Author Archive for Κωνσταντίνος Λερούνης

Δεύτερος Λόγος περί Οικοδιδασκαλίας

Κάποιες σκέψεις για την αναγκαιότητα καθιέρωσης εναλλακτικών μορφών εκπαίδευσης και τους λόγους άρνησης της Ελληνικής κυβέρνησης. Μετά από αυτές που είχα εκθέσει εδώ.

Ο δάσκαλος του σχολείου προτιμάει να έχει μερικά στουρνάρια στην τάξη του παρά έναν μόνο ιδιοφυή μαθητή. Και κατά βάθος έχει δίκιο γιατί καθήκον του δεν είναι να μορφώνει εξαιρετικά μυαλά αλλά καλούς φιλολόγους, μαθηματικούς, και χρήσιμους ανθρώπους

Έρμαν Έσσε

…η αλήθεια είναι αυτή. Σχολειό πια δεν υπάρχει. Κινείται μονάχα ακόμη ένας ανήθικος κι αρρωστημένος οργανισμός γεμάτος από δηλητήριο και παραφροσύνη, που πολύ σύντομα θα επιδράσει θανατηφόρα σ’ όλη την κατοπινή ζωή του τόπου μας. Μια σάπια και ξεχαρβαλωμένη μηχανή, όπου από ανάγκη ρίχνουμε μέσα μια καθαρή κι αγνή ζωική παραγωγή -τα ευκολόπλαστα παιδιά μας- για να μας τα μεταβάλει ύστερ’ από λίγα χρόνια σε μούμιες κατάξερες και φασκιωμένες ή σε κινούμενα μιάσματα ανασυρμένα σαν από τάφους…κλείστε τα σχολεία.

Μίλτος Κουντουράς

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε μεγαλειωδώς. Ναι, ήταν μεγαλειώδης η επίσημη δήλωση της κρατικής ανικανότητας να διορίσει καθηγητές, να εξασφαλίσει επαρκή θέρμανση, να μοιράσει ικανό αριθμό σχολικών εγχειριδίων. Σε πολλά σχολεία οι γονείς πληρώνουν για την θέρμανση. Κάποτε η αποτυχία της σχολικής παιδείας -ιδιαίτερα στην υποχρεωτική μορφή της- εντοπιζόταν σε αυτό ακριβώς που περιγράφει ο Έσσε, την αδυναμία του συστήματος να μορφώσει και να θρέψει πνευματικά εξαίρετους νόες. Τώρα πλέον εντοπίζεται στην αδυναμία βασικής λειτουργίας. Αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουν πληγεί στον ίδιο βαθμό από την κρίση, το σχολικό σύστημα καταρρέει. Σε πολλές συνοικίες του Βερολίνου είναι καθημερινά τα φαινόμενα σχολικής βίας. Στο Λονδίνο το ίδιο, και μάλιστα κατέστη αναγκαία η χρήση ανιχνευτή μετάλλων.

Continue reading ‘Δεύτερος Λόγος περί Οικοδιδασκαλίας’

Τα Grammar Schools και εμείς: Προς ένα νέο τύπο σχολείου και μία αρεταλογία του γραπτού διαγωνισμού ως κριτηρίου επιλογής.

Νέα Καταιγίδα ξέσπασε στην βρετανική εκπαιδευτική πολιτική. Βουλευτές των Τόρηδων ζητούν την επαναφορά των Γραμματικών Σχολείων ως βασικού στυλοβάτη την εκπαιδευτικής πολιτικής, κάτι το οποίο είχε αποκλειστεί το 2010 από τον ηγέτη Κάμερον, αλλά για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Από την πλευρά των εργατικών η ψευτο-προοδευτική Guardian απορρίπτει κάθε συζήτηση, αντιτείνοντας ότι η ανανέωση των γραμματικών σχολείων δεν θα συμβάλει σε αυξημένη κοινωνική κινητικότητα.

Θα μου πείτε και τι μας νοιάζει εμάς.

Το ζήτημα της επιλογής των μαθητών μέσω ειδικών δοκιμασιών (τεστ), προκειμένου να ρυθμιστεί η πρόσβαση σε γυμνάσια και λύκεια ανώτερης ποιότητας και απαιτήσεων (στην Μ. Βρετανία τα λεγόμενα Grammar Schools) είναι θέμα το οποίο θα έπρεπε να ενδιαφέρει κάθε περί τα εκπαιδευτικά ζητήματα σκεπτόμενο άνθρωπο. Παλιότερα υπήρχαν και στην Ελλάδα διάφορες σχολές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στις οποίες η πρόσβαση ρυθμιζόταν με γραπτό διαγωνισμό. Δυστυχώς και στις δύο χώρες η πρόσβαση με γραπτές εξετάσεις καταργήθηκε στο όνομα μίας στρεβλής αντίληψης περί ισότητας.

Με δεδομένη την επερχόμενη επιδείνωση των εκπαιδευτικών πραγμάτων (η Ελλάδα συνήθως ακολουθεί με διαφορά φάσης τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία), είναι αναγκαίο να προβλεφθούν μέτρα διαφυγής από το βυθιζόμενο σκάφος, τα οποία συμπεριλαμβάνουν την ολοκληρωτική την ολοκληρωτική οικοδιδασκαλία, το εκπαιδευτικό δελτίο και την επαναφορά των σχολείων με εισιτήριες/εισαγωγικές εξετάσεις.

Grammar School

Continue reading ‘Τα Grammar Schools και εμείς: Προς ένα νέο τύπο σχολείου και μία αρεταλογία του γραπτού διαγωνισμού ως κριτηρίου επιλογής.’

Πρώτος Λόγος περί Οικοδιδασκαλίας. Ή: Homeschooling, my dear!

Έχοντας καταναλώσει τόση πολλή κρισεολογία που θα αρκούσε να λιώσει τα ατσάλινα νεύρα του Βίσμαρκ, γνωρίζοντας ότι τα όσα πρόκειται να γράψω ενυπογράφως θα με κατατάξουν σε μία κατηγορία αιρετικών του στοχασμού οι οποίοι πρέπει να αποφεύγονται ως λεπροί και να λοιδορούνται παντοιοτρόπως, αποφάσισα να ερωτοτροπήσω με θέματα αρχών και στρατηγικής της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Με το νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο ευνοείται ιδιαίτερα η ανάπτυξη διαφόρων ιδιωτικών εκπαιδευτικών φορέων, οι οποίοι μέχρι και εξ αποστάσεως εκπαιδευτικά προγράμματα μπορούν να προσφέρουν. Μόνον ένας φορέας δεν νομιμοποιείται να φροντίσει το εκπαιδευτικό υποκείμενο. Η ίδια η οικογένεια!

Continue reading ‘Πρώτος Λόγος περί Οικοδιδασκαλίας. Ή: Homeschooling, my dear!’