Ειναι συνηθες να μιλαμε για τους αποτυχημενους των πανελληνιων υποτιμητικα. Κανεις ομως δεν μιλαει για το ποσο αποτυχημενες ειναι οι ιδιες οι πανελληνιες!
Σπανιως συμφωνω με την Ελευθεροτυπια, ποσο μαλλον με τον εκδοτη της. Αλλα στο αρθρο Αδιάβλητο, αλλά λάθος ο Θανασης Τεγοπουλος χτυπαει διανα:
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΜΕΝ, άθλιο δε, το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Οταν καθηγητής των Μαθηματικών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο βεβαιώνει ότι φοιτητές που πήραν άριστα στις πανελλαδικές δεν μπορούν να λύσουν ασκήσεις, αν χρειάζεται να συνδυάσουν δύο διαφορετικά κεφάλαια, το σύστημα είναι αποτυχημένο. Οταν σε άλλο κλάδο θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά και αλλού βρίσκονται, χρειάζεται ριζική αναθεώρηση.
Ετσι ειναι, ο κυριος Τεγοπουλος εχει δικιο, αλλα δυστυχως δεν μπαινει αρκετα βαθια στο θεμα και δεν προτεινει καμμια λυση, οποτε αποφασισα να αναζητησω καποιες παλιες σημειωσεις μου στο θεμα:
Ποτε δεν καταλαβα την μανια των Ελληνων με την “αδιαβλητοτητα”. Αν θελουμε απλα ενα αδιαβλητο συστημα εχω να προτεινω το πιο απλο και φτηνο: λοτταρια, ας πουμε καθε 17χρονος αναλογα με τον αριθμο δημοτολογιου του να συμμετεχει σε μια κληρωση για μια θεση στα ΑΕΙ. Προφανως θα σας φαινεται γελοιο ενα τετοιο συστημα, αλλα τοτε δεν ξερω πως γινεται οι πανελληνιες να σας φαινονται πολυ πιο σοβαρες. Οι σημερινες πανελληνιες εισαγωγικες εξετασεις ειναι εντελως αποτυχημενος στον σκοπο τους. Προκαλουν τεραστιο κοστος σε γονεις και παιδια, χωρις να φερνουν αποτελεσμα. Και οι θεσεις σπουδων δινονται σε πληρη αναντιστοιχια με τα προσοντα του φοιτητη.
Αυτο οφειλεται στο γεγονος οτι οι εξετασεις δεν ειναι σε καμμια περιπτωση αξιοκρατικες. Μετρανε τις επιδοσεις 17χρονων παιδιων σε εξετασεις σε 6 μαθηματα (καποτε 4 εως και 9 μια εποχη) που κατα κανονα δεν εχουν καμμια σχεση με το θεμα που επιδιωκει να σπουδασει ο υποψηφιος. Ειναι μαλιστα συχνα εξαντλητικες, τα παιδια οχι μονο λαμβανουν μαλλον αχρηστη γνωση αλλα και με υπερβολικο κοστος για την πνευματικη και φυσικη υγεια τους (ειναι κοινο μυστικο οτι τα παιδια που προετοιμαζονται για πανελληνιες δεν εχουν χρονο για τιποτα αλλο, για αθληση ή ψυχαγωγια ή απλα διαβασμα εξωσχολικη υλης. Δεν εχουν καν χρονο να ερευνησουν αν τα πανεπιστημια που στοχευουν ειναι αυτα που τους ταιριαζουν!). Αλλα ακομα και αν δεν ηταν τοσο απαιτητικες σε χρονο, χωρις καμμια ουσιαστικη αποδοση σε μορφωτικο επιπεδο (τι ακριβως προσφερει η κατα λεξη παπαγαλια ενος βιβλιου ιστοριας?), ειναι σιγουρα πληρως αναξιοκρατικες.
Αξιοκρατια σημαινει οτι επικρατει ο αξιος. Αξιος στην περιπτωση μας μπορει να θεωρηθει αυτος που ειναι ικανος να κατανοησει και να μελετησει την συγκεκριμενη επιστημη. Αυτο σημαινει, οτι οι αξιοκρατικες εξετασεις θα επρεπε να μετρανε την εμφυτη ικανοτητα του ατομου να κατανοησει και να δουλεψει. Οχι το αποτελεσμα της σχολικης του προπαιδειας, ουτε το αποτελεσμα δυο χρονων ιδιωτικων φροντιστηριων. Δυστυχως οι πανελληνιες εξετασεις αποτυγχανουν πληρως στο να ικανοποιησουν τα κριτηρια αξιοκρατιας. Η προελευση ενος παιδιου παιζει τρομερη σημασια (τα παιδια αγροτων στην Νομικη Αθηνων ειναι ανυπαρκτα), τα φροντιστηρια επηρεαζουν τρομερα τις επιδοσεις των υποψηφιων (αλλιως γιατι ξοδευονται περιπου 1,1 δις ευρω στην παραπαιδεια ετησιως?) και το καλο σχολειο ειναι επισης καθοριστικο (τα καλα ιδιωτικα σχολεια εχουν 100% επιτυχια στις πανελληνιες!). Αυτο σημαινει με απλα λογια, οτι ενα ικανο, εργατικο, πανεξυπνο παιδι φτωχης αγροτικης οικογενειας απο κακο σχολειο της περιφερειας εχει πολυ χαμηλοτερες πιθανοτητες επιτυχιας απο ενα τεμπελικο, μειωμενης διανοητικης ικανοτητας παιδι απο καλο σχολειο και με αφθονα φροντιστηρια. Αυτο δεν λεγεται αξιοκρατια, λεγεται διαιωνιση μιας πλουτοκρατιας.
Μια προταση
Η μονη αποδεκτη λυση αν επιζητουμε αξιοκρατια ειναι εξετασεις ικανοτητων που δεν επηρεαζονται απο προελευση, σχολικη προπαιδεια και φροντιστηρια, δηλαδη ουσιαστικα τεστ σαν τα SAT. Σε αυτα τα τεστ μελεταμε την κριτικη ικανοτητα των υποψηφιων με τεστ που προϋποθετουν καποιες ελαχιστες γνωσεις της γλωσσας και μαθηματικων. Σκοπος δεν ειναι να δουμε ποσο καλοι ειναι στην γλωσσα ή στα μαθηματικα, αλλα ποσο λογικα μπορουν να σκεφτουν. Ετσι ας πουμε στο κομματι που ονομαζουμε Κριτικη Αναγνωση δινουμε ενα κειμενο και αντι να ρωταμε ποια ειναι τα “καλολογικα στοιχεια” οπως καναν στα δικα μου χρονια, κανουμε ερωτησεις σχετικα με την κατανοηση του κειμενου. Μετα δινουμε καποιες φρασεις που ισως ειναι κακογραμμενες και ρωταμε πως μπορουν να βελτιωθουν.
Ακομα πιο ενδιαφερον για μενα ειναι το κομματι των Μαθηματικων. Εκει δεν βαζουμε περιεργες ασκησεις που χρειαζονται μελετη του ιδιου θεματος επι 250 ωρες. Βαζουμε προβληματα που λυνονται με βασικα μαθηματικα (βασικη γεωμετρια και εξισωσεις δευτερου βαθμου). Το δυσκολο ειναι ομως να μεταφρασεις τα προβληματα σε μαθηματικα! Ετσι εξεταζουμε την δυνατοτητα του μαθητη να οργανωνει τις σκεψεις του. Παραδειγμα:
A special lottery is to be held to select the student who will live in the only deluxe room in a dormitory. There are 100 seniors, 150 juniors, and 200 sophomores who applied. Each senior’s name is placed in the lottery 3 times; each junior’s name, 2 times; and each sophomore’s name, 1 time. What is the probability that a senior’s name will be chosen?
το θεμα εδω δεν ειναι να λυσεις την πολυ απλη εξισωση που προκυπτει, ειναι πρωτα απο ολα να γραψεις την εξισωση! Στην επιστημονικη μου δουλεια εως σημερα, αυτο παντα ειναι το πραγματικο προβλημα. Να αναγνωρισεις τις σχετικες παραμετρους και να γραψεις το προβλημα με καθαρα μαθηματικα. Απο κει και περα η λυση ειναι σχετικα ευκολο να βρεθει (αν υπαρχει).
Γιατι οχι στην Ελλαδα?
Πως εξηγειται η απροθυμια των Ελληνων να υιοθετησουν ενα τετοιο συστημα? Ενα μερος ειναι σιγουρα αδρανεια, αυτα μαθαμε αυτα εμπιστευομαστε, οσο και να ειναι φανερο οτι το συστημα ειναι σαπιο. Δυστυχως πολλοι ανθρωποι δεν καταφερνουν να δουν οτι οι πανελληνιες κοστιζουν τρομερα πολυ στην χωρα, οχι μονο σε αχρηστο κοπο αλλα κυριως με την κακη αντιστοιχιση φοιτητων και ΑΕΙ. Εχουμε μαζικη παραγωγη και εισαγωγη αμυαλων παπαγαλων στα ΑΕΙ μας, που δεν ενδιαφερονται για την συγκεκριμενη σπουδη και δεν εχουν καν τις ικανοτητες να ανταπεξελθουν! Αυτο οδηγει σε ατομα που δεν αγαπουν αυτο που κανουν, ευθυνεται εν μερει για την γενικευμενη ανωριμοτητα, αδιαφορια, ακρατη κομματικοποιηση, καταληψεις κτλ
Ενα αλλο κομματι Ελληνων ισως δεχεται την ταλαιπωρια των πανελληνιων απο καποια υποσυνειδητη πιστη οτι δεν αξιζουν ολοι να σπουδασουν, δεν κανει να πολυκαλομαθαινουμε τα παιδια, οτι αν δεν σκιστουν για να μπουν δεν αξιζει το πανεπιστημιο*. Αυτο για μενα ειναι εντελως λανθασμενο. Σχεδον καθε Ελληνας αξιζει και πρεπει να σπουδασει, φτανει να βρει αυτο που του ταιριαζει. γιαυτο θεωρω οτι οι εισαγωγικες εξετασεις πρεπει απλα να διασφαλιζουν το μινιμουμ των απαραιτητων ικανοτητων και μετα μεσα στο πανεπιστημιο πια ο φοιτητες να βλεπει αν οντως του ταιριαζει η σπουδη. Η επιλογη μετα πρεπει να γινεται στο δευτερο ετος ας πουμε (περιπου οπως στην Γερμανια) οπου αν καποιος δεν ειναι καλος στις σπουδες του, ενω του δοθηκε η ευκαιρια, απλα διωχνεται απο το συγκεκριμενο τμημα και καθε αντιστοιχο στην χωρα. Μπορει παντα να δοκιμασει κατι αλλο…
Ειναι καιρος να αναμορφωσουμε τις εισαγωγικες εξετασεις. Αντι για ενα “αδιαβλητο” συστημα βασισμενο στην παπαγαλια, ειναι καιρος για ευελικτα συστηματα, που εξεταζουν την δυνατοτητα κρισης και δινουν πολλαπλες ευκαιριες στους φοιτητες να αποδειξουν αν πραγματικα αξιζουν…
*αυτο ειναι μια μορφη της γνωστης ρησης του Γκραουτσο Μαρξ: Ποτε δεν θα ηθελα να γραφτω σε ενα μια λεσχη που θα με δεχοταν για μελος!
Σχετικα κειμενα:
(3 votes, average: 9.67 out of 10)
Loading ...
Loading ...
«Η προελευση ενος παιδιου παιζει τρομερη σημασια (τα παιδια αγροτων στην Νομικη Αθηνων ειναι ανυπαρκτα), τα φροντιστηρια επηρεαζουν τρομερα τις επιδοσεις των υποψηφιων»
Δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο ισχύει αυτό*. Προσωπικά, ποτέ δεν πήγα σε φροντιστήριο. Έκανα βέβαια κάτι μαθήματα σε «γκρουπάκι» στα αρχαία και λατινικά τις δύο τελευταίες τάξεις του λυκείου, αλλά τίποτα παραπάνω. Στα θετικά μαθήματα (στα οποίο σύμφωνα με το κοινώς αποδεκτό πρότυπο θα έπρεπε να πατώνω ως θεωρητική) έπαιρνα τους καλύτερους βαθμούς μου στηριγμένη μόνη στην δική μου προσπάθεια.
Γενικά υποπτεύομαι ότι οι μαθητές στρέφονται στα φροντιστήρια, όχι γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν ανεξαρτήτως ικανοτήτων, αλλά λόγω ακριβώς του πανικού που ενθαρρύνει το σύστημα ότι διαφορετικά. . . τη βάψανε. Ακόμη και εγώ που γενικά είχα μια πιο αλτέρνατιβ και ανυπότακτη τρόπον τινά νοοτροπία στο συγκεκριμένο θέμα και γενικά την τάση να αντιδρώ στην ιδέα οποιουδήποτε πάνω από το κεφάλι μου (και τώρα πχ η επιβλέπουσα καθηγήτρια για την διπλωματική δυστυχώς υποπτεύομαι ότι τραβάει τα μαλλιά της που έπεσε σε τόσο μυστικοπαθή φοιτήτρια…) τελικά ενέδωσα και δέχτηκα το προαναφερθέν γκρουπάκι καθαρά και μόνο από φόβο.
Έπεσε μάλιστα τρελός τσακωμός τότε στο σπίτι, μιας και η αγγλοσάξωνη και υπερήφανη μητέρα μου ούτε να ακούσει δεν ήθελε για οποιουδήποτε είδους εξωτερική βοήθεια. Αν δε μπορούσα από μόνη μου τότε απλά δεν άξιζα τριτοβάθμια εκπαίδευση, τελεία και παύλα. Ο Έλληνας όμως είναι πιο πονηρός: δεν τον απασχολεί ιδιαίτερα αν το δικαιούται, αρκεί να μπει. Με αυτήν την λογική, αναζητάει το άδικο προβάδισμα χωρίς καν να εξετάσει αν πράγματι είναι προβάδισμα ή όχι. (άλλωστε στο μυαλό του το υπερβολική κόστος είναι τεκμήριο ότι μάλλον είναι, βλέπεις…) Εγώ τουλάχιστον εδώ εντοπίζω την ρίζα του προβλήματος. (εννοώ ότι ο ένας παρασέρνει τον άλλον, όχι ότι είμαστε όλοι ύπουλοι παλιάνθρωποι βέβαια.)
Έτσι όπως το βίωσα εγώ το σύστημα δεν ήταν άσχημο (η ανοιχτή πληγή της ελληνική παιδείας βρίσκεται αλλού, στα πανεπιστήμια. . .) Αλλά βέβαια αν μιλάμε περί αδίκων προβαδισμάτων, εγώ είχα αυτό που κανένα σύστημα δεν μπορεί να εξαλείψει: μορφωμένους και φιλόδοξους γονείς και ενθαρρυντικό περιβάλλον που όχι μόνο μου σφήνωσαν καλά στο μυαλό ότι μπορώ και αξίζω, αλλά δεν μου επέτρεψαν καν να διανοηθώ την αντίθετη πιθανότητα. . .
*όχι ότι δεν βοηθάει το φροντιστήριο, αλλά ότι είναι ο καθοριστικός παράγων.
«Δεν εχουν καν χρονο να ερευνησουν αν τα πανεπιστημια που στοχευουν ειναι αυτα που τους ταιριαζουν!»
Τραγική αλήθεια!
Ποιοτητα σχολιου:
1 
0
κατα’ρχήν ΠΕΣΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ
είναι άθλιο αυτό που γίνεται στα Ελληνικά σχολεία. Τα παιδιά αναγκάζονται να παπαγαλίσουν άχρηστα πράγματα και οι εξετάσεις είναι παπαγαλία σκέτη. Απόδειξη είναι η τεράστια διαφορά βαθμολογίας μεταξύ των βαθμολογητών (πρόσφατο παράδειγμα με τα Αγγλικά). Δεν το έγραψε όπως το λέει το βιβλίο πάτος …….
Η Fuchsia μάλλον παιδί θαύμα είναι. Πρέπει να είσαι σπάνια περίπτωση για να τα καταφέρεις έτσι που το περιγράφεις και σίγουρα θα υπήρχε πολύ γόνιμο περιβάλλον στο σπίτι.
Ποιοτητα σχολιου:
1 
0
Fuchsia οπως υπαινιχθη και ο Γιαννης δεν εισαι δυστυχως η τυπικη περιπτωση. Γνωριζω και γω κανα δυο ατομα που μπηκαν ας πουμε στο Μετσοβειο χωρις φροντιστηριο (ή μαλλον χωρις δυο χρονια φροντιστηριο, αλλα μονο με λιγους μηνες) αλλα:
α) ηταν απο πολυ αξιολογες οικογενειες
β) σε πολυ αξιολογα σχολεια κτλ
Το φροντιστηριο ειναι απαραιτητο, οχι τιποτα αλλο αλλα επειδη στα σχολεια πια δεν διδασκονται σωστα τα μαθηματα! Οι δασκαλοι ξερουν οτι τα παιδια τα εχουν διδαχτει ολα απο πριν οποτε ειναι πολυ πιο χαλαροι στο εργο τους.
αλλα και να μην ηταν ετσι, ακομα και αν τα σχολεια εκαναν σωστη δουλεια, και παλι το φροντιστηριο θα εδινε ενα αποφασιστικο πλεονεκτημα, μια και διδαδσκει τα μαθηματα πολυ πιο νωρις και τα παιδια μπορουν να κανουν πολλες επαναληψεις πριν τις εξετασεις.
ναι και δω στην Γερμανια οταν ειπα οτι εκανα ιδιαιτερα στα μαθηματικα στην τριτη λυκειου με ρωτουσαν αν ειμαι ηλιθιος ή καθυστερημενος
εγω λεω οτι ολοι σχεδον το δικαιουνται να μπουν, αλλα οχι να παρουν και πτυχιο. Σε αυτο ειναι συνηθισμενη η μητερα σου αλλα και η μιση Ευρωπη και γιαυτο θεωρουν οτι οποιος δεν περασει τις εισαγωγικες δεν αξιζει μια, δεν ξερουν τι σημαινουν εισαγωγικες στην Ελλαδα.
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Ποιο σχολείο και ποια οικογένεια θεωρείς άξια λόγου, Σωτήρη μου? Το σχολείο μου ναι, ήταν αρκετά καλό (για δημόσιο πάντα). Οι γονείς μου είναι σίγουρα έξυπνοι και μορφωμένοι άνθρωποι, αλλά δε μπορώ να πω ότι ξεχωρίσουν αισθητά στο πλήθος της ελληνικής μέσης τάξης. Τώρα ότι το περιβάλλον στο οποίο ανατράφηκα με ευνόησε σε σχέση με τα παιδιά των αγροτών που ανέφερες πχ στο ποστ σου, το σημείωσα και εγώ πρώτη πρώτη- αλλά (επαναλαμβάνω) δυστυχώς δύσκολα θα βρεις ένα σύστημα που εξισορροπεί αυτές τις αδικίες επιτυχώς (και στις ΗΠΑ των SATS άλλες ευκαιρίες έχει το παιδί του γκέτο και άλλες αυτό μιας wasp οικογένειας προαστίων.)
Αυτό που αρνούμαι είναι ότι οποιοδήποτε άλλο παιδί της δικής μου κοινωνικής τάξης (δηλαδή όλοι όσοι τρέχουν στα φροντιστήρια) δεν θα μπορούσε να έχει εξίσου καλές επιδόσεις (ιδιαίτερα στο σύστημα του 2000 που έδωσα εγώ) χωρίς έξτρα βοήθεια. Εκτιμώ βέβαια την. . . πίστη του Γιάννη, αλλά παιδί θαύμα πολύ απλά δεν είμαι.
Τώρα, ότι η δημόσια παιδεία στην Ελλάδα δυσλειτουργεί οικτρά είναι μια πολύ προφανής πραγματικότητα. Αλλά αν πρέπει να αλλάξουμε κάτι δεν είναι το εξεταστικό σύστημα αλλά το σύστημα παιδείας εν γένει. Αν υπάρχει κάποιος λόγος που προσωπικά τα παιδιά μου πχ δεν θα τα έστελνα σε ελληνικό σχολείο, δεν είναι γιατί φοβάμαι τις πανελλήνιες, αλλά γιατί επιθυμώ ένα ίδρυμα που θα εμφυσήσει πραγματικές γνώσεις και όχι δασκάλους που θα διηγούνται ιστορίες από τον στρατό την ώρα του μαθήματος! (όπως έκανε ο δικός μας φυσικός).
Το σχολείο πρέπει να είναι πρωτίστως χώρος μόρφωσης. Σε αυτό αποτυγχάνει η Ελλάδα. Η εκμάθηση ξένων γλωσσών στο δημόσιο σχολείο είναι ανέκδοτο. Μουσική παιδεία δεν προσφέρεται καθόλου και ελάχιστη σε οποιαδήποτε άλλη τέχνη. Το μάθημα είναι στυγνό με μοναδικό βοήθημα του καθηγητή το βιβλίο. Το πείραμα και γενικά η πρακτική εμπειρία είναι ανύπαρκτα. Οι σχολικές εκδρομές είναι αμφίβολης μορφωτικής αξίας (μα, εκδρομή στον Ωρωπό δηλαδή???) Η παπαγαλία δίνει και παίρνει. Και οι εξετάσεις γύρω από τις οποίες περιστρέφεται το όλο εγχείρημα σε οδηγούνε πού? Στη μαύρη τρύπα που θέλετε και λέγεται Ελληνικό Πανεπιστήμιο!
Θέλω να δω ένα ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα που εστιάζει πρώτα στη γνώση και μετά στους βαθμούς (με την πολιτική αντιπαλότητα και τις εξυπνάδες του στυλ καταλήψεις να έρχονται τελευταίες και καταϊδρωμένες).
«εγω λεω οτι ολοι σχεδον το δικαιουνται να μπουν, αλλα οχι να παρουν και πτυχιο. Σε αυτο ειναι συνηθισμενη η μητερα σου αλλα και η μιση Ευρωπη και γιαυτο θεωρουν οτι οποιος δεν περασει τις εισαγωγικες δεν αξιζει μια, δεν ξερουν τι σημαινουν εισαγωγικες στην Ελλαδα.»
Οκ, συμφωνώ, να μπουν. Ίσως διαφέρουμε στην εμπιστοσύνη που έχουμε στις ικανότητες των συνανθρώπων μας? Αλλά και στην Ελλάδα οι περισσότεροι κάπου θα μπουν, όλοι σχεδόν κάποια στιγμή θα βγουν, αν έπεσαν σ’ ένα αντικείμενο που να τους ενδιαφέρει ή τι έμαθαν στο εντωμεταξύ είναι το αβέβαιο. (Η Νομική Αθηνών πχ. περισσότερους από αυτούς που δέχεται αυτή την στιγμή στο εγγυώμαι δε μπορεί να απορροφήσει.)
Και η μητέρα μου, όχι ότι είναι σχετικό αυτό βέβαια, πήγε σ’ ένα σχολείο όπου το 80% των μαθητών εγκατέλειπαν το σχολείο στα 16. Όχι, όχι η διαφορά νοοτροπίας με την υπόλοιπη Ευρώπης σ’ αυτό το θέμα αλλού έχει τις ρίζες της: Οι Έλληνες γενικά ναι, θέλουν όλοι να περάσουν τις εξετάσεις και να παν πανεπιστήμιο, δεν τους νοιάζει όμως ιδιαίτερα αν θα μάθουν ή να αγαπήσουν καν πράγματι τα παιδιά τους τη γνώση.
ΥΓ. Καλέ ρε συ, αφού πήγες Γερμανία, το φροντιστήριο τι το ήθελες?
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Fuchsia
είπες ότι η μητέρα σου θεωρούσε: “Αν δε μπορούσα από μόνη μου τότε απλά δεν άξιζα τριτοβάθμια εκπαίδευση, τελεία και παύλα.”
Μα μόνο αυτό είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά. Σημαίνει ότι δεν μεγάλωσες σε υπερπροστατευτικό περιβάλλον όπως το 99% των άλλων παιδιών, που από την μία τους απαιτούν να βγουν πρώτα στο σχολείο και από την άλλη δεν τα αφήνουν να πάρουν καμία πρωτοβουλία.
Επίσης είναι φανερό ότι από μικρή σε έμαθαν να μελετάς μόνη σου
Το πρόβλημα είναι στους γονείς και τα πρότυπα τους και όχι στα παιδιά.
Μάλλον σε έσωσε το αγγλοσαξονικό μοντέλο.
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Μα αυτή δεν ήταν η πρώτη πρώτη μου επισήμανση, Γιάννη? Τα ελληνόπουλα τρέχουν στα φροντιστήρια επειδή το όλο περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούν (γονείς, καθηγητές και συμμαθητές) δημιουργούν ένα κλίμα πανικού ότι αλλιώς δεν θα τα καταφέρουν- και όχι γιατί πράγματι οι πανελλήνιες είναι ανυπέρβλητα δύσκολες.
Αν λοιπόν με έσωσε, όπως λες, το αγγλοσαξωνικό μοντέλο, είναι γιατί μου επέτρεψε ψυχραιμία. Κατά τα άλλα στο ίδιο ελληνικό μοντέλο όπως όλοι οι συνομήλικοί μου έδωσα εξετάσεις.
ΥΓ. Η ιδέα του να «σε διαβάζει» κάποιος άλλος ποτέ δεν μπόρεσε να την χωρέσει το μυαλό μου! Και, ναι, οι Έλληνες γονείς είναι συχνά υπερπροστατευτικοί σε βαθμό γελοιότητας κατά την ταπεινή μου άποψη.
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
υπαρχει ενα καταπληκτικο παραδειγμα με την αναλογια oarsman-regatta που ειχε ζητηθει απο παιδια να κανουν, παρολο που προφανως η ρεγκατα δεν ειναι κατι γνωστο σε ενα φτωχοπαιδο. Σιγουρα καθε συστημα εχει καποια υπολειμματα στοιχειων που το κανουν πιο ευκολο για καποια κοινωνικη κλαση. Αλλα τουλαχιστον στα SAT προσπαθουν συνειδητα να το μειωσουν ενω στις πανελληνιες νομιζω οτι για πολλα χρονια το χασμα μεγαλωνε!
α) δυστυχως στην κοινωνικη σου κλαση ανηκουν πολυ λιγοτεροι αποσο νομιζεις. Η ελλαδα εχει 11 εκατομμυρια πληθυσμο, με μεγαλα χασματα αναμεσα στις πολεις και τα χωρια, αλλα και μεσα στην Αθηνα ας πουμε.
β) το θα μπορουσε ισχυει και ξερεις οτι ειμαι οπαδος της ατομικης ευθυνης. Αλλα θα μπορουσαν ισως με πολυ περισσοτερο κοπο. Και οπως λεει και ο Γιαννης ενα παιδι που το κακομαθαινουν απο 2 χρονων (τυπικο παραδειγμα αν πεσει κατω ενα μωρο, ακομα και χωρις κανεναν τραυματισμο θα ορμηξουν θειες, μαναδες γιαγιαδες να το σηκωσουν. Στην Γερμανια θα το αφησουν να κανει τα παντα μονο του μεχρι να φανει οτι δεν μπορει αλλο.) δεν μπορει να φανταστει καν τι δυνατοτητες εχει, ποσο μαλλον να εχει το κουραγιο να τις αξιοποιησει.
η εξετασεις με την παπαγαλια τους δημιουργουν μια τεραστια στρεβλωση, σιγουρα δεν ειναι βεβαια η μονη. Αλλα νομιζω με το ολο συστημα παπαγαλιας, φροντιστηριων κτλ οι δασκαλοι απλα δεν αισθανονται απολυτως καμμια ευθυνη για τους μαθητες (αφου κανουν φροντιστηρια!) οποτε αποδιδουν και πολυ λιγοτερο.
δεν νομιζεις οτι τα ΑΕΙ θα βελτιωνοντουσαν αν οι εισαγωγικες ηταν πιο αξιοκρατικες και τελικα εμεναν ατομα που αγαπουν τις σπουδες τους?
η νομικη ειναι ειδικη περιπτωση γιατι η αγορα δεν μπορει να μεγαλωσει αν εχουμε περισσοτερους δικηγορους (σε αντιθεση πχ με τους μηχανικους ή πληροφορικαριους που θεωρητικα οσους εχουμε τοσο μπορουμε να παραγουμε και να εξαγουμε). αλλα και παλι δεν θελω περισσοτερους αποφοιτους, αλλα περισοτερους εισακτεους με συνεχιζομενη επιλογη μεσα στο ΑΕΙ.
ε νταξει 5 μηνες ιδιαιτερο εκανα, θυμα των πανελληνιων και της τεμπελιας μου. Ολο το Γυμνασιο-Λυκειο βαριομουν τρομερα μεχρι που καποτε συνειδητοποιησα οτι ολοι γυρω μου κανουν φροντιστηριο και οτι το μαθημα τρεχει γιαυτον τον λογο με απιστευτους ρυθμους.
Τελικα, εκ των υστερων, δεν ειναι οτι αλλιως δεν θα ειχα περασει στο πανεπιστημιο μου, αλλα σιγουρα δεν θα ειχα αυτο το τεραστιο πλεονεκτημα σε σχεση με τα Γερμανακια που βγαινουν απο το Λυκειο με πολυ βασικες μαθηματικες γνωσεις. Νομιζω οτι ακομα και στο διδακτορικο οφεληθηκα απο τα μαθηματικα μου (γιαυτο φωναζω οτι τα μαθηματικα ειναι πολυ σημαντικα).
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
«α) δυστυχως στην κοινωνικη σου κλαση ανηκουν πολυ λιγοτεροι αποσο νομιζεις. Η ελλαδα εχει 11 εκατομμυρια πληθυσμο, με μεγαλα χασματα αναμεσα στις πολεις και τα χωρια, αλλα και μεσα στην Αθηνα ας πουμε.»
Εγώ την ματαιότητα των φροντιστηρίων ήθελα να επισημάνω. Να το θέσω έτσι: Νομίζω ότι μπορούμε να δεχτούμε ότι όσοι έχουν τα χρήματα και την ακαδημαϊκή φιλοδοξία να επενδύσουν σε επιπρόσθετη διδακτική υποστήριξη των παιδιών τους μάλλον ανήκουν στην δική μου κοινωνική κλάση. Ε, αυτοί κατά την άποψή μου, ως επί το πλείστον, χάνουν τα λεφτά τους.
Τώρα, αν δεχτούμε ότι το κέντρο βάρους της ελληνικής παιδείας έχει μετατοπιστεί (συνεπεία της πρακτικής αυτής), όπως υποστηρίζεις, απ’ το σχολείο στο φροντιστήριο, το πρόβλημα είναι ότι κατά αυτό τον τρόπο η μέση τάξη παίρνει στο λαιμό της και τους υπόλοιπους. Θέλω να ελπίζω όμως ότι το ελληνικό σχολείο δεν έχει υποβαθμιστεί ακόμη τόσο και στον βαθμό που δυσλειτουργεί προτείνω ότι το πρόβλημα είναι εγγενές. Όπως είπα τα σχολεία πολύ απλά δεν είναι αυτό που θα ‘πρεπε και μάλλον πιστεύω ότι το φροντιστήριο δεν είναι η ρίζα του προβλήματος αλλά σύμπτωμά του.
Θέλουμε παιδεία για τους οικονομικά ασθενείς, Σωτήρη, ή εύκολες εξετάσεις? Θέλω να πιστεύω το πρώτο. Προφανώς θέλουμε βέβαια να έχουν και πρόσβαση στο πανεπιστήμιο όμως και στο σημείο αυτό είναι που με μπερδεύεις! Λες:
«Τελικα, εκ των υστερων, δεν ειναι οτι αλλιως δεν θα ειχα περασει στο πανεπιστημιο μου, αλλα σιγουρα δεν θα ειχα αυτο το τεραστιο πλεονεκτημα σε σχεση με τα Γερμανακια που βγαινουν απο το Λυκειο με πολυ βασικες μαθηματικες γνωσεις. Νομιζω οτι ακομα και στο διδακτορικο οφεληθηκα απο τα μαθηματικα μου (γιαυτο φωναζω οτι τα μαθηματικα ειναι πολυ σημαντικα).»
Κατ’ αρχάς: όταν λες πανελλήνιες τι εννοείς? Αν θυμάμαι καλά είσαι κάνα δυο χρόνια μεγαλύτερός μου, έτσι? Γιατί εγώ αναφέρομαι στο νέο σύστημα που ξεκίνησε το 2000 και του οποίου η δικιά μου γενιά ήταν τα πρώτα πειραματόζωα. . . Πολλά μαθήματα με ύλη όμως που μπορούσε να χειριστεί πάνω κάτω ο καθένας χωρίς μάλιστα να χρειάζεται ιδιαίτερο ταλέντο σε κάθε συγκεκριμένο αντικείμενο.
Αλλά αν θες να μαθαίνουν τα παιδιά ανώτερα μαθηματικά στο σχολείο, μάλλον αναζητάς όχι ένα σύστημα που να μετράει την ευφυΐα και την ικανότητα, αλλά την επιστροφή στο σύστημα των (κατά τη γνώμη μου) απαράδεκτων δεσμών! Μάλιστα, εδώ ακούγεται σαν να υποστηρίζεις όχι μόνο τα φροντιστήρια αλλά και ένα σύστημα εξετάσεων διαμετρικά αντίθετο ακριβώς αυτού που πρότεινες!
«η νομικη ειναι ειδικη περιπτωση γιατι η αγορα δεν μπορει να μεγαλωσει αν εχουμε περισσοτερους δικηγορους (σε αντιθεση πχ με τους μηχανικους ή πληροφορικαριους που θεωρητικα οσους εχουμε τοσο μπορουμε να παραγουμε και να εξαγουμε). αλλα και παλι δεν θελω περισσοτερους αποφοιτους, αλλα περισοτερους εισακτεους με συνεχιζομενη επιλογη μεσα στο ΑΕΙ.»
Μα εγώ δε σου μίλησα για την αγορά εργασίας, αλλά για τις πανεπιστημιακές υποδομές. Εδώ υπήρχαν φορές που από την έλλειψη θέσεων καθόμασταν στο πάτωμα πάνω σε αφίσες που είχαμε κατεβάσει απ’ τους τοίχους, ενώ έχει τύχει και εγκαταλείψω παρακολούθηση στη μέση γιατί απ’ τη ζέστη των συνωστισμένων σωμάτων και την επί ώρες ορθοστασία μου ερχόταν λιποθυμία. (Σίγουρα πάντως συμφωνώ με την ιδέα της επιλογής των ικανών μέσα στο πανεπιστήμιο: η δυνατότητα άπειρης επανάληψης της εξέτασης σε πανεπιστημιακά μαθήματα είναι τελείως παράλογη!)
«δεν νομιζεις οτι τα ΑΕΙ θα βελτιωνοντουσαν αν οι εισαγωγικες ηταν πιο αξιοκρατικες και τελικα εμεναν ατομα που αγαπουν τις σπουδες τους?»
Χμφφ. Δεν ξέρω. Ίσως να ‘ταν ένα πρώτο βήμα, ναι. . . Γενικά όμως στο θέμα ΑΕΙ έχω αναπτύξει μια γερά ριζωμένη απαισιοδοξία. Κατά την ταπεινή μου άποψη το σύστημα είναι σαθρό και σάπιο εκ βαθέων και πραγματικά έχω σωθεί από συνετές προτάσεις για την βελτίωσή του- που να έχουν μάλιστα και κάποια σοβαρή πιθανότητα να περάσουν. (για την ιστορία, η δικιά σου νομίζω θα ‘ταν καταδικασμένη από την σύλληψή της.)
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Ε ρε Ελλαδάρα. Ακόμα στις πανελλήνιες είμαστε. Τι να πεις…
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
φέτος έδινα το 2008, και μετά από τόσο διάβασμα τι πέτυχα??? Τίποτα.
Εγώ ήμουν πάντα ένα χαρούμενο παιδί και μέχρι την πρώτη Λυκείου αγαπούσα τη μάθηση και προπαντώς τα εξοσχολικά βιβλία. Δεν είμαι ένα τυχαίο άτομο, επηρρεπές και ανόητο που να κάνω ότι μου λένε. Άν έχω κάτι καλό αυτό είναι ο τρόπος που σκέφτομαι. Εμένα με ανάγκασαν να πάω φροντηστήριο οι ίδιοι οι καθηγητές μου……..Πάντα στο δημοτικό και το γυμνάσιο έλεγα τα καλύτερα για τους παιδαγωγούς μου. Τώρα όμως καταλαβαίνω πόσο βρώμιο είναι όλο το σύστημα. Συγγνώμη, αν σας φαίνεται ότι μιλάω άσχημα αλλα το 98% των μαθητών κατεύθυνσης στο σχολείο μου, στο σχολείο της καλαμαριάς και στο 1ο ΓΕΛ του Κορδελιού έγραψαν κάτω από τη βάση (αυτά τα στοιχεία σας τα αναφέρω απο προσωπική έρευνα). Βέβαια ο άριστος είναι πάντα άριστος λένε μερικοί. Αχχχ να με βαθμολογεί εμένα κάποιος φυσικός που έχει πρόβλημα με το αλκοόλ και το κάπνισμα? Κάποιος φιλόλογος που λέει ότι θέλει να πνίξει όλους τους Γερμανούς μπροστά στην τάξη ενώ η φίλη μου είναι μισή Γερμανίδα. Αυτός ο φιλόλογος που δεν έχει διαβάσει όση κλασική λογοτεχνεία έχω απολαύσει εγώ. Αυτός απλώς έχει παπαγαλίσει κάποιοες ερμηνίες για κανένα Σεφέρη. ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΥΑΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ!!!!!Εγώ σας λέω ότι η εκπαίδευση είναι σαν να παίζεις τάβλι. Αν τύχετε σε ένα σχολείο με ανίκανους καθηγητές και νεόπλουτους μαθητές θα μπείτε στη θέση μου.
Γιατί αν απλώς σας πω για την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με τις εξετάσεις δε θα καταλάβαιτε πως νιώθω, τι αισθάνθηκα όταν είδα το αποτέλεσμα στα μαθηματικά, πως δάκρυσα και τι σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου. Ούτε πρόκειται να μπείτε στη θέση μου. Τα μαθηματικά που πάντα μου άρεσαν και τα έβλεπα ως ένα εργαλείο εξάσκησης για τον εγκέφαλο, έγιναν ένα θανάσιμο εργαλείο που έθαψε όλες μου τις ελπίδες….
Είμαι βαθύτατα απογοητευμένη και θλιμμένη για την κατάσταση αυτή. Είχα μελαγχολήσει για 3 εβδομάδες και υποζούσα κάτω από τον ιστό της τηλεόρασης και ονείρων με παραλαγές-υγειονομικά-σημαιοφόρους. Είμαι μόλις 17 χρονών και δέχτηκα τη μεγαλύτερη μου απογοήτευση. Η σχολή που ήθελα ήταν η ΣΙ-μηχ και δεν πέρασα στη σφαίρα γιατί δεν έφαγα όλη τη μέρα πριν να δώσω και δεν κοιμήθηκα σχεδόν καθόλου. Αυτό ήταν λόγω των αποτελεσμάτων γιατί ήξερα ότι δεν περνάω. Δηλαδή σε 2 μέρες πέταξα προπονήσεις μηνών και πείσμα χρόνων. Απλώς δε με ένοιαζε τίποτα πια ήταν σαν να μην είμαι εγω…….
Ήθελα να περάσω εκεί για να ασχοληθώ με αντιπυραυλικά συστήματα, είχα μελετήσει όλους τους τύπους των ελληνικών αεροσκαφών είχα προετοιμαστεί και πίστευα ότι ήμουν ικανή.
Δε θα πώ τίποτα ανώνυμα!!! Ντροπή σε αυτούς που με έφεραν στη δύσκολη θέση που είμαι. Ντροπή σε όσους δε με βοήθησαν και όσους καθηγητές με αδίκησαν. Αυτοί οι καθηγητές είναι σα να μην έχουν διδαχτεί ψυχολογία του εφήβου, απλά μου μοίαζουν με ψυχρά “εργαστηριακά πιόνια” του -20ου ορόφου της ΝΑΣΑ. Ντροπή στο σύστημα που κατέστρεψε τόσους καλούς μαθητές φέτος…Τόσα μυαλά που μπήκαν στην ίδια σακούλα με τους αδύνατους μαθητές. Όλοι όμως κρύβουνε το κεφάλι τους σαν τη στρουθοκάμηλο.
Ευαγγελία
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Ευγενια εχει ενδιαφερον που τα σημειωνεις αυτα.
Οπως εξηγω σχυνα η θεση μου η εισαγωγη στα πανεπιστημια να ειναι πολυ ευκολη, αλλα η αποφοιτηση δυσκολη, ωστε τα παιδια να δοκιμαζονται πραγματικα σε αυτο που θελουν απο πανεπιστημιακους που ειναι καταλληλα καταρτισμενοι για αυτην την δουλεια, οχι να κρινουν δασκαλοι μεσης εκπαιδευσης που θα σπουδασει ο καθενας!
Σου προτεινω αανεπιφυλακτα να δοκιμασεις την τυχη σου σε καποιο ΑΕΙ της Δυτικης Ευρωπης. Πιο φτηνα θα ζεις και πολυ καλυτερη παιδεια θα λαβεις γενικα. Οταν με το καλο τελειωσεις θα δεις οτι ισως τελικα για καλο σου ετυχε αυτο το βασανιστηριο τωρα…
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0
Ευαγγελία, αυτα που γράφεις, οπως τα γράφεις, τα βρίσκω ακρως συγκινητικά.
Ποια ειναι η ΣΙ-μηχ? Σχολή Ιπτάμενων?
Θα μπορούσες να δοκιμάσεις Τμήμα Μηχανολόγων, αν εχεις τους βαθμούς για Πολυτεχνείο.
Η το Φυσικό Τμήμα (η το Μαθηματικό, Πληροφορικής κλπ).
Μην εισαι απόλυτη και “τελειομανής”.
Και μην δίνεις διαστάσεις στο θέμα πάνω και πέρα απο αυτο που ειναι.
Ηταν μια αποτυχία. Γι’αυτή τη συγκεκριμένη Σχολή.
Μπορεις και να ξαναδοκιμάσεις του χρόνου.
Υπάρχουν και αλλες ευκαιρίες.
Ηρέμησε και πάρε τις ρεαλιστικές αποφάσεις σου για τώρα.
Αργότερα βλέπεις.
Ποιοτητα σχολιου:
0 
0