Tag Archive for 'ανεκτικοτητα'

Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας ΙΙΙ

Μετά την πρώτη και την δεύτερη ανάρτηση, ολοκληρώνω σήμερα τον σχολιασμό της απόφασης S.A.S. κατά Γαλλίας, που έκρινε το ζήτημα της δημόσιας κρυπτοπροσωπίας.

Η απόφαση ελήφθη με την συντριπτική πλειοψηφία 15 έναντι 2 (αλλά λεαινών!). Ας δούμε λοιπόν τι επιχειρηματολόγησαν στην μειοψηφία τους αυτοί οι δύο δικαστές.

Καταρχάς, δεν επρόκειτο για δικαστές, αλλά για δικάστριες. Και αυτό είναι από μόνο του αξιομνημόνευτο: σε μια υπόθεση όπου περιρρέει η ισότητα των φύλων και η καταδυνάστευση των γυναικών από ενστερνισμένους πατριαρχικούς κανόνες, οι μόνοι που μειοψηφούν είναι δύο γυναίκες. Μια Γερμανίδα και και μια Σουηδή.

Αγγελική Νούσβέργερ

Αγγελική Νούσβέργερ

Ελένη Ιαίδερβλομ

Ελένη Ιαίδερβλομ

Continue reading ‘Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας ΙΙΙ’

Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας ΙΙ

Στο προηγούμενο άρθρο είδαμε κάποια εισαγωγικά ζητήματα σχετικά με την απόφαση S.A.S. κατά Γαλλίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Στρασβούργου. Σήμερα θα προσχωρήσουμε με την μελέτη των εκατέρωθεν επιχειρημάτων και της απόφασης του δικαστηρίου.

Τα νομικά ζητήματα που τίθενται με την απαγόρευση είναι βασικά δύο: ελευθερία της θρησκευτικής έκφρασης και ιδιωτικότητα του ατόμου. Να τα δούμε χωριστά:

burqa 2

Continue reading ‘Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας ΙΙ’

Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας Ι

Τα σημεία τομής κράτους και θρησκείας συνεχίζουν να προβληματίζουν τις δυτικές κοινωνίες. Η νομική επικαιρότητα επανέρχεται κάθε τρεις και λίγο σε αυτά, εξάπτοντας πάθη και επανορίζοντας τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την δημοκρατία μας. Αποφάσεις, όπως η πρόσφατη αμερικανική Greece v. Galloway, το επισημαίνουν με έμφαση.

Ένα εμβληματικό σταθμό σε αυτόν τον συνεχιζόμενο δημόσιο διάλογο έθεσε η απόφαση S.A.S. κατά Γαλλίας (Ιουλ 2014), η οποία αφορούσε το περιώνυμο ζήτημα της ισλαμικής καλύπτρας. [για το ζήτημα αυτό έχω εκθέσει την άποψή μου εδώ]

Στην καθ’ ης η προσφυγή Γαλλία εδώ και λίγα χρόνια έχει απαγορευθή η κάλυψη του προσώπου σε δημόσιους χώρους, πλην περιπτώσεων όπου αυτό επιβάλλεται από λόγους υγείας ή επαγγελματικούς ή στο πλαίσιο αθλητικών, καλλιτεχνικών και εορταστικών δραστηριοτήτων. Η απαγόρευση αυτή μάλιστα κρίθηκε συνταγματική από το ιθαγενές Συνταγματικό Συμβούλιο. Η μόνη χώρα που ακολούθησε αυτήν την ανοπαία ατραπό είναι μέχρι τώρα το Βέλγιο, με το άρ. 563 δις του βελγΠΚ:

Seront punis d’une amende de quinze euros à vingt-cinq euros et d’un emprisonnement d’un jour à sept jours ou d’une de ces peines seulement, ceux qui, sauf dispositions légales contraires, se présentent dans les lieux accessibles au public le visage masqué ou dissimulé en tout ou en partie, de manière telle qu’ils ne soient pas identifiables.

Ο επίμαχος γαλλικός νόμος είναι ο Ν. 2010-1192 του 2010, στο άρ. 1 του οποίου προβλέπονται τα εξής λιτά:

Nul ne peut, dans l’espace public, porter une tenue destinée à dissimuler son visage.

Continue reading ‘Υπέρ της ελευθερίας κρυπτοπροσωπίας Ι’

11 συν 1 σκέψεις για την υποψηφιότητα της Σαμπιχάς

Για όλα αυτά διαβάστε και την εκτενή συζήτηση στο Μπαζ. Όπου ο Θαλυς τούς παίρνει τα σώβρακα (αν και δεν συμφωνώ με το “κατάπτυστος”).
1.

Όταν είχε δημοσιοποιηθή η υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, είχα ξινίσει: Με το συμπάθιο, αλλά το “Ρομά” δεν είναι επαγγελματική ιδιότητα. Νομίζω. Αποδείχθηκε ότι έκανα λάθος. Όχι μόνο επειδή είναι πιθανόν πράγματι να αποκερδαίνη τα προς το ζην ως Ρομά, αλλά επειδή η υπόθεση είχε πολύ ψωμί ακόμα.

2.

Κατά ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων το γεγονός ότι οι Αθίγγανοι της Θράκης διδάσκονται με το στανιό τουρκικά. Ο Χριστόπουλος, ο Καθηγητής, ο Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης κλπ κλπ, δεν βλέπει κανένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτό. Δεν του περισσεύει ούτε μία λέξη. Ο δικαιωματισμός του και όλου του ΣΥΡΙΖΑ εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη ελλιπής. Όχι ότι είχα ποτέ αμφιβολία ότι ανθρώπινα δικαιώματα για αυτούς έχουν π.χ. οι αναρχικοί και όχι οι ΧΑίτες, όπως αποδεικνύει η εκκωφαντική κλάψα και η εκκωφαντική τους σιωπή αντιστοίχως. Αντιλαμβάνονται τα δικαιώματα εργαλειακά και, εσχάτως για τον Χριστόπουλο, κομματικά.

Continue reading ’11 συν 1 σκέψεις για την υποψηφιότητα της Σαμπιχάς’

Το Ιδεοδικείο του Στρασβουργου VIII: η ανισότης των γενοκτονιών

Ότι δεν μπορώ να βρω πολλά κοινά μεταξύ των υποστηρικτών της εγκληματοποίησης της άρνησης μιας γενοκτονίας και εμού, πλην του ότι είμαστε όλοι μας δίποδες άπτεροι, είναι σαφές. Στην τελική, ο σεβασμός ή η περιφρόνηση προς την ελευθερία της έκφρασης κάποιου, όσο ζάβλαξ και να είναι αυτός, ανάγεται σε ένα αποφασιοκρατικό σημείο, μη προσβάσιμο σε νομικά ή λογικά επιχειρήματα. Αποδέχομαι το γεγονός ότι ζουν ανάμεσά μας άνθρωποι που υποστηρίζουν τέτοιου είδους απαγορεύσεις, διώξεις, φυλακίσεις. Τι να κάνουμε.

[Για την άρνηση της γενοκτονίας και γιατί δεν συμβαδίζει στο ελάχιστο με τον νομικό μας πολιτισμό η εγκληματοποίησή της έχω επιχειρηματολογήσει εκτενέστατα εδώ.]

Ακόμη όμως και ένας νεομισαλλόδοξος πρέπει να (μπορή να) είναι συνεπής με την νεομισαλλοδοξία του. Αποτελεί στοιχειώδη προϋπόθεση πνευματικής εντιμότητας.

Ωστόσο, στην υπόθεση Perinçek κατά Ελβετίας (Δεκ 13) κρίθηκε ότι παραβιάζει το άρ. 10 της ΕΔΔΑ περί ελεύθερης έκφρασης η καταδίκη ενός Τούρκου κομμουνιστή, προέδρου του τουρκικού Εργατικού Κόμματος. Ο αιτών χαρακτήρισε ως “διεθνές ψεύδος” (“mensonge international”) την αρμενική γενοκτονία σε τρεις ξεχωριστές περιπτώσεις, πράγμα που ωδήγησε στην καταδίκη του για ένα νεομισαλλόδοξο πράγμα που υπάρχει στο ελβετικό ποινικό δίκαιο και λέγεται “φυλετική διάκριση” (“discrimination raciale“).

Ειδικώτερα, το κατά Περιντσέκο “ψέμα” δεν ήταν οι θάνατοι καθ’ αυτούς, αλλά ο χαρακτηρισμός τους ως “γενοκτονίας”.

Το επίμαχο άρ. 261 δις του ελβΠΚ προβλέπει ειδικώτερα τα εξής:

Celui qui, publiquement, aura incité à la haine ou à la discrimination envers une personne ou un groupe de personnes en raison de leur appartenance raciale, ethnique ou religieuse;
celui qui, publiquement, aura propagé une idéologie visant à rabaisser ou à dénigrer de façon systématique les membres d’une race, d’une ethnie ou d’une religion;
celui qui, dans le même dessein, aura organisé ou encouragé des actions de propagande ou y aura pris part;
celui qui aura publiquement, par la parole, l’écriture, l’image, le geste, par des voies de fait ou de toute autre manière, abaissé ou discriminé d’une façon qui porte atteinte à la dignité humaine une personne ou un groupe de personnes en raison de leur race, de leur appartenance ethnique ou de leur religion ou qui, pour la même raison, niera, minimisera grossièrement ou cherchera à justifier un génocide ou d’autres crimes contre l’humanité; celui qui aura refusé à une personne ou à un groupe de personnes, en raison de leur appartenance raciale, ethnique ou religieuse, une prestation destinée à l’usage public, sera puni d’une peine privative de liberté de trois ans au plus ou d’une peine pécuniaire.

Continue reading ‘Το Ιδεοδικείο του Στρασβουργου VIII: η ανισότης των γενοκτονιών’

Περί αρνήσεως γενοκτονίας πολεμικός

Ένα από τα θέματα των ημερών είναι η υπό κατάθεση πρόταση νόμου που κυκλοφορείται δημοσιογραφικά με το βαρύ όνομα “αντιρατσιστικό“. Πρόκειται φυσικά για τον επί τα χείρω διάδοχο του περιβόητου Ν. 927/1979. Όλες εκείνες τις πλαδαροδοξίες έχω ανατινάξει εδώ και τέσσερα χρόνια σε σειρά άρθρων που ξεκίνησε από αυτό, κυρίως εδώ, αλλά και εδώ. Δεν σκοπεύω να επανέλθω επί του παρόντος, τα λεχθέντα ισχύουν αναλόγως.

Το νέο που κομίζει το ντροποθέτημα των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αφορά την εγκληματοποίηση αυτού που στο χωριό μου λέμε Auschwitzlüge (άρ. 3 της πρότασης νόμου):

1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, είτε προφορικά είτε διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιονδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει, αρνείται ή μηδενίζει την σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται στα άρ. 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, που κυρώθηκε με τον Ν. 3003/2002 ή των εγκλημάτων που ορίζονται στο άρ. 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου, που προσαρτάται στην Συμφωνία του Λονδίνου της 08ης Αυγούστου 1945, και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων που προσδιορίζεται με βάση, την φυλή, το χρώμα, την θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία έτη και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων έως δέκα χιλιάδων ευρώ.
2. Για την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου απαιτείται τα εγκλήματα αυτά να έχουν διαπιστωθεί ή αναγνωρισθεί με αμετάκλητη απόφαση ελληνικού ή διεθνούς δικαστηρίου ή με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.
3. Η τέλεση πράξης της παρ. 1 από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτούς καθηκόντων [ή από Βουλευτή ή μέλος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου] συνιστά επιβαρυντική περίσταση. Τιμωρείται και πειθαρχιά κατά το πειθαρχικό δίκαιο που διέπει το άνω πρόσωπο.

Continue reading ‘Περί αρνήσεως γενοκτονίας πολεμικός’

Υπέρ των ασουρανιζόντων

Καταρχάς κοιτάξτε καλά αυτές εδώ τις εκπληκτικές εικόνες.

Οι εικόνες είναι σκληρές. Όχι πιο σκληρές από εκείνες που έχει δει όποιος έχει παρευρεθή στην σφαγή του πασχάλιου αμνού, αλλά τέλος πάντων σκληρές.

Μεσαίωνας, βαρβαρότητα, σκοταδισμός και τα λοιπά. Τόση πίστη και ενέργεια σπαταλημένες σε ακατανόητα, για εμάς, πράγματα. Μα τι είδους άνθρωποι κάνουνε τέτοια πράγματα;

Όπα, αυτή η φωτογραφία μπήκε κατά λάθος. Οι Χριστιανοί είναι δικοί μας.

Continue reading ‘Υπέρ των ασουρανιζόντων’

Σκηνές του δρόμου

Στα τρόλεϊ της Πατησίων σκέφτομαι πάντα την μετανάστευση. Εκείνη την φορά με διέκοψαν εκ δεξιών μου οι αμνοί, εξ ευωνύμων τα ερίφια.

Στα δεξιά μου, μια κυρία με το παιδάκι της είναι τυχερή, πιάνει θέση, Είναι Φιλιππινέζα, όρος συλλογικός και περιεκτικός, που στην πόλη μας καλύπτει όλο το χωριό που λέγεται Νοτιοανατολική Ασία. Βολεύεται και παίρνει το μικρό αγκαλιά. Μόλις κάθεται, βλέπει ένα όρθιο άντρα, αγκαλιά με το δικό του αγοράκι αυτός. Αυτός είναι μαύρος, κατάμαυρος, ωραίος σαν μαύρος. Σηκώνεται, του προσφέρει την θέση της και του λέει: -Και το παιντί; Και τώρα τα δύο μικρά κεφαλάκια κάθονται δίπλα δίπλα, σχεδόν αγκαλιά. Το μαυράκι έχει τα πιο ωραία λευκά δοντάκια του κόσμου. Είναι το “παιντί”.

Στα αριστερά, ένα μικρό επεισόδιο. -Γιατί το χέρι σου στο τσέπη την γυναίκα μου; Μιλάει ένας ψηλός, εύρωστος, με σλάβικη προφορά. Ο ύποπτος πορτοφολάς είναι τυπικής αραβικής κατατομής, κάτι ψελλίζει, δεν ακούγεται, τον επισκιάζουν οι φοβέρες του συζύγου της παρ’ ολίγον θύματος. Εκείνη, παρεμβαίνει ειρηνοποιητικά, πάντα στα ελληνικά: -Άσ’ τον, δεν είναι τίποτα. Έχει ολοστρόγγυλα παχιά μάγουλα, την φαντάζομαι με μαντίλα και δυο καστανές πλεξούδες δίπλα στο τζάκι.

Continue reading ‘Σκηνές του δρόμου’

Περιήγηση στο Αθεϊστάν ΙΙ

Η προστασία των ανηλίκων έχει θεμελιώδη σημασία στην κοινωνία του Αθεϊστάν. Εκεί δεν παίζουνε με αυτά. Και μάλιστα, όσο πιο νεαρός είναι ο ανήλικος, όσο πιο αδύναμος και ανυπεράσπιστος, τόσο περισσότερο επεμβαίνει το Κράτος προς προστασίαν του. Ειδική μέριμνα έχει ληφθή για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των βρεφών και των νηπίων από την καταχρηστική άσκηση της λεγόμενης “θρησκευτικής ελευθερίας” εκ μέρους των γονέων τους. Όλοι ξέρουμε άλλωστε ότι τα τέκνα δεν αποτελούν ιδιοκτησία των γονέων!

Το λέει και το άρ. 14 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ν. 2101/1992):

1. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη σέβονται το δικαίωμα του παιδιού για ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας.
2. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη σέβονται το δικαίωμα και το καθήκον των γονέων ή, κατά περίπτωση, των νόμιμων εκπροσώπων του παιδιού, να το καθοδηγούν στην άσκηση του παραπάνω δικαιώματος κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στην ανάπτυξη των ικανοτήτων του.

Continue reading ‘Περιήγηση στο Αθεϊστάν ΙΙ’

Η μητρομάμμη, ο μπουρκοφύλαξ και ο ημίθηλυς κένταυρος

Αναδημοσίευση από το τελευταίο Βήμα Ιδεών (και εδώ σε πδφ). Ευχαριστώ ξανά τον Λεκτοράτιο, αλλά και την Στάσσα για αυτό το άρθρο της, από το οποίο έμαθα πολλά.

Σήμερα, λίγο πριν την λήξη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, τα προβλήματα που προκύπτουν ως προς την νομική και κοινωνική θέση της γυναίκας είναι σε κάποιο βαθμό τα ίδια και γνωστά, περισσότερο οντικά παρά κανονιστικά: γιατί οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται στα ανώτερα επαγγελματικά και οικονομικά κλιμάκια, πώς θα σταματήση η εκμετάλλευση της προσφοράς γενετησίων υπηρεσιών από το ωργανωμένο έγκλημα, αν θα λέμε βουλευτίνα ή βουλεύτρια. Έχουν εμφανιστή όμως και κάποιες οριακές καταστάσεις, κατά το μάλλον ή ήττον πρωτόγνωρες για την κοινωνία μας. Στις καταστάσεις αυτές ανιχνεύονται τα όρια της γυναίκας ως μητέρας, ως αυτόνομης προσωπικότητας, ακόμη και ως φύλου. Δεν είναι ακόμη καθημερινές καταστάσεις, μπορεί όμως να γίνουν. Και κυρίως, μας λένε πολλά όχι μόνο για την αυτοκατανόηση των γυναικών, αλλά για τα όρια της ανεκτικότητας όλων μας. Ας τις δούμε:

Continue reading ‘Η μητρομάμμη, ο μπουρκοφύλαξ και ο ημίθηλυς κένταυρος’

Δοκιμές μισαλλοδοξίας

Με αφορμή [και] αυτήν την μνημειώδη κλωτσοπατινάδα, μερικές σκέψεις:

Σύμφωνα με το άρ. 196 ΠΚ

Ο θρησκευτικός λειτουργός που κατά την ενάσκηση των έργων του ή δημόσια και με την ιδιότητά του προκαλεί ή διεγείρει τους πολίτες σε εχθροπάθεια κατά της πολιτειακής εξουσίας ή άλλων πολιτών, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.

Όσοι εκ των αναγνωστών του συνΙστολογίου είστε επιμελείς, τακτικοί και πλένετε καθημερινά τα δόντια σας, γνωρίζετε ασφαλώς την προσήλωσή μου στην αξία της ελευθερίας της έκφρασης, για την οποία έχω κατηγορηθή επί ταλιβανισμώ από άλλους, ας πούμε πιο μαλθακούς περί την προστασία της. Έρχονται στιγμές όμως που κι εγώ κλονίζομαι.

Continue reading ‘Δοκιμές μισαλλοδοξίας’

Περί γυναικείας ενδυμασίας αντιαπαγορευτικός

Άλφα

Επιτέλους δικαιοσύνη για τις γυναίκες! Το κακό είχε παραγίνει πια.

Σύμβολο καταπίεσης. Σύμβολο απελευθέρωσης. Να ρωτήσουμε την ίδια;

Τo στρινγκ είναι το σύμβολο της υποταγής της γυναικείας σάρκας στο ανδρικό εξουσιαστικό βλέμμα. Σφραγίζει την ιδιαίτερη θέση της γυναίκας στην φαλλοκρατική κοινωνία [δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι άνδρες δεν φοράνε στρινγκ, καθόλου τυχαίο!]: την θέση του πορνογραφικού αντικειμένου, της σπερματοδόχου, της παιδοποιού. Οι στρινγκοφορούσες, έχοντας υποστή ολοκληρωτική πλύση εγκεφάλου από την κοινωνία της ευδαίμονος κατανάλωσης, έχουνε πειστή και οι ίδιες, αν είναι δυνατόν, ότι τάχα τις καθιστά θελκτικές, ποθητές, πιο θηλυκές [όταν όλοι ξέρουμε ότι όλες οι γυναίκες είναι όμορφες, για να μην πω το ίδιο όμορφες]. Δεν έχουν καμία απολύτως ελευθερία βούλησης, δεν μπορούν να συναινέσουν, όχι περισσότερο από τα κορίτσια που υφίστανται κλειτοριδεκτομή. Νομίζουν ότι θέλουν να φοράνε αυτό το σύμβολο καταπίεσης, αλλά στην πραγματικότητα δεν θέλουν. Μπορεί να είναι ικανές να νυμφευθούν, να συντάξουν διαθήκη, να ψηφίσουν, να μεταναστεύσουν, να αλλάξουν το όνομα ή το φύλο τους, αλλά, προς Θεού, δεν είναι ικανές να διαλέξουν το περιεχόμενο της ιματιοθήκης τους.
Continue reading ‘Περί γυναικείας ενδυμασίας αντιαπαγορευτικός’

Ο εμπρησμός της συναγωγής Ετς Χαΐμ στα Χανιά

Λίγες ημέρες πριν μερικοί συμπολίτες μας πυρπόλησαν την συναγωγή Ετς Χαΐμ στα Χανιά. Για δεύτερη φορά.

Κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας ζητούν την βοήθειά μας για να την αποκαταστήσουν.

Ας βοηθήσουμε τους δεύτερους, όχι τους πρώτους. Με πράξεις, όχι με λόγια. Πάντα, όχι μόνο σήμερα.

Αναδημοσιεύω:

People wishing to make a donation can do it in one of two ways, wire transfers can be made to directly to the Synagogue account at… Continue reading ‘Ο εμπρησμός της συναγωγής Ετς Χαΐμ στα Χανιά’

Περιήγηση στο Αθεϊστάν Ι

Στο Αθεϊστάν επικρατεί πραγματική, πλήρης, ουσιαστική θρησκευτική ελευθερία. Το κράτος είναι αυστηρά ουδετερόθρησκο, δεν επιδοτεί ούτε ευνοεί έστω και εμμέσως κάποια θρησκεία έναντι κάποιας άλλης. Ούτε φυσικά το ίδιο το θρησκεύεσθαι έναντι του αγνωστικισμού ή της αθεΐας.

Δεν ήταν πάντα τόσο τριανταφυλλένια τα πράγματα βέβαια. Προς τον σκοπό της ουδετεροθρησκίας εισήχθησαν σταδιακά μερικές αλλαγές. Ας πούμε:

1. Απαγορεύονται τα χριστιανικά ονόματα ως επίσημα τοπωνύμια: όχι Αναπαύσεως, αλλά Νεκροταφείου, όχι Άγιος Δημήτριος, αλλά Μπραχάμι, όχι Άγιος Νικόλαος Κρήτης, αλλά να βρουν οι κάτοικοι άλλο όνομα.

2. Όχι στα χριστιανικά παρεκκλήσια σε δημόσια νοσοκομεία: όποιος θέλη να ανάψη κεράκι για τον άνθρωπό του, να πάη αλλού, σε δική του ιδιοκτησία και με δικά του έξοδα.

3. Κατεδάφιση των ναών που βρίσκονται στα δημοτικά νεκροταφεία. Και ακολούθως: απαγόρευση των σταυρών στα μνήματα. Και των τρισαγίων.
Continue reading ‘Περιήγηση στο Αθεϊστάν Ι’

Περί Αθιγγάνων

Dramatis personae

Εκείνος, ίσως και Εγώ
Εγώ, ίσως και Εκείνος
Χορός Μπαλαμών

Εκείνος, ίσως και Εγώ: Τσιγγάνοι, Αθίγγανοι, Γύφτοι… Η φυλή αυτή είναι κατά 80% σκάρτη. Ναρκωτικά, κλοπές, ληστείες. Παντρεύονται στα 14, 15. Κάνουν ένα σκασμό παιδιά και δεν έχουν να τα ταΐσουν. Μένουν μέσα στα σκουπίδια. Δεν πάνε σχολείο. Βρωμιά.

Εγώ, ίσως και Εκείνος: Αλλά κανείς δεν προτιμά την φτώχεια, την ρυπαρότητα, την αγραμματοσύνη. Φταίει η κοινωνία, φταίει η ιστορική προκατάληψη, φταίμε εμείς.

Χορός Μπαλαμών: Είναι χρέος του λευκού ανθρώπου να βοηθήση τον Αθίγγανο να βγη από την κατάστασή του!
Continue reading ‘Περί Αθιγγάνων’

Μικρό προεκλογικό

Σήμερα περνούσα έξω από ένα ιχθυοπωλείο κοντά στον σταθμό της Βικτώριας. Πλησιάζουν την ιδιοκτήτρια τέσσερις πέντε Αφρικανοί [στερεότυπο: νεαροί, ψηλοί, πουλάνε σιντιά]. Ο ένας, ψηλός και γεροδεμένος, αράπακλας σωστός, την πλησιάζει και της λέει αργά αργά: -Άι γουόντ του μπάι ε φις. Με την αφρικάνικη προφορά του, αργά και σεβαστικά, σαν να ζητούσε βοήθεια. Η γυναίκα τρομοκρατήθηκε. Γυρνάει στην φίλη της που καθόταν δίπλα, με απόγνωση αλεπούς που την λούζουν οι προβολείς τριαξονικού στην εθνική. Δεν ήταν φοβισμένη, ήταν ταραγμένη από το άγχος της να επικοινωνήση και πιο πολύ από την αδυναμία της να το κάνη. -Ένα ψάρι, λέει, θέλει. -Α, ένα ψάρι. Παίρνει θάρρος, σηκώνει την φωνή: -Και ποιο ψάρι;

fish.jpg

Τελικά, όλοι οι άνθρωποι τρώνε ψάρια

Λίγο μετά, κάτω στον σταθμό, στην αποβάθρα της ανόδου. Στην απέναντι αποβάθρα κάθονται στο παγκάκι μια ηλικιωμένη κυρία [στερεότυπο: η γκρινιάρα γειτόνισσα] και ένας μαύρος. Σε κάποια στιγμή η κυρία γυρνάει προς το μέρος του μαύρου και λέει: -Τι κάνεις εκεί; Δεν ντρέπεσαι; Αλλά δεν απευθύνεται σε αυτόν, παρά το φοβισμένο βλέμμα του. Κάτω είναι καθισμένες δυο κοπέλλες [στερεότυπο: πιτσιρίκες νταλικολεσβίες]. Υπάρχει θέση στα παγκάκια, αλλά δεν θα κάθονταν ποτέ κάπου που τους υποδεικνύει η επίπλωση του χώρου. Η μία βγάζει από την τσέπη της και κολλάει στον τοίχο ένα αυτοκόλλητο, αναρχοκομμουνιστικόν ασφαλώς. Η ηλικιωμένη κυρία σε αυτό αντέδρασε. Την σκυτάλη παίρνει από την δική μου αποβάθρα ένας ηλικιωμένος κύριος [στερεότυπο: πρέφα στο καφενείο, κοιλιά-φαλάκρα]. Η αυτοκολλήτρια τον κοιτάζει, γελά κάπως βεβιασμένα για να δείξη την αφοβία της και του λέει: -Δεν πέφτεις στις γραμμές καλύτερα; Εξαγριωμένε πολίτη! Εξαγριωμένε Έλληνα! Continue reading ‘Μικρό προεκλογικό’

Περί ανεκτικότητος μαθήματα βγαλμένα μέσα από την ζωή δύο

Πράξις πρώτη

Dramatis personae:

Εγώ

Χρυσαυγίτης

Χορός Περαστικών της Σιωπηλής Πλειοψηφίας (βωβά πρόσωπα)

chrysi-avgi.gif

Στόν υπό ανακατασκευή υπόγειο ηλεκτρικό σταθμό της Ομόνοιας. Στην προ μετρού εποχή. Μια αφίσα της Χρυσής Αυγής καλεί σε κάποια συγκέντρωση, σε επαγρύπνηση, σε αγώνα, αγώνα, αγώνα διαρκείας.

Εγώ: (σκίζοντας την αφίσα με κρυφή έπαρση) Δεν είναι κρίμα κι άδικο, παράξενο μεγάλο, πώς εκφράζονται ελευθέρως τα λαϊκιστικά εθνικιστικά μιάσματα, ομοίως με τους νομιμόφρονες νομοταγείς πολίτες; Ευτυχώς που αγρυπνώ Εγώ, ο φρουρός της δημοκρατίας, ο κέρβερος της πύλης του κοινοβουλίου, ο ελευθερωτής των αιχμαλώτων και υπερασπιστής των πτωχών, ο ένας, ο σπουδαίος και ο λατρεμένος!

Χρυσαυγίτης: (αρπάζοντας το κεφάλι του Εγώ και χτυπώντας το στα πλαϊνά κόντρα πλακέ των υπό κατασκευή διαδρόμων) Αν δεν με πειράξης, δεν θα σε πειράξω. Αν με πειράξης, θα σε οργώσω, θα σε σιδερώσω, θα σε λειώσω.

Εγώ: Ενδίδω στην ανωτέρα βία των καλογυμνασμένων δελτοειδών σου και του νεαντερταλείου εγκεφάλου σου. Είμαι ήρως της δημοκρατίας, στο όνομά μου θα γίνωνται καταλήψεις σε σχολεία και εργοστάσια, θα παγώνη η τσιμινιέρα και θα καθηλώνεται η Ολυμπιακή τρίτη-πέμπτη-σάββατο. Διαβήτε, Μήδοι!

Χορός Περαστικών της Σιωπηλής Πλειοψηφίας
(συνεχίζει τις δουλειές του σαν να μην συμβαίνη τίποτα: αγοράζει εισιτήρια, μιλάει στο τηλέφωνο, κουβαλάει τις τσάντες του).

Πράξις δευτέρα

Dramatis personae:

Εγώ

Η Τότε Γκόμενά Μου και Μελλοντική Μητέρα του Παιδιού Μου

Αντιεξουσιαστής Φάσιον Πολίς

Έτερος Αντιεξουσιαστής Φάσιον Πολίς

Ετερώτερος Αντιεξουσιαστής Φάσιον Πολίς

Χορός Περαστικών της Σιωπηλής Πλειοψηφίας (βωβά πρόσωπα) Continue reading ‘Περί ανεκτικότητος μαθήματα βγαλμένα μέσα από την ζωή δύο’