Tag Archive for 'παραγωγικοτητα'

«Αυτοσκοπός δεν πρέπει να είναι οι εξαγωγές αλλά η παραγωγικότητα»

Διάλογος για τα δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας

Οι χαμηλές αποδοχές μειώνουν ή αυξάνουν την ανεργία; Τι εννοεί κανείς με τον όρο ανταγωνιστικότητα; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης; Σε συνέχεια διαπιστώσεων του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού, αναδημοσιευση συνεντευξης (με μικρες αλλαγες) στην Ναυτεμπορικη

* Ποια είναι η δική σας τοποθέτηση στη συζήτηση περί σχέσης κατώτατου μισθού και ανταγωνιστικότητας;

Κατ’αρχάς, πρέπει να συζητήσουμε σε τι αναφέρεται η ανταγωνιστικότητα, γιατί στον δημόσιο διάλογο βλέπω να χρησιμοποιούν πολλοί τον όρο χωρίς να εξηγούν τι εννοούν με την έννοια και γιατί θα πρέπει αυτή να μας ενδιαφέρει.

Φαντάζομαι οι περισσότεροι αναφέρονται στη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας να παράγει προϊόντα που έχουν ζήτηση στο εξωτερικό. Φυσικά η ζήτηση ενός προϊόντος εξαρτάται από την τιμή του. Όταν οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν χαμηλότερο κόστος, μπορούν να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε χαμηλότερη τιμή. Έτσι, στον βαθμό που οι κατώτατοι μισθοί επηρεάζουν το μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων, επηρεάζουν και την ανταγωνιστικότητά τους στο εξωτερικό.

Τώρα, το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο πρέπει να μας νοιάζει η ζήτηση των ελληνικών προϊόντων στο εξωτερικό. Δεν βλέπω κανέναν λόγο οι εξαγωγές να είναι αυτοσκοπός. Είναι χρήσιμες μόνο στον βαθμό που ανεβάζουν το βιοτικό μας επίπεδο, δηλαδή τη διαχρονική μας ικανότητα να καταναλώνουμε αγαθά, εγχώρια ή ξένα.

Εν τέλει, αυτό που θεωρώ ότι πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι η παραγωγικότητα. Πόσο παράγουμε ανά ώρα εργασίας. Αν παράγουμε πολύ, μπορούμε να καταναλώνουμε πολύ. Αν δεν παράγουμε, έχουμε ελλείψεις.

Φυσικά, αν οι ελληνικές εξαγωγές είναι πολύ χαμηλές, αυτό μπορεί να αποτελεί δείγμα χαμηλής παραγωγικότητας. Αλλά πάλι αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε μακροπρόθεσμα είναι να βελτιώνουμε την παραγωγικότητά μας, όχι να ανεβάζουμε τεχνητά τις εξαγωγές. Υπό αυτήν την έννοια, οποιοδήποτε μέτρο αποσκοπεί απλώς στην αλλαγή των σχετικών τιμών εσωτερικού και εξωτερικού (π.χ. υποτίμηση ενός νομίσματος) δεν προσφέρει μακροπρόθεσμες λύσεις, παρά ένα μπάλωμα (βέβαια ενίοτε αναγκαίο).

Δεν λέω κάτι καινούριο εδώ – την προβληματική χρήση του όρου «ανταγωνιστικότητα» έχει τονίσει ο Πολ Κρούγκμαν ήδη από το 1996, στο Pop Internationalism.

Continue reading ‘«Αυτοσκοπός δεν πρέπει να είναι οι εξαγωγές αλλά η παραγωγικότητα»’

Πόση ευημερία δικαιούται η Ελλάδα;

Δημοσιευτηκε σε λιγο βραχυτερη εκδοση στην Καθημερινη

Ειναι η πτωση της ελληνικης οικονομιας μια αδικαιολογητη καταρα ή φερνει απλα επιστροφη της Ελλαδας στην θεση που της αξιζει?

Υπάρχει μια διάχυτη αίσθηση στην Ελλάδα οτι τα δεινά που περνά η χώρα δεν της αξίζουν. Είναι βασική ανθρωπιστική αρχή οτι (σχεδόν) κανεις δεν αξιζει να δεινοπαθεί και να βασανιζεται. Ειναι ομως αληθεια οτι η οικονομικη καταρρευση της Ελλαδας δεν ανταποκρινεται σε θεμελιωδη της οικονομιας; Φταίνε για τα προβλήματα μας απλά τα δημοσιονομικά λάθη δυο τριών κυβερνήσεων; Ή μήπως ευθύνονται οι ανεύθυνοι και ανάλγητοι χειρισμοί κάποιων ξένων; Ποιά είναι τελικά η θέση που δικαιούται η Ελλάδα -ή έστω η ελληνική οικονομία- στον κόσμο; Continue reading ‘Πόση ευημερία δικαιούται η Ελλάδα;’

IQ, παραγωγικότητα, και Ελληνική πραγματικότητα

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2010, οι Jones και Schneider βρίσκουν ότι η μέση νοητική ικανότητα ενός έθνους, όπως μετριέται από το IQ, επηρεάζει την παραγωγική του ικανότητα.  Χρησιμοποιώ την έκφραση “νοητική ικανότητα” και όχι τη λέξη “εξυπνάδα”, διότι διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι το IQ επηρεάζεται από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει κανείς καθώς και την παιδεία που λαμβάνει. Επομένως, τουλάχιστον μέρος του IQ είναι επίκτητο. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως είναι το εύρημα ότι η επίπτωση του εθνικού IQ στην παραγωγικότητα του ατόμου είναι αρκετά μικρότερη από την επίπτωσή του στην παραγωγικότητα του έθνους. Ας γίνω  πιο συγκεκριμένος.

Οι συγγραφείς ξεκινούν εξετάζοντας αν μεταξύ των μεταναστών που κατοικούν στις ΗΠΑ το IQ της χώρας προέλευσης έχει επίπτωση στον μισθό τους.  Πράγματι, η μελέτη βρίσκει ότι όταν το IQ της χώρας προέλευσης είναι υψηλότερο κατά ένα βαθμό, ο μέσος μετανάστης κερδίζει στις ΗΠΑ  1% υψηλότερο μισθό. Το εύρημα αυτό είναι ίσως αναμενόμενο. Άλλωστε, θα περίμενε κανείς ότι άτομα με υψηλότερη νοητική ικανότητα μπορούν να παράξουν μεγαλύτερη αξία προϊόντος ανά ώρα εργασίας. Παρόλα αυτά, όταν οι συγγραφείς εξετάζουν αν η επίπτωση του IQ στην παραγωγικότητα του ατόμου μπορεί να εξηγήσει τη διαφορά στο εισόδημα μεταξύ των χωρών, βρίσκουν ότι στην καλύτερη περίπτωση μόνο το 20% της διαφοράς μπορεί να εξηγηθεί. Με άλλα λόγια, η επίπτωση του IQ στην παραγωγικότητα του ατόμου είναι πολύ μικρή ώστε να εξηγήσει για ποιό λόγο χώρες με υψηλό IQ έχουν 15 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από χώρες με χαμηλό IQ.

Η εξήγηση που δίνει ο Jones σε μια σειρά από άλλες μελέτες είναι ότι το ομαδικό IQ είναι πιο σημαντικό από το ατομικό για διάφορους λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι άτομα με υψηλότερο IQ δείχνουν περισσότερη εμπιστοσύνη το ένα στο άλλο, συνεργάζονται περισσότερο, και συμπεριφέρονται με πιο κοινωνικά επιθυμητό τρόπο. Σύμφωνα με τον Jones, αυτό οδηγεί σε ποιοτικότερους θεσμούς, οι οποίοι επιδρούν θετικά στην παραγωγικότητα των πολιτών. Έτσι, μέσω των θεσμών,το IQ έχει και έμμεση επίπτωση στην παραγωγικότητα ενός έθνους, με αποτέλεσμα η συνολική επίπτωσή του να είναι μεγαλύτερη. Άλλος λόγος είναι ότι, όπως διάφορες μελέτες έχουν δείξει, άτομα με υψηλότερο IQ είναι πιο υπομονετικά. Αυτό σημαίνει ότι χώρες με υψηλότερο IQ αποταμιεύουν περισσότερο και έτσι κατέχουν περισσότερο πλούτο από τον οποίο κερδίζουν εισόδημα. Επιπλέον, οι υπομονετικότερες χώρες εχουν μικρότερη πιθανότητα να επιλέξουν πολιτικές που, αν και ευχάριστες βραχυπρόθεσμα, επιβαρύνουν τις μελλοντικές γεννιές. Π.χ., η διαφθορά σε αυτές τις χώρες είναι μικρότερη. Αν ο Jones έχει δίκιο, τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα?

Μια λίστα με το IQ των χωρών μπορεί κανείς να βρεί εδώ, στον πίνακα της σελίδας 357. Η κατάταξη είναι ονομαστική, άρα ο πίνακας χρειάζεται μερικά λεπτά μελέτης. Όπως είναι αναμενόμενο, οι Ασιατικές χώρες (Ιαπωνία, Κίνα, Χονκ Κονγκ, Κορέα, Σιγκαπούρη, Ταιβάν) έχουν το υψηλότερο IQ στον κόσμο. Από την άλλη, η Ελλάδα βρίσκεται στον πάτο μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών, αρκετά πίσω από τα Αμερικανάκια, και στο ίδιο περίπου επίπεδο με Βουλγαρία και Τουρκία. Η κατάταξη αυτή καταρρίπτει βεβαίως πολλούς από τους εθνικούς μας μύθους, και θέτει τις οικονομικές μας επιδόσεις σε διαφορετική βάση. Δεν είναι δηλαδή περίεργο το ότι η παραγωγικότητά μας είναι χαμηλότερη από αυτή των βορειο-Ευρωπαίων, αλλά το ότι είναι τόσο υψηλή, σημαντικά υψηλότερη από αυτή των γειτόνων μας με το ίδιο IQ. Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ ημών και υμών? Ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε. και, ως τέτοιο, αναγκάστηκε να ακολουθήσει πολιτικές που δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς μεταξύ των Ελλήνων. Οπότε γεννιέται το ερώτημα αν εμείς, και όχι οι ξένοι, είμαστε οι εχθροί του εαυτού μας.

Φταινε οι τεμπεληδες Ελληνες? Παραγωγικοτητα και αξιοκρατια

Εδω και αρκετο καιρο, χαρη στο κυμα ομφαλοσκοπησης που εφερε η κριση, εχει γινει αγαπημενη στατιστικη στον δημοσιο διαλογο αυτη που λεει οτι οι Ελληνες δουλευουν περισσοτερο απο πολλους Ευρωπαιους. Λογικο ειναι ενα τετοιο μιμηδιο να διαδιδεται γρηγορα σε αρκετους Ελληνες, που διψανε να δειξουν οτι δεν φταιει η διαβοητη αλλα πολυαμφισβητουμενη μεσογειακη ραθυμια για τα οικονομικα μας προβληματα.

Πιο προσφατα και εν μερει ως απαντηση εχει αρχισει να κυκλοφορει το γεγονος οτι οι Ελλαδιτες μπορει να δουλευουν πολλες ωρες, αλλα δεν παραγουν πολλα σε αυτες τις ωρες. Οπως εχουμε εξηγησει και αναλυτικα παλιοτερα, η παραγωγικοτητα της εργασιας στην Ελλαδα ειναι απο τις χαμηλοτερες στην Δυση. Καποιοι σχολιαστες συναγουν απο αυτο το γεγονος οτι ισως τελικα φταιει η τεμπελια μας, δουλευουμε πολυ στα χαρτια, αλλα παλι τιποτα δεν κανουμε.

Η τεμπελια ειναι γενικα προβληματικη εννοια, δυσκολα μετριεται σε πολυπλοκα μη-ντετερμινιστικα οικονομικα περιβαλλοντα, οταν δεν ξερουμε τι ποσοστο ικανοτητων, τυχης ή σκληρης δουλειας χρειαζεται για ενα καλο αποτελεσμα. Σιγουρα, οσο πολυπλοκο και να ειναι το συστημα, οι επιλογες μας επηρεαζουν την παραγωγικοτητα μας. Αν δουλεψουμε περισσοτερο, πιθανοτατα θα παραξουμε περισσοτερο. Αυτο ομως που θελω να τονισω ειναι οτι δεν φταινε (νομιζω) τοσο οι καθμερινες μικρο-επιλογες των Ελληνων οσο οι μεγαλες πολιτικες επιλογες. Το θεμα δεν ειναι τοσο ποσους καφεδες πινει ο ιδιωτικος υπαλληλος Γιαννης Κανονικοπουλος στην δουλεια και ποση ωρα παιζει πασιεντζα, αλλα κατα ποσον εχουμε ενα περιβαλλον που η δουλεια του απο την μια αποδιδει το αποτελεσμα που επιδιωκει ο ιδιος, και απο την αλλη πιανει τοπο στην επιχειρηση, στην αγορα και στην κοινωνια. Continue reading ‘Φταινε οι τεμπεληδες Ελληνες? Παραγωγικοτητα και αξιοκρατια’

Φορτηγα δημοσιας χρησης, αισθημα δικαιου και ατομικη ευθυνη

Αν υπαρχει ενα τραγουδι που μπορει να χαρακτηρισει την συμπεριφορα πολλων Ελληνων κατα την κριση ειναι το Wasn’t Me του Shaggy. Επι δεκαετιες ως ψηφοφοροι ανεχομασταν την συνεχη χρεωση του δημοσιου, ως συνταξιουχοι παιρναμε συνταξεις πολυ πανω απο τις εισφορες που πληρωναμε, οδηγουσαμε σε δρομους που ειχαν χρηματοδοτηθει με χρεος, ως δημοσιοι υπαλληλοι παιρναμε αυξησεις που δεν ειχαν καμμια αντιστοιχια με την παραγωγικοτητα μας. Αλλα οταν εφτασε η μερα της κρισης, αυτο που βγηκε ευκολα απο το στομα τοσων Ελληνων ηταν: Τι φταιω εγω? Δεν το κανα εγω!

Δεν θελω να συζητησω το ζητημα του χρεους εδω, αλλα να δειξω οτι η ιδια ανακλαστικη συμπεριφορα αποποιησης ευθυνης και ενστικτωδους αδιαφοριας για το κοινο καλο φαινεται να βασιλευει πολυ γενικοτερα. Με το που ζοριζονται, ψαχνουν τον ευκολο δρομο. Και αν τους μιλησεις για υποχρεωσεις? Δεν ημουν εγω, δεν φταιω εγω, να καει το Συμπαν, δεν ειναι δικο μου προβλημα.

Εχουμε επιχειρηματολογησει εκτενως γιατι τα κλειστα επαγγελματα πρεπει να ανοιξουν. Ακουγεται (αν και ειναι δυσκολο να βρεις αξιοπιστα στοιχεια με αυτο το κρατος) οτι ο αριθμος αδειων για φορτηγα δημοσιας χρησης εχει μεινει στο ιδιο επιπεδο επι δεκαετιες, παρα την αλματωδη αυξηση του ΑΕΠ και του μεταφορικου εργου. Δεν ειναι περιεργο οτι η τιμη της αδειας εχει εκτοξευθει, δηλωνοντας ευθεως το υψος των ολιγοπωλιακων κερδων που βγαζει ο κατοχος της. Ειναι λοιπον προφανες οτι η εισοδος νεων παικτων στην αγορα ειναι απαραιτητη, για να πεσουν οι τιμες και να εχουμε καλυτερες μεταφορικες υπηρεσιες.*

Στην διαδικασια για αυξηση των αδειων και απελευθερωση της αγορας οι ιδιοκτητες των φορτηγων αντιδρουν, συχνα με ακραιο και ακαλαισθητο τροπο. Δυστυχως μετα απο τοσα χρονια μεταρρυθμισεων στην Ελλαδα, δεν περιμενα κατι πολυ διαφορετικο. Αυτο που με απαγοητευσε ομως ειναι η συμπεριφορα πολλων πολιτων, που ζητουν απελευθερωση χωρις καμμια απολυτως προνοια για τα δικαιωματα των σημερινων ιδιοκτητων. Η ιδια αντικοινωνικη συμπεριφορα και ελλειψη ευαισθησιας για την οποια μπορει να κατηγορησει κανεις οσους εκβιαζουν ολη την χωρα για να διατηρησουν αδικα προνομια, φαινεται να εκδηλωνεται ενιοτε και απο τα εως τωρα θυματα της αναισθησιας. Continue reading ‘Φορτηγα δημοσιας χρησης, αισθημα δικαιου και ατομικη ευθυνη’

Τι φταιει για την ερασιτεχνικη και ανεμπνευστη διοικηση επιχειρησεων στην Ελλαδα

Η κακη διοικηση στην Ελλαδα δεν ειναι προνομιο του δημοσιου τομεα. Απο σειρα μελετων προκυπτει οτι οι ελληνικες επιχειρησεις γενικα δεν εχουν καλη και αποτελεσματικη οργανωση και διοικηση. Εχουμε ενα γενικο ελληνικο ελαττωμα ή φταιει κατι στο ελληνικο θεσμικο πλαισιο?

Συχνα ακους απο υπαλληλους στην Ελλαδα οτι δουλευουν πολυ σκληρα αλλα οι κοποι τους βγαινουν ακαρποι εξαιτιας της ανικανοτητας της διοικησης των οργανισμων στους οποιους δουλευουν. Σε ενα εξαιρετικο πεηπερ, “Why Do Management Practices Differ across Firms and Countries?” (πδφ) στο Journal of Economic Perspectives, οι Μπλουμ και Βαν Ρηνεν συνοψιζουν την ερευνα στο θεμα των πρακτικων διοικησης και ποσο επηρεαζουν την παραγωγικοτητα των επιχειρησεων.

Το πρωτο αποτελεσμα ειναι συντριπτικο: η διοικηση του ελληνικου επιχειρειν εχει την χειροτερη αξιολογηση αναμεσα σε ενα ευρυ δειγμα χωρών, κατω απο την Ινδια ακομα και απο χωρες που πριν λιγα χρονια δεν ειχαν ιδιωτικες επιχειρησεις, οπως η Πολωνια και η Κινα. Continue reading ‘Τι φταιει για την ερασιτεχνικη και ανεμπνευστη διοικηση επιχειρησεων στην Ελλαδα’

Παραγωγικοτητα, εργατικοτητα και ο μυθος του κακου επιχειρηματια

Μια παραδοσιακη ασχολια των Ελληνων ειναι να συγκρινουν τους μισθους και τα εισοδηματα τους με άλλες ευρωπαϊκες χωρες και να γκρινιαζουν για την “μεγαλη διαφορα”*. Με την ελευση του ευρω η συγκριση εγινε ακομα ευκολοτερη – και συχνοτερη θα ελεγα.

Κατι που φαινεται να ξεχνανε πολλοι ειναι οτι οι μισθοι και τα εισοδηματα πρεπει να παραγονται καπως. Ουτε η κυβερνηση, μητε ακομα περισσοτερο οι επιχειρησεις, μπορουν να πληρωνουν για καιρο υψηλοτερους μισθους απο αυτο που τελικα παραγουν οι εργαζομενοι.

Ειναι λοιπον πολυ σημαντικο να δουμε τι και ποσο παραγουν οι Ελληνες, για να συζητησουμε μετα ποιο επιπεδο μισθων θα ηταν δικαιο και πως μπορει να αυξηθει. Η απλη αληθεια ειναι οτι οι Ελληνες δεν παραγουν πολυ. Συχνα αυτο παρερμηνευεται στον δημοσιο διαλογο, σκοπιμως ή οχι, και προσφερονται στατιστικες περι εργατικοτητας των Ελληνων (οπως ωρες εργασιας ανα ετος) για να αποδειξουν το αντιθετο. Αφηνοντας στο πλαϊ ζητηματα μετρησης (το γεγονος οτι καποιοι Ελληνες δηλωνουν 50 ωρες εργασιας την εβδομαδα δεν σημαινει οτι οντως δουλευουν τοσο**) και κατανομης (ποιος δουλευει ποσο), δεν μεταφραζεται καθε εργατοωρα στην ιδια παραγωγη. Αν βαλετε τον Νικο Γκαλη να εκτελει βολες για μια ωρα, θα βαλει πιθανοτατα περισσοτερους ποντους απο μενα. Αυτο που πραγματικα μετραει λοιπον ειναι κυριως η παραγωγικοτητα, ορισμενη ως παραγωγη ανα ωρα εργασιας.

Η απλη και σκληρη αληθεια ειναι οτι η παραγωγικοτητα των Ελληνων ειναι χαμηλη, η δευτερη χαμηλοτερη στην ΕΕ15 μαλιστα. Συμφωνα με στοιχεια του ΟΟΣΑ και παιρνοντας την παραγωγικοτητα (ΑΕΠ ανα εργατο-ωρα) στις ΗΠΑ το 2008 ως μετρο συγκρισης, η Γερμανια εχει παραγωγικοτητα καπου στο 91%, η Γαλλια στο 96%, η Ισπανια στο 76% και η Ελλαδα μολις 58%. Για καθε ωρα δηλαδη που εργαζεται ενας κατοικος Ελλαδος, παραγει κατα μεσο ορο 42% λιγοτερο απο εναν Αμερικανο και 36% λιγοτερο απο εναν Γερμανο! Continue reading ‘Παραγωγικοτητα, εργατικοτητα και ο μυθος του κακου επιχειρηματια’

Υπερ των μεγαλων εμπορικων κεντρων (και κατα των κακογουστων ονομασιων τους)

Το λιανικο εμποριο στην Ελλαδα ενηλικιωνεται και οργανωνεται. Μερικοι πολιτες ομως επιμενουν να μενουν πισω

Το εμπορικο κεντρο “the Mall” στο Μαρουσι, καιρο μετα το χτισιμο του, προκαλει ακομα αντιδρασεις. Περιεργως οι περισσοτερες δεν αφορουν την κακογουστη ονομασια του (κλασης νεοπλουτιστικης σαπουνοπερας για εφηβους του 1990), αλλα το ιδιο το νοημα υπαρξης του.

Μεγαλα εμπορικα κεντρα υπαρχουν σε ολοκληρο τον δυτικο κοσμο. Στις ΗΠΑ ειναι ο κυριαρχος τροπος οργανωσης του λιανεμποριου. Στο Οχαϊο που πληθυσμιακα μοιαζει στην Ελλαδα υπαρχουν 1860! Αναλογως την πολιτεια, σε καθε 100.000 κατοικους (δηλαδη μια μεση επαρχιακη πολη), αναλογουν απο 10 εως 20 εμπορικα κεντρα. Υπαρχουν μαλιστα οικονομολογοι* που ισχυριζονται οτι η αυξημενη παραγωτικοτητα των ΗΠΑ, αρα και το αυξημενο εισοδημα τους, στηριζονται εν πολλοις στο μεγαλης κλιμακας και υψηλης οργανωσης λιανικο τους εμποριο!

Αλλα και στην Ευρωπη η αναπτυξη του εμποριου μεσα απο μεγαλα εμπορικα κεντρα εχει ξεκινησει εδω και δεκαετιες. Το 2008 στην ΕΕ25 αναλογουσαν κατα μεσο ορο 200 μ2 εμπορικων κεντρων ανα χιλιους κατοικους**. Στην Ελλαδα το νουμερο ηταν στο περιπου 50, με διαφορα το μικροτερο στην Δυτικη Ευρωπη.

emporikakentra.JPG
κλικ στo γραφημα για μεγεθυνση

Ταυτοχρονα, η Ελλαδα ειναι και στην δυσαρεστη θεση να εχει απο τις ακριβοτερες τιμες στο ευρωπαϊκο λιανεμποριο. Δεν ειναι τυχαιο. Τα μεγαλα εμπορικα κεντρα σχετιζονται αμεσα με το εμποριο μεσω μεγαλων αλυσιδων. Οι μεγαλες αλυσιδες εχουν χαμηλοτερο κοστος λογω οικονομιων κλιμακας, διαπραγματευτικης δυναμης κτλ Οταν ανταγωνιζονται η μια διπλα στην αλλη σε ενα εμπορικο κεντρο, αναγκαζονται να περασουν το χαμηλοτερο τους κοστος στον καταναλωτη.

Τα εμπορικα κεντρα δεν μειωνουν μονο τις τιμες, μειωνουν και τον χρονο που χρειαζεται ο καταναλωτης για να κανει τα ψωνια του. Ειδικα σε μια χωρα σαν την Ελλαδα, προσφερουν μια οαση ηρεμιας, οργανωμενη σταθμευση, χωρο για περπατημα και ησυχα ψωνια.

Τα μειονεκτηματα
Ως μειονεκτηματα των εμπορικων κεντρων προβαλλονται συνηθως δυο. Το ενα εχει να κανει με την εξασθενηση των μικρων καταστηματων που φερνουν. Αυτο ειναι αληθες, και ουσιαστικα εχει να κανει με το μεγαλο τους πλεονεκτημα, τις καλες τιμες σε εναν οργανωμενο χωρο. Γιατι λοιπον θελουμε να διατηρησουμε καποια μικρα καταστηματα που ουτε καλες τιμες εχουν, ουτε βολευουν τον πελατη για να ψωνισει? Ποιος ειναι ο λογος πραγματικα η κοινωνια να προστατευει επιχειρηματιες που δεν θελουν ή δεν μπορουν να καινοτομησουν, αλλα θελουν μονοπωλιο εις βαρος της τσεπης μας?

Η αναπτυξη των οικονομιων μας, ισως η ιδια η ανθρωπινη προοδος βασιζεται στο αγκαλιασμα καινοτομων, παραγωγικοτερων πρακτικων και στην εγκαταλειψη των παρωχημενων. Οσο προσπαθουμε να εμποδισουμε την προοδο, μαχομαστε εναν πολεμο που δεν μπορουμε να νικησουμε και μαλιστα εναντια στο ιδιο το συμφερον μας. Ειναι πολυ πιο λογικο να ανοιχτουμε και να επιταχυνουμε την υιοθετηση της καινοτομιας, φροντιζοντας στον δρομο να στηριζουμε οσο ειναι δυνατο και σωφρον τα θυματα της.

Το δευτερο και δυσκολοτερο προβλημα με τα εμπορικα κεντρα ειναι η χωροθετηση τους. Ενα ακαταλληλα χωροθετημενο εμπορικο κεντρο μπορει να φερει πολυ σημαντικες αρνητικες εξωτερικοτητες στην περιοχη του. Το παραδειγμα του Μωλλ στο Μαρουσι ειναι χαρακτηριστικο, πολυ μεγαλη κινηση, ουρες αυτοκινητων, παρκαρισμενα σε καθε πεζοδρομιο.

Το οτι γεμιζει ετσι ομως το Μωλ, σημαινει προφανως οτι εχει ζητηση και επιβεβαιωνει την ολη αναλυση σχετικα με τα πλεονεκτηματα των εμπορικων κεντρων. Το συμπερασμα ειναι λοιπον χρειαζομαστε αλλα 10 τετοια (και με καλυτερες προβλεψεις κυκλοφοριας) για να αποσυμφορηθει αυτο! Δεν σημαινει οτι πρεπει να κρυβουμε το κεφαλι μας στην αμμο, να απαγορευουμε γενικα τα μεγαλα εμπορικα κεντρα και να ελπιζουμε το προβλημα να εξαφανιστει… Continue reading ‘Υπερ των μεγαλων εμπορικων κεντρων (και κατα των κακογουστων ονομασιων τους)’

Κλειστα επαγγελματα ή πως πυροβολαμε (οικονομικα) τον εαυτο μας στο ποδι

Τα κλειστα επαγγελματα βλαπτουν σοβαρα τους μισθους μας και αυξανουν τις τιμες. Που ειναι οι κοινωνικα ευαισθητες εφημεριδες που στεναζουν για τον πληθωρισμο και τοσο νοιαζονται για το πορτοφολι μας, οταν πρεπει να τα κριτικαρουν?

Παντα αναρωτιομουν γιατι τα φορτηγα στην Ελλαδα ειναι τοσο παλια και σε κακη κατασταση σε αντιθεση με την υπολοιπη ΕΕ 15. Ακομα και στην παρομοιου εισοδηματος Ισπανια τα φορτηγα που βλεπει κανεις ειναι σημαντικα νεοτερα, φιλικοτερα στο περιβαλλον, ασφαλεστερα κτλ

Βρηκα λοιπον την απαντηση, οπως σε τοσα αλλα θεματα η διαφορα Ελλαδας και λοιπης ΕΕ δεν πρεπει να αναζητειται σε καποιον υπερφυσικο παραγοντα που κρυβεται στην φυση των Ελληνων, ουτε στην δηθεν φτωχεια μας και αλλους μυθους. Η Ελλαδα ειναι σημερα μια πλουσια χωρα αλλα η οικονομικη πολιτικη της παραμενει μιζερη, αναποτελεσματικη και παρωχημενη, εχοντας αλλαξει ελαχιστα απο την φτωχη Ελλαδα του 60. Η αγορα φορτηγων ΔΧ λοιπον, για καποιον παρανοϊκο λογο, ειναι κλειστη. Καποιοι τυχεροι κληρονομησαν απο τους παππουδες τους την αδεια να εχουν φορτηγο, οι υπολοιποι οχι μονο δεν εχουμε το δικαιωμα να διαλεξουμε αυτο το επαγγελμα αλλα πρεπει με το ζορι να πληρωνουμε αυτους τους τυχερους ολιγοπωλιακες τιμες. Συμφωνα με την Καθημερινη

η άδεια ενός φορτηγού Δ.Χ. αποτιμάται από 30.000 ευρώ έως και 350.000 ευρώ. Οι ακριβότερες άδειες αυτή τη στιγμή εκτιμάται ότι είναι αυτές των φορτηγών βυτίων υγρών καυσίμων. Συνέπεια του κλειστού χαρακτήρα της εν λόγω αγοράς είναι και η ηλικία του στόλου που κρίνεται πλέον επικίνδυνη καθώς φτάνει τα 18 έτη.

300 χιλιαδες ευρω η μια αδεια! Ξερετε τι σημαινει αυτο το νουμερο? Μα ακριβως την αξια του ολιγοπωλιου για τον κατοχο της αδειας! Χαριζουμε σε καποια ατομα 300.000 ευρω χωρις κανεναν απολυτως λογο! Οι Ελληνες γκρινιαζουν τοσο για τις υψηλες τιμες, αλλα ανεχονται μια τοσο σημαντικη αγορα για την λειτουργια της οικονομιας να ειναι ολιγοπωλιακη!

Υπαρχει επιστημονικη αιτολογηση για την υπαρξη τετοιων κλειστων επαγγελματων? Μονο σε εξαιρετικες περιπτωσεις. Μια ειναι η αγορα των ταξι, για την οποια εχω γραψει παλιοτερα. Τα ταξι σε μια πολη πιανουν πολυτιμο χωρο στον δρομο και ρυπαινουν. Αν η αγορα ηταν ελευθερη θα ειχαμε υπερβολικα πολλα ταξι, η οχληση που θα προκαλουσαν θα ηταν πολυ μεγαλυτερη απο το οφελος. Αλλα για τα υπολοιπα περιπου 70 επαγγελματα που ειναι κλειστα, ποια ειναι η αιτιολογηση? Continue reading ‘Κλειστα επαγγελματα ή πως πυροβολαμε (οικονομικα) τον εαυτο μας στο ποδι’