Tag Archive for 'οργη'

Η πιθανοτατα πιο ανοητη θεωρια πρακτικης πολιτικης που ακουσα ποτε ηταν επι ΝΔ κατα το 2007, οτι αφηνουν τις διαφορες εκδηλωσεις βιας αχαλινωτες και ελευθερες “για να μην εχουν κανενα νεκρο”. Το αποτελεσμα ηταν φυσικα η βια να μην ξεθυμαινει αλλα ισα ισα να εθιζονται σε αυτην ολο και περισσοτεροι, αστυνομικοι και αναρχοκαφροι, μεχρι που φτασαμε στο να εχουμε και νεκρο και πρωτακουστες εκδηλωσεις βιας στο κεντρο της Αθηνας. Εγραφα τοτε οτι

Κιομως η τσαπατσουλια, αδιαφορια και ανικανοτητα του ελληνικου κρατους σκοτωνουν

Ηλπιζα οτι δεν θα εχουμε ποτε πια αφορμη για τετοιες σκεψεις. Ματαια.

Το πρωτο πραγμα που με ρωτησαν σημερα οταν μαθαμε για τους τρεις νεκρους στην Αθηνα ειναι: is the greek government that incompetent?

Σκεφτηκα να αρχισω να εξηγω το υποβαθρο της ελληνικης ανοχης στην βια, ειδικα την αριστερη, αλλα τελικα κατεληξα στην απλη και οδυνηρη σκεψη: ναι οι ελληνικες κυβερνησεις ειναι ανικανες, λογω μυωπιας, ερασιτεχνισμου και ιδεοληψιας και σε αυτο καθρεφτιζουν κατα κανονα την ελληνικη κοινωνια.

Μυωπια γιατι δεν βλεπουν περα απο την μυτη τους, προσπαθουν να αποφυγουν το προβλημα σημερα και αυριο εχει ο θεος. Ερασιτεχνισμος γιατι αντι να βαζουν τα καλυτερα ατομα στις καλυτερες θεσεις ανεχονται μια αστυνομια σε διαλυση, μια πυροσβεστικη υπηρεσια που κατα τα φαινομενα δεν επαρκει. Ιδεοληψια γιατι μενουν στα παραδοσιακα κολληματα που μαστιζουν την Ελλαδα χωρις να σκεφτουν δευτερολεπτο αν εχουν νοημα. Continue reading ‘Ως ποτε θα πληρωνουμε ετσι την ιδεοληψια και τον ερασιτεχνισμο’

Θυμα των καφρων στους δρομους ή των υπευθυνων που δεν λενε να βαλουν μια ταξη στους ελληνικους δρομους?

Εγραφα πριν λιγους μηνες για μια αρχαιολογο που σκοτωθηκε στο κεντρο της Αθηνας βαδιζοντας σε πεζοδρομο. Οπως ελεγα και τοτε, οποιος και να σκοτωνεται ειναι λογος να λυπομαστε. Αλλα μερικες φορες ενας θανατος μπορει να ειναι ιδιαιτερα τραγικος και να σε στενοχωρει παραπανω.

Διαβασα στον Εκονομιστ για εναν ποδηλατη μεγαλων αποστασεων, τον Ian Hibell, που μας αφησε προσφατα, στα 74 του χρονια. Σε 40 χρονια ποδηλασιας, καλυπτε περιπου 10.000 χμ τον χρονο, δηλαδη συνολικα καπου 10 φορες την περιφερεια της γης! Απο την βορεια κορυφη της Αμερικης στην νοτια ακρη, απο τη Νορβηγια στο Ακρωτηρι της Καλης Ελπιδας, απο την Μπανγκ-κοκ στο Βλαδιβοστοκ. Ποδηλατησε στην αμμο της Σαχαρας, αναμεσα στα δεντρα της ζουγκλας στον Αμαζονιο, ξεπερασε ατυχηματα και κινδυνους, γνωρισε Κινεζους χωρικους, Ινδιανους ιθαγενεις, βοηθηθηκε απο Τουαρεγκ στην ερημο και… βρηκε το τελος τον Αυγουστο στον καταραμενο δρομο απο Θεσσαλονικη για Αθηνα, οπως δυστυχως και τοσοι αλλοι ανθρωποι! Θυτης, ενας οδηγος που φαινεται λεει οτι κυνηγουσε καποιο αλλο αυτοκινητο! Δηλαδη δεν ειναι καν οτι καποιος ημιτυφλος 80ρης τον χτυπησε λογω μειωμενων ικανοτητων, μιλαμε οτι χτυπηθηκε απο καποιον καννιβαλο που εκανε κοντρες*!

Γιατι αυτο ειναι που πραγματικα με εξοργιζει στην Ελλαδα, δεν εχουμε τοσους θανατους απο ατυχηματα που δυσκολα μπορουμε να αποφυγουμε, ας πουμε κακες καιρικες συνθηκες, ομιχλη, επειδη ηρθε τελοσπαντων η “κακια στιγμη”. Εχουμε τοσους θανατους απο απλη και καθαρη καφριλα, επειδη καποιος καννιβαλος νομισε οτι ειναι μονος τους στον δρομο και οτι το καταραμενο ΙΧ του, πειραγμενο ασταθες μπρικι των 1000 κυβικων εγινε Φερραρι (ή σε λιγες περιπτωσεις οτι επειδη εχει Φερραρι εγινε ο ιδιος Σουμαχερ και ο μονολωριδος καροδρομος εγινε πιστα Φορμουλα 1). Εχουμε θανατους επειδη δεν λενε να καταλαβουν οτι η επιθυμια τους να αυτοκτονησουν δεν μπορει να επιβαλλεται στους υπολοιπους που αγαπαμε την ζωη και αρτιμελεια μας! Continue reading ‘Ενα ακομα θυμα των καφρων στους δρομους, μερος 2′

Αλλιως βλεπεις τον κοσμο οταν σουρχεται η καταστροφη μπροστα στην πορτα

Σημερα το πρωϊ με πηρε τηλεφωνο η αδερφη μου. Ενω ειναι σχετικα συναισθηματικο ατομο, με τις πυρκαγιες μεχρι τωρα ηταν ψυχραιμη, λεγαμε οτι πρεπει να γινει σωστη και συστηματικη δουλεια χωρις πανικους. Σημερα το πρωϊ με πηρε σε ασχημη κατασταση να μου πει οτι ο Υμηττος καιγεται. Αυτο το βουνο ειναι βλεπετε ειδικη περιπτωση, το βλεπουμε πανεμορφο απο το μπαλκονι του πατρικου μου, ενας επιβλητικος ογκος με ενα μεγαλο ομορφο δασος, να εξεχει απο την αθηναϊκη σαπιλα. Ειναι το δασος που κοιτουσα καθε πρωϊ για να ηρεμησω, πριν βγω στον δρομο, στα σπασμενα πεζοδρομια και στα ΙΧ που προσπαθουν να με δολοφονησουν, στην απαισια κακογουστη τσιμεντουπολη με τους αφηνιασμενους τσιμεντανθρωπους.

Οταν φτιαχνανε την περιφερειακη Υμηττου και τραυματιζαν το δασος προσπαθουσα να σκεφτω οτι ηταν για το καλο της πολης, για το καλο ατομων που δεν εχουν αναγκη τοσο την θεα απο το μπαλκονι μου αλλα μια λυση στο απιστευτο κυκλοφοριακο προβλημα της Αθηνας. Ο περιφερειακος ηταν μια ισως αναγκαια θυσια, για καλο σκοπο.

Αυτες οι καταραμενες πυρκαγιες τι σκοπο εχουν? Continue reading ‘Πως μενεις ψυχραιμος οταν ο κοσμος καιγεται?’