Tag Archive for 'γενοκτονια'

Fall Richter: Freispruch

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016, 12η ημέρα της δίκης.

Η δίκη #Richter ωλοκληρώθηκε με την απαγγελία της απόφασης από τον Πρόεδρο Αλέξανδρο Καργόπουλο:

Αθώος ο #Richter λόγω διπλής αντισυνταγματικότητας του άρ. 2 Ν. 927/1979. (Τελικά ήταν τριπλή η αντισυνταγματικότητα. Πήρε φόρα ο Πρόεδρος και κάπου τον έχασα).

Η απαγγελία της απόφασης, μέσα σε μια κατάμεστη αίθουσα του δικαστηρίου, προκάλεσε μερικές κραυγές τύπου “αίσχος, αίσχος”. Κάποιοι μεμονωμένοι κρητολέοντες εξέτασαν στιγμιαία το ενδεχόμενο να φέρουν τις κατσούνες τους και να τις εξασκήσουν επί των ράχεων των συνηγόρων υπεράσπισης, αλλά τελικά διελύθησαν ησύχως. Πράγμα που οπωσδήποτε ωφέλησε πολλαπλώς την σωματική τους ακεραιότητα.

Ο Στρατηγός Παραγιουδάκης μάς πλησίασε και μας συνεχάρη. Διαφωνώ με τις απόψεις που εξέφρασε κατά την διάρκεια της δίκης, αλλά απέδειξε πολλές φορές ότι είναι άνθρωπος ευπρεπής, σοβαρός και δίκαιος στον αγώνα του. Κέρδισε τον εξαιρετικό σεβασμό μου.

Ο Πρόεδρος δεν περιωρίστηκε σε ένα απλό “αθώος”, αλλά μας ανέγνωσε, εμφανώς αγχωμένος, του “άξονες του σκεπτικού της απόφασης”. Η πράξη του αυτή αξίζει συγχαρητηρίων: πράγματι, η υποχρέωση αιτιολόγησης των αποφάσεων των ποινικών δικαστηρίων, μετά από μια εξαντλητική επ’ ακροατηρίου διαδικασία, δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια μονολεκτική απόφανση. Ο δικαστής λογοδοτεί διά της αποφάσεώς του προς την δημόσια διαδικασία και το ακροατήριό της. Οφείλει, διά της απαγγελίας της απόφασης και μετ’ αυτής, να εκθέση, έστω συνοπτικά, έστω και ως προς τους “άξονες”, τον πυρήνα της αιτολογίας του. Η πρακτική αυτή, ας σημειωθή ωστόσο, δεν περιορίζει τον δικαστή κατά την συγγραφή της απόφασης παρά μόνο ως προς το αποτέλεσμα (ήτοι, την αθώωση). Αν ξανασκεφτή κάτι και δη ότι δεν έχει καλώς, δικαιούται να το μεταβάλη.

axones 1

axones 2

Δεν θα παραθέσω σε αυτήν την ανάρτηση την δική μου κριτική. Ετοιμάζω προφανώς σχετική ανάρτηση, όπου θα τα συζητήσουμε λεπτομερώς. Σήμερα, θα ήθελα μόνο να εξάρω το γεγονός ότι ο Πρόεδρος, ακολουθώντας τις προτροπές της υπεράσπισης, προέβη σε μια καθαρή αθώωση του Ρίχτερ, χωρίς να κλείση το μάτι στην πολιτική αγωγή, χωρίς να καταλείψη αμφιβολίες και αμφισημίες, ασκώντας εύορκα και θαρραλέα το δικαστικό του λειτούργημα. Η άρνηση εφαρμογής ενός αντισυνταγματικού νόμου από ένα δικαστή αποτελεί κορυφαία στιγμή στον δικαστικό του βίο. Ο Πρωτοδίκης Καργόπουλος ανέλαβε την ευθύνη του λειτουργήματός του και έγραψε το όνομά του στην νομική μας ιστορία. Ομολογώ πως ζηλεύω. :-)

Continue reading ‘Fall Richter: Freispruch’

Fall Richter: Tag 11

11η και προτελευταία δικάσιμος της δίκης #Richter λοιπόν. Η ημέρα ήταν αφιερωμένη στην εισαγγελική πρόταση και τις αγορεύσεις των συνηγόρων υπερασπίσεως.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016, 11η ημέρα της δίκης.

Ρέθυμνο.

Ρέθυμνο.

Continue reading ‘Fall Richter: Tag 11’

Fall Richter: Tage 9-10

Συνεχίζεται η δίκη #Richter ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τι έχει ήδη προηγηθή: Ημέρες 1-2, 3-4, 5-6 και 7-8.

Αυτό το διήμερο είχαμε σπουδαίες εξελίξεις.

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016, 8η ημέρα της δίκης.

Αύριο συνεχίζεται η δίκη #Richter με την κατάθεση του Καθηγητή Αλιβιζάτου. Όσοι πιστοί προσέλθετε στις 10:00. Έχει μάθημα.

Αλλά πριν το μάθημα, είχαμε κάποια διαδικαστικά.

Κατά την έναρξη της διαδικασίας, ο συνάδελφος της πολιτικής αγωγής Κοτζαμπασάκης δήλωσε στο δικαστήριο ότι λόγω της αποχής των δικηγόρων κωλύεται να παραστή και προτίθεται να απόσχη. Το ίδιο δήλωσε και ο δεύτερος συνήγορος της πολιτικής αγωγής Νικολιδάκης, ενώ ο τρίτος, Επιτροπάκης, που είναι δικηγόρος Ηρακλείου, είχε αποστείλει γραπτή άρνηση του Προέδρου του Συλλόγου του να του χορηγήση άδεια. Ζήτησαν λοιπόν την διακοπή της δίκης. Και όλα αυτά, χωρίς να έχουν ενημερώσει την υπεράσπιση.

Ατυχώς, ο Πρόεδρος και η υπεράσπιση γνώριζαν ότι το πλαίσιο αδειών κάθε αποχής καλύπτει τις νέες μόνο δικασίμους και όχι τις συνεχιζόμενες εκ διακοπής. Ειδικά ο Πρόεδρος ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή ότι η δίκη θα προοδεύση, πολλώ δε μάλλον που είχαμε κατεβή από την Αθήνα 5 άτομα για την δικάσιμο (πράγμα γνωστό άλλωστε στην πολιτική αγωγή). Η υπεράσπιση δήλωσε ότι όχι μόνο δεν είχε ζητήσει καμία άδεια, αλλά ούτε και χρειαζόταν. Όποιος ήθελε να απόσχη, ας απόσχη, στο κάτω κάτω δεν είναι υποχρεωτική η παρουσία της πολιτικής αγωγής για την πρόοδο της δίκης. Τα συνδικαλιστικά των δικηγόρων δεν αφορούν το δικαστήριο, δήλωσε ο Πρόεδρος.

Ο Πρόεδρος διέκοψε επί 10λεπτο, προκειμένου να προσκομίση η πολιτική αγωγή άδεια του Συλλόγου της ή άρνηση.

Δεν ήμουν βέβαια μπροστά όταν οι συνάδελφοι ζήτησαν την άδεια. Μπορώ να υποθέσω ότι ειπώθηκε κάτι του τύπου “οι Αθηναίοι κατέβηκαν χωρίς άδεια, εμείς πώς θα παραστούμε;”. Το μόνο βέβαιο είναι ότι επέστρεψαν με γραπτή άρνηση του Προέδρου τους.

Η υπεράσπιση δεν ζήτησε άδεια του συλλόγου της για να παραστή. Η πολιτική αγωγή ζήτησε, αλλά δεν της χορηγήθηκε.

Κακή εκτίμηση.

Continue reading ‘Fall Richter: Tage 9-10’

Fall Richter: Tage 7-8

Μέχρι τώρα έχουνε ένα, δύο, τρία οδοιπορικά στο Ρέθυμνο. Αυτό είναι το τέταρτο μέρος της πρόχειρης νομικοδημοσιογραφικής μου καταγραφής.

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016, 7η ημέρα της δίκης.

Η σημερινή ημέρα θα μου μείνη αξέχαστη. Για την υπέροχη λιακάδα που επικρατεί στο φωτεινό πνεύμα του Καθηγητή Αντ. Λιάκου.

Αντώνης Λιάκος.

Αντώνης Λιάκος.

Η δικάσιμος ήταν όλη δική του. Συγκλονιστική κατάθεση Λιάκου σήμερα στην δίκη #Richter. Μια ιστορική στιγμή. Επιτέλους, ένας άνθρωπος που στάθηκε με τα δυο του πόδια ενώπιον του δικαστηρίου και μίλησε για θέματα αρχής. Που μίλησε για την φιλελεύθερη δημοκρατία. Που διαβεβαίωσε ότι τα βλέμματα των ιστορικών όλου του κόσμου είναι στραμμένα στο Ρέθυμνο. Που υπέμνησε στον Πρόεδρο την βαρειά ιστορική του ευθύνη.

“Η Ιστορία πρέπει να είναι ασεβής. Το περιεχόμενο του βιβλίου δεν αφορά το δικαστήριο”. Δεν ήταν κατάθεση, ήταν μάθημα. #Liakos #Richter

Ξανά και ξανά: το περιεχόμενο του βιβλίου δεν αφορά το δικαστήριο. Δεν έχει καμία σημασία τι είδους και τι διαμετρήματος ιστορικός είναι ο Ρίχτερ. Η ελευθερία του επιστημονικού στοχασμού είναι κατά πολύ σημαντικώτερη. Κάποιος που έχει παραμείνει στις φυλακές της δικτατορίας 5 χρόνια πληροφόρησε σχετικά όσους το αγνοούσαν.

Continue reading ‘Fall Richter: Tage 7-8’

Fall Richter: Tage 5-6

Γύρισα χτες βράδυ από Ρέθυμνο και συνεχίζω την πρόχειρη νομικοδημοσιογραφική καταγραφή της δίκης, μετά το πρώτο και το δεύτερο μέρος.

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015, 5η μέρα της δίκης.

Δίκη Ρίχτερ, ημέρα πέμπτη. Πάμε γερά με @KKalliris και καταδρομέα ιστολόγο @anamorfosis ΣΓ. #Richter. Ο οποίος Σουγού εξεπλήρωσε άριστα τα καθήκοντά του ως κονσιλιέρε/βοηθός εκπληρώσεως της υπεράσπισης, κουβαλήσας την βαλίτσα μας, πεταγόμενος για νερά, πρακτικογραφών, φωτογραφίσας και, το κυριώτερο, εισφέροντας την αθώα ματιά του αδαούς περί τα βαθέα νομικά:

Το πιο περιεργο τελικα για μένα στο Πρωτοδικείο Ρεθύμνου ειναι ποσο λίγος νόμος και τάξη υπάρχει στο κτίριο που υπαρχει για την εφαρμογή τους. ΣΓ

Μεταξύ μας,ποιον θαχατε να σας φυλαει τα νωτα στην μαχη: φτερο-στον-ανεμο Καμμενο ή εναν απτους κιας-με-βριζουν-ολοι συνηγορο του Ριχτερ? ΣΓ

Continue reading ‘Fall Richter: Tage 5-6’

Fall Richter: Tage 3-4

Η δίκη Ρίχτερ άρχισε και συνεχίζεται. Και έχει πολύ δρόμο μπροστά της ακόμα.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015, 3η ημέρα της δίκης.

Η πολιτική αγωγή Αυγενάκη ζητεί την κλήτευση του Κωστή Στεφανόπουλου ενώπιον του Ιστοριοδικείου. Η υπεράσπιση ασμένως συναινεί. Δυστυχώς, το αίτημα δεν έγινε δεκτό. Θα ήταν το ιδανικό συμπλήρωμα της δίκης η κλήτευση ή η κατ’ οίκον εξέταση του 89χρονου προσφιλούς μας Προέδρου για το χατίρι ενός Αυγενάκη.

Συνεχίζεται η διακοπείσα εξέταση του Μ. Παραγιουδάκη, επίτιμου Α/ΓΕΕΘΑ. Ο μάρτυς Παραγιουδάκης επικρίνει τον συνήγορο υπεράσπισης ότι είναι απρεπές να του απευθύνεται με τα χέρια στις τσέπες. Ναι, στον στρατό. Είμαι κι αξύριστος, κ. μάρτυς. Αρχίσαμε δυνατά λοιπόν με τον Στρατηγό. Επειδή ξέρω ότι με διαβάζει στα κρυφά, επαναλαμβάνω ότι μου φάνηκε γλυκός και συμπαθής άνθρωπος και μέχρι να σχολάση η δίκη θα έχουμε γίνει φίλοι.

Μανούσος Παραγιουδάκης

Μανούσος Παραγιουδάκης

Ο συνήγορος Αυγενάκη αναφέρεται σε χιλιάδες αυτοκτονίες επί οικονομικής κρίσης. Επειδή και ο συνάδελφος με διαβάζει, ας τον παραπέμψω στο κείμενο που αποδομεί αυτές τις ραχηλιές.

Continue reading ‘Fall Richter: Tage 3-4’

Fall Richter: Tage 1-2

Άρχισε και συνεχίζεται ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου (Πρόεδρος Καργόπουλος, Εισαγγελέας Κασσωτάκης) η δίκη του Γερμανού Καθηγητή Ιστορίας Χάιντς Ρίχτερ. Για την υπόθεση Ρίχτερ έχω ενημερώσει εξαντλητικά σε αυτήν μου την ανάρτηση και για το ντροποθέτημα που την στηρίζει εδώ. Ανατρέξτε εκεί όσοι δεν βαριέστε. Εδώ θα εκθέσω τα της δίκης.

Ακολουθεί λοιπόν η καταγραφή όσων συνέβησαν τις πρώτες δύο ημέρες της εκδίκασης δίκην χρονικού (θα ακολουθήσουν αρκετές…), όπου ανακατεύω τα νομικά, τα ιστορικά, τα πολιτικά, τα κοινωνιολογικά και τα ανθρώπινα. Ξέρω πως δεν συνηθίζεται κάτι τέτοιο και φυσικά και γνωρίζω ότι ο Πρόεδρος έχει καταλάβει πως τουιτάρω όσα συμβαίνουν. Οι καιροί αλλάζουν, η δημοσιότητα της δίκης ικανοποιείται πλέον και με άλλους τρόπους. Σε μια δίκη που αφορά την ελευθερία της έκφρασης το λιγώτερο που οφείλω να κάνω είναι να εκφραστώ ελεύθερα εγώ ο ίδιος για όσα συμβαίνουν. Για όποιον πάλι θεωρεί ότι παραβιάζω την δικηγορική δεοντολογία, έχω ένα εμαιλ πρόχειρο: peitharxiko@dsa.gr. Και την αγάπη μου.

Ας ελπίσουμε ότι από Δευτέρα δεν θα έχουμε και δεύτερη κλίμακα Ρίχτερ για να μετράμε τη δυσανεξία απέναντι στην δυσάρεστη επιστημονική άποψη. Τάδε έφη, ελπίζων τα ανέλπιστα, ο καλός φίλος και συνάδελφος Κ. Καλλίρης, με τον οποίο έχω την τύχη να συνεκπροσωπούμε τον Ρίχτερ στην προκειμένη δίκη. Η δεύτερη κλίμακα Ρίχτερ όχι μόνο υπάρχει, αλλά καταρρίπτονται οι επιδόσεις η μία μετά την άλλη.

Continue reading ‘Fall Richter: Tage 1-2’

Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Β΄

Ρε σεις, δεν τον προλαβαίνω τον άνθρωπο. Δυο μήνες μετά τις εκλογές και ο Νίκος Λιμπερταδόρ κερδίζει με το σπαθί του νέα ειδική ανάρτηση, εξαιρετικά αφιερωμένη.

Πάμε:

1. Διορισμός Προέδρου ΣτΕ

Είσαι ΥπΔικ. Εισηγείσαι στο Υπ. Συμβούλιο τον Χ για την θέση του Προέδρου ΣτΕ, αλλά αυτό αποφασίζει υπέρ του Ψ. Τι επιτάσσει η ευθιξία;

Κατά την ειδησεογραφία των ημερών, ο ΝΠ πρότεινε ως νέο Πρόεδρο του ΣτΕ τον Αντιπρόεδρο του Δ΄ Τμήματος Πετρούλια, μια καλή επιλογή, όπως ακούγεται. Αντ’ αυτού, το Υπουργικό Συμβούλιο, δηλαδή ο Τσίπρας, επέλεξε τον Σακελλαρίου, μια κάκιστη επιλογή, όπως ακούγεται (Ο νέος Πρόεδρος ΣτΕ Ν. Σακελλαρίου είχε καταψηφίσει τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια (ΟλΣτΕ 460/2013). Τι θα ψηφίση άραγε, όταν φτάση στην Ολομέλεια ο αντίστοιχος νόμος Χριστοδουλοπούλου; Αγωνία. #δεύτερη_φορά_αριστερά). Κυκλοφόρησε μάλιστα ότι τον Σακελλαρίου πρότεινε/επέβαλε πίσω από την πλάτη του ΝΠ ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης Παπαγγελόπουλος.

Δεν ξέρω αν έχει ξανασυμβή να μην εισακούεται, με αυτόν τον τρόπο μάλιστα, η εισήγηση του ΥπΔικ. Ίσως ναι, δεν το αποκλείω. Ξέρω όμως πολύ καλά τι κάνει ένας αξιοπρεπής άνθρωπος, που τον έχουν για διακοσμητικό ΥπΔικ, ανίκανο να κρίνη για τις κεφαλές των ανωτάτων δικαστηρίων: παραιτείται.

Continue reading ‘Λίβελος κατά του Νίκου Παρασκευόπουλου, μέρος Β΄’

Η υπόθεση Heinz Richter

Γράφοντας αρκετά εκνευρισμένος και οργίλος για τον διαβόητο αντιρατσιστικό νόμο που μας φορτώσανε, αλλά και γενικώτερα για την νεομισαλλόδοξη επίθεση στην ελευθερία της γνώμης που βιώνουμε, δεν περίμενα ότι τα πράγματα θα εξελίσσονταν έτσι. Στο κάτω κάτω, το άρ. 2 του ντροποθετήματος αυτού, που αφορά την κακόβουλη άρνηση γενοκτονίας, είναι το άρθρο εκείνο που συγκέντρωσε τα περισσότερα πυρά και το οποίο, στα λόγια τουλάχιστον, δεν εναγκαλίστηκαν ούτε οι νεομισαλλόδοξοι. Και στο κάτω κάτω, ήταν ασφαλής η πρόβλεψη ότι πιθανός κατηγορούμενος σε ποινική δίωξη θα ήταν πάλι κανάς Πλεύρης. Και τον Πλεύρη είναι πάντα δυσάρεστο να τον υπερασπίζεσαι.

Αμ δε.

Η πρώτη γνωστή ποινική δίωξη για το καινοφανές αδίκημα της κακόβουλης άρνησης εγκλημάτων πολέμου με εξυβριστικό χαρακτήρα είναι γεγονός. Και κατηγορούμενος δεν είναι μηδέ ακροδεξιός μηδέ αρνητής μηδέ ακραίος φανατικός. Ούτε καν ακροκεντρώος ψηφοφόρος του Ποταμιού.

Κατηγορούμενος είναι ο σεβάσμιος 76χρονος Έκτακτος Καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μάννχαϊμ Χάιντς Ρίχτερ. Ένας ανθρωπος που έχει αφιερώσει όλη του την επαγγελματική και επιστημονική πορεία στην Ελλάδα και στην Κύπρο, και μάλιστα στην νεώτερη και νεώτατη φάση της ιστορίας τους.

Δεν θα αντέλεγα βέβαια να του ασκήσουμε δίωξη για το γραβατοκασκόλ.

Δεν θα αντέλεγα βέβαια να του ασκήσουμε δίωξη για το γραβατοκασκόλ.

Continue reading ‘Η υπόθεση Heinz Richter’

Παρατηρήσεις στον Ν. 4285/2014, μέρος Β΄

Συνεχίζω εδώ μετά το πρώτο μέρος με κάποιες σύντομες παρατηρήσεις στον Ν. 4285/2014.

Σύμφωνα με το άρ. 2:

Δημόσια επιδοκιμασία ή άρνηση εγκλημάτων
1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου.
2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων (10.000 − 25.000) ευρώ.

Continue reading ‘Παρατηρήσεις στον Ν. 4285/2014, μέρος Β΄’

Το Ιδεοδικείο του Στρασβουργου VIII: η ανισότης των γενοκτονιών

Ότι δεν μπορώ να βρω πολλά κοινά μεταξύ των υποστηρικτών της εγκληματοποίησης της άρνησης μιας γενοκτονίας και εμού, πλην του ότι είμαστε όλοι μας δίποδες άπτεροι, είναι σαφές. Στην τελική, ο σεβασμός ή η περιφρόνηση προς την ελευθερία της έκφρασης κάποιου, όσο ζάβλαξ και να είναι αυτός, ανάγεται σε ένα αποφασιοκρατικό σημείο, μη προσβάσιμο σε νομικά ή λογικά επιχειρήματα. Αποδέχομαι το γεγονός ότι ζουν ανάμεσά μας άνθρωποι που υποστηρίζουν τέτοιου είδους απαγορεύσεις, διώξεις, φυλακίσεις. Τι να κάνουμε.

[Για την άρνηση της γενοκτονίας και γιατί δεν συμβαδίζει στο ελάχιστο με τον νομικό μας πολιτισμό η εγκληματοποίησή της έχω επιχειρηματολογήσει εκτενέστατα εδώ.]

Ακόμη όμως και ένας νεομισαλλόδοξος πρέπει να (μπορή να) είναι συνεπής με την νεομισαλλοδοξία του. Αποτελεί στοιχειώδη προϋπόθεση πνευματικής εντιμότητας.

Ωστόσο, στην υπόθεση Perinçek κατά Ελβετίας (Δεκ 13) κρίθηκε ότι παραβιάζει το άρ. 10 της ΕΔΔΑ περί ελεύθερης έκφρασης η καταδίκη ενός Τούρκου κομμουνιστή, προέδρου του τουρκικού Εργατικού Κόμματος. Ο αιτών χαρακτήρισε ως “διεθνές ψεύδος” (“mensonge international”) την αρμενική γενοκτονία σε τρεις ξεχωριστές περιπτώσεις, πράγμα που ωδήγησε στην καταδίκη του για ένα νεομισαλλόδοξο πράγμα που υπάρχει στο ελβετικό ποινικό δίκαιο και λέγεται “φυλετική διάκριση” (“discrimination raciale“).

Ειδικώτερα, το κατά Περιντσέκο “ψέμα” δεν ήταν οι θάνατοι καθ’ αυτούς, αλλά ο χαρακτηρισμός τους ως “γενοκτονίας”.

Το επίμαχο άρ. 261 δις του ελβΠΚ προβλέπει ειδικώτερα τα εξής:

Celui qui, publiquement, aura incité à la haine ou à la discrimination envers une personne ou un groupe de personnes en raison de leur appartenance raciale, ethnique ou religieuse;
celui qui, publiquement, aura propagé une idéologie visant à rabaisser ou à dénigrer de façon systématique les membres d’une race, d’une ethnie ou d’une religion;
celui qui, dans le même dessein, aura organisé ou encouragé des actions de propagande ou y aura pris part;
celui qui aura publiquement, par la parole, l’écriture, l’image, le geste, par des voies de fait ou de toute autre manière, abaissé ou discriminé d’une façon qui porte atteinte à la dignité humaine une personne ou un groupe de personnes en raison de leur race, de leur appartenance ethnique ou de leur religion ou qui, pour la même raison, niera, minimisera grossièrement ou cherchera à justifier un génocide ou d’autres crimes contre l’humanité; celui qui aura refusé à une personne ou à un groupe de personnes, en raison de leur appartenance raciale, ethnique ou religieuse, une prestation destinée à l’usage public, sera puni d’une peine privative de liberté de trois ans au plus ou d’une peine pécuniaire.

Continue reading ‘Το Ιδεοδικείο του Στρασβουργου VIII: η ανισότης των γενοκτονιών’

Περί Ολοκαυτώματος μικρό ορολογικό

Ο όρος “Ολοκαύτωμα” είναι εντελώς άστοχος ως περιγραφή της φρικτής μοίρας των Ευρωπαίων Εβραίων επί εθνικοσοσιαλισμού. Δεν είναι απλώς άστοχος, νομίζω ότι είναι και προσβλητικός.

Το ολοκαύτωμα δεν είναι παρά μια λατρευτική πρακτική. Ο όρος Κορμπάν Ολά (קָרְבַּן עוֹלָה) αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη θυσία της περιόδου του Α΄ και του Β΄ Ναού, κατά την οποία το θυσιαζόμενο ζώο προσφερόταν ολόκληρο στον Θεό, με το να καίγεται ολόκληρο (σε αντίστιξη με το να προσφέρεται μόνο ένα μέρος του, με το λοιπό να καταναλώνεται από τον προσφέροντα λατρευτή σε ιερόδειπνο ή να απομένη στον ιερέα [“αφαίρεμα“]). Παρόμοιες θυσίες ολοκαυτώματος ήταν γνωστές και στον ελληνικό πολιτιστικό χώρο. Η αξία της θυσίας ολοκαυτώματος είναι προφανώς ότι δεν απομένει τίποτα από το θύμα για τους ανθρώπους, αλλά ότι ολόκληρο προσφέρεται στην θεότητα. Πρόκειται συνεπώς για δείγμα απόλυτης αφοσίωσης προς τον Γιαχβέ (ή όπως Τον λένε τέλος πάντων).

Continue reading ‘Περί Ολοκαυτώματος μικρό ορολογικό’

Περί αρνήσεως γενοκτονίας πολεμικός

Ένα από τα θέματα των ημερών είναι η υπό κατάθεση πρόταση νόμου που κυκλοφορείται δημοσιογραφικά με το βαρύ όνομα “αντιρατσιστικό“. Πρόκειται φυσικά για τον επί τα χείρω διάδοχο του περιβόητου Ν. 927/1979. Όλες εκείνες τις πλαδαροδοξίες έχω ανατινάξει εδώ και τέσσερα χρόνια σε σειρά άρθρων που ξεκίνησε από αυτό, κυρίως εδώ, αλλά και εδώ. Δεν σκοπεύω να επανέλθω επί του παρόντος, τα λεχθέντα ισχύουν αναλόγως.

Το νέο που κομίζει το ντροποθέτημα των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αφορά την εγκληματοποίηση αυτού που στο χωριό μου λέμε Auschwitzlüge (άρ. 3 της πρότασης νόμου):

1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, είτε προφορικά είτε διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιονδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει, αρνείται ή μηδενίζει την σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται στα άρ. 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, που κυρώθηκε με τον Ν. 3003/2002 ή των εγκλημάτων που ορίζονται στο άρ. 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου, που προσαρτάται στην Συμφωνία του Λονδίνου της 08ης Αυγούστου 1945, και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων που προσδιορίζεται με βάση, την φυλή, το χρώμα, την θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων έως δέκα χιλιάδων ευρώ.
2. Για την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου απαιτείται τα εγκλήματα αυτά να έχουν διαπιστωθεί ή αναγνωρισθεί με αμετάκλητη απόφαση ελληνικού ή διεθνούς δικαστηρίου ή με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.
3. Η τέλεση πράξης της παρ. 1 από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτούς καθηκόντων [ή από Βουλευτή ή μέλος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου] συνιστά επιβαρυντική περίσταση. Τιμωρείται και πειθαρχιά κατά το πειθαρχικό δίκαιο που διέπει το άνω πρόσωπο.

Continue reading ‘Περί αρνήσεως γενοκτονίας πολεμικός’