Tag Archive for 'κρατουμενοι'

Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Β΄

Ρε σεις, δεν τον προλαβαίνω τον άνθρωπο. Δυο μήνες μετά τις εκλογές και ο Νίκος Λιμπερταδόρ κερδίζει με το σπαθί του νέα ειδική ανάρτηση, εξαιρετικά αφιερωμένη.

Πάμε:

1. Διορισμός Προέδρου ΣτΕ

Είσαι ΥπΔικ. Εισηγείσαι στο Υπ. Συμβούλιο τον Χ για την θέση του Προέδρου ΣτΕ, αλλά αυτό αποφασίζει υπέρ του Ψ. Τι επιτάσσει η ευθιξία;

Κατά την ειδησεογραφία των ημερών, ο ΝΠ πρότεινε ως νέο Πρόεδρο του ΣτΕ τον Αντιπρόεδρο του Δ΄ Τμήματος Πετρούλια, μια καλή επιλογή, όπως ακούγεται. Αντ’ αυτού, το Υπουργικό Συμβούλιο, δηλαδή ο Τσίπρας, επέλεξε τον Σακελλαρίου, μια κάκιστη επιλογή, όπως ακούγεται (Ο νέος Πρόεδρος ΣτΕ Ν. Σακελλαρίου είχε καταψηφίσει τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια (ΟλΣτΕ 460/2013). Τι θα ψηφίση άραγε, όταν φτάση στην Ολομέλεια ο αντίστοιχος νόμος Χριστοδουλοπούλου; Αγωνία. #δεύτερη_φορά_αριστερά). Κυκλοφόρησε μάλιστα ότι τον Σακελλαρίου πρότεινε/επέβαλε πίσω από την πλάτη του ΝΠ ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης Παπαγγελόπουλος.

Δεν ξέρω αν έχει ξανασυμβή να μην εισακούεται, με αυτόν τον τρόπο μάλιστα, η εισήγηση του ΥπΔικ. Ίσως ναι, δεν το αποκλείω. Ξέρω όμως πολύ καλά τι κάνει ένας αξιοπρεπής άνθρωπος, που τον έχουν για διακοσμητικό ΥπΔικ, ανίκανο να κρίνη για τις κεφαλές των ανωτάτων δικαστηρίων: παραιτείται.

Continue reading ‘Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Β΄’

Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Α΄

Γνωρίζω προσωπικά τον Νίκο Παρασκευόπουλο. Προς Θεού, δεν παριστάνω τον φίλο του, ούτε καν τον γνωστό του. Έτυχε απλώς, τω καιρώ εκείνω, όταν ήμουν ειδικός επιστήμονας για ένα φεγγάρι στο ΑΠΘ το 2011, να είναι εκείνος Κοσμήτορας της Σχολής. Συστηθήκαμε, με πέρασε στο γραφείο του, μιλήσαμε, μου χάρισε μου φαίνεται και ένα αντίτυπο του Γενικού Ποινικού του, που είχε τότε σχετικά πρόσφατα κυκλοφορήσει. Στην συνέχεια, μου έκανε την τιμή να τον αντικαταστήσω ένα δίωρο στο Γενικό Ποινικό, όταν κάναμε συμμετοχή. Μου έδωσε την εντύπωση ενός ζεστού και ειλικρινούς ανθρώπου.

paraskevopoulos

Continue reading ‘Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Α΄’

Περί εκπαιδευτικών αδειών σε κρατουμένους

Πότε χορηγούνται εκπαιδευτικές άδειες σε κρατουμένους; Έχετε τις εξής επιλογές:

Α. Όταν μαζέψουμε αρκετές υπογραφές.
Β. Όταν το αποφασίση ο κρατούμενος.
Γ. Όταν κάψουν αρκετά λεωφορεία οι αλληλέγγυοι.
Δ. Όταν το διατάξη ο Λοβέρδος.
Ε. Όταν (δεν) το αποφασίσουν τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας, πειθόμενοι στους νόμους που ισχύουν.

Καθείς επιλέγει κατά την κοσμοθεωρία του ασφαλώς. Απλώς προς ενημέρωση όσων τυχόν θεωρούν την κοσμοθεωρία τους όχι απαραίτητα ανώτερη της πραγματικότητας, εκθέτω τα εξής:

Σύμφωνα με το άρ. 58 ΣωφρΚ περί εκπαιδευτικών αδειών:

1. […] Η άδεια χορηγείται από το Συμβούλιο του άρ. 70 παρ. 1 του παρόντος με τις προϋποθέσεις και κατά τη διαδικασία του άρ. 55 παρ. 1 περ. γ’ παρ. 2 και 3 του παρόντος. Για μεν τους υποδίκους απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη του δικαστικού οργάνου που διέταξε την προσωρινή κράτηση, για δε τους χρεοφειλέτες και η σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών του τόπου κράτησης. Η διάταξη του άρ. 56 παρ. 3 του παρόντος εφαρμόζεται ανάλογα [αφορά την επιβολή περιοριστικών όρων στον αδειούχο]”.

Και τι μας λέει το άρ. 55 ΣωφρΚ για τις προϋποθέσεις;

1. Οι τακτικές άδειες χορηγούνται εφόσον:
(1) [αφορά πόση ποινή έχει ήδη εκτίσει],
(2) [αφορά υποδίκους]
(3) Εκτιμάται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος τελέσεως, κατά τη διάρκεια της άδειας, νέων εγκλημάτων.

Κατά συνέπεια, ο κίνδυνος τελέσεως νέων εγκλημάτων είναι γενικό αρνητικό προαπαιτούμενο κάθε άδειας κρατουμένου τακτικής ή εκπαιδευτικής (όχι όμως και της έκτακτης του άρ. 57). Η εκπαιδευτική άδεια δεν είναι απόλυτο και απαραβίαστο δικαίωμα του κρατουμένου, απλώς και μόνο επειδή πέρασε σε κάποιο ΤΕΙ ή επειδή πήρε βραβείο για την εισαγωγή του. Απεναντίας, συνδέεται, και ορθώς, με αυστηρές προϋποθέσεις. Όσο για τις προγνωστικές κρίσεις, πιστέψτε με, είναι γεμάτο το Ποινικό Δίκαιο. Κάποιος που διακηρύσσει ας πούμε “δεν αναζητούμε οδό διακριτικής απεμπλοκής από τον πόλεμο εναντίων της εξουσίας, αν επιθυμούσαμε κάτι τέτοιο το μόνο σίγουρο είναι ότι το κράτος ευχαρίστως θα μας την προσέφερε αποβλέποντας στον «σωφρονισμό» μας. Το μόνο το οποίο αναζητούμε είναι δρόμοι διαφυγής από το σημείο της εκάστοτε μάχης. Για να συνεχίσουμε ανυποχώρητα τον αγώνα εναντίων του κοινωνικού συστήματος” και μετά πάει και δίνει Πανελλήνιες διευκολύνει αρκετά την εν λόγω προγνωστική κρίση.

Πληροφοριακά πάντα όλα αυτά.

Επίσης πληροφοριακά, δέχομαι στοιχήματα μέχρι του ποσού των 200 ευρώ για πιθανή απόδραση του Ρωμανού, όταν με το καλό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξαμολήση όλους αυτούς για να σπουδάσουν. Είμαι βέβαιος ότι όλοι οι ρωμανισταί θα σπεύσουν να βγάλουν μερικά εύκολα λεφτά. Άλλωστε, τις πεποιθήσεις μας τις στηρίζουμε με τις πράξεις μας, σωστά;

Περί αναγκαστικής σιτίσεως ΙΙ

Πριν χρόνια και καιρούς είχα ασχοληθή με το ζήτημα της αναγκαστικής σίτισης απεργών πείνας που δεν τυγχάνουν κρατούμενοι σε μια μνημειώδη ανάρτηση, που συμπληρώθηκε με μια μνημειωδέστερη συζήτηση στα σχόλια. Αίφνης, προέκυψε στην (ακροαριστερή) επικαιρότητα νέα περίπτωση απεργίας πείνας με τον Νίκο Ρωμανό. Ερωτάται λοιπόν ολίγον διαφοροποιημένα:

επιτρέπεται η αναγκαστική σίτιση κρατούμενου απεργού πείνας;

[άσχετο, πώς μου ήρθε τώρα: ο τέως απεργός πείνας Σακκάς με τις μη αναστρέψιμες βλάβες πού να είναι, χάθηκε αυτό το παλληκάρι, ώπα, θυμήθηκα, την έχει κοπανήσει]

Continue reading ‘Περί αναγκαστικής σιτίσεως ΙΙ’

Περί εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους σε καταστήματα κράτησης τύπου Γ΄

Μέχρι την στιγμή που γραφόταν το παρόν άρθρο 6372 συμπολίτες μας υποστήριζαν το αίτημα των Ηρακλή Κωστάρη και Νίκου Ρωμανού, κρατουμένων για βαριά κακουργήματα σε πολυετείς ποινές κάθειρξης, να τους χορηγηθούν εκπαιδευτικές άδειες. Ο Ρωμανός κυκλοφόρησε και μια επιστολή, όπου λέει τα δικά του:

Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.

Ηρακλής Κωστάρης

Ηρακλής Κωστάρης

Οι κρατούμενοι έχουν και αρχίσει απεργία πείνας για να υποστηρίξουν το αίτημά τους. Πολλοί πιστεύουν ότι το κράτος από εκδικητικότητα δεν ικανοποιεί το νόμιμο αίτημα ή απλώς και μόνο επειδή απέδρασε εν μέσω αδείας ο Χ. Ξηρός, δεδομένου ότι στον Κωστάρη χορηγούνταν στο παρελθόν άδειες, ενώ ο Ρωμανός πέρασε πριν από λίγο καιρό σε κάποιο ΤΕΙ [ΑΤΕΙ δεν τα λέμε τώρα αυτά;].

Έχει πάντοτε την πλάκα του όταν οι εχθροί και οι αρνητές της δημοκρατίας επικαλούνται άρθρα και νόμους. Ιδίως όταν κάνουν λάθος.

Continue reading ‘Περί εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους σε καταστήματα κράτησης τύπου Γ΄’

Υπόθεση απόδρασης Βλαστού

Πραγματικά περιστατικά:

Ο κρατούμενος βαρυποινίτης Βλαστός οργανώνει την επόμενη απόδρασή του. Ένα ελικόπτερο, όπου επιβαίνουν ένοπλοι συνεργοί του, προσεγγίζει τις φυλακές. Το πλήρωμα του ελικοπτέρου εκτελεί τους αναγκαίους χειρισμούς υπό την απειλή των όπλων των συνεργών του Βλαστού. Μόλις προσεγγίση αρκετά το ελικόπτερο, οι συνεργοί του Βλαστού ανοίγουν πυρ κατά των φρουρών του καταστήματος κράτησης, οι οποίοι ανταποδίδουν. Ως αποτέλεσμα της ανταλλαγής των πυροβολισμών, ο χειριστής του ελικοπτέρου εξαναγκάζεται σε αναγκαστική προσγείωση, το ελικόπτερο υφίσταται σοβαρές φθορές από βολίδες, ενώ το έτερο μέλος του πληρώματος, ο μηχανικός, τραυματίζεται. Ο Βλαστός πέφτει από ικανό ύψος κατά την προσπάθειά του να αναρριχηθή στο ελικόπτερο με μία ανεμόσκαλα και τραυματίζεται και αυτός.

Ποια η ποινική ευθύνη των φρουρών του καταστήματος κράτησης που πυροβόλησαν;

Το ελικόπτερο της μεγάλης φυγής

Το ελικόπτερο της μεγάλης φυγής

Continue reading ‘Υπόθεση απόδρασης Βλαστού’

Περί του σωφρονιστικού ΙΙ

Πριν 3,5 χρόνια είχα προτείνει μια προφανή λύση της συμφόρησης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας: κατασκευή νέων καταστημάτων κράτησης. Φυσικά αυτό δεν συνέβη, είτε για λόγους αντικειμενικούς είτε για λόγους υποκειμενικούς, αδιάφορο. Το αποτέλεσμα το πληροφορούμαστε από την επίκαιρη δημοσιογραφία.

Οι κρατούμενοι στα ελληνικά καταστήματα κράτησης, υπόδικοι και κατάδικοι, εγγίζουν πλέον τις 13.000, που είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει υπάρξει ποτέ σε ομαλή πολιτική περίοδο. Στην σχετική παγκόσμια κατάταξη βέβαια βρισκόμαστε ακόμη κάπου ανάμεσα στην Αυστρία και την Γαλλία αφενός και στο Βέλγιο και την Ιρλανδία αφετέρου, ισόβαθμοι του ΗΒ, μόλις στην 143η θέση της παγκόσμιας κατάταταξης (και 37η επί 56 ευρωπαϊκών). Όχι και πολύ τιμωρητικό σύστημα εδώ που τα λέμε ε;

Ακόμη και στις επιμέρους κατηγορίες, και παρά τα θρυλούμενα, η Ελλάδα δεν συνιστά καμιά ιδιαίτερη ιδιαιτερότητα. Οι υπόδικοι είναι περίπου 31%, λιγώτεροι παρά στο Βέλγιο ή την Δανία. Οι αλλοδαποί είναι βέβαια πολλοί, όχι πολύ περισσότεροι όμως από χώρες εισόδου μεταναστευτικών ρευμάτων όπως η Κύπρος, η Ιταλία και η Ισπανία, για να μην μιλήσουμε για την Ελβετία. Οι δε γυναίκες, άλλη υποτιθέμενη ευπαθής ομάδα, είναι δεν είναι το 5% των κρατουμένων.

Διαβάζουμε και ξεστραβωνόμαστε: από το International Centre for Prison Studies πήρα τα στοιχεία.

Continue reading ‘Περί του σωφρονιστικού ΙΙ’

Περί αναγκαστικής σιτίσεως

Όχι, δεν αναφέρομαι εδώ στο τι περνάγαμε μικροί (βασικά, εγώ το έτρωγα όλο το φαΐ μου, φαίνεται άλλωστε!). Αναφέρομαι στο φαινόμενο των απεργών πείνας, για την ακρίβεια των απεργών πείνας τελικού σταδίου.

Επιτρέπεται νομικά, αλλά και ηθικά, η αναγκαστική τους σίτιση;

Από Σωφρονιστικού Κώδικα άρξασθαι:

Σύμφωνα με το άρ. 31 παρ. 3 Ν. 2776/1999

Αν ο απεργός περιέλθει σε κατάσταση άμεσου κινδύνου ζωής ή σοβαρής και μόνιμης βλάβης της υγείας του εφαρμόζεται ανάλογα η διάταξη του άρθρου 29 παράγραφος 3 του παρόντος. Για τη φύση και την έκταση των μέτρων συνεκτιμώνται η προσωπικότητα του κρατουμένου, οι επιδιώξεις του και η σταθερότητα της απόφασής του.

το δε άρ. 29 παρ. 3 προβλέπει

Αν ο κρατούμενος δεν βρίσκεται σε κατάσταση να συναινέσει ή αρνείται τη συναίνεσή του σε ιατρική πράξη κατά την προηγούμενη παράγραφο, η οποία πράξη κρίνεται αναγκαία για την υγεία του, ο αρμόδιος δικαστικός λειτουργός διατάσσει τη λήψη των κατάλληλων κατά περίπτωση μέτρων.

Continue reading ‘Περί αναγκαστικής σιτίσεως’

Περί του σωφρονιστικού

Αντιλαλεί η ιστολογοσύνη αυτές τις ημέρες από την κορύφωση του αγώνα των κρατουμένων, την απεργία πείνας και τον πρώτο νεκρό. Η συμπαράσταση πολλή, όχι μόνο από τους συνήθεις αλληλέγγυους ή τους κατ’ επάγελμα απέναντι.

Τα αιτήματα των κρατουμένων μπορούν να διακριθούν σε δύο κατηγορίες: αιτήματα οντικά και αιτήματα κανονιστικά. Τα πρώτα ζητούν την αλλαγή μιας πραγματικής κατάστασης, τα δεύτερα την αλλαγή ενός νόμου. Τα περισσότερα από τα πρώτα είναι είτε αυτονόητα, πράγμα τρομακτικό, είτε επιπέδου έκθεσης λυκείου. Τα δεύτερα είναι σχεδόν όλα άδικα. Δεν μπορώ να τα σχολιάσω στην κυρίως ανάρτηση αναλυτικά, αλλά θα ήθελα απλώς να σκεφτούμε και κάποια άλλα πράγματα.

proavlio2.jpg

Προτείνω λοιπόν το εξής πλαίσιο αγώνα:

Κατασκευή νέων καταστημάτων κράτησης.

Παραδόξως κανείς από τους ευαίσθητους υποστηρικτές του αγώνα των κρατουμένων δεν βλέπει (ή υποκρίνεται ότι δεν βλέπει) το προφανές: η μεγάλη πλειοψηφία των προβλημάτων για όλους, κρατούμενος και προσωπικό, έχει την ρίζα της στην δραματική ανεπάρκεια των χώρων κράτησης. Οι φυλακές μας είναι στην πλειοψηφία τους παμπάλαιες και απελπιστικά μικρές. Τα γεγονότα είναι απλά και πεισματάρικα: το έγκλημα ανέβηκε εντυπωσιακά στις δεκαετίες του 90 και του 00 και ωδήγησε το σύστημα πέρα από τις αντοχές του. Πρέπει να σταματήσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε και να δούμε ότι, επειδή όπου ανοίγει, ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή, δεν συνεπάγεται απαραίτητα και το αντίστροφο. Ποιος όμως θα έχη το θάρρος να ζητήση την κατασκευή νέων καταστημάτων κράτησης στην πόλη του; Εδώ σας θέλω, κάβουρες…
Continue reading ‘Περί του σωφρονιστικού’