Tag Archive for 'βια'

Ως ποτε θα πληρωνουμε ετσι την ιδεοληψια και τον ερασιτεχνισμο

Η πιθανοτατα πιο ανοητη θεωρια πρακτικης πολιτικης που ακουσα ποτε ηταν επι ΝΔ κατα το 2007, οτι αφηνουν τις διαφορες εκδηλωσεις βιας αχαλινωτες και ελευθερες “για να μην εχουν κανενα νεκρο”. Το αποτελεσμα ηταν φυσικα η βια να μην ξεθυμαινει αλλα ισα ισα να εθιζονται σε αυτην ολο και περισσοτεροι, αστυνομικοι και αναρχοκαφροι, μεχρι που φτασαμε στο να εχουμε και νεκρο και πρωτακουστες εκδηλωσεις βιας στο κεντρο της Αθηνας. Εγραφα τοτε οτι

Κιομως η τσαπατσουλια, αδιαφορια και ανικανοτητα του ελληνικου κρατους σκοτωνουν

Ηλπιζα οτι δεν θα εχουμε ποτε πια αφορμη για τετοιες σκεψεις. Ματαια.

Το πρωτο πραγμα που με ρωτησαν σημερα οταν μαθαμε για τους τρεις νεκρους στην Αθηνα ειναι: is the greek government that incompetent?

Σκεφτηκα να αρχισω να εξηγω το υποβαθρο της ελληνικης ανοχης στην βια, ειδικα την αριστερη, αλλα τελικα κατεληξα στην απλη και οδυνηρη σκεψη: ναι οι ελληνικες κυβερνησεις ειναι ανικανες, λογω μυωπιας, ερασιτεχνισμου και ιδεοληψιας και σε αυτο καθρεφτιζουν κατα κανονα την ελληνικη κοινωνια.

Μυωπια γιατι δεν βλεπουν περα απο την μυτη τους, προσπαθουν να αποφυγουν το προβλημα σημερα και αυριο εχει ο θεος. Ερασιτεχνισμος γιατι αντι να βαζουν τα καλυτερα ατομα στις καλυτερες θεσεις ανεχονται μια αστυνομια σε διαλυση, μια πυροσβεστικη υπηρεσια που κατα τα φαινομενα δεν επαρκει. Ιδεοληψια γιατι μενουν στα παραδοσιακα κολληματα που μαστιζουν την Ελλαδα χωρις να σκεφτουν δευτερολεπτο αν εχουν νοημα. Continue reading ‘Ως ποτε θα πληρωνουμε ετσι την ιδεοληψια και τον ερασιτεχνισμο’

Σχόλιο σε μια επέτειο

Ο πρόωρος και άδικος θάνατος του εφήβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πέρυσι συγκλόνισε τους πάντες. Η νεοελληνική κοινωνία πέρασε δύσκολες ώρες, το κοινό περί δικαίου αίσθημα όλων μας δοκιμάστηκε, κλονίστηκε ανεπανόρθωτα η δημόσια ασφάλεια, εθίγησαν ατομικά δικαιώματα πολλών –για να το πούμε τελοσπάντων, εντελώς αγοραία, επικράτησε πανικός και μπάχαλο. Το συμπέρασμα που κάθε παρατηρητικός Νεοέλληνας συνήγαγε ή πάντως όφειλε να έχει συναγάγει από την περυσινή περιπέτεια ήταν σαφές: Πρέπει ως νεοελληνική Πολιτεία και ως οργανωμένο Κράτος να καταφέρουμε να ελέγξουμε επιτέλους τρία πράγματα: Την αστυνομία μας (εκπαίδευση και προσλήψεις προσωπικού σε αυτή), τις διάφορες αντιεξουσιαστικές ομάδες από νεόκοπους Τσε των Εξαρχείων και, τέλος, το συναίσθημά μας…

Έναν χρόνο μετά το θλιβερότατο συμβάν, ακόμη και αν ο Χρυσοχοίδης καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να ελέγξει τα δύο πρώτα από τα τρία που ανέφερα, αποτυγχάνει ωστόσο παταγωδώς στον έλεγχο του τρίτου. Η αποτυχία του βέβαια δεν είναι προσωπική, δεν του καταλογίζεται λοιπόν ως μομφή. Η αποτυχία είναι συλλογική, είναι αποτυχία ενός λαού, καθενός εξ ημών χωριστά και όλων από κοινού εις ολόκληρον. Αποτυγχάνουμε και φέτος να ελέγξουμε το συναίσθημά μας, όπως αποτύχαμε και πέρυσι. Ενόψει της δίκης ενός κατηγορουμένου (του Κορκονέα, όπως νομίζω ότι λέγεται ο εμπλεκόμενος αστυνομικός από την σφαίρα του οποίου έχασε την ζωή του ο Γρηγορόπουλος), αποτυγχάνουμε παταγωδώς να εξασφαλίσουμε στον κατηγορούμενο μια δίκαιη με όλη την σημασία της λέξης διαδικασία (μια fair trial επί το αγγλικότερον). Continue reading ‘Σχόλιο σε μια επέτειο’

αναΜορφωση στην Ελληνικη Αστυνομια

Ποιος ειπε οτι δεν υπαρχουν καινοτομα μυαλα στην ΕΛ.ΑΣ.

Θα θυμαστε ισως την γκρινια μας για τις μεθοδους που χρησιμοποιει η ελληνικη αστυνομια κατα την προσληψη μελλοντικων αστυνομικων. Δεν εισαστε οι μονοι. Λαβαμε πριν λιγες μερες ενα ηλεκτρονικο γραμμα απο τον αστυφυλακα Ιασωνα Παπαγιαννιδη, της υπηρεσιας Εσωτερικων Υποθεσεων της Ελληνικης Αστυνομιας. Σε αυτο μας λεει, ουτε λιγο ουτε πολυ, οτι το κειμενο μας και τα σχολια που ακολουθησαν τον εβαλαν σε βαθιες σκεψεις.

“Στις δύσκολες ημέρες που ζει η πατρίδα μας, με την έξαρση της βίας και ανομίας, χάρηκα πολύ που είδα νέα παιδιά στο ιντερνέτ να προσπαθούν να προσφέρουν καθαρές ιδέες αντί να γράφουν σε ανατρεπτικά φόρουμς (sic), ή χασομερούν παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και βλέποντας βρώμικα βίντεο γεμάτα βωμολοχίες και προστυχιά. Η νεολαία μας αξίζει να βρεί τέτοια καλά παράδειγματα και να αποφύγει τις παγίδες των νέων τεχνολογιών και την μάστιγα της ασυδοσίας που έχουν διαβρώσει την νεολαία στο εξωτερικό”

Η υπηρεσια θελει, προσθετει ο αστυφυλακας, να φτιαξει ψυχολογικα τεστ για να αναλυσει το προφιλ ολων των αστυνομικων που οπλοφορουν. Σε αυτο θα βοηθησουν ειδικευμενοι επιστημονες βεβαια, αλλα σκεφτονται να υιοθετησουν καποια απο τα τεστ που προτειναμε και ζητανε την συνδρομη των αναγνωστων μας για περεταιρω τεστ που μπορει να σκεφτουν.

Προτεινετε τα δικα σας τεστ και ας ευχηθουμε στον κ. Παπαγιαννιδη να εχει επιτυχια στον σκοπο που βαλθηκε να κυνηγησει. Μακαρι περισσοτεροι ανθρωποι στο ευρυτερο δημοσιο να ειχαν το καινοτομο πνευμα του και την ευσυνειδησια του.

ΥΓ Και μπροστα στο εργο που κανει, ας του συγχωρεσουμε τον ελαφρυ επαρχιωτισμο και την διαστρεβλωμενη οπτικη που εχει για το διαδικτυο.

Που ειναι ο Μπομπυ μας?

Το 1968 βιαιες εξεγερσεις συγκλονιζαν τις ΗΠΑ, απο τα κορυφαια της πανεπιστημια μεχρι τα χειροτερα γκετο, η χωρα διχασμενη στα δυο απο το Βιετναμ και τις φυλετικες διαμαχες. Η παρομοιωση με την Ελλαδα σημερα ειναι σιγουρα τραβηγμενη, αλλα η αναγκη για εναν σοβαρο, ιδεαλιστη και οραματικο ηγετη ηταν ισως ιδια στις ΗΠΑ τοτε οσο στην Ελλαδα σημερα.

Κοιταχτε αυτον τον τρομερο λογο του Μπομπυ Κεννεντυ σχετικα με το κυμα βιας που επληττε την χωρα:

Whenever any American’s life is taken by another American unnecessarily – whether it is done in the name of the law or in defiance of the law, by one man or a gang, in cold blood or in passion, in an attack of violence or in response to violence – whenever we tear at the fabric of our lives which another man has painfully and clumsily woven for himself and his children, whenever we do this…then the whole nation is degraded.

Yet we seemingly tolerate a rising level of violence that ignores our common humanity and our claims to civilization alike.

Too often we honor swagger and bluster and the wielders of force; too often we excuse those who are willing to build their own lives on the shattered dreams of other human beings.

But this much is clear; violence breeds violence, repression breeds retaliation, and only a cleansing of our whole society can remove this sickness from our souls.

Continue reading ‘Που ειναι ο Μπομπυ μας?’

“Εξεγερση” και οι μακροπροθεσμες αλλαγες που μπορει να φερει

Η εξεγερση του Σπαρτακου και των σκλαβων το 73 πΧ εναντιον της Ρωμης ηταν μια πολυ ενδιαφερουσα στιγμη στην δυτικη ιστορια και αρκετα ρομαντικη για να την κανει ταινια ο Σ. Κουμπρικ. Ηταν ομως και εντελως ανουσια απο την αποψη ενος αντικειμενικου αναλυτη. Οι σκλαβοι δεν ηταν, ουτε θα μπορουσαν να γινουν ποτε φορεις πολιτικης αλλαγης, οπως μας ελεγε στο Λυκειο ενας (τρομερα ενδιαφερων, μαρξιστης) καθηγητης. Απο την στιγμη που το ολο μοντελο αναπτυξης της εποχης στηριζοταν στην δουλεία, παντα υπηρχε η αναγκη για δουλους. Ο Σπαρτακος ακομα και αν κερδιζε δεν θα εξαλειφε την δουλεία, απλα θα αλλαζε την ταυτοτητα των δουλων.

Ο Αριστοτελης ελεγε οτι αν ο αργαλειος υφαινε μονος του δεν θα υπηρχε αναγκη για δουλους. Ειναι ενδιαφερον οτι σημερα ο αργαλειος υφαινει σχεδον μονος του αλλα η αναγκη για εργασια δεν εχει εξαλειφθει πληρως, απλα εχουμε περασει σε ανωτερες μορφες της: πιο ανετη και δημιουργικη εργασια, πλην ομως εργασια. Το προβλημα στην Ελλαδα ειναι νομιζω οτι οι Ελληνες δεν ειναι προθυμοι για οποιασδηποτε μορφης εργασια. Φαινεται πραγματικα να πιστευουμε ομαδικα στο δωρεαν γευμα και στην ενεργεια εκ του μηδενος. Το ελληνικο μοντελο στηριζεται σε παραλογο βαθμο στην αποκτηση αγαθων, αξιωματων και θεσεων εργασιας χωρις κοπο και μοχθο.

Σημερα οι νεοι εξεγειρονται, μας λενε τα ΜΜΕ. Ειναι αγανακτισμενοι με το συστημα που τους αναγκαζει να ψαχνουν γνωριμιες και ρουσφετια για μια θεση εργασιας, να παρακαλανε και να λαδωνουν σε 45 μεριες για να φτιαξουν μια επιχειρηση, να δουλευουν για αχρηστα αφεντικα και ολιγοφρενεις εργοδοτες, να τους κυβερνουν ατομα χωρις τις στοιχειωδεις γνωσεις και ικανοτητες.

Τι αποτελεσμα ομως μπορει να εχει αυτη η “εξεγερση”? Ειναι οι νεοι μας φορεις πολιτικης αλλαγης ή περισσοτερο αλλαγης της κυριαρχης νοοτροπιας που εχει φερει την χωρα εδω που ειναι? Μπορουν να κανουν αυτο που ο Σπαρτακος ποτε δεν θα μπορουσε? Continue reading ‘“Εξεγερση” και οι μακροπροθεσμες αλλαγες που μπορει να φερει’

Η κατανομη της (αντικοινωνικης) συμπεριφορας σε μια κοινωνια

Μπορει η συστηματικη και ευρεια ανοχη στην βια να την νομιμοποιει κι ενισχυει?

Η απαντηση ειναι νομιζω σαφης. Η αντικοινωνικη συμπεριφορα, οπως και καθε αλλη συμπεριφορα πηγαζει απο την κοινωνια, τις συνηθειες και τις ιδεολογιες που υπαρχουν σε αυτην. Οι πασης φυσης βιαιοι και ακραιοι ανθρωποι, χουλιγκανοι εως τρομοκρατες, μεσα απο την κοινωνια βγαινουν. Δεν ειναι, συνηθως, ατομα με βαριες ψυχασθενειες που δρουν εντελως εξω απο τις νορμες της κοινωνιας στην οποια ζουνε. Ειναι εκφανσεις υπαρχοντων ρευματων, αλλα πιο ακραιες. Ειναι ατομα που παιρνουν αυτο που ολοι δεχονται ως ανεκτο, και το προχωρανε ενα σκαλι πιο πανω. Ειναι τα ατομα που αν ειναι αποδεκτο να ακους δυνατη μουσικη μεχρι τις 10 θα βαζουν ακομα πιο δυνατη μεχρι τις 12. Ειναι τα ατομα που αν ειναι αποδεκτο να σπας το οριο ταχυτητας κατα 10 χαω θα το σπανε κατα 30.

Παρα πολλα ανθρωπινα χαρακτηριστικα, απο τα φυσικα (υψος, βαρος) εως τα πνευματικα (IQ) παρατηρειται οτι εχουν μια κανονικη (ή Γκαουσιανη) κατανομη. Μια μεγαλη μαζα του πληθυσμου βρισκεται κοντα στον μεσο ορο, ενω οσο πιο μακρια πας απο τον μεσο ορο τοσο λιγοτεροι ανθρωποι υπαρχουν. Ο μεσος δυτικος αντρας ειναι ας πουμε 80 κιλα. 50% των ανδρων ειναι απο 70 εως 90 κιλα. Λιγοι ειναι 100 κιλα και ελαχιστοι ειναι 130 κιλα.

Οι ιδεες και ιδεολογιες που κουβαλαει ενα ατομο ειναι αποτελεσμα ενος συνδυασμου γενετικων χαρακτηριστικων (IQ, επιπεδα τεστοστερονης κτλ) και επικτητων/περιβαλλοντικων χαρακτηριστικων (μορφωση, φροντιδα απο γονεις, μιμηση κτλ). Μια και ολα αυτα τα χαρακτηριστικα εχουν μια λιγο πολυ Γκαουσιανη κατανομη, το φυσικο αποτελεσμα ειναι οι ιδεολογιες σε μια κοινωνια να κατανεμονται λιγο πολυ γκαουσιανα. Με την ανοχη ή αποστροφη στην βια τα πραγματα ειναι πολυ παρομοια νομιζω. Μια χωρα μπορει να εχει συμπεριφορες απο ολο το φασμα, απο ατομα που δεν βλαπτουν μυγα μεχρι ατομα που ειναι ετοιμα να σκοτωσουν οποιον διαφωνει μαζι τους, αν ξερουν οτι δεν θα υπαρξουν συνεπειες για τους ιδιους.

ANohiStinBia

Η διαφορα ειναι στα ποσοστα των ατομων που υπαρχουν σε καθε κατηγορια. Τοσο η Γερμανια οσο η Ελλαδα εχουνα τομα απο το Α εως το Ω κομματι του φασματος. Αλλα θεωρω οτι η Ελλαδα ειναι μετατοπισμενη λιγο προς τα δεξια, στην πρασινη κατανομη εναντι της μπλε που ειναι η Γερμανια. Η διαφορα στον μεσο ορο ειναι μικρη, ομως ενα πολυ σημαντικο χαρακτηριστικο της Γκαουσιανης κατανομης ειναι οτι μια μικρη μετατοπιση του μεσου φερνει πολυ μεγαλη αλλαγη στο ποσοστο που βρισκεται στα ακρα. Ενω ο μεσος Ελληνας διαφερει λιγο απο τον μεσο Γερμανο, το ποσοστο Ελληνων που βρισκεται στο σημειο Χ και ειναι ετοιμοι να τα σπασουν ειναι διπλασιο απο οτι στην Γερμανια. Το ποσοστο οσων θα εριχναν μολοτωφ σε ΜΑΤατζη και σφαιρα σε 15χρονο παιδακι εινα 5 πλασιο. Continue reading ‘Η κατανομη της (αντικοινωνικης) συμπεριφορας σε μια κοινωνια’

Το τελος της σιωπης των ικανων και η αναγκη για Ηγεσια

Η πολιτικη των μεσοβεζικων καταστασεων και της μιζερης διατηρησης της κληρονομημενης εξουσιας απετυχε. Ειναι ωρα για ατομα που θα τραβηξουν τους Ελληνες μπροστα, που θα ανοιξουν τον δημοσιο διαλογο και θα δειξουν ηγεσια

Μεσα απο τους καπνους αυτων των ημερων, προϊον της τραγικης αποτυχιας του ελληνικου κρατους, αρχιζει σιγα σιγα να διαφαινεται καθαρη η εικονα ενος γενικοτερου διδαγματος: η προοδος της Ελλαδας δεν μπορει να ερθει χωρις την συμμετοχη των Ελληνων. Το προτζεκτ της κανονικοποιησης (του εξευρωπαϊσμου) της Ελλαδας δεν μπορει να κατορθωθει ερημην των Ελληνων.

Ας εξηγηθω: οι πρωτογνωρες καταστροφες που ειδαμε αυτες τις μερες εχουν ξεκαθαρα να κανουν με την κουλτουρα της βιας στην χωρα μας, με το προβλημα οτι οι κοινωνικες ή ακομα και ιδεολογικες διαμαχες τεινουν να καταληγουν σε φτηνους τσαμπουκαδες. Ξερουμε οτι εκφραση πολλων συστηματων ιδεων στην Ελλαδα ειναι εξαιρετικα βιαιη. Αλλα το βαθυτερο προβλημα ειναι οτι τα συστηματα ιδεων πολλων Ελληνων ειναι προβληματικα.


Οπως παρατηρει ο Εκονομιστ σε εξαιρετικο αρθρο του

THERE is something weird and frightening about the sight of a modestly prosperous European country—assumed by most outsiders to have recovered from its rocky history of coups and civil strife—that is suddenly gripped by an urban uprising that the authorities cannot contain.

Ειναι οντως τρομακτικο μια πλουσια και δημοκρατικη χωρα να υποφερει ετσι. Continue reading ‘Το τελος της σιωπης των ικανων και η αναγκη για Ηγεσια’

Η ανησυχητικα στρεβλη νοοτροπια στην αστυνομια και ενα απλο ψυχολογικο τεστ για δημοσιους λειτουργους

Η παθογενεια του συστηματος μεσω των δηλωσεων ενος ολοκληρωτικου παραφρονα… στον οποιο εχουμε δωσει περιστροφο και αστυνομικη εξουσια!

Εχω παθει ενα μικρο σοκ με τις δηλωσεις του ειδικου φρουρου που ενισχυουν την αποψη οτι δολοφονησε εν ψυχρω τον Αλεξανδρο Γρηγοροπουλο.

Ο θανών και η παρέα του, πριν έρθουν να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο πλήθος, το οποίο είχε συγκεντρωθεί και θα επιτίθετο, όπως συνηθίζεται κάθε Σάββατο, στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, είχαν πάει στο κλειστό κολυμβητήριο Χαλανδρίου, στον αγώνα πόλο Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού και είχαν συμμετάσχει στα επεισόδια που σημειώθηκαν, επιφέροντας τον τραυματισμό πολιστών και του προπονητή του Ολυμπιακού, με τη ρίψη αντικειμένων και τη χρήση σιδηρολοστών.

Άλλωστε έχω πληροφορηθεί ότι οι νέοι αυτοί, ενώ κατοικούν στο Π. Ψυχικό και είναι γόνοι πλουσίων οικογενειών, συνηθίζουν να συχνάζουν στα Εξάρχεια, τα οποία επιλέγουν ως χώρο διασκέδασης αλλά και σε διάφορα γήπεδα όπου προκαλούν επεισόδια, μην επιδεικνύοντας την αναμενόμενη συμπεριφορά και προσωπικότητα ενός 15άχρονου εφήβου. Ο θανών είχε αποβληθεί από τη σχολή Μοραΐτη και άλλαζε συχνά σχολεία, γεγονός που αποτυπώνει μια αποκλίνουσα συμπεριφορά.

Αυτο που βγαζει αυτη η δηλωση ειναι μια ιδεολογια ακριβως αντιθετη σε αυτην που πρεπει να εχει ενας αστυνομικος ή γενικα δημοσιος λειτουργος!

α) μπερδευει την συλληψη με την τιμωρια. Εργο του αστυνομικου ειναι η συλλογη στοιχειων και συλληψη κατηγορουμενων, η αποδοση δικαιοσυνης γινεται στα δικαστηρια!

β) μπερδευει τα αδιασειστα στοιχεια με τις εικασιες. Υποψιαστηκε λεει οτι αυτος ο νεος ειχε συμμετασχει σε άλλα επεισοδια!

γ) μπερδευει ακομα και το παρελθον με το μελλον! Ηξερε λεει οτι στο μελλον θα κανει και αλλα επεισοδια!

δ) δειχνει και εναν υποβοσκοντα φθονο, μισαλλοδοξια και ταση επιβολης του δικου του τροπου ζωης. Λεει το παιδι εμενε στο Ψυχικο (φθονος) και εδειχνε αποκλινουσα συμπεριφορα, λες και βαλαμε την αστυνομια να μας υποδεικνυει πως θα συμπεριφερομαστε και να κρινει ποια ειναι η συγκλινουσα συμπεριφορα (προφανως για τον ειδικο φρουρο σωστη συμπεριφορα ειναι να εκτελεις εν ψυχρω 15χρονα).

Το πιο ανησυχητικο με αυτες τις δηλωσεις ειναι οτι ο ανθρωπος τις εγραψε σε χαρτι προς υπερασπιση του εγκληματος του! Δεν τις ειπε σε ενα μπαρ μετα απο 5 μπυρες, εκατσε και τις δηλωσε ψυχραιμα σε επισημο εγγραφο! Τι δειχνει αυτο? Ειτε ειναι εντελως σχιζοφρενης χωρις καμμια επαφη με την πραγματικοτητα, ειτε η πραγματικοτητα του ειναι εντελως “αποκλινουσα”! Τι εννοω? Μα φυσικα για να γραφεις κατι τετοιο το θεωρεις αποδεκτο και για να το θεωρεις αποδεκτο ο περιγυρος σου το θεωρει αποδεκτο. Δηλαδη ο ανθρωπος δεν ειναι μοναδικος, υπαρχουν συναδελφοι και φιλοι του που μοιραζονται τετοιες αποκρουστικες ιδεολογιες!

Η ευθυνη της διοικησης της αστυνομιας φοβαμαι οτι ειναι τεραστια. Το απλουστερο ψυχολογικο τεστ (καμμια αναγκη για μηχανες Voight-Kampff) θα ειχε σιγουρα αποκλεισει αυτον τον ανθρωπο και τους ομοιδεατες του οχι μονο απο εργασια που επιτρεπει χρηση οπλου αλλα απο καθε δημοσιο λειτουργημα. Προτεινω το εξης απλο τεστ: Continue reading ‘Η ανησυχητικα στρεβλη νοοτροπια στην αστυνομια και ενα απλο ψυχολογικο τεστ για δημοσιους λειτουργους’

Η αποτυχια του ελληνικου κρατους και η απογοητευτικη διαχειριση της εξουσιας απο τους κυβερνωντες

Κιομως η τσαπατσουλια, αδιαφορια και ανικανοτητα του ελληνικου κρατους σκοτωνουν

Αυτο που συμβαινει στην Ελλαδα αυτη την στιγμη μου ειναι σχεδον ακατανοητο. Οι εικονες θυμιζουν τις ταραχες στο Παρισι, αλλα εδω δεν εχουμε μεταναστες να καινε υποβαθμισμενες συνοικιες σε μια χωρα που νομιζουν οτι τους αδικησε. Οι εικονες θυμιζουν εικονες απο Γενοβα, αλλα εδω δεν εχουμε συνεδριο ξενων δυναμεων που καποιοι θεωρουν οτι δρουν εναντια στα συμφεροντα τους. Οι εικονες ωρες ωρες θυμιζουν την βιαιοτητα και καταστροφικη μανια της ΕΤΑ ή του ΡΚΚ*, αλλα εδω δεν εχουμε αυτονομιστες που προσπαθουν να ελευθερωθουν απο ξενη δυναμη.

Αυτο που εχουμε ειναι μερικοι νεοι Ελληνες να εχουν απιστευτη μανία εναντιον καποιων αλλων. Αυτο που εχουμε ειναι 15χρονα παιδια να καινε τα καταστηματα των θειων τους. Αυτο που εχουμε ειναι 25χρονοι ματατζηδες να σπανε στο ξυλο παιδια που θα μπορουσαν να ειναι ανιψια τους. Αυτο που εχουμε ειναι το κεντρο μιας ευρωπαϊκης πρωτευουσας για πολλοστη φορα να ειναι αβατη ζωνη. Βλεπουμ φωτιες μπροστα στην εθνικη βιβλιοθηκη και καμμενα ξενοδοχεια, χωρις να εχουμε πολεμο με κανεναν παρα μονο με τον εαυτο μας. Αυτο που βλεπουμε ειναι, εν μεσω οικονομικης υφεσης, 500 ατομα αντι να δημιουργουν, να καταστρεφουν ιδιωτικη και δημοσια περιουσια στην οποια δεν εχουν προσφερει τιποτα. Αφιβαλλω αν συνολικα θα παραξουν ποτε τοσο εργο στην ζωη τους οσο καταστρεφουν σημερα. Πως εχουμε φτασει ως εδω? Continue reading ‘Η αποτυχια του ελληνικου κρατους και η απογοητευτικη διαχειριση της εξουσιας απο τους κυβερνωντες’

Το περισσευμα βιας και το ελλειμμα ψυχραιμιας στην Ελλαδα

Την μερα που δολοφονηθηκε ο Δρ. Μαρτιν Λουθερ Κινγκ, ο Πητυ Γκρην, ενας νεος Αφροαμερικανος που μολις ειχε βγει απο την φυλακη οπου βρισκοταν για ενοπλη ληστεια, με ελαχιστη μορφωση και βιαιο παρελθον, ετυχε να ειναι στο μικροφωνο ενος μεγαλου ραδιοσταθμου της Ουασιγκτων. Αυτο που ηθελε να κανει ειναι να ουρλιαξει, να βγει εξω και να τα σπασει ολα. Αυτο που εκανε ειναι να κατσει στο στουντιο, να πνιξει τον πονο του και να προσπαθησει να καταπραϋνει τους ακροατες του, να τους αποτρεψει απο καθε βιαιη πραξη. Μετα την δολοφονια του σημαντικοτερου ισως συμβολου της μαυρης κοινοτητας των ΗΠΑ, ενας ανθρωπος που απο κανενα δεν εμαθε να φερεται και να σκεφτεται σαν πολιτισμενο ον, βρηκε την δυναμη να κανει το σωστο.

Χτες το απογευμα, στο κεντρο της Αθηνας, η μακροχρονια βεντετα μεταξυ ανεγκεφαλων παιδιων και βιαιων αστυνομικων ειχε ενα ακομα θυμα. Το τι εκτυλιχτηκε ακριβως αυτην την φορα δεν το ξερουμε. Το τι γινεται ομως συνεχως στα Εξαρχεια, στα πανεπιστημια, στα γηπεδα, σε αστυνομικα τμηματα, στα συνορα, σε καταυλισμους λαθρομεταναστων, το ξερουμε καλα. Η Ελλαδα ειναι εθισμενη στην βια. Οι πολιτες την διδασκονται απο μικρα παιδια, οι αστυνομικοι την εξασκουν συστηματικα, τα δικαστηρια την απαλλασσουν, η κοινωνια της δειχνει μια τεραστια και ανεξηγητη ανοχη.

Κιαν η κουλτουρα της βιας στην Ελλαδα ειναι ενα γνωστο προβλημα στο οποιο εχουμε αναφερθει και παλιοτερο, η συνεχιζομενη ουδετερη εως εμπρηστικη σταση των ταγων της ελληνικης πολιτειας μου ειναι ανεξηγητη. Απο την μια ο πρωθυπουργος διοριζει ακαταλληλα ατομα στην ηγεσια της δημοσια ταξης και η κυβερνηση της Νεας Δημοκρατιας ανεχεται ποινες χαδια στους βιαιους αστυνομικους. Απο την αλλη η αριστερα αντι να εκπολιτιζεται και να προσεγγιζει τα ευρωπαϊκα προτυπα φαινεται να ονειρευεται ακομα αιματηρες επαναστασεις. Continue reading ‘Το περισσευμα βιας και το ελλειμμα ψυχραιμιας στην Ελλαδα’

Προτασεις απο ΜΜΕ και λέρες της νυχτας για τον ελληνικο τουρισμο

Καλοκαιρινες φυλλαδοανοησιες απο την Ελευθεροτυπια και ενα πραγματικα λυπηρο νεο

Ξερω οτι γκρινιαζω συχνα περι Ελευθεροτυπιας. Η απορια μου ομως παραμενει, που βρισκει μια μεγαλη ελληνικη εφημεριδα τοσο κακης ποιοτητας συντακτες?

Φαινομενικά ο ελληνικός τουρισμός «πετάει» αφού το 1965 μετρούσε μόλις 816.000 τουρίστες και έσοδα 108 εκατ. δολ., ενώ το 2007 οι αφίξεις ξένων είχαν εκτιναχθεί στα 17,517 εκατ. και τα έσοδα από τον τουρισμό ανήλθαν σε 15,513 δισ. δολάρια. Σύμφωνα με τον Ανδρ. Παπαθεοδώρου, επ. καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου- σε αποπληθωρισμένες τιμές το μέσο έσοδο για καθέναν από τους ξένους τουρίστες που ήρθαν στη χώρα μας ήταν 132,3 δολ. το 1965 και 134,5 δολ. το 2007. Μια απογοητευτική αύξηση 1,6%, στα τελευταία σαράντα χρόνια. Στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο ελληνικός τουρισμός κινείται σε απόλυτο τέλμα και τα χρόνια που πέρασαν απλώς ευημερούν οι αριθμοί!

Απλα και καθαρα πραγματα: ειχαμε 800 χιλιαδες τουριστες, τωρα εχουμε 17,5 εκατομμυρια, δηλαδη εικοσαπλασιαστηκαν. Αρα, συμφωνα με την Ε, ο ελληνικος τουρισμος “κινειται σε απολυτο τελμα” και “απλώς ευημερούν οι αριθμοί”. Αφου λοιπον ο συντακτης μας λεει οτι για την ευημερια μας ο συνολικος αριθμος των τουριστων δεν μετραει, αλλα μονο το μεσο εισοδο ανα τουριστα, ας κλεισουμε εντελως τα συνορα και ας επιτρεπουμε σε ενα ατομο τον χρονο να επισκεπτεται την Ελλαδα. Θα αισθανεται τοσο χαρουμενος που του κανουμε τετοια τιμη, που θα ξοδευει 5-6 φορες πανω απο τον σημερινο μεσο ορο και ετσι θα γινουμε ολοι πλουσιοι. Τετραγωνη λογικη α λα Ελευθεροτυπια.

Μα πραγματικα, αξιζει το ελληνικο κοινο τοσο κακη ενημερωση?

Κατα τα αλλα, δεν ξερω αν το προσεξατε, αλλα κρετινοι μπραβοι στην Μυκονο καταφεραν να σκοτωσουν στον ξυλο εναν επισκεπτη του νησιου τους. Αυτη ειναι σιγουρα η καλυτερη μεθοδος να ξεμπερδευουμε με ολους αυτους τους ενοχλητικους τουριστες, ενα καλο βημα προς το ευφυες σχεδιο που χαραξαν οι διανοιες της Ελευθεροτυπιας. Ειναι αραγε εντελως παραλογη η ελπιδα μου, εστω καθυστερημενα και με αφορμη αυτο το περιστατικο, να μπει μια ταξη στην απιστευτη αυθαιρεσια και βια των μπραβων στην Ελλαδα? Πρεπει πραγματικα να πεθαινουν ανθρωποι για να καταλαβαινουμε αυτα τα τοσο απλα πραγματα? Continue reading ‘Προτασεις απο ΜΜΕ και λέρες της νυχτας για τον ελληνικο τουρισμο’

Smile for the camera

Το πρόσφατο ζήτημα που δημιουργήθηκε με την «αποχή» των οργανωμένων οπαδών του Παναθηναϊκού από τους αγώνες της, κατά τ’ άλλα, αγαπημένης τους ομάδας μου θύμισε 2-3 ζητήματα που συζητούσαμε και παλιότερα στο Συνιστολόγιο. Όπως θα φαντάστηκε ήδη ο συχνός επισκέπτης τούτου του μπλογκ δε θα τον απασχολήσω με το αν είναι καλός παίχτης ο Equi ή αν «έκαψε» τον Σωτήρη Νίνη το ιατρικό επιτελείο του ΠΑΟ –αυτά θα τα βρει εύκολα και σε καλύτερες αναλύσεις στα fora των οπαδών. Τα θέματα που ανακύπτουν εδώ εκ νέου είναι τα κάτωθι: 1) το περίφημο ζήτημα των προσωπικών δεδομένων 2) το επίσης περίφημο ζήτημα των καμερών ασφαλείας και 3) το απολύτως γελοίο ζήτημα των καλουμένων «οργανωμένων οπαδών».

Το πρώτο θέμα οφείλω να ομολογήσω ότι είναι αρκετά λεπτό αλλά δεν σκοπεύω εδώ να το συζητήσω εκτενώς. Το μόνο που θέλω να τονίσω είναι ότι υπάρχουν τουλάχιστον κάποιες περιπτώσεις στις οποίες η απλή καταγραφή κάποιων προσωπικών δεδομένων είναι απολύτως θεμιτή. Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι, σε αυτές τις περιτώσεις, δύο: 1) η ανάγκη καταγραφής των συγκεκριμένων δεδομένων και 2) η φύση τους. Και εξηγούμαι: κατ΄αρχάς, η καταγραφή των «στοιχείων» κάποιου (ονόματος, αριθμού ταυτότητας κλπ) σε απλές δημόσιες και –κυρίως- πολιτικές εκδηλώσεις είναι απαράδεκτη και θα πρέπει να απαγορεύεται. Το να σου ζητάει ένας αστυνομικός τα στοιχεία σου ενώ λαμβάνεις μέρος σε μία διαδήλωση ή μία πολιτική εκδήλωση ή, απλώς, πίνεις τον καφέ σου στην πλατεία είναι και παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων αλλά και αφόρητη καταπίεση του εκάστοτε θύματος – διότι, σίγουρα, δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι τον ρωτούν από περιέργεια! Η δε μεροληψία στη λήψη αυτών των πληροφοριών είναι ακόμα χειρότερη: αν, δηλαδή, μόνο στις συγκεντρώσεις ή εκδηλώσεις συγκεκριμένων κομμάτων ή οργανώσεων αυμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε δεν απέχουμε πολύ από τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Το να σου ζητάει, όμως, ένας αστυνομικός τα στοιχεία σου όταν σε βλέπει να κόβεις βόλτες έξω από μία τράπεζα για τρίτη, κατά σειρά, νύχτα είναι μία εντελώς διαφορετική υπόθεση. Όσον αφορά τα κριτήρια: η ανάγκη καταγραφής υπονοήθηκε ήδη ότι θα πρέπει να είναι εύλογη και όχι στη βάση ιδεοληψιών και πολιτικής ή κοινωνικής μεροληψίας, ενώ, όσον αφορά τη φύση των στοιχείων, αυτά θα πρέπει να είναι τα απολύτως απραίτητα για την ταυτοποίησή του πολίτη: μία ταυτότητα, δηλαδή, φτάνει και όλα τα υπόλοιπα συνιστούν αχρείαστη υπερβολή. Εννοείται, φυσικά, ότι η είσοδος σε ιδιωτικούς χώρους μπορεί πάντοτε να γίνεται υπό τους όρους που θέτει ο ιδιοκτήτης τους – ειδικά όταν δεν παρίσταται έκτακτη ανάγκη, όπως θα συνέβαινε, για παράδειγμα, στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης μίας ιδιωτικής κλινικής απαιτούσε από έναν αιμόφυρτο που ζητεί βοήθεια να κάνει δύο τούμπες για να τον περιθάλψει! Αν, λοιπόν, ο Βαρδινογιάννης θέλει να ξέρει τα ονόματα των πελατών της επιχείρησής του που μπαίνουν να δουν μπάλα στη Λεωφόρο, κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει – ειδικά από την στιγμή που και έυλογη αιτία υπάρχει (οι κατά καιρούς φασαρίες) αλλά και «φακέλωμα» από ιδιώτες, όπως το ξέρουμε και το εννοούμε όταν γίνεται από τα κράτη, δεν υφίσταται.

Στο ζήτημα των κλειστών κυκλωμάτων ασφαλείας έχω ταλαντευθεί αρκετά κατά το παρελθόν, αλλά το παρακάτω παράδειγμα με κάνει να ξεπερνώ τις όποιες διαισθητικές αναστολές μου: φανταστείτε ένα σούπερ μάρκετ που επιλέγει να τοποθετήσει έναν ιδιωτικό φρουρό σε κάθε διάδρομο. Θα μας φαινόταν, ίσως, υπερβολή αλλά με εξαίρεση όσους τσεπώνουν ενίοτε καμιά κονσέρβα, οι υπόλοιποι θα συνέχιζαν τα ψώνια τους αμέριμνοι. Η κάμερα κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά – με τη διαφορά ότι μπορεί να αναπαράγει τις εικόνες που καταγράφει. Εδώ το πρόβλημα θα μπορούσε να είναι η αναπαραγωγή της εικόνας μας –της οποίας τη διαχείριση θα πρέπει να έχουμε μόνο εμείς- από τους χειριστές των καμερών: σκεφτείτε, για παράδειγμα, έναν περίεργο που βγάζει τις κοπέλες με κοντές φούστες σε έναν ιστότοπο στο διαδίκτυο. Φυσικά, οι περισσότερες δημόσιες δραστηριότητές μας είναι ούτως ή άλλως ορατές από τον καθένα: είναι, λοιπόν, επιεικώς ανόητο το να υποστηρίζει κανείς –ειπώθηκε και αυτό από πολιτευόμενο αθλητικογράφο- ότι «καταγράφεται η ιδιωτική του ζωή» από τις κάμερες των γηπέδων! Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να ομολογήσει κανείς ότι κάποιες κατά τ’ άλλα καθημερινές και «αθώες» εικόνες μπορούν να αναπαραχθούν με χυδαίο τρόπο και να θίξουν την αξιοπρέπεια του καθενός. Ακόμα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ακόμα και για εκβιασμούς: ο ιδιωτικός αστυνομικός του σούπερ μάρκετ καταγράφει τις ερωτοτροπίες της κυρίας Σούλας με το παιδί που κόβει το ζαμπόν και την εκβιάζει για να μην στείλει το dvd στον σύζυγο. Σε κάθε περίπτωση, η λύση είναι εύκολη: καταγραφή της εικόνας που θα γίνεται αυτόματα και αποκωδικοποίηση, σε περίπτωση ανάγκης, από τις δικαστικές αρχές. Χωρίς «περιέργους» μπροστά από τις οθόνες και χωρίς αυτοδικίες. Φυσικά, σε χώρους όπως το μετρό, όπου η παρακολούθηση της αποβάθρας έχει ως σκοπό και την πρόληψη ατυχημάτων, κάποιες εξαιρέσεις είναι αυτονόητες. Επίσης αυτονόητη είναι η προειδοποίηση όσων εισέρχονται σε παρακολουθούμενους χώρους.

Πάμε και στους αγαπημένους μου οργανωμένους… Είχα υποστηρίξει μετά τα γεγονότα της Λαυρίου ότι οι σύνδεσμοι οργανωμένων οπαδών δεν έχουν παρά ελάχιστη σχέση με το ποδόσφαιρο ή τον αθλητισμό γενικότερα. Αρκεί να δει κανείς ένα τέτοιο «κλαμπ» και θα κατάλαβει: ούτε οθόνες για να βλέπουν τους αγώνες όλοι παρέα, ούτε εντευκτήριο για να πιεις ένα καφέ με τους «ομοϊδεάτες» σου, ούτε καν αναμηνηστικά για όσους θέλουν να αγοράσουν κάτι τέτοιο. Με τις εφόδους της αστυνομίας επιβεβαιώθηκε ότι στους περισσότερους συνδέσμους το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βρει κανείς εισιτήρια για τις «άγριες» θύρες σε χαμηλές τιμές (αλλά με «καπέλο» για να βγάλουν και κάτι οι λεβέντες που κάνουν κουμάντο), πολεμοφόδια για τις καλές στιγμές και ναρκωτικά. Ενιότε, μπορεί να βρει και διάφορους “ακραίους” που βρίσκουν έδαφος και πρόθυμους συντρόφους για να βγάλουν τα κόμπλεξ τους. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι γράφονται σε έναν σύνδεσμο, έχουν τέτοιες βλέψεις ή συνήθειες – ας μην παρεξηγηθώ. Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός έπαψε να αναγνωρίζει τους συνδέσμους που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του νέου νόμου καθώς και να τους προμηθεύει με εισιτήρια για να πηγαίνουν τα παληκάρια ομαδικώς να βλέπουν το ματς – και στην πορεία να σπάνε τρένα, να δέρνουν «αντιπάλους», να τρομοκρατούν πολίτες και να καίνε και κανένα γήπεδο εν μέσω ύβρεων και άλλων χαριτωμένων ενεργειών. Αποτέλεσμα: δεν πάνε στο γήπεδο! Φυσικά, και επειδή στην Ελλάδα τα ευήκοα ώτα για τέτοιες σαχλαμάρες αφθονούν, η διαμαρτυρία των οργανωμένων επικεντρώνεται στην απαραίτητη για την αγορά εισιτηρίου κατάθεση των στοιχείων ταυτότητας: η ΠΑΕ μας φακελώνει και λοιπά γραφικά! Άλλωστε, όπως είναι εδώ και χρόνια γνωστό, ο οπαδός έχει δικαίωμα να τα σπάει και να δέρνει αν η ομάδα δεν πάει καλά ενώ είναι αυτονόητο ότι οι ύβρεις είναι πλέον έως και απαραίτητες. Αυτά, όμως, είναι εφικτά μόνο όταν συγκροτούνται οργανωμένες ομάδες υβριστών, εμπρηστών και βιαιοπραγούντων: φανταστείτε έναν κακομοίρη να βρίζει μόνος του ή να προσπαθεί να πετύχει τον αντίπαλο ποδοσφαιριστή με ένα και μοναδικό κέρμα. Οι δε τσαμπουκάδες στα τρένα και τις πλατείες αποκλείονται, καθότι χωρίς εισιτήρια και «καπέλα» οι σύνδεσμοι θα εξαφανιστούν. Τέρμα και τα ναρκωτικά στην υγειά των κορόιδων επίσης. Επιμένει κανείς στα σοβαρά ότι όλοι αυτοί είναι φίλαθλοι; Για να το πω στη γλώσσα του γηπέδου: όποιος γουστάρει να δει βάζελο παίρνει το εισιτηριάκι του και πάει γήπεδο. Όποιος γουστάρει φασαρίες, θα πρέπει, απλά, να πάει αλλού – μόνο που εκεί πιθανότατα δε θα προστατεύεται ούτε από την ανωνυμία ούτε από την ιδιότυπη υποκουλτούρα του γηπέδου.

Αστυνομικη βια – νεμεσις

Τι απιστευτη ντροπη η ολη ιστορια της αστυνομικης βιας και ακομα περισσοτερο οτι το ελληνικο δικαστικο συστημα την θεωρει κατι συνηθισμενο και αποδεκτο. Η ολη συμπεριφορα των εισαγγελεων δινει την εντυπωση οτι για αυτους καποιος που πηγε νοσοκομειο για 5 μερες λογω ξυλοκοπηματος απο αστυνομικους “πηγαινε γυρευοντας”. Μια τετοιου ειδους καταγγελια αντι να τους σοκαρει, τους φαινεται μια μικρη ενοχληση στην καθημερινη τους ρουτινα, ισως κανουν κιολας αστειακια μεταξυ τους οσο την πετανε στον καλαθο των αχρηστων: “κοιτα τον βλακα τον Ρωσοποντιο που ζηταει και τα ρεστα”
Τι απιστευτη ντροπη να χρειαζεται ενας κατοικος της Ελλαδας να πηγαινει μεχρι το Στρασβουργο για να βρει το δικιο του…

Λιβερπουλ και οι χουλιγκανοι με τα κιτρινα

Διαβαζοντας για τους χιλιαδες οπαδους της Λιβερπουλ που μαζευτονται στο Συνταγμα δεν αντεξα να μην σημειωσω μια φραση:

[ο οπαδος] που τραυματίστηκε ελαφρά από ταξί, επειδή νόμισε ότι η διάβαση πεζών τού έδινε προτεραιότητα, μάλλον δεν θα ξαναπατήσει στη χώρα μας.

Ακουτε τι νομιζε! Ο ασχετος! Οτι η διαβαση πεζων ειναι διαβαση με προτεραιοτητα οπως σε ολη την Ευρωπη! Δεν ηξερε οτι στην Ελλαδα οι νομοι δεν εφαρμοζονται? Δεν ηξερε οτι ακομα και πρασινο αν εχει ο πεζος στην διαβαση, τα αυτοκινητα που στριβουν εχοντας παλλομενο πορτοκαλι θα περνανε λες και εχουν πρασινο? Αναρωτιεμαι, ποιος ειναι τελικα ο χουλιγκαν, ο κακομοιρος Λιβερπουλιος που ηρθε να δει την ομαδα του ή ο ταξιτζης που προσπαθησε να τον σκοτωσει επειδη εκανε το λαθος να νομισει οτι βρισκεται σε ευρωπαϊκο εδαφος?

Κατα τα αλλα μπραβο στα παιδια, που μαζευτηκαν, πινουν τις μπυρες τους, αλλα δεν φαινεται να προκαλουν προβληματα. Τους ευχομαι ενα καλο παιχνιδι σημερα το βραδυ και ας ειναι κριμα που δεν παιζει η Μπαρσα… Continue reading ‘Λιβερπουλ και οι χουλιγκανοι με τα κιτρινα’

Θανατος λογω χουλιγκανισμου, φρικτο κιομως αναμενομενο…

Να που το αρθρο που εγραφα προσφατα περι κουλτουρας της βιας γινεται τωρα τραγικα επικαιρο. Το πρωτοδιαβασα στο BBC, απο τις λιγες φορες νομιζω που ενα ελληνικο νεο ειναι τοσο ψηλα στο RSS feed του BBC, ενα νεο παιδι στην ηλικια μας σκοτωθηκε σε μια οργανωμενη συναντηση με σκοπο το ξυλοκοπημα! Δεν χωρανε πολλα λογια νομιζω, ειναι πια ξεκαθαρο οτι η λογικη “ας τους αφησουμε να σκοτωθουν μεταξυ τους” δεν εχει νοημα. Αληθεια, ποιος πιστευει οτι εχουμε την πολυτελεια να καταστρεφονται ανθρωπινες ζωες και δεν πειραζει? Ποιος νομιζει οτι αυτα τα παιδια δεν θα μπορουσαν να ζουνε πολυ πιο παραγωγικες ζωες, αν φροντιζαμε εμεις να τους δειξουμε τον δρομο, να τους δωσουμε κινητρα?

Ουτε εχει νοημα να νομιζουμε οτι ανεχομενοι την βια σε καποια σημεια, “εκτονωνονται κοινωνικες πιεσεις”. Το ιδιοτυπο ασυλο που εχει η βια στην Ελλαδα σε γηπεδα, πανεπιστημια και πορειες εχει εθισει τον κοσμο σε αυτην. Η μεταφορα με το καζανι που βραζει ειναι νομιζω λανθασμενη, μια κοινωνια δεν εχει καποιον εξωγενη βαθμο βιαιοτητας που υπαρχει παντα και πρεπει να διοχετευεται καπου. Ισα ισα, η κουλτουρα και η μορφωση, η ανοχη στην βια ή απο την αλλη η υπαρξη συστηματικης λογικης και οργανωμενης τιμωριας για την αντικοινωνικη συμπεριφορα καθοριζουν το ποσο βραζει το καζανι. Στην Ελλαδα με την ανοχη μας αντι να εκτονωνονται οι πιεσεις ολο και χειροτερευουν, γενιες παιδιων μεγαλωνουν πιστευοντας οτι το να κολλας αυτοκολλητα της ομαδας σου στις πινακιδες των δρομων ειναι δειγμα τολμης, το να παιζεις ξυλο στο γηπεδο ειναι φυσικο δειγμα ηρωϊσμου, οτι μια πορεια αυτονοητα θα γινει πεδιο μαχης.

Για μια ακομη φορα η ολιγωρια μας και ο στρουθοκαμηλισμος οδηγουν σε μεγαλες ζημιες, τωρα και ανθρωπινα θυματα. Αντι να τρεχουμε τωρα με υπερβολες και μεγαλοστομες διακηρυξεις για να “λυσουμε” το προβλημα, πρεπει απλα να το παραδεχτουμε: η Ελλαδα εχει προβλημα βιας και χρειαζεται σοβαρη και μακροχρονη προσπαθεια για να την καταπολεμησουμε σε καθε γωνια που εμφανιζεται. Τερμα στην ανοχη!

Η κουλτουρα της βιας

Η βιαιη και αντικοινωνικη συμπεριφορα εχει ανυπολογιστο κοστος για την χωρα

Η Ελλαδα ειναι μια χωρα με ιστορικο βιαιης συμπεριφορας. Απο τους δρομους μας, στα γηπεδα μας και μεχρι τις πορειες διαμαρτυριας η καταφυγη στην βια ειναι ενα απαραδεκτα συχνο φαινομενο, εκτος οποιασδηποτε συγκρισης με αλλες χωρες της ΕΕ15.

Δεν χρειαζεται να απαριθμησω περιστατικα, ολοι βλεπουμε καθημερινα σκηνες βιας. Το κακο ειναι ομως οτι αντι να εξημερωνονται τα πρωτογονα ενστικτα εχω την εντυπωση οτι σε μερικες περιπτωσεις αυξανονται και μαλιστα επεκτεινεται ο χωρος αυξημενου ρισκου (πχ ενω θυμαμαι συνηθως οι αγωνες μπασκετ να μην εχουν μεγαλα προβληματα, αυτο φαινεται να αλλαζει)! Ο λογος δεν μπορει να αναζητηθει φυσικα στα βιαια γονιδια των Ελληνων ή στο μεσογειακο ταμπεραμεντο που παρουσιαζεται σαν αφελης δικαιολογια. Τετοιες δικαιολογιες τις βρισκω αστηρικτες, και οι Ισπανοι ειναι το ιδιο μεσογειακοι αλλα ποτε μα ποτε δεν εχω συναντησει περιστατικο βιας οταν ειμαι σε ΙΧ, ενω στην Αθηνα συμβαινει σε σχεδον καθε επισκεψη μου!

Το προβλημα ειναι σχεδον σιγουρα θεσμικο, και εδω μιλαω για τυπικους και ατυπους θεσμους. Για προβληματα τετοιου μεγεθους δεν φτανουν μονο κακοι νομοι ουτε κακοι πολιτες, χρειαζονται και τα δυο. Αν ολοι οι πολιτες ηταν τελειοι, δεν θα χρειαζομασταν ΜΑΤ. Αλλα και αν η αστυνομια ηταν τελεια, μαλλον οι κακοι πολιτες συντομα δεν θα αποτελουσαν προβλημα για την μεγαλη πλειονοτητα των σωστων πολιτων.

Ισχυριζομαι οτι η ανοχη της κοινωνιας στα φαινομενα βιας και απο τις δυο πλευρες, πολιτων και αστυνομιας, μας κοστιζει πολλαπλα. Continue reading ‘Η κουλτουρα της βιας’