Tag Archive for 'ταξι'

Ελληνική αυτοκαταστροφή: Όταν αυτοκτονούν για να μην αλλάξουν

Δημοσιευτηκε σε λιγο διαφορετικη εκδοση στην Καθημερινη

«Κάτσε να’ρθει δώ ο umber (sic) και θα δει τι θα πάθει». Ξημερώματα Ιουλίου στο λιμάνι του Πειραιά, οι ασχημότερες εικόνες της αμεταρρύθμιστης Ελλάδας που παραμένει σε βαθιά κρίση. Ουρές ταξί, έξω και πέρα από τις προκαθορισμένες πιάτσες, σε κάθε πλευρά του δρόμου, μίξη απόγνωσης, οργής και φτηνού τσαμπουκά που δυσφημίζει την πόλη στους επισκέπτες και κάνει τον Αθηναίο να μετανιώνει που επέστρεψε. Μικρό αυτοκίνητο σταματάει με αλάρμ μπροστά στην πύλη του λιμανιού, οδηγοί ταξί μυρίζονται ανταγωνιστή και κινούνται απειλητικά. Σε δευτερόλεπτα η κατάσταση πάει να ξεφύγει, χτυπάνε το καπώ και προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα του επιβάτη. Αν ο Αθηναίος δεν φώναζε «τι κάνετε κει, ντροπή σας!» ποιος ξέρει τι κατάληξη θα είχαμε.

Αντί να καταδιώκουν όμως τους χαμηλόμισθους νέους της uber που βρήκαν εργασία χάρη στην δειλή ημι-απελευθέρωση της αγοράς, οι οδηγοί κίτρινων ταξί θα έπρεπε να κατηγορούν τον μυωπικό τους εαυτό και την (επιεικώς) ανεπαρκή συνδικαλιστική τους ηγεσία.

Πρόκειται για τυπική ιστορία ελληνικής αυτοκαταστροφής: μια επαγγελματική ομάδα που μέσα από ακραίες διεκδικήσεις, αδιαφορία για τον πελάτη και απλή καθαρή άγνοια του πως λειτουργεί η αγορά, αυτοκτονεί σταδιακά. Γιατί, πέρα από ζητήματα κράτους δικαίου (πόσο βάρβαρο θέαμα 20 αφηνιασμένοι άνδρες να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους χωρίς να δίνουν λογαριασμό) και διανεμητικής δικαιοσύνης (προηγείται κοινωνικά το «δίκιο» του μεσοαστού ιδιοκτήτη ταξί και όχι του ανέργου που προσλαμβάνει η uber;), τα ταξί έβλαψαν και συνεχίζουν να βλάπτουν πρώτα απ’όλα τον εαυτό τους. Continue reading ‘Ελληνική αυτοκαταστροφή: Όταν αυτοκτονούν για να μην αλλάξουν’

Η σχεση μισθων και ανεργιας και το παραδειγμα των παραλογων τιμων στα ταξι

Το κειμενο πρωτοδημοσιευτηκε σε λιγο συντομοτερη εκδοση στην Καθημερινη

Οι οδηγοι ταξι εχουν ενα κοινο με μεγαλο μερος των νεων εργαζομενων στην Ελλαδα και με την ηγεσια της Δημοκρατικης Αριστερας: φαινεται να αγνοουν εναν απο τους νομους με την καθολικοτερη ισχυ στην οικονομικη επιστημη

Μια απο τις χαρακτηριστικοτερες εικονες της οικονομικης κρισης στην Ελλαδα ειναι οι ουρες ταξι που περιμενουν με τις ωρες για πελατη, ειδικα την νυχτα. Η ειρωνεια του ζητηματος ειναι οτι οι ουρες δεν υπαρχουν λογω ελλειψης ανθρωπων που θελουν να μετακινηθουν. Aκομα και σε μερη οπως το Γκαζι, με πληθος ανθρωπων να κυκλοφορουν, τα ταξι μενουν αεργα. Ο λογος ειναι προφανης, οταν ολοι οι Ελληνες πιεζονται οικονομικα, το να δωσεις 15 ευρω για μια μικρη διαδρομη με το ταξι ακουγεται παρανοϊκο.

Αυτο που φαινεται να μην καταλαβαινουν τα συνδικατα των ταξι ειναι οτι οι υψηλες ταριφες που καταφεραν να αποσπασουν ως λαφυρο απο σειρα αδυναμων, ατολμων και μυωπικων ελληνικων κυβερνησεων δεν ειναι παντα ωφελιμες, ακομα και αν τους νοιαζει το στενο συμφερον της συντεχνιας τους και μονο. Continue reading ‘Η σχεση μισθων και ανεργιας και το παραδειγμα των παραλογων τιμων στα ταξι’

Το νεο νομοσχεδιο για την αγορα ταξι: σχολια

Βγηκε στην δημοσιοτητα το σχεδιο νομου που φιλοδοξει να ρυθμισει (ή να απορρυθμισει) την αγορα των ταξι. Θα σχολιασω καποια σημεια. Συγγνωμη που επαναλαμβανω σημεια απο προηγουμενα κειμενα, αλλα μου ζητηθηκε ενα αρθρο τετοιου τυπου για καποιο εντυπο. Σχολια παντα ευπροσδεκτα.

Ο υπουργος Μεταφορων εχει προφανως δικιο οταν λεει οτι στην αγορα των ταξι πρεπει να κοιταξουμε το συμφερον της κοινωνιας και οχι μιας μεμονωμενης συντεχνιας. Επι χρονια οι ελληνικες κυβερνησεις συμπεριφερονταν λες και λογοδοτουν σε 5 συνδικατα και οχι σε ολους τους Ελληνες. Το αποτελεσμα ηταν ενα πλεγμα περιορισμων και ρυθμισεων υπερ συντεχνιων, εις βαρος της λοιπης κοινωνιας. Καθε μεταρρυθμιση ομως αυτου του κακου συστηματος πρεπει να γινεται προσεκτικα, ωστε να μην καταπατωνται τα δικαιωματα κανενος πολιτη, μελους συντεχνιας ή μη. Και βεβαια η συγκρουση με τις συντεχνιες δεν ειναι αυτοσκοπος. Αν μια μεταρρυθμιση μπορει να ικανοποιει την κοινωνια αλλα και την συντεχνια, τοσο το καλυτερο.

Περιορισμενος αριθμος αδειων? Με τι κριτηρια?
Το μισθωμα και ο αριθος των αδειών ταξι πρεπει κατα κανονα να ρυθμιζονται, για να αποφευγουμε την υπερβολικη επιβαρυνση των πολεων (εξωτερικοτητες). Χωρις ορια στον αριθμο των οχηματων, η ρυπανση και συμφορηση που θα προκληθει θα ειναι πολυ βαρυτερη απο τα τυχον οφελη που φερνει η υπαρξη των επιπλεον ταξι, οπως χαμηλοτερες τιμες. Αυτο γιατι σε αντιθεση με τις περισσοτερες αγορες, η αγορα ταξι ειναι απο την φυση της μη ανταγωνιστικη. Οι πιεσεις στις τιμες ειναι ασθενεις επειδη τυπικα δεν υπαρχει μεγαλη ευχερεια επιλογης, ο πελατης μισθωνει το πρωτο ταξι που βλεπει στον δρομο.

Απο την πλευρα των οδηγων ταξι ακουγονται αιτηματα για πληθυσμιακα κριτηρια στον καθορισμο του αριθμου αδειων. Continue reading ‘Το νεο νομοσχεδιο για την αγορα ταξι: σχολια’

Η αγορα των ταξι, παλι

Πεντε λογια σχετικα με τα αποτελεσματα μιας πληρους απελευθερωσης στην αγορα ταξι και γιατι δεν θα ηταν τα επιθυμητα για την κοινωνια

Εδω και χρονια εχουμε στηριξει το ανοιγμα αγορων και επαγγελματων, με σκοπο την αυξηση του ανταγωνισμου και την μειωση των τιμων για τον καταναλωτη. Η Ελλαδα εχει συντηρησει παραδοσιακα ενα ευρυ πλεγμα ρυθμισεων που εμποδιζει τον ανταγωνισμο και δημιουργει προστατευμενες ομαδες που βγαζουν ολιγοπωλιακα κερδη εις βαρος της κοινωνιας. Ισως ειναι η πρωτη φορα που τα λαθη γινονται προς την αντιθετη κατευθυνση, της υπερβολικης απελευθερωσης δηλαδη. Continue reading ‘Η αγορα των ταξι, παλι’

Κλειστα επαγγελματα ή πως πυροβολαμε (οικονομικα) τον εαυτο μας στο ποδι

Τα κλειστα επαγγελματα βλαπτουν σοβαρα τους μισθους μας και αυξανουν τις τιμες. Που ειναι οι κοινωνικα ευαισθητες εφημεριδες που στεναζουν για τον πληθωρισμο και τοσο νοιαζονται για το πορτοφολι μας, οταν πρεπει να τα κριτικαρουν?

Παντα αναρωτιομουν γιατι τα φορτηγα στην Ελλαδα ειναι τοσο παλια και σε κακη κατασταση σε αντιθεση με την υπολοιπη ΕΕ 15. Ακομα και στην παρομοιου εισοδηματος Ισπανια τα φορτηγα που βλεπει κανεις ειναι σημαντικα νεοτερα, φιλικοτερα στο περιβαλλον, ασφαλεστερα κτλ

Βρηκα λοιπον την απαντηση, οπως σε τοσα αλλα θεματα η διαφορα Ελλαδας και λοιπης ΕΕ δεν πρεπει να αναζητειται σε καποιον υπερφυσικο παραγοντα που κρυβεται στην φυση των Ελληνων, ουτε στην δηθεν φτωχεια μας και αλλους μυθους. Η Ελλαδα ειναι σημερα μια πλουσια χωρα αλλα η οικονομικη πολιτικη της παραμενει μιζερη, αναποτελεσματικη και παρωχημενη, εχοντας αλλαξει ελαχιστα απο την φτωχη Ελλαδα του 60. Η αγορα φορτηγων ΔΧ λοιπον, για καποιον παρανοϊκο λογο, ειναι κλειστη. Καποιοι τυχεροι κληρονομησαν απο τους παππουδες τους την αδεια να εχουν φορτηγο, οι υπολοιποι οχι μονο δεν εχουμε το δικαιωμα να διαλεξουμε αυτο το επαγγελμα αλλα πρεπει με το ζορι να πληρωνουμε αυτους τους τυχερους ολιγοπωλιακες τιμες. Συμφωνα με την Καθημερινη

η άδεια ενός φορτηγού Δ.Χ. αποτιμάται από 30.000 ευρώ έως και 350.000 ευρώ. Οι ακριβότερες άδειες αυτή τη στιγμή εκτιμάται ότι είναι αυτές των φορτηγών βυτίων υγρών καυσίμων. Συνέπεια του κλειστού χαρακτήρα της εν λόγω αγοράς είναι και η ηλικία του στόλου που κρίνεται πλέον επικίνδυνη καθώς φτάνει τα 18 έτη.

300 χιλιαδες ευρω η μια αδεια! Ξερετε τι σημαινει αυτο το νουμερο? Μα ακριβως την αξια του ολιγοπωλιου για τον κατοχο της αδειας! Χαριζουμε σε καποια ατομα 300.000 ευρω χωρις κανεναν απολυτως λογο! Οι Ελληνες γκρινιαζουν τοσο για τις υψηλες τιμες, αλλα ανεχονται μια τοσο σημαντικη αγορα για την λειτουργια της οικονομιας να ειναι ολιγοπωλιακη!

Υπαρχει επιστημονικη αιτολογηση για την υπαρξη τετοιων κλειστων επαγγελματων? Μονο σε εξαιρετικες περιπτωσεις. Μια ειναι η αγορα των ταξι, για την οποια εχω γραψει παλιοτερα. Τα ταξι σε μια πολη πιανουν πολυτιμο χωρο στον δρομο και ρυπαινουν. Αν η αγορα ηταν ελευθερη θα ειχαμε υπερβολικα πολλα ταξι, η οχληση που θα προκαλουσαν θα ηταν πολυ μεγαλυτερη απο το οφελος. Αλλα για τα υπολοιπα περιπου 70 επαγγελματα που ειναι κλειστα, ποια ειναι η αιτιολογηση? Continue reading ‘Κλειστα επαγγελματα ή πως πυροβολαμε (οικονομικα) τον εαυτο μας στο ποδι’

Λιβερπουλ και οι χουλιγκανοι με τα κιτρινα

Διαβαζοντας για τους χιλιαδες οπαδους της Λιβερπουλ που μαζευτονται στο Συνταγμα δεν αντεξα να μην σημειωσω μια φραση:

[ο οπαδος] που τραυματίστηκε ελαφρά από ταξί, επειδή νόμισε ότι η διάβαση πεζών τού έδινε προτεραιότητα, μάλλον δεν θα ξαναπατήσει στη χώρα μας.

Ακουτε τι νομιζε! Ο ασχετος! Οτι η διαβαση πεζων ειναι διαβαση με προτεραιοτητα οπως σε ολη την Ευρωπη! Δεν ηξερε οτι στην Ελλαδα οι νομοι δεν εφαρμοζονται? Δεν ηξερε οτι ακομα και πρασινο αν εχει ο πεζος στην διαβαση, τα αυτοκινητα που στριβουν εχοντας παλλομενο πορτοκαλι θα περνανε λες και εχουν πρασινο? Αναρωτιεμαι, ποιος ειναι τελικα ο χουλιγκαν, ο κακομοιρος Λιβερπουλιος που ηρθε να δει την ομαδα του ή ο ταξιτζης που προσπαθησε να τον σκοτωσει επειδη εκανε το λαθος να νομισει οτι βρισκεται σε ευρωπαϊκο εδαφος?

Κατα τα αλλα μπραβο στα παιδια, που μαζευτηκαν, πινουν τις μπυρες τους, αλλα δεν φαινεται να προκαλουν προβληματα. Τους ευχομαι ενα καλο παιχνιδι σημερα το βραδυ και ας ειναι κριμα που δεν παιζει η Μπαρσα… Continue reading ‘Λιβερπουλ και οι χουλιγκανοι με τα κιτρινα’