Περί του σωφρονιστικού ΙΙ

Δημοσιευθηκε 03/02/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 0 Comments Tags: , , .

Πριν 3,5 χρόνια είχα προτείνει μια προφανή λύση της συμφόρησης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας: κατασκευή νέων καταστημάτων κράτησης. Φυσικά αυτό δεν συνέβη, είτε για λόγους αντικειμενικούς είτε για λόγους υποκειμενικούς, αδιάφορο. Το αποτέλεσμα το πληροφορούμαστε από την επίκαιρη δημοσιογραφία.

Οι κρατούμενοι στα ελληνικά καταστήματα κράτησης, υπόδικοι και κατάδικοι, εγγίζουν πλέον τις 13.000, που είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει υπάρξει ποτέ σε ομαλή πολιτική περίοδο. Στην σχετική παγκόσμια κατάταξη βέβαια βρισκόμαστε ακόμη κάπου ανάμεσα στην Αυστρία και την Γαλλία αφενός και στο Βέλγιο και την Ιρλανδία αφετέρου, ισόβαθμοι του ΗΒ, μόλις στην 143η θέση της παγκόσμιας κατάταταξης (και 37η επί 56 ευρωπαϊκών). Όχι και πολύ τιμωρητικό σύστημα εδώ που τα λέμε ε;

Ακόμη και στις επιμέρους κατηγορίες, και παρά τα θρυλούμενα, η Ελλάδα δεν συνιστά καμιά ιδιαίτερη ιδιαιτερότητα. Οι υπόδικοι είναι περίπου 31%, λιγώτεροι παρά στο Βέλγιο ή την Δανία. Οι αλλοδαποί είναι βέβαια πολλοί, όχι πολύ περισσότεροι όμως από χώρες εισόδου μεταναστευτικών ρευμάτων όπως η Κύπρος, η Ιταλία και η Ισπανία, για να μην μιλήσουμε για την Ελβετία. Οι δε γυναίκες, άλλη υποτιθέμενη ευπαθής ομάδα, είναι δεν είναι το 5% των κρατουμένων.

Διαβάζουμε και ξεστραβωνόμαστε: από το International Centre for Prison Studies πήρα τα στοιχεία.

Continue reading ‘Περί του σωφρονιστικού ΙΙ’

Εσωτερικη και εξωτερικη υποτιμηση

Δημοσιευθηκε 01/02/2012. Συγγραφεας: S G 3 Comments Tags: , .

Δεν εχω πειστει ακομα 100% για την αναγκη συστηματικης και αποτομης υποτιμησης, εσωτερικης ή εξωτερικης. Θεωρω οτι η Ελλαδα πασχει οντως απο ελλειψη ζητησης στο εσωτερικο, αλλα οχι επειδη δεν εξαγει αρκετα (κατασταση που θα βελτιωνοταν ισως με μια υποτιμηση), αλλα λογω πιστωτικης ασφυξιας. Σε εναν τελειο κοσμο η ΕΚΤ ή αλλος ευρωπαϊκος οργανισμος θα στηριζε τις τραπεζες μας ανεπιφυλακτα, ο δανεισμος προς τα νοικοκυρια θα ξαναζωντανευε, η καταναλωση θα ανεβαινε και το ολο δραμα θα τελειωνε εδω. Επειδη ομως στο παραμυθι που ζουμε οι λευκοι ιπποτες γινονται ολο και σπανιοτεροι, ενω οι δρακοι πολλαπλασιαζονται, κατανοω οτι καποιας μορφης υποτιμηση μπορει να ειναι απο τα λιγα οπλα που εχουμε οι Ελληνες στα δικα μας χερια (και κανενος αλλου) για να φερουμε μια μετρημενη ενισχυση της ζητησης. Οπως εχει περιγραψει με καποια λεπτομερεια ο Αρίστος, μειωνουμε τις τιμες των προϊοντων μας στο εσωτερικο, ετσι ωστε το εξωτερικο να θελει να αγορασει περισσοτερα απο αυτα, ενσχυοντας τις ελληνικες επιχειρησεις και φερνοντας νεες θεσεις εργασιας.*

Ας ξεκαθαρισουμε κατι που μου φαινεται οτι δεν εχει γινει επαρκως κατανοητο: οποιαδηποτε υποτιμηση σημαινει μειωση των πραγματικων εισοδηματων των Ελληνων. Continue reading ‘Εσωτερικη και εξωτερικη υποτιμηση’

Πως το βιαγκρα θα μας κανει να ζουμε (σχεδον) για παντα

Δημοσιευθηκε 23/01/2012. Συγγραφεας: S G 3 Comments Tags: , , , .

Και γιατι τα πιο εξυπνα ειδη ζωων ζουνε περισσοτερο? Λιγη ερασιτεχνικη εξελικτικη βιολογια.

Λατρευω τα εξελικτικα επιχειρηματα, με μια πολυ λιτη και κομψη βαση μπορεις να χτισεις πολυπλοκες θεωριες που εξηγουν παρα πολλα φαινομενα, απο τις κοινωνικες επιστημες μεχρι τις θετικες.*

Μια εξελικτικη θεωρια για το γηρας λεει οτι ειναι απλη συσσωρευση προγραμματιστικων λαθων (bugs) στον γενετικο μας κωδικα.

Το μοντελο ειναι απλο: φανταστειτε ενα ζωο που ζει ακριβως ενα ετος και τεκνοποιει απο την μερα που γεννιεται μεχρι την μερα που πεθαινει. Ας το ονομασουμε ετοσαυρο. Ο ετοσαυρος θα τεινει να εχει τελεια υγεια απο την μερα που γεννιεται μεχρι την μερα που πεθαινει. Φανταστειτε οτι σε μια γεννια καποιοι ετοσαυροι εχουν ενα γονιδιο που τους κανουν να κουφαινονται στον ενατο μηνα ζωης τους. Ο ανταγωνισμος για ερωτικους συντροφους απο τους ετοσαυρους που δεν εχουν αυτο το γονιδιο θα ειναι σκληρος. Υποθετοντας οτι οι θηλυκοι ετοσαυροι εχουν εστω μια ελαχιστη προτιμηση στα αρσενικα που ακουνε καλα, οι ετοσαυροι απο εννεα εως 12 μηνων που ειναι κουφοι θα κανουν λιγοτερα παιδια απο αυτους που δεν ειναι κουφοι. Στην επομενη γεννια το ποσοστο στον πληθυσμο των ετοσαυρων με το κακο γονιδιο θα ειναι λοιπον μικροτερο.

Φυσικα τα περισσοτερα ζωα δεν εχουν μια κοινη και προκαθορισμενη ημερομηνια θανατου. Σε καθε γεννια υπαρχουν καποια ζωα που για τυχαιους λογους ζουν πολυ περισσοτερο απο άλλα. Ειναι λογικο ενα ζωο που ζει πολυ περισσοτερο απο τους περισσοτερους προγονους του να μην εχει πολυ καλη υγεια. Το επιχειρημα παει παραλληλα με το προηγουμενο: δεν υπαρχει εξελικτικη πιεση να εξαφανιστουν τα εγγενη (γενετικα) μειονεκτηματα που παρουσιαζει το ζωο σε μεγαλη ηλικια, αφου σχεδον κανεις προγονος του δεν εφτασε ποτε αυτη την ηλικια! Continue reading ‘Πως το βιαγκρα θα μας κανει να ζουμε (σχεδον) για παντα’

Περί φορολογίας

Δημοσιευθηκε 22/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 2 Comments Tags: .

Μια συζήτηση περί φορολογίας μοιάζει κάπως άκαιρη σήμερα, που η Κυβέρνηση φορολογεί ό,τι ιστολογεί, ζη, κινείται, μιλάει, αγοράζει, περπατάει. Αλλά ίσως θα έπρεπε να γίνη ακριβώς γιαυτό.

Προσωπικά βέβαια είμαι μάλλον ο λιγώτερο ικανός να σχολιάσω σχετικά. Ξέρω πολύ λίγα πράγματα από Φορολογικό, αλλά και στην πράξη η εμπειρία μου από φόρους και εφορείες δεν είναι μεγάλη (ευτυχώς!). Όσο από οικονομικά, μην τα ξαναλέμε, δεν ξέρω τίποτις. Αυτή εδώ η καπτάτιο λοιπόν έχει το νόημα της έκκλησης για βοήθεια: όσοι ξέρετε περισσότερα, διαφωτίστε.

Μπρρρρρρρρρρρρρ...

Continue reading ‘Περί φορολογίας’

Καινούργιες λέξεις Χ

Δημοσιευθηκε 16/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 5 Comments Tags: .

Ωωτός: Νενίκησά σε, ωώδη!

Επιτέλους! Μόλις διαβάσατε την νέα τελευταία λέξη όλων των ελληνικών λεξικών από καταβολής κόσμου! Όλα τα λεξικά της ελληνικής αρχίζουν από τον τιμημένο αάατο και λήγουν με τον ωώδη. Όλος ο πλούτος της Υπερτρισχιλιετούς οροθετείται μεταξύ των δύο αυτών στύλων. Μέχρι τώρα όμως.

Δηλώνω την βαθεία μου συγκίνηση που μπόρεσα να συνεισφέρω ένα ελάχιστο λιθαράκι στην λεξικογραφική μας παράδοση και δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσω με τον ίδιο αταλάντευτο ζήλο.

Οφείλω να ομολογήσω βέβαια ότι ο αάατος συνιστά γλωσσοπλαστική πρόκληση άλλης τάξης μεγέθους…

[Α ναι: Ωωτός είναι φυσικά ο αβγουλωτός στο σχήμα].

Continue reading ‘Καινούργιες λέξεις Χ’

Πέντε πράγματα που πάντα θέλατε να μάθετε για τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αλλά φοβόσασταν να ρωτήσετε

Δημοσιευθηκε 14/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 0 Comments Tags: .

Ευκολάκι το σημερινό.

Η επικαιρότητα ομιλεί περί πράξεων νομοθετικού περιεχομένου (ΠΝΠ). Να το θυμηθούμε λίγο και αυτό, μιας και ξεσκονίζουμε το Συνταγματικό μας αυτόν τον καιρό:

Σύμφωνα με το άρ. 44 παρ. 1 Σ:

Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Βουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Βουλής σε σύνοδο. Αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.

Εμπρός λοιπόν, ρωτήστε όσα πάντα θέλατε για τις ΠΝΠ, μην φοβάστε!

Μήπως οι ΠΝΠ είναι αντισυνταγματικές;

Όχι. Αφού τις προβλέπει το Σύνταγμα είπαμε!

Μήπως παρακάμπτεται η Βουλή κατά την νομοθετική διαδικασία;

Όχι. Αλλάζει βέβαια ο τρόπος συμμετοχής της, αλλά η Βουλή παραμένει κυρίαρχη, γιατί αν εκείνη δεν επικυρώση την ΠΝΠ, κάθε ισχύς της παύει. Η Βουλή πάντως έρχεται προ τετελεσμένων της εκτελεστικής λειτουργίας, η δε παύση της ισχύος σε περίπτωση μη κύρωσης δεν προσκτάται αναδρομική ενέργεια, πράγματα που σημαίνουν ότι όντως υποβαθμίζεται η νομοθετική αρμοδιότητα της Βουλής. Γιαυτό ακριβώς πρόκειται για εξαιρετική διαδικασία, που και στην πράξη μόνο κατ’ εξαίρεσιν εφαρμόζεται.

Μήπως αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ;

Όχι. ΠΝΠ εκδίδονται σχεδόν σε κάθε βουλευτική σύνοδο, όχι πολλές, πάντως εκδίδονται και κυρώνονται. Μια από τις πιο πρόσφατες ας πούμε κυρώθηκε με τον Ν. 3995/2011 και αφορούσε την διενέργεια της απογραφής, γεγονός πραγματικά εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης, πού να το ξέρανε ότι κάθε δέκα χρόνια έπρεπε να διεξάγεται απογραφή!

Μήπως κάποιος πρέπει να ελέγχη την προϋπόθεση της “εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης”;

Όχι. Ή μάλλον ναι, και την ελέγχει ήδη: πρόκειται φυσικά για την Βουλή. Τώρα, ο έλεγχος αυτός δεν είναι και πολύ σοβαρός εδώ που τα λέμε, μάλλον προς το χαλαρό φέρνει, αλλά αυτό είναι ζήτημα βουλευτικής ευσυνειδησίας. Ούτε μπορεί εύκολα να υποστηριχθή ότι ο έλεγχος αυτός θα έπρεπε να ανατεθή μετά από συνταγματική αναθέωρηση σε ένα δικαστήριο. Γιατί τι θα συνέβαινε σε περίπτωση που η Κυβέρνηση εκδίδει ΠΝΠ, η Βουλή την κυρώνει, αλλά το δικαστήριο αντιλέγει; Συνταγματική κρίση θα συνέβαινε, χωρίς πραγματικό λόγο και αιτία.

Μήπως στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές;

Ντοχ. Απέδειξα ότι η κοινοβουλευτική πρακτική κυρώνει, καλώς ή κακώς, ΠΝΠ με πολύ πιο ανειμένη σχέση με τις έννοιες του επείγοντος και της εξαιρετικής ανάγκης. Στην περίπτωση που αντιμετωπίζουμε όμως υπάρχουν σαφείς προθεσμίες και ένας ακόμη απειλητικώτερος χρονικός ορίζοντας. Υπάρχει λοιπόν θέμα επείγοντος.

Η επαπειλούμενη συζητούμενη ΠΝΠ μπορεί να παρουσιάζη άλλα προβλήματα, πολιτικά ή συνταγματικά επί της ουσίας των προτεινομένων ρυθμίσεων.

Η ένσταση όμως επί της διαδικασίας οφείλει να απορριφθή.

Μικρό περί διανεμητικής δικαιοσύνης

Δημοσιευθηκε 12/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 9 Comments Tags: .

Ιστολογική πενία τέχνας κατεργάζεται. Εν προκειμένω, άμα δεν υπάρχει έμπνευση, καλή είναι και η αντιγραφή.

Μεταφράζω λοιπόν και διασκευάζω εν τω άμα μια σελίδα από το Anarchy, State and Utopia του Nozick, σελ. 160-161:

Ας υποθέσουμε ότι πραγματοποιείται μια κατανομή που ευνοείται από κάποια από τις θεωρίες περί δικαιοσύνης που δεν στηρίζονται στις αξιώσεις. Ας υποθέσουμε ότι είναι η αγαπημένη σας κατανομή, ας την ονομάσουμε δε κατανομή Κ1. Σε αυτήν, μπορεί όλοι να έχουν ίσο μερίδιο, μπορεί όμως και τα μερίδια να κυμαίνωνται σύμφωνα με κάποια μεταβλητή που εκτιμάτε πολύ. Τώρα ας υποθέσουμε ότι ο Βίλτων Σαμβερλαίνος Βασιλεύς ΛεΒρόνος έχει μεγάλη ζήτηση στις ομάδες μπάσκετ, καθώς είναι μεγάλος κράχτης (ας υποθέσουμε επίσης ότι τα συμβόλαια είναι μονοετή και ότι οι παίκτες μετά γίνονται ελεύθεροι). Υπογράφει λοιπόν με κάποια ομάδα το ακόλουθο συμβόλαιο: για κάθε εντός έδρας παιχνίδι εισπράττει 1 ευρώ από την τιμή κάθε εισιτηρίου (αγνοούμε στο μεταξύ το ερώτημα αν η συμφωνία αυτή γδύνει τους ιδιοκτήτες της ομάδας, αφήνοντάς τους να ρυθμίσουν μόνοι τους τα του οίκου τους). Το λοιπόν, η αγωνιστική περίοδος αρχίζει και ο φίλαθλος κόσμος πηγαίνει στο γήπεδο για τους αγώνες της ομάδας του κατενθουσιασμένος. Όλοι αγοράζουν τα εισιτήριά τους, βάζοντας κάθε φορά 1 ευρώ από την τιμή εισόδου χωριστά σε ένα ειδικό κουτί στο όνομα του ΛεΒρόνου. Ενθουσιάζονται βλέποντάς τον να παίζη, γιατί για αυτούς αξίζει όλα τα λεφτά του εισιτηρίου.

Continue reading ‘Μικρό περί διανεμητικής δικαιοσύνης’

Περί των υποχρέωσεων της Ελλάδος από την απόφαση πλαισίου 2008/913/ΔΕΥ

Δημοσιευθηκε 07/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 5 Comments Tags: , , , .

Πραγματικά, αυτός πρέπει να είναι ο πιο βαρετός τίτλος άρθρου που έχω γράψει ποτέ. Το θέμα όμως που κρύβεται πίσω από αυτόν είναι αρκετά ενδιαφέρον, νομικά και πολιτικά.

Καταρχάς, τι μέρος του λόγου είναι (ήταν) οι αποφάσεις πλαισίου [βρυξελληνιστί αποκαλούμενες "αποφάσεις-πλαίσιο"];

Συλλογική έκδοση των αποφάσεων πλαισίου υπό Δημ. Κιούπη και Διον. Μουζάκη

Οι αποφάσεις πλαισίου ήταν πριν από την Συνθήκη της Λισαβόνας ένα από τα νομικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποπερίπτωση του παραγώγου δικαίου της ΕΕ. Ανήκε στον τρίτο πυλώνα της ΕΕ, την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ζητήματα ποινικού δικαίου. Ήταν με άλλα λόγια ο πυλώνας μας, η πρώτη φορά που η ευρωκρατία μάς ενώχλησε, αλλά όχι και η τελευταία. Συνολικά κατά την δεκαετία του 2000 εκδόθηκαν καμιά 30αριά, η μία χειρότερη από την άλλη, με λίγες εξαιρέσεις, οι περισσότερες δε από αυτές έχουν μεταφερθή στο ημεδαπό δίκαιο. Με αισθητά αποτελέσματα στις ατομικές μας ελευθερίες.

Στα γενικά χαρακτηριστικά των αποφάσεων πλαισίου καταλέγω: α) κάκιστη νομοτεχνική επεξεργασία, με αοριστολογίες, απεραντολογίες και παλλιλογίες, ώστε να καταλήγουμε με πολιτικά κείμενα που καμώνονται τα νομικά, β) επιβολή αγγλοσαξωνικών νομικών αντιλήψεων σε χώρες ηπειρωτικών δικαίων, γ) προτεραιότητα στην καταστολή του εγκλήματος, πραγματικού και κατά φαντασίαν, εις βάρος των εγγυήσεων του κράτους δικαίου, και δ) κατάχρηση, αν όχι υπέρβαση, του νομοθετικού τους θεμελίου.

Continue reading ‘Περί των υποχρέωσεων της Ελλάδος από την απόφαση πλαισίου 2008/913/ΔΕΥ’

Υπέρ της ελευθερίας επιλογής φύλου του τέκνου ΙΙ

Δημοσιευθηκε 05/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 3 Comments Tags: , , , .

Είναι γνωστή η ρήση του Βισμάρκου για τους νόμους και τα λουκάνικα:

Je weniger die Leute wissen, wie Würste und Gesetze gemacht werden, desto besser schlafen sie!

Πες τους τα ρε Όθων.

Εγώ όμως θέλω να χώνω την μύτη μου παντού, κι ας βλάπτω τον ευαίσθητο ψυχισμό μου.

Continue reading ‘Υπέρ της ελευθερίας επιλογής φύλου του τέκνου ΙΙ’

Περί της ιδιοκτησίας επί της Λίμνης Βιστωνίδας ΙV

Δημοσιευθηκε 04/01/2012. Συγγραφεας: Αθ. Αναγνωστόπουλος 3 Comments Tags: .

Απαντώντας σε ένα δύο εμβριθή σχόλια του Μιχάλη και προσθέτοντας κάποια άλλα πραγματάκια, συνεχίζω με το τέταρτο μέρος της Βιστωνιάδας.

Ναι, αλλά το ν.δ. 275/1941, που εκδόθηκε απο την παράνομη κυβέρνηση Τσολάκογλου και δικαίωνε την Μονή Βατοπεδίου, ουδέποτε ίσχυσε, η δε κατάργησή του από τον α.ν. 476/1945 είχε απλώς αναγνωριστικό χαρακτήρα.

Λοιπόν, η αντίρρηση αυτή είναι καταρχάς ορθή. Ας το εξηγήσουμε λίγο πιο αναλυτικά:

Μετά την κατάρρευση του μετώπου το 1941 έχουμε δύο ελληνικές κυβερνήσεις: μια που συνθηκολογεί και στηρίζεται στις γερμανικές λόγχες και μία που άφησε την πρώτη να συνθηκολογήση και στηρίζεται στις βρετανικές λόγχες. Η Ιστορία, ευτυχώς, δικαίωσε την δεύτερη, άρα οι νομοθετικές πράξεις της πρώτης είναι ανύπαρκτες. Παρήγαγαν φαινόμενο δικαίου, αλλά όχι και δίκαιο. Δεν προήλθαν από Κυβέρνηση, αλλά από κάτι που έμοιαζε με Κυβέρνηση.

Continue reading ‘Περί της ιδιοκτησίας επί της Λίμνης Βιστωνίδας ΙV’