοσιεύω:
People wishing to make a donation can do it in one of two ways, wire transfers can be made to directly to the Synagogue account at… Continue reading ‘Ο εμπρησμός της συναγωγής Ετς Χαΐμ στα Χανιά’
Στο Αθεϊστάν επικρατεί πραγματική, πλήρης, ουσιαστική θρησκευτική ελευθερία. Το κράτος είναι αυστηρά ουδετερόθρησκο, δεν επιδοτεί ούτε ευνοεί έστω και εμμέσως κάποια θρησκεία έναντι κάποιας άλλης. Ούτε φυσικά το ίδιο το θρησκεύεσθαι έναντι του αγνωστικισμού ή της αθεΐας.
Δεν ήταν πάντα τόσο τριανταφυλλένια τα πράγματα βέβαια. Προς τον σκοπό της ουδετεροθρησκίας εισήχθησαν σταδιακά μερικές αλλαγές. Ας πούμε:
1. Απαγορεύονται τα χριστιανικά ονόματα ως επίσημα τοπωνύμια: όχι Αναπαύσεως, αλλά Νεκροταφείου, όχι Άγιος Δημήτριος, αλλά Μπραχάμι, όχι Άγιος Νικόλαος Κρήτης, αλλά να βρουν οι κάτοικοι άλλο όνομα.
2. Όχι στα χριστιανικά παρεκκλήσια σε δημόσια νοσοκομεία: όποιος θέλη να ανάψη κεράκι για τον άνθρωπό του, να πάη αλλού, σε δική του ιδιοκτησία και με δικά του έξοδα.
3. Κατεδάφιση των ναών που βρίσκονται στα δημοτικά νεκροταφεία. Και ακολούθως: απαγόρευση των σταυρών στα μνήματα. Και των τρισαγίων.
Continue reading ‘Περιήγηση στο Αθεϊστάν’
Οι Ελληνες ειναι ανθρωποι με πολλα χαρισματα, αλλα λιγες αρετες.
Αγγελος Βλαχος, πολυταξιδεμενος διπλωματης, συγγραφεας, φιλος του Γ. Σεφερη, ανιψιος του Γεωργιου Βλαχου, ιδρυτη της Καθημερινης
Ενα παιδι ακουει και επηρεαζεται περισσοτερο απο τον δασκαλο παρα απο τον γονεα, ακομα και αν προκειται για το ιδιο ατομο.
ΙΓ, γονος δυο δασκαλων
Τι σημαινει να εισαι Ελληνας, τι θετικο χαρακτηριστικο θα μπορουσε να πει κανεις οτι εχουν οι περισσοτεροι Ελληνες και ειδικοτερα τι αρετες? Στις ΗΠΑ ειναι ξεκαθαρο ποια πραγματα ειναι unamerican. Η μιζερια, η αδικια, τα στερεοτυπα/ο ρατσισμος, η αγενεια… ολα αυτα τα χαρακτηριστικα πανε εναντια στο πως σκεφτονται οι Αμερικανοι συλλογικα οτι ειναι, ή εστω πως θα ηθελαν να ειναι.
Στην Αγγλια η ευγενεια, το φαιρ πλεϋ, η στωϊκοτητα, το φλεγμα, η αντιμετωπιση καθε αντιξοοτητας με χιουμορ ανηκουν στις αρετες που πρεπει να εχει καθε Αγγλος που σεβεται τον εαυτο του.
Στην Γερμανια οι λεγομενες πρωσσικες αρετες (Preussische Tugenden) ειναι ακομα πιο ξεκαθαρα ορισμενες.
Αισθημα δικαιοσυνης (Gerechtigkeitssinn)
Σκληραγωγια (Härte, gegen sich mehr noch als gegen andere)
Θαρρος (Mut)
Αισθημα ταξης (Ordnungssinn) Continue reading ‘Η (ελλιπης) Αρετη των Ελληνων’
Αφού μυθοκτόνησα ασυστόλως, καιρός να πω και κάτι θετικό. Θα αναφέρω κάποια σημεία στα οποία θεωρώ ότι το Αστυνομικό Δίκαιο χρήζει αναΜορφώσεως και θα καταθέσω συγκεκριμένες προτάσεις. Ξέρω ότι αυτά δεν συνηθίζονται στην Ελλάδα βέβαια, αλλά τι να κάνουμε, κάπως να ζήσουμε και μεις, έχουμε και οικογένεια να θρέψουμε.
Άλφα
Η υποχρέωση κατοχής της αστυνομικής ταυτότητας ανά πάσα στιγμή και λεπτό, 24/7/365, δεν προκύπτει ξεκάθαρα από τον νόμο, αλλά θεωρείται ευρέως ότι υφίσταται. Αυτό όμως είναι υπερβολικό. Το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας αποδεικνύει έναντι πάντων δεσμευτικά τα στοιχεία της ταυτότητας, αλλά αυτά μπορούν να αποδειχθούν με οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό μέσο, κυρίως με μάρτυρες και άλλα έγγραφα. Στην πράξη βέβαια γίνεται και αυτό, αλλά καλό είναι να διευκρινιστή το θέμα.
[Υπενθυμίζω ότι υφίσταται υποχρέωση αληθείας έναντι αστυνομικών οργάνων, όταν ζητούν τα στοιχεία της ταυτότητάς μας, αλλιώς διαπράττεται ψευδής ανωμοτί κατάθεση. Εδώ το δικαίωμα σιωπής και η απαγόρευση αυτοενοχοποίησης υποχωρούν].
Βήτα
Είναι εξωφρενική η δυνατότητα παράτασης της προσαγωγής για πολλές ώρες. Μιμούμενοι το άρ. 6 Συντ., πρέπει και εδώ να θέσουμε συγκεκριμένο χρονικό όριο, πέραν του οποίο η παράταση του περιορισμού λόγω της προσαγωγής θα συνιστά κατακράτηση παρά το Σύνταγμα. Πέντε ώρες νομίζω ότι είναι υπεραρκετές όχι μόνο για τον τυπικό έλεγχο στοιχείων, ενταλμάτων, για τις μεταγωγές κ.λπ., αλλά και για ανεπίσημες συζητήσεις, κουβεντούλα, ρίχνουμε άδεια για να πιάσουμε γεμάτα κ.λπ. Προς γνώση και συμμόρφωση πάντως των ενθουσιωδών ιστολόγων και των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρω ότι στην Β. Ρηνανία-Βεστφαλία (άρ. 38) και στο Αμβούργο (άρ. 13c) π.χ. η προσαγωγή προς εξακρίβωση στοιχείων επιτρέπεται να διαρκέση μέχρι 12 ώρες.
Continue reading ‘Προτάσεις βελτίωσης του Αστυνομικού Δικαίου’
Loading ...
Προσφατα σχολια
Κώστας, S G, Snaporaz, Theodoros [...]
Epanechnikov, Epanechnikov, Epanechnikov, Μπακάληδες και λογιστές γίνανε της μοίρας μας βασανιστές [...]
Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, leo, lectoratius, lectoratius [...]
harisheiz, harisheiz, harisheiz, harisheiz [...]
Ανώνυμος 1, thanos, S G, alampasis thanasis [...]
ανώνυμος 1, Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, Rogerios, Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος [...]