Tag Archive for 'δικαστες'

Η ανεξίτηλη μοναδικότητα της κ. Θάνου

Δημοσιεύθηκε στο Βήμα της Κυριακής της 16ης Ιουλίου 2017.

Δεν απετέλεσε ασφαλώς έκπληξη για κανέναν ο νέος επαγγελματικός σταθμός της κ. Θάνου. Μετά τις ιδιότητες της αρχισυνδικαλίστριας και κατόπιν απεργού δικαστικής λειτουργού, της επί πρώτη φορά Αριστεράς Πρόεδρου του Αρείου Πάγου (η διηνεκής τιμή της πρότασης ανήκει στον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλο) και της υπηρεσιακής Πρωθυπουργού (ελέω των κενών θέσεων των δύο άλλων προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων), η πρόσφατη τοποθέτησή της ως υπαλλήλου του Πρωθυπουργικού Γραφείου συνιστά την αναμενόμενη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ cursus honorum. Κατ’ εκτίμησιν βέβαια δεν αποτελεί και το επιστέγασμα της σταδιοδρομίας της, τώρα που άνοιξε ενώπιόν της το κομματικό στάδιο. Ωστόσο, παρά το αναμφισβήτητο πρότυπο δικαστικής και μεταδικαστικής επαγγελματικής επιτυχίας που θέτει η κ. Θάνου στους πρώην συναδέλφους της, ή μάλλον εξαιτίας αυτού, δεν θα ήταν άσκοπο να εξετάσουμε κάποια ερωτήματα.

Continue reading ‘Η ανεξίτηλη μοναδικότητα της κ. Θάνου’

Η δευτέρα περίπτωσις IV

Η Χριστίνα Ζευγώλη του Αντωνίου είναι Πρωτοδίκης Αθηνών. Αποφοιτήσασα από την Εθνική των Δικαστών Σχολή μας, η πάρεδρος Ζευγώλη τοποθετήθηκε, όπως συνηθίζεται, για ένα χρόνο στην Αθήνα.

Η πρώτη μετάθεση της Ζευγώλη μετά την παρεδρία της ήταν στην εξωτική Καλαμάτα, δυο ώρες όλες κι όλες από την Αθήνα. Όπου κατά νόμον εμφανίστηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2015.

Δεν μακροημέρευσε όμως στην Καλαμάτα η Ζευγώλη. Λίγους μήνες μετά, στις 29 Ιανουαρίου 2016 το 15μελές Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο απεφάσισε την μετάθεση της Ζευγώλη από την Καλαμάτα, πού αλλού;, πίσω στην Αθήνα, τόπο συμφερόντων της. Το σχετικό προεδρικό διάταγμα των μεταθέσεων δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Γ-211/2016 στις 09 Μαρτίου 2016.

Κατά νόμον τώρα ισχύουν για τους νεοδιοριζόμενους πρωτοδίκες τα εξής, κατ’ άρ. 50 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Καταστάσεως Δικαστικών Λειτουργών:

1. Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για τις προαγωγές και μεταθέσεις δικαστικών λειτουργών συνεδριάζει κατά το χρονικό διάστημα από 10 Μαΐου έως 10 Ιουνίου. Οι προαγόμενοι και μετατιθέμενοι δικαστικοί λειτουργοί είναι υποχρεωμένοι να εμφανισθούν στις θέσεις τους έως τις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Κατ’ εξαίρεση, για την πλήρωση κενών οργανικών θέσεων, που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο συνεδριάζει για προαγωγές και μεταθέσεις δικαστικών λειτουργών και κατά τους μήνες Οκτώβριο και Ιανουάριο. Οι κατά το προηγούμενο εδάφιο προαγόμενοι και μετατιθέμενοι δικαστικοί λειτουργοί είναι υποχρεωμένοι να εμφανισθούν στις θέσεις τους εντός ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος περί προαγωγής ή μετάθεσης. Αν εμφανισθεί απρόβλεπτη υπηρεσιακή ανάγκη ή σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, επιτρέπεται απόσπαση δικαστικού λειτουργού, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 51.
2. Μετάθεση δικαστικού λειτουργού δεν επιτρέπεται πριν από τη συμπλήρωση υπηρεσίας ενός (1) δικαστικού έτους στον τόπο όπου τοποθετήθηκε, λόγω διορισμού. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται μετάθεση και πριν την παρέλευση του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, για υπηρεσιακούς ή σοβαρούς προσωπικούς λόγους, οι οποίοι πρέπει να βεβαιώνονται ειδικά στην απόφαση ή αν υποβληθούν αιτήσεις αμοιβαίας μετάθεσης ή εάν υπάρχει κώλυμα εντοπιότητας. Οι αμοιβαίες μεταθέσεις κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους υλοποιούνται μετά τη λήξη αυτού.
3. Μετάθεση δικαστικού λειτουργού μπορεί να γίνει είτε ύστερα από αίτηση αυτού είτε αυτεπαγγέλτως προκειμένου να αντιμετωπισθεί υπηρεσιακή ανάγκη, η οποία πρέπει να εκτίθεται αναλυτικά στην απόφαση. Απαγορεύεται να αποφασισθεί μετάθεση που έχει σχέση με την άσκηση των δικαιοδοτικών και εν γένει υπηρεσιακών καθηκόντων του δικαστικού λειτουργού.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις IV’

Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙΙ

Στις 22 Απριλίου 2016 διωρίστηκαν οι νέοι μας Ειρηνοδίκες, 194 εν όλω. Με γεια τους.

Αρχίζει παρένθεση. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός αφορούσε αρχικά 54 θέσεις όλες κι όλες βέβαια, αριθμός λογικός. Η θεαματική αύξηση του αριθμού των διοριστέων +140 εν μέσω ισχνοτάτων αγελάδων έγινε στις 14 Αυγούστου 2015 με τον Ν. 4336/2015. Ενθυμείσθε, είναι ο μνημονιακός νόμος που ψήφισε ξημερώματα η Βουλή μας, με τους βουλευτές να κοιμούνται ξεθεωμένοι στα έδρανα. Οι οργανικές θέσεις των Ειρηνοδικών σε όλη την επικράτεια με τον νόμο αυτό αυξήθηκαν κατά 18% με την μία, από 776 σε 916. Ζωή νά’χουνε. Λέγεται ότι η αύξηση αυτή οφείλεται σε προσωπική παρέμβαση της πρώην Προέδρου της Ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων, Προέδρου του Αρείου Πάγου και πρώην Πρωθυπουργού. Με επιχείρημα τις αυξημένες υπηρεσιακές ανάγκες, ιδίως λόγω του νόμου Κατσέλη. Οι δικαστικοί λειτουργοί βέβαια είναι ισόβιοι. Κλείνει η παρένθεση.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙΙ’

Επ’ ακροατηρίου δημοσιότητα και δημοσιογραφία

Στην φίλη Α.Ε.

Η αρχή της δημοσιότητας στην ποινική δίκη νοείται καταρχάς ως άμεση δημοσιότητα, που προϋποθέτει την φυσική παρουσία στο ακροατήριο. Ως προς αυτό, είναι καθένας ελεύθερος να παρίσταται και να ακούη, όσο μπορεί να ακούση, τα διαδραματιζόμενα. Προκειμένου όμως να καταγραφή σε οποιοδήποτε μέσο, ηχητικό ή οπτικοακουστικό, η διαδικασία, απαιτείται αίτηση του ενδιαφερομένου και συναίνεση όλων των παραγόντων της δίκης, διαφορετικά διαπράττεται ποινικό αδίκημα κατ’ άρ. 8 Ν. 3090/2002:

1. Η ολική ή μερική μετάδοση από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο, καθώς και η κινηματογράφηση και μαγνητοσκόπηση της δίκης ενώπιον ποινικού, πολιτικού ή διοικητικού δικαστηρίου απαγορεύεται. Κατ’ εξαίρεση, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τις ενέργειες αυτές, εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι και συντρέχει ουσιώδες δημόσιο συμφέρον. […]

3. Όποιος παραβαίνει τις διατάξεις των παραγράφων 1 εδ. α’ και 2 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών και χρηματική ποινή είκοσι χιλιάδων (20.000) έως διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ.

[Ο νόμος αναφέρεται, προσοχή, μόνο σε κινηματογράφηση και μαγνητοσκόπηση. Δεν είμαι βέβαιος ποια είναι η διαφορά, φαίνεται όμως ότι είναι ελεύθερη η μαγνητοφώνηση].

Σχετικό όμως είναι και το διαβόητο άρ. 370Α παρ. 2 ΠΚ περί παραβίασης του απορρήτου της προφορικής συνομιλίας:

Όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Με την ίδια ποινή τιμωρείται η πράξη του προηγούμενου εδαφίου και όταν ο δράστης αποτυπώσει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου.

Αυτά τα δρακόντεια προκύπτουν από τις εσωτερικές διατάξεις. Εξακολουθούν να ισχύουν όμως; Πρέπει να τα παίρνουμε στα σοβαρά;

Σε μια πρόσφατη απόφασή του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ερμήνευσε με τέτοιο τρόπο το άρ. 10 ΕΣΔΑ, που διαλαμβάνει τα σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης, ώστε πλέον να καθίσταται αμφίβολο το παράνομο της πράξης του υποκλόπου, ειδικά μάλιστα αν είναι και δημοσιογράφος.

Ειδικώτερα, στην απόφαση Pinto Coelho κατά Πορτογαλίας (Μαρ 16), το δικαστήριο στο 4ο Τμήμα του έκρινε την προφυγή μιας Πορτογαλίδας τηλεδημοσιογράφου, της Σοφίας Πίντου Κοέλιου, η οποία το 2005 ερευνούσε την καταδίκη ενός πιτσιρικά για ληστεία ενός κινητού. Ο 18χρονος, που ήταν από το Πράσινο Ακρωτήριο παρεμπιπτόντως, ισχυριζόταν ότι είχε άλλοθι. Η δημοσιογράφος κατέγραψε τις καταθέσεις τριών μαρτύρων, καθώς και την εξέτασή τους από την έδρα, χωρίς άδεια, για να αποδείξη ότι κανείς δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο.

Ο Πρόεδρος, μόλις προβλήθηκε η εκπομπή, υπέβαλε την σχετική μήνυση και η δημοσιογράφος καταδικάστηκε για απείθεια (art. 348 CP: desobediência), καθώς είχε παραβιάσει το άρ. 88 παρ. 2β του πορτΚΠΔ:

Não é, porém, autorizada, sob pena de desobediência simples: […]
b) A transmissão ou registo de imagens ou de tomadas de som relativas à prática de qualquer acto processual, nomeadamente da audiência, salvo se a autoridade judiciária referida na alínea anterior, por despacho, a autorizar; não pode, porém, ser autorizada a transmissão ou registo de imagens ou tomada de som relativas a pessoa que a tal se opuser;

[δεν ξέρω πορτογαλικά, φιγούρα κάνω με όσα πιάνω μέσες άκρες]

Η ποινή της ήταν χρηματική ποινή από μετατροπή ύψους 1500 ευρώ, υπόψιν ότι ήταν και υπότροπη. [Τελικά, δεν μάθαμε αν ο πιτσιρικάς την είχε κάνει την δουλειά].

Continue reading ‘Επ’ ακροατηρίου δημοσιότητα και δημοσιογραφία’

Υπέρ των ανδρικών ποσοστώσεων λόγος επιδεικτικός

Εξ αφορμής του άρθρου της Λίνας ΠαπαδοπούλουΓυναικεία συμμετοχή και Δημοκρατία“.

Σύμφωνα με το άρ. 116 παρ. 2 Σ (αναθεώρησης 2001):

Δεν αποτελεί διάκριση λόγω φύλου η λήψη θετικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το Κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών.

Το σχετικά νεόκοπο και καινοφανές αυτο άρθρο εισήγαγε στα συνταγματικά μας θέσμια καινά δαιμόνια. Κατωχύρωσε τις θετικές διακρίσεις, ήτοι τις έμφυλες διακρίσεις που είναι (όχι πια κακές, αλλ’ αίφνης) καλές, επειδή κατατείνουν στην συμπλήρωση της τυπικής έμφυλης ισότητας με ολίγη από ουσιαστική ισότητα.

[Μερικοί κακόγλωσσοι λένε βέβαια ότι χωρίς την ειδική συνταγματική διάταξη οι θετικές διακρίσεις θα ήταν οφθαλμοφανώς αντισυνταγματικές, όπως δηλαδή κρίθηκαν στην Γαλλία το 1982 και στην Ιταλία το 1995, αλλά εγώ δεν τα πιστεύω αυτά: αποκλείεται οι υπέρμαχοι της έμφυλης ισότητας να εργαλειοποίησαν το Σύνταγμα για να επιβάλουν αντισυνταγματικές απόψεις. Πού ακούστηκε να γίνεται αυτό!].

Continue reading ‘Υπέρ των ανδρικών ποσοστώσεων λόγος επιδεικτικός’

Ο συνδικαλιστής δικαστής ως μηνυτής και ως καταμηνυόμενος

Οι φίλοι (και οι οχτροί) του συνΙστολογίου μας γνωρίζουν ότι πριν λίγες ημέρες υπεβλήθη έγκληση της Προέδρου του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θάνου κατά του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και αγαπητού φίλου Σταύρου Τσακυράκη επί εξυβρίσει. Η εξύβριση υποτίθεται ότι διεπράχθη με αυτήν την ανάρτηση. Στην έγκληση απάντησε ο Τσακυράκης εδώ, ενώ οι πρώτες αντιδράσεις έχουν ήδη σημειωθή.

Στην υπόθεση αυτή έχω την τύχη να εκπροσωπώ τον κατηγορούμενο, μαζί με τον έτερο προσωπιδοφόρο εκδικητή της ελευθερίας της έκφρασης Κωνσταντίνο Καλλίρη. Επειδή η υπόθεση βρίσκεται ακόμη στην προδικασία, ο σχολιασμός της θα είναι μετρημένος. Αν χρειαστή, υπάρχουν πολλά που μπορούμε να πούμε, πολλά και πολύ ενδιαφέροντα, δικηγορικώς και νομικώς και πολιτικώς. Αλλά μέχρι τότε, ας αρκεστώ στον σχολιασμό ενός τρίτου: της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (όπου η Θάνου ήταν Πρόεδρος και εξακολουθεί να είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και της οποίας την νυν Πρόεδρο προτείνει για μάρτυρα στην έγκλησή της).

Πάμε λοιπόν.

Continue reading ‘Ο συνδικαλιστής δικαστής ως μηνυτής και ως καταμηνυόμενος’

Συνταγματολογικά και εκλογικά άτακτα VI

Εδώ λοιπόν, πάλι στις επάλξεις του ιστολογικού αγώνα, έτοιμος να περιλάβω σήμερα απαξάπαντες τους κορυφαίους πολιτειακούς θεσμούς. Πάμε γερά:

1. Ο Τηλεφωνητής Πρόεδρος.

Ανέκυψε το βαθύ και δύσκολο και δυσπρόσιτο ζήτημα πώς τάχα εφαρμόζει ο ΠτΔ το άρ. 37 Σ στο σημείο που αναφέρεται σε κλήση των πολιτικών αρχηγών.
Ιδού το επίμαχο σημείο:

Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων

Να δούμε λοιπόν πρώτα πρώτα την γραμματική ερμηνεία: “Καλεί” στα λόγια ελληνικά του 1975 δεν σημαίνει “παίρνει τηλέφωνο” ούτε “στέλνει φατσούλα στο βάιμπερ”, αλλά “προσκαλεί”. Στον Μπαμπινιώτη η σημασία “απευθύνω πρόσκληση” είναι πρώτη, η ειδικώτερη σημασία “απευθύνω κάλεσμα ή ζητώ επισήμως βάσει των αρμοδιοτήτων ή λόγω της ιδιότητάς μου από κάποιον να παρουσιαστεί” είναι δεύτερη, ενώ η σημασία “καλώ στο τηλέφωνο” είναι έκτη και κάθιδρη. Δουλευόμεθα μου φαίνεται.

Οι ρυθμιστικές του πολιτεύματος αρμοδιότητες του ΠτΔ είναι ελάχιστες: μια φορά στα τέσσερα χρόνια (λέμε τώρα…) δουλεύει το ψωμί που τρώει, ε, ας μην λουφάρη και σε αυτές. [έχει πλάκα που όλοι οι σχολιαστές θεωρούν τόσο ψαλιδισμένες τις αρμοδιότητες και τόσο λεπτομερείς τις διατάξεις του αναθεωρημένου Σ/1986, που να μην καταλείπεται πεδίο ενέργειας σχεδόν στον ΠτΔ. Δεν είχαν προβλέψει τον Τηλεφωνητή].

Την άλλη φορά ο ΠτΔ απλώς θα διαβάση τα στάτους απντέιτς των αρχηγών των κομμάτων στο φβ, πού να στρώνη τώρα τραπεζομάντηλα για σύσκεψη.

Τον Τηλεφωνητή ΠτΔ όμως είχε πιάσει μια μυστηριώδης κωλοπιλάλα να προκηρύξη εκλογές για τις 20 Σεπτεμβρίου, εκ συμπτωματικής συμπτώσεως δηλαδή την ημερομηνία που ευνοεί και ο αναδείξας αυτόν στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα Αλέξης Τσίπρας. Εγώ στα προσωπικά των ανθρώπων δεν ανακατεύομαι, αρκούμαι όμως να υπενθυμίσω ότι η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών δεν θα καθυστερούσε ούτε μισή μέρα την διάλυση της Βουλής. Άκυρο το επιχείρημα.

Continue reading ‘Συνταγματολογικά και εκλογικά άτακτα VI’

Συνταγματολογικά και εκλογικά άτακτα V

Η πολιτική επικαιρότητα μάς κρατά με κομμένη την ανάσα. Θα χρεωκοπήσουμε ή δεν θα χρεωκοπήσουμε; Θα εισβάλουν οι λαφαζανιστές στα Χειμερινά Ανάκτορα του Νομισματοκοπείου ή θα ζήσουμε να δούμε κι άλλη μέρα; Θα πληρώσουμε 29% φόρο εισοδήματος ή μήπως να το πάμε στο 99% να τελειώνουμε; Πέτυχε το πραξικόπημα των δανειστών ή συνετρίβη από την αντίσταση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ; Και τι γνώμη έχει για όλα αυτά η Ραχήλ Μακρή;

Ενόσω συμβαίνουν όλα αυτά όμως, στον πλανήτη αναΜόρφωση μπορούμε να σχολιάζουμε και τα τραγελαφικά δικά μας. Τα νομικά.

1. Αντισυνταγματικότητα του δημοψηφίσματος.

Δημοψήφισμα επί δημοσιονομικού θέματος είναι αντισυνταγματικό, ακόμη και αν μεταμφιεστή σε κρίσιμο εθνικό θέμα. Την άποψη αυτή διετύπωσα ήδη τον Νοε 2011, την επανέλαβα τώρα και χαίρομαι που την ασπάστηκε και ο Βενιζέλος (ο οποίος τότε βέβαια έλεγε τα ακριβώς αντίθετα, δεν ξεχνώ!). Δυστυχώς κανείς δεν μοιάζει να αντιλαμβάνεται το θεσμικό προηγούμενο που δημιούργησαν οι τσιπροκαμμένοι: πλέον μπορεί να τεθή σε δημοψήφισμα ακόμη και το προσχέδιο του προϋπολογισμού.

Εν προκειμένω μάλιστα, η αντισυνταγματικότητα του δημοψηφίσματος ενισχύθηκε με το γελοίο ερώτημά του, ένα ερώτημα που μέλλει να έχη τραγικές πολιτικές συνέπειες (Ας είχατε τα μέζεα του Λαπαβίτσα τουλάχιστον να προτείνετε ευθέως στον λαό την δραχμή).

referendum

Continue reading ‘Συνταγματολογικά και εκλογικά άτακτα V’

Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙ

Να κάνουμε πρώτα την σύνδεση με το προηγούμενο επεισόδιο:

Αποφοίτησε λοιπόν εν δόξη και τιμή και η Κ΄ σειρά των εισαγγελικών λειτουργών. Όπου η τριάδα των Χρυσικού, Κουμπή και Παπαθεοδώρου, που είχε εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις της στις προφορικές εισαγωγικές εξετάσεις πέρσι, καταλαμβάνοντας τελικά τις θέσεις 1, 3 και 4, επιβεβαίωσε τις προβλέψεις, αποφοιτώντας στις θέσεις 1, 2 και 7. Οι οποίες θα καθορίζουν στο μέλλον το ιεραρχικό προβάδισμα μεταξύ των συναδέλφων της Κ΄ σειράς. Καλή σταδιοδρομία εύχομαι λοιπόν και να τιμήσουν τις οικογενειακές τους παραδόσεις.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις ΙΙ’

Η δευτέρα περίπτωσις

Καλά, την πρώτη φορά έκανα πλάκα με τα δικαστομαχικά.

Αλλά μερικές φορές μιλάω και σοβαρά.

Να θυμηθούμε τι έλεγα τρία χρόνια πριν, επί λέξει:

Οι δικαστές έχουν κληρονομικό χάρισμα. Στις εξετάσεις για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, γραπτές και προφορικές, κάθε χρόνο εντυπωσιάζουν τα γνωστά στον χώρο ονόματα δικαστικών βλαστών. Οικογενειακή παράδοση; Κατά μάνα, κατά κύρη; Το άλλο που σκεφτήκατε όλοι; Δεν γνωρίζω.

Δυσανασχέτησαν τότε κάποιοι σχολιαστές, καλόπιστα θέλω να πιστεύω, για την άδικη ρετσινιά.

Καλώς.

Μεγάλη πόρτα θα διαβούν.

Μεγάλη πόρτα θα διαβούν.

Continue reading ‘Η δευτέρα περίπτωσις’

Ευχάριστο δικαστομαχικό διάλειμμα

Και για να μην με λέτε δικαστομάχο, διαβάστε πώς τα έλεγε ένας παλιός στοχαστής:

J’allai l’autre jour dîner chez un homme de robe, qui m’en avait prié plusieurs fois. Après avoir parlé de bien des choses, je lui dis: Monsieur, il me paraît que votre métier est bien pénible. Pas tant que vous vous imaginez, répondit-il: de la manière dont nous le faisons, ce n’est qu’un amusement. Mais comment! n’avez vous pas toujours la tête remplie d’affaires d’autrui? n’êtes-vous pas toujours occupé de choses qui ne sont point intéressantes? Vous avez raison: ces choses ne sont point intéressantes, car nous nous y intéressons si peu que rien; et cela même fait que le métier n’est pas si fatigant que vous dites. Quand je vis qu’il prenait la chose d’une manière si dégagée, je continuai, et lui dis: Monsieur, je n’ai point vu votre cabinet. Je le crois, car je n’en ai point. Quand je pris cette charge, j’eus besoin d’argent pour payer mes provisions; je vendis ma bibliothèque; et le libraire qui la prit, d’un nombre prodigieux de volumes, ne me laissa que mon livre de raison. Ce n’est pas que je les regrette: nous autres juges ne nous enflons point d’une vaine science. Qu’avons-nous affaire de tous ces volumes de loi? Presque tous les cas sont hypothétiques et sortent de la règle générale. Mais ne serait-ce pas, monsieur, lui dis-je, parce que vous les en faites sortir? Car enfin pourquoi chez tous les peuples du monde y aurait-il des lois si elles n’avaient pas leur application? et comment peut-on les appliquer si on ne les sait pas? Si vous connaissiez le Palais, reprit le magistrat, vous ne parleriez pas comme vous faites: nous avons des livres vivants, qui sont les avocats; ils travaillent pour nous, et se chargent de nous instruire. Et ne se chargent-ils pas aussi quelquefois de vous tromper? lui repartis-je. Vous ne feriez donc pas mal de vous garantir de leurs embûches; ils ont des armes avec lesquelles ils attaquent votre équité; il serait bon que vous en eussiez aussi pour la défendre, et que vous n’allassiez pas vous mettre dans la mêlée, habillés à la légère, parmi des gens cuirassés jusqu’aux dents.

Λοιπόν, από ποιον προέρχεται το ανωτέρω, εμ, επιστημολογικό παράθεμα;

[Εννοείται χωρίς διαδικτυακή αναζήτηση, παρά μόνο με αγνό παρθένο εγκυκλοπαιδισμό! :-)]

Προσθήκη 14Ιαν13 15:12

Ε ναι λοιπόν, φυσικά και είναι ο παππούλης ο Μοντέσκιος ο συγγραφέας του αποσπάσματος. :-) Πρόκειται συγκεκριμένα για την 68η περσική επιστολή.

Η σοφή κεφάλα του Μοντεσκίου.

Η σοφή κεφάλα του Μοντεσκίου.

Στο συγκεκριμένο χωρίο νομίζω ότι ο εν ανσιάν ρεζίμ στοχαστής προδίδεται με αρκετή ασφάλεια από την αποστροφή του περί του μη αναγκαίου της ερμηνείας, τι τις θέλουμε τις πολύτομες βιβλιοθήκες κ.λπ. Ο δικαστής, φαίνεται να λανθάνη η σκέψη, δεν πρέπει να ερμηνεύη, πρώτα και κύρια επειδή η ερμηνεία είναι περιττή (οπωσδήποτε όμως και επιβλαβής). Ο δικαστής είναι ένα απλό αυτόματον, ήτοι la bouche qui prononce les paroles de la loi.

Αφελές, αλλά τόσο γλυκό!

Κατά του άρ. 97 παρ. 1 Σ

Περί ενόρκων ο λόγος.

Σύμφωνα με το άρ. 97 παρ. 1 Σ

Τα κακουργήματα και τα πολιτικά εγκλήματα δικάζονται από μικτά ορκωτά δικαστήρια που συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές και ενόρκους, όπως νόμος ορίζει. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων αυτών υπόκεινται στα ένδικα μέσα που ορίζει ο νόμος.

Να λοιπόν η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και στην δικαστική λειτουργία! Μπορεί οι δικαστές μας να είναι ανομιμοποίητοι δημοκρατικώς, αφού δεν εκλέγονται (και καλά κάνουν), οι δικαστικές αποφάσεις όμως εμβαπτίζονται στα νάματα του λαού, όπως εκφράζεται διά των ενόρκων.

Είναι άραγε έτσι όμως;

Continue reading ‘Κατά του άρ. 97 παρ. 1 Σ’

Περί αποδοχών των δικαστών παιδαριωδολογία

Τις προάλλες, σε κάποιο μονομελές. Στην έδρα μια ξύπνια, ευγενική και όμορφη κοπέλα. Και ο εισαγγελέας, μάχιμος. Απορρίπτουν ένα προπετές και αύθαδες αίτημα αναβολής δικηγόρου, που κάτι είχε και δεν μπορούσε να μας κάνη την τιμή να έρθη, αλλά ήταν μυστικό, δεν μας έλεγε τι. Καταδικάζουν συνοπτικά επί απειθεία τους, για δεύτερη φορά, λιπομάρτυρες. Σε άλλη υπόθεση, η Πρόεδρος ρωτά χαμογελαστή τους μάρτυρες αν επιθυμούν θρησκευτικό όρκο (και αυτοί φυσικά την κοιτούν με το στόμα ανοιχτό σαν χάνοι). Μέχρι 09:59 εκφωνεί υποθέσεις, να προλάβη να κάνη όσες μπορεί.

Και μετά αρχίζει η κωμωδία. Οι υποθέσεις αναβάλλονται. Πράξη πρώτη:

-Μπορώ να μάθω, κ. Πρόεδρε, για ποιον λόγο αναβάλλονται οι υποθέσεις;
-Για τον γνωστό λόγο, κύριε συνήγορε.
-Ποιος είναι ο γνωστός λόγος; Μπορώ να τον ακούσω;
-(ελαφρά συνοφρύωσις, αλλά πάντα χαρίεσσα) Βεβαίως, να σας τον πω. Το δικαστήριο συμμορφώνεται στην απόφαση της ΕΝΔΕ.
-(ψυχρά) Γνωρίζετε ασφαλώς ότι τέτοιος λόγος δεν προβλέπεται στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας;
-(αμυντικά) Με ερωτάτε;
-Σας υπενθυμίζω κάτι που ήδη γνωρίζετε.
-Ναι, δεν προβλέπεται, αλλά το δικαστήριο θα διακόψη.

Continue reading ‘Περί αποδοχών των δικαστών παιδαριωδολογία’

Κατά των απεργών δικαστών

Ή: Προς τον Α.Π. χαριστήριος, τιμής ένεκεν.

Το σκέφτηκα αρκετά πριν γράψω την παρούσα ανάρτηση. Όχι για το περιεχόμενό της, για αυτό δεν αμφέβαλλα από την πρώτη στιγμή. Αλλά για λόγους, πρώτον, πολιτικής τακτικής: τι θα κέρδιζα άραγε για τον σκοπό μου; Τίποτα, μάλλον θα εξώργιζα τις ευερέθιστες κεφαλές ενίων. Δεύτερον, για λόγους επαγγελματικούς: προσπαθώ από την δικηγορία να κερδίζω το γάλα των παιδιών μου. Δεν θα ήθελα να έχω απέναντί μου δικαστικούς με απόψεις σαν κι αυτές να κρίνουν τους εντολείς μου, έχοντας διαβάσει όσα υποστηρίζω. Τρίτον, για λόγους προσωπικούς: γνωρίζω κάποιους νέους δικαστές προσωπικά, είναι φίλοι μου και ασφαλώς μια τέτοια ανάρτηση θα τους στενοχωρούσε. Αν δεν μου κόψουν την καλημέρα δηλαδή. Τέταρτον, για λόγους ανθρώπινης αδυναμίας: είναι πάντα πιο εύκολο να λες σε κάποιον, ειδικά σε ένα δικαστή, μεγάλε, τι ωραίος που είσαι, έμπαινε ασύστολα, εσύ μας οδηγείς, σ’ωραίος. Τα ωφέλιμα είναι πάντα δυσάρεστα.

Αλλά τελικά το αποφάσισα. Αφού δεν τα λένε στα φανερά οι δικηγόροι και οι πανεπιστημιακοί, με τις λίγες λαμπρές εξαιρέσεις, ας τα πη η αφεντιά μου.

Continue reading ‘Κατά των απεργών δικαστών’

Περί δικαστικών λειτουργών ΙΙ

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου για την απεργία των δικαστικών λειτουργών, εθίγησαν διάφορα ζητήματα, προβλήματα μάλλον, που αντιμετωπίζει ο κλάδος. Ο δικαστής giati τα κατέγραψε όπως τα βιώνει, οπότε τα αναδημοσιεύω εδώ για περαιτέρω συζήτηση (άφησα να παρέλθη αρκετός χρόνος, για να αποφορτιστή κάπως το κλίμα). Προσπάθησα επιπλέον να τα τους δώσω μια στοιχειώδη κατάταξη, ενώ έχω προσθέσει και δικά μου σχόλια.

Θα εκτιμούσα σχόλια από όλες τις πλευρές, δικαστές, λοιπούς νομικούς, παρανθρώπους μη νομικούς σε ύφος χαλαρό και παιχνιδιάρικο. Για κάποια άλλα θεματάκια που είχα σχολιάσει στο παρελθόν, δήτε εδώ, εδώ και εδώ.

[Να πω και το παράπονό μου, νομικός είμαι και γράφω συνήθως για νομικά θέματα. Οι δικαστές όμως μοιάζουν να εμφανίζωνται στα μέρη μας μόνο όταν ο λόγος είναι για τα επιδόματά τους. Ας είναι.]

Continue reading ‘Περί δικαστικών λειτουργών ΙΙ’

Επιστολή προς τον κ. Αθανασίου, Πρόεδρο της ΕΝΔΕ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων,

άρ. 34 παρ. 7 Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών: "Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου".

δεν σας γνωρίζω ούτε προσωπικά ούτε επαγγελματικά. Σας απευθύνομαι όχι με τον τίτλο του Αρεοπαγίτη, τον οποίο έχετε κερδίσει με την αξία σας, αλλά με την ιδιότητα με την οποία επιλέξατε να παρεμβήτε στην επικαιρότητα, αλλά και στην καθημερινότητά μου ως δικηγόρου: την ιδιότητα του Προέδρου ενός σωματείου.

Continue reading ‘Επιστολή προς τον κ. Αθανασίου, Πρόεδρο της ΕΝΔΕ’

Υπέρ των Μονομελών Εφετείων Κακουργημάτων

Πριν από λίγους μήνες έκανα μια προφορική παρέμβαση στο 11ο συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου, όπου τάχθηκα υπέρ της ίδρυσης Εφετείων Κακουργημάτων μονομελούς σύνθεσης σε μια ειδική μορφή τους. Είχα αρχίσει να την γράφω για να την καταθέσω στα πρακτικά του συνεδρίου, αλλά στην πορεία βαρέθηκα, όπως κάνω συνήθως. Τώρα που η ίδρυση Μονομελών Εφετείων είναι επί θύραις, το καταθέτω εδώ, πλαγιογραμμίζοντας κάποια σχόλια για την καλύτερη κατανόηση:

Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν πολύτιμες δικαστικές δυνάμεις, παράλληλα όμως όχι απλώς να μην διακινδυνεύση η ομαλή διεξαγωγή της συζήτησης στο ακροατήριο, αλλά αντιθέτως να ανυψωθή το επίπεδό της και να μειωθούν οι αντιδικίες και οι λεκτικές αψιμαχίες μεταξύ συνηγόρων και διευθύνοντος την συζήτηση, θα ήταν ο εξής:

Ιδρύονται Μονομελή και, στον δεύτερο βαθμό, Τριμελή Εφετεία Κακουργημάτων (ενώ τώρα δικάζουμε με Τριμελή και Πενταμελή. Σημειωτέον, παλιά είχαμε Πενταμελή και Επταμελή Εφετεία! Αδιανόητο σήμερα).

Continue reading ‘Υπέρ των Μονομελών Εφετείων Κακουργημάτων’

Σχέση στάσης εργασίας προς απεργία

Με αφορμή ένα σχόλιο του Έτερου Δικαστή ξεσκόνισα λίγο το Συλλογικό Εργατικό μου. Αν και μάλλον δεν ήταν ανάγκη.

Προβλέπει λοιπόν το Σύνταγμα:

Aπαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας.

“Με οποιαδήποτε μορφή” σημαίνει “με οποιαδήποτε μορφή”: απαγορεύεται η λευκή απεργία, η μερική απεργία, η κυλιόμενη απεργία, η απεργία αλληλεγγύης, η προειδοποιητική απεργία, η αδέσποτη απεργία, η έτσι-γουστάρουμε απεργία. Απαγορεύονται απαξάπασες. Φερμπότεν.

Continue reading ‘Σχέση στάσης εργασίας προς απεργία’

Περί δικαστικών λειτουργών

Εκθέτω μερικές σκέψεις ατάκτως ερριμμένες σχετικά με τους δικαστικούς λειτουργούς, δικαστές και εισαγγελείς. Δεν διεκδικώ αλάθητο ούτε είναι μεγάλη η εμπειρία μου, επιζητώ την αντιπαράθεση και την παρουσίαση όλων των οπτικών. Τα γράφω λίγο προκλητικά για να γουστάρουμε, αλλά μην σας αποθαρρύνη αυτό: αγαπώ τους δικαστές, όπως αγαπώ όλους τους θεσμούς μιας δικαιοκρατούμενης πολιτείας.

Κι όποιος αγαπά, παιδεύει.

Continue reading ‘Περί δικαστικών λειτουργών’